Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου
Τεύχος 1ο
Μάιος-Ιούνιος 2001
Ελεύθεροι Χώροι
Διμηνιαίο περιοδικό για τους Ελεύθερους Χώρους της πόλης
Ο σκοπός της έκδοσης του Περιοδικού μας Της Συντακτικής Επιτροπής
Αξία, σημασία και αναγκαιότητα των Ελεύθερων Χώρων του Νίκου Μάστορα
Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδί: Σε κρίσιμο σημείο του Γιώργου Βοζικάκη
Προσφυγικά: Ο λόγος στην Ιστορία αλλά και στην ήπια δόμηση της Άννυς Βρυχέα
Να σωθούν τα Προσφυγικά της Λεωφόρου Αλεξάνδρας του Δημήτρη Ευταξιόπουλου
Ο “Λόφος του Παιδιού” μας της Πρωτοβουλίας Πολιτών για τη διάσωση του Λόφου του Παιδιού
Νέος Κόσμος: Μάχη πόντο-πόντο στη Λαγουμιτζή του ΑΠΣ ΠΗΓΑΣΟΣ
Βεϊκου: Προσφυγή στο ΣτΕ για το Ολυμπιακό Έργο του Πινγκ-Πόνγκ στο Γαλάτσι του Βασίλη Ζαφειράκη
Πράσινο το υπόλοιπο του Κτήματος Θων του Μιχάλη Ζωϊδη
το Άλσος Ριζάρη, της Δ. Παπακωνσταντίνου-Διαμαντούρου
Σχόλια
Ημερολόγιο Δράσεων
------------------------------------------------------------------------------------------
Όλοι σας καταλαβαίνετε την ανάγκη αυτής της έκδοσης. Οι λίγοι Ελεύθεροι Χώροι της πόλης μας βρίσκονται σε άθλια κατάσταση, υποβαθμίζονται, εμπορευματικοποιούνται, χτίζονται.
Εμείς, οι πολίτες, πρέπει να είμαστε ενημερωμένοι. Να σκεφτόμαστε για την ποιότητα ζωής στην πόλη. Να δηλώνουμε την αποφασιστικότητά μας ενάντια σε κάθε νέα υποβάθμιση της γειτονιάς μας, των πάρκων, των ρεμάτων, των ορεινών όγκων. Να πιέζουμε ώστε να δίνονται λύσεις.
Η εμπειρία μας, από τότε που δημιουργήθηκε η Συντονιστική Επιτροπή, λεει ότι, σήμερα περισσότερο παρά ποτέ, η επίθεση που δέχονται οι Ελεύθεροι Χώροι είναι τεράστια. Ταυτόχρονα, διαπιστώνουμε ότι ένα νέο κοινωνικό κίνημα διαμορφώνεται και στην Ελλάδα. Παράλληλα με εμάς συνυπάρχουν η Συντονιστική Επιτροπή της Παραλίας Σαρωνικού, κινήσεις στον Πειραιά, στο Θριάσιο Πεδίο, στη Θεσσαλονίκη, στα Μεσόγεια. Καταγράφουμε προβλήματα υποβάθμισης και καταστροφής ελεύθερων χώρων όχι μόνο στο κέντρο της πόλης αλλά και σε περιφερειακούς δήμους του αστικού ιστού. Καταγράφουμε και τους τρόπους που μηχανεύονται αυτοί που τους επιβουλεύονται.
Οι Ελεύθεροι Χώροι δεν είναι οικόπεδα για τις οικονομικές φιλοδοξίες και τους μεγαλοϊδεατισμούς κανενός μεγιστάνα. Δεν είναι προϊόντα για εμπορευματοποίηση και κατανάλωση. Δεν είναι γη σε αναμονή κάποιας ιδιοποίησης και "ανάπτυξης".
Οι Ελεύθεροι Χώροι της πόλης είναι όρος ζωής σήμερα. Είναι "Ανάσα" για εμάς και τα παιδιά μας. Είναι χώροι "ψυχικής ισορροπίας", παιχνιδιού, βόλτας, επικοινωνίας. Εκεί μπορεί να ανθίζει μια σημαντική πλευρά των καθημερινών μας αναγκών. Είναι δημόσια κληρονομιά και κοινωνικός πλούτος. Χωρίς Ελεύθερους Χώρους είμαστε μισοί. Είναι αφύσικο να προσαρμόζουμε τη ζωή μας μόνο στο χτισμένο περιβάλλον
, στο τσιμέντο και στην άσφαλτο.Σε μια γενικότερη κατάσταση κοινωνικής "καθίζησης" όλοι μας πρέπει να σκεφτούμε ότι μια μέρα μπορεί να ξυπνήσουμε χωρίς τους χώρους εκείνους που πηγαίναμε βόλτα, που ερωτευτήκαμε, που μάθαμε ποδήλατο. Με τον επόμενο σεισμό ή με τον επόμενο καύσωνα μπορεί να βρεθούμε σε απόγνωση.
Ας νοιαστούμε σήμερα. Οι Δήμαρχοι, οι Νομάρχες, οι Κυβερνήτες από εμάς υπάρχουν. Σε εμάς υπόσχονται. Και σήμερα όλοι πια μιλούν για την ποιότητα ζωής στην πόλη μας. Ας είμαστε λοιπόν άνθρωποι και πολίτες και όχι άτομα ή καταναλωτές. Ας είμαστε κατ' αρχήν ενημερωμένοι.
Η εμπειρία μας λεει ότι ο αγώνας για την προστασία των Ελεύθερων Χώρων εξανθρωπίζει. Και βέβαια, φέρνει αποτελέσματα. Αρκεί να είμαστε "εδώ".
Οι αναγνώστες μας μπορούν να διαβάσουν μια αναλυτικότερη παρουσίαση του σκοπού αυτής της έκδοσης στο άρθρο που ακολουθεί στην επόμενη σελίδα.
Ευχηθείτε μας
"καλή αρχή!"Ο σκοπός της έκδοσης του Περιοδικού μας Της Συντακτικής Επιτροπής
Εάν ρωτηθούν οι κάτοικοι της Πρωτεύουσας σχετικά με το θέμα των ελεύθερων κοινόχρηστων χώρων, θα δηλώσουν κατηγορηματικά:
Εάν κανείς αναζητήσει τα αίτια αυτής της κατάστασης, θα διαπιστώσει ότι είναι πολλά. Το κυριότερο όμως και το βασικότερο είναι η αδυναμία των πολιτών–χρηστών των ελεύθερων χώρων να συμβάλλουν στη λύση του.
Αναζητώντας τους λόγους που οι πολίτες δεν συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος θα διαπιστώσουμε ότι ο κυριότερος λόγος είναι η άγνοια του προβλήματος στο σύνολό του. Δυστυχώς οι πολίτες δεν γνωρίζουν πολλές από τις πτυχές, τις παραμέτρους και τις διαστάσεις του προβλήματος των ελεύθερων χώρων. Εάν οι πολίτες γνώριζαν πιστεύουμε ότι θα εξοργίζονταν, θα εξεγείρονταν και θα κινητοποιούνταν για τη λύση του, θα αξίωναν από την πολιτική εξουσία να λύσει το πρόβλημα.
Τις ανωτέρω διαπιστώσεις έκανε η Συντονιστική Επιτροπή συλλόγων, κινήσεων και πρωτοβουλιών πολιτών για την προστασία των ελεύθερων χώρων που συγκροτήθηκε προ πενταετίας με σκοπό να υπάρξει ένας φορέας που να συντονίζει τον αγώνα τους και να συμβάλλει γενικότερα στη λύση του προβλήματος των ελεύθερων χώρων της Αθήνας και των ομόρων δήμων αλλά και ευρύτερα ολοκλήρου του Αττικού Λεκανοπεδίου.
Η Συντονιστική Επιτροπή δέχθηκε ότι βασική προϋπόθεση για τη λύση του προβλήματος είναι η παραγωγή και η διάδοση γνώσης, η ενημέρωση, η ευαισθητοποίηση των πολιτών αλλά και κάθε υπευθύνου και αρμοδίου για τη λύση του προβλήματος. Το περιοδικό μας έρχεται να συμβάλει προς αυτή την κατεύθυνση.
θα προσπαθήσουμε να παρουσιάζουμε το πρόβλημα των ελεύθερων χώρων σε όλες του τις διαστάσεις. Να το αναδεικνύουμε. Να το προβάλλουμε. Να πείθουμε, αν είναι δυνατόν, όλους εκείνους που πρέπει, που μπορούν και θέλουν να συμβάλλουν στη λύση του (πολιτικά κόμματα, τοπική αυτοδιοίκηση, κρατική υπαλληλία, φορείς, δικαστές, ΜΜΕ, κ.λπ.).
Πρωταρχικός, λοιπόν, σκοπός του περιοδικού μας είναι να παράγει και να διαδίδει προς κάθε κατεύθυνση την αναγκαία πληροφόρηση για το πρόβλημα των ελεύθερων χώρων.
Ειδικότερα, το περιοδικό μας:
Το περιοδικό μας απευθύνεται κυρίως προς τους πολίτες, διότι αυτοί κρατούν στα χέρια τους το κλειδί της λύσης του προβλήματος και τους καλεί να το αγκαλιάσουν με θέρμη, να το αγαπήσουν, να το μελετούν και να το διαδίδουν διαρκώς, να το κάνουν βήμα της δικής τους φωνής και μέσον ειδοποίησης, συνεννόησης και επαφής για οργανωμένη μαζική κινητοποίηση και δράση. Η επιτυχία λοιπόν της αποστολής του περιοδικού θα εξαρτηθεί από το ενδιαφέρον που θα προκαλέσει στους πολίτες. Αν οι πολίτες πειστούν ότι το περιοδικό αυτό μπορεί να συμβάλλει για την ανάσχεση της καταστροφής των ελεύθερων χώρων τότε θα έχουμε πετύχει ένα βασικό μας στόχο.
Η συντακτική επιτροπή του περιοδικού αλλά και η Συντονιστική Επιτροπή θα είναι διαρκώς στη διάθεση των πολιτών.
επιστροφή
ν Ελεύθερων Χώρων
Αξία, σημασία και αναγκαιότητα των Ελεύθερων Χώρων του Νίκου Μάστορα
Η αξία και η αναγκαιότητα ενός κοινωνικού αγαθού, όπως είναι το αγαθό των ελεύθερων χώρων, εκτιμάται ανάλογα με το μέγεθος των κοινωνικών αναγκών που εξυπηρετεί. Όσο επιτακτικές και καίριες είναι οι ανάγκες αυτές, τόσο αναγκαίο και απαραίτητο είναι το κοινωνικό αγαθό. Για να εκτιμήσουμε την αξία και την αναγκαιότητα του αγαθού των ελεύθερων χώρων του Αττικού Λεκανοπεδίου θα πρέπει να βρούμε, να αξιολογήσουμε και να αναλύσουμε όλες τις κοινωνικές ανάγκες που εξυπηρετούν οι χώροι αυτοί. Μια τέτοια όμως ανάλυση όλων αυτών των κοινωνικών αναγκών, δεν χωράει στον περιορισμένο χώρο ενός άρθρου. Θα παραθέσουμε λοιπόν εδώ περιληπτικά τις ανάγκες αυτές και σε επόμενα τεύχη του περιοδικού θα τις αναλύσουμε μία-μία ώστε να κατανοηθεί πλήρως η αξία και η αναγκαιότητα του κοινωνικού αγαθού των ελεύθερων χώρων.
Πριν προβούμε στην παράθεση των ως άνω κοινωνικών αναγκών, πρέπει να τονίσουμε ότι για να ασχοληθεί κάποιος με τη λύση του προβλήματος των ελεύθερων χώρων πρέπει πρωτίστως να γνωρίζει πλήρως και να παραδέχεται την αξία, την σημασία και την αναγκαιότητα των χώρων αυτών για την αστική ανθρώπινη διαβίωση των κατοίκων της μεγάπολης του Αττικού Λεκανοπεδίου. Πρέπει δηλαδή, απαραιτήτως, για να ασχοληθεί κανείς με το πρόβλημα αυτό και τη λύση του, να πιστέψει βαθιά ότι οι ελεύθεροι χώροι αποτελούν το απαραίτητο ζωτικό στοιχείο για την εξασφάλιση των αναγκαίων όρων και συνθηκών ανθρώπινης, ακίνδυνης διαβίωσης των κατοίκων της γιγαντούπολης του Αττικού Λεκανοπεδίου. Επίσης πρέπει να γνωρίζει πλήρως τις συνέπειες που έχει για τους κατοίκους η έλλειψη, η ανεπάρκεια και η ακαταλληλότητα και η ανισοκατανομή των ελεύθερων χώρων στον ως άνω πολεοδομικό ιστό.
Γενικά, θα μπορούσαμε να πούμε ότι οι ελεύθεροι αστικοί χώροι αποτελούν τους πνεύμονες και τους πόρους με τους οποίους ανασαίνει η πόλη και οι κάτοικοί της. Όπως ο ζωντανός οργανισμός χωρίς πνεύμονες και άδηλους πόρους πεθαίνει, το ίδιο συμβαίνει και με τον οργανισμό της πόλης. Εάν δεν διαθέτει τους αναγκαίους ελεύθερους χώρους
, δεν μπορεί να λειτουργήσει και να προσφέρει τις αναγκαίες συνθήκες ανθρώπινης διαβίωσης στους κατοίκους της, επομένως αχρηστεύεται και οι κάτοικοί της ή προσπαθούν να την εγκαταλείψου ή είναι καταδικασμένοι να ζουν μια βασανισμένη και υποβαθμισμένη ζωή.Ειδικότερα, οι ελεύθεροι χώροι φυτεμένοι ή όχι εξυπηρετούν:
Φυσικές ανθρώπινες ανάγκες επαφής με τη μάνα γη και τη μάνα φύση υποκατάστατο της οποίας είναι οι ελεύθεροι αστικοί χώροι (φύση μέσα στη πόλη, προέκταση της φύσης μέσα στη πόλη). Οι άνθρωποι από τη φύση προήλθαν και αυτή είναι η κοιτίδα και το λίκνο τους. Οι κάτοικοι της απέραντης τσιμεντούπολης του Αττικού Λεκανοπεδίου, μη δυνάμενοι να ζήσουν σε φυσικό περιβάλλον, έχουν ανάγκη να αποδρούν όταν πιέζονται από την σκληράδα του απάνθρωπου τσιμέντου και να καταφεύγουν σε ηπιότερο περιβάλλον, όπως είναι το περιβάλλον των ελεύθερων χώρων. Οι ελεύθεροι λοιπόν χώροι, εξυπηρετούν πρωτίστως ανάγκες των κατοίκων που προέρχονται από την ίδια τη φύση τους (ιδιοσυστασία τους). Δεν είναι τυχαίο ότι όλοι θα ήθελαν
να ζουν σε χώρους που θα περιεβάλοντο από ελεύθερους χώρους και χώρους πρασίνου (χώρους με φυσικά στοιχεία). Εκεί καταφεύγουν στις διακοπές, τις γιορτές και τα Σαββατοκύριακά τους. Άλλωστε, και αυτόν τον παράδεισό τους σε τέτοιον χώρο τον φαντάστηκαν.Συναισθηματικές και ψυχικές ανάγκες. Ο άνθρωπος, εκτός από σαρκικό είναι και συναισθηματικό και ψυχικό ον (έχει ψυχισμό) και ως τέτοιο έχει ανάγκη να έρχεται σε επαφή με τις οάσεις των ελεύθερων χώρων για να ηρεμεί και να αποφορτίζεται από τα άγχη και τις εντάσεις της ζωής της πόλης.
Επικοινωνιακές ανάγκες. Οι άνθρωποι είναι και όντα επικοινωνιακά και θέλουν να έχουν ελεύθερους χώρους που εξασφαλίζουν συνθήκες ανθρώπινης επικοινωνίας και επαφής.
Ανάγκες ελεύθερης κίνησης και άσκησης. Οι εγκλωβισμένοι μέσα στους χώρους της δουλειάς και τους χώρους κατοικίας κάτοικοι, έχουν φυσικές ανάγκες κίνησης και φυσικής άσκησης (περιπάτους, τρέξιμο, ποδηλασία κ.λπ.). Αυτή η κίνηση και αυτή η άσκηση για να έχει αξία πρέπει να γίνεται σε ήσυχους και ευχάριστους ελεύθερους χώρους.
Ανάγκες καταφυγής σε περιπτώσεις σεισμών. Οι κάτοικοι έχουν ανάγκη σε ώρα σεισμού να καταφύγουν στους ελεύθερους χώρους όσο να περάσει το σοκ του σεισμού και να βεβαιωθούν για την ασφαλή επιστροφή στα σπίτια τους.
Ανάγκες ευαίσθητων ηλικιών. α) Ανάγκες παιδιών. Και μόνο για την ικανοποίηση των αναγκών των παιδιών, θα έπρεπε να υπάρχουν οι αναγκαίοι κατάλληλοι ελεύθεροι χώροι (σε άλλο άρθρο μας θα αναλύσουμε τις σπουδαίες αυτές ανάγκες), β) Ανάγκες ηλικιωμένων. Οι ελεύθεροι χώροι αποτελούν ζωτικό χώρο και για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας και τους ανθρώπους ειδικών αναγκών.
Ανάγκες ζώων συντροφιάς. Πλείστοι κάτοικοι έχουν ζώα συντροφιάς (σκύλους) τα οποία από τη φύση τους έχουν ανάγκη επαφής με ελεύθερους χώρους. Που θα οδηγήσουν τα ζώα αυτά οι κάτοχοί τους, αν όχι στους ελεύθερους κοινόχρηστους χώρους;
Ανάγκες δροσιάς και εξαερισμού του οικιστικού ιστού. Οι ελεύθεροι χώροι αποτελούν τα κλιματιστικά μηχανήματα, τους εξαεριστήρες και τους καλύτερους αεραγωγούς της ασφαλτοτσιμεντούπολης του Αττικού Λεκανοπεδίου.
Ανάγκες απορρύπανσης. Οι φυτεμένοι ελεύθεροι χώροι αποτελούν τα καλύτερα διυλιστήρια και τους άριστους απορρυπαντήρες του γεμάτου σωματίδια αέρια του Αττικού Λεκανοπεδίου.
Ανάγκες μείωσης ηχορύπανσης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι δενδρώδεις εκτάσεις (πάρκα, άλση, αστικά δάση κ.λπ.) συμβάλλουν στη μείωση των θορύβων της πόλης.
Αισθητικές ανάγκες. Οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να έρχονται σε οπτική επαφή με όμορφα στοιχεία. Τέτοια στοιχεία βρίσκει στους πνεύμονες πρασίνου της πόλης.
Τουριστικές ανάγκες. Οι ελεύθεροι χώροι και χώροι πρασίνου παίζουν τεράστιο ρόλο στην ευχαρίστηση των ξένων τουριστών.
Ανάγκες εκδρομών. Στους ελεύθερους χώρους οι εκπαιδευτικοί πραγματοποιούν τις τόσο αναγκαίες εκδρομές των παιδιών.
Ανάγκες εορτασμού λαϊκών εορτών. Σε ελεύθερους χώρους οι κάτοικοι καταφεύγουν για να γιορτάσουν λαϊκές γιορτές τους (Πρωτομαγιά, Καθαρή Δευτέρα κ.λπ.).
Ανάγκες αλλαγής περιβάλλοντος. Οι εγκλωβισμένοι στα τσιμεντένια κουτιά τους κάτοικοι έχουν ανάγκη αλλαγής περιβάλλοντος. Δηλαδή, να ξεφύγουν λίγο και να καταφύγουν σε κάποιο άλλο περιβάλλον, διαφορετικό από αυτό που κατοικούν.
Ανάγκες εμπλουτισμού υδροφόρου ορίζοντα. Εάν δεν υπάρχουν οι αναγκαίοι ελεύθεροι χώροι, είναι αδύνατος ο εμπλουτισμός του υδροφόρου ορίζοντα.
Ανάγκες ρέμβης και ρομαντισμού. Οι άνθρωποι (ή έστω μερικοί από αυτούς) θέλουν κατάλληλους χώρους για να ρεμβάσουν, να ονειροπολήσουν ή να εκδηλώσουν τις ευαισθησίες τους. Τέτοιοι πρόσφοροι χώροι είναι οι ελεύθεροι χώροι.
Ανάγκες της Ολυμπιάδας 2004. Οι άνθρωποι που θα καταφθάσουν στην Αθήνα για να παρακολουθήσουν τους αγώνες θα ήθελαν να βρουν πνεύμονας ανάσας και οάσεις δροσιάς και όχι την έρημο και το καμίνι της ασφαλτοτσιμεντένιας πλάκας που καλύπτει το Αττικό Λεκανοπέδιο.
Η ικανοποίηση όλων αυτών των προαναφερομένων αναγκών, δεν αποτελεί πολυτελή διαβίωση (ούτε καν ποιότητα ζωής) των κατοίκων, αλά απαραίτητη κατάσταση (προϋπόθεση) για ανθρώπινη και ακίνδυνη για το σύνολο της υγείας του αστική διαβίωσή τους.
Δεν νομίζουμε ότι θα βρεθεί σκεπτόμενος κάτοικος που κατοικεί στη τσιμεντούπολη αυτή που να μην δεχθεί ότι όλες οι προαναφερθείσες ανάγκες είναι ζωτικές και επιτακτικές ανάγκες (ανάγκες πρώτης γραμμής και προτεραιότητας).
Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδί: Σε κρίσιμο σημείο του Γιώργου Βοζικάκη
Ο ελεύθερος χώρος του Γουδιού, 4.500 στρεμμάτων, βρίσκεται μεταξύ των Δήμων Αθήνας, Ζωγράφου, Παπάγου και Ν. Ψυχικού. Για το χώρο αυτό υπάρχει η εκφρασμένη βούληση της Πολιτείας ότι έχει μεγάλη σημασία και ότι θα μετατραπεί σε Μητροπολιτικό Πάρκο, που θα σχεδιαστεί ενιαία, χωρίς κατατμήσεις (δήλωση Λαλιώτη 13-3-1999). Στην πραγματικότητα μετατρέπεται σε υποδοχέα κάθε είδους έργων, εγκαταστάσεων και δραστηριοτήτων.
Ήδη σε σχέση με τους Ολυμπιακούς Αγώνες αποφασίστηκε να χωροθετηθούν εδώ: Αθλητικές εγκαταστάσεις 15.000 θέσεων για το άθλημα του μοντέρνου πεντάθλου, γήπεδο 5.500 θέσεων για το αγώνισμα του μπάντμινγκτον και η έδρα της Ανώνυμης Εταιρείας "Αθήνα 2004" σε καινούργια κτίρια στη ζώνη Β΄ του Υμηττού.
Υπάρχουν ακόμη σχέδια και βλέψεις για να κατασκευαστούν το γήπεδο του ΠΑΟ 60.000 θέσεων, το Ασκληπιείο Ίδρυμα, η Στρατιωτική Ακαδημία, νέο νοσοκομείο και κτίρια Υπουργείων.
Αυτή τη στιγμή λειτουργούν το νέο κτίριο του ΕΚΑΒ επιφανείας 6.700 τ.μ., η Ιατρική Βιβλιοθήκη, το Κέντρο Ιατρικής Τεκμηρίωσης, το Ψυχιατρικό Χωριό και αυθαίρετος ναός. Επίκειται ακόμη η κατασκευή χώρων στάθμευσης και σταθμών μετεπιβίβασης του μετρό, καθώς και κατασκευή του Πάρκου Κυκλοφοριακής Αγωγής από το Δήμο Αθηναίων.
΄Ολα αυτά είναι χρήσεις μη συμβατές με το χώρο του Πάρκου, υπερδομούν ασφυκτικά την περιοχή και δεν προβλέπονται από τη μελέτη του ΕΜΠ, την οποία είχε αναθέσει ο Οργανισμός της Αθήνας και γιαυτό το λόγο δεν την έχει επικυρώσει ακόμη το ΥΠΕΧΩΔΕ.
Για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση αυτή συγκροτήθηκε Επιτροπή Αγώνα ανοικτή σε κάθε συλλογικότητα ή πολίτη. Σε αυτή συμμετέχουν εκπρόσωποι φορέων, κινήσεων και ενεργοί πολίτες όχι μόνο των όμορων στο Γουδί περιοχών αλλά και του Λεκανοπεδίου γενικότερα λόγω του υπερτοπικού χαρακτήρα του Μητροπολιτικού Πάρκου.
Η Επιτροπή Αγώνα, που οργάνωσε την πρώτη ανοιχτή συγκέντρωση στις 25 Απριλίου 2001 στο Πάρκο Χωροφυλακής (και στοχεύει και σε άλλες δραστηριότητες και κινητοποιήσεις για τη σωτηρία του Πάρκου) διεκδικεί:
*Ο Γ. Βοζικάκης είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Ελεύθερων Χώρων και μέλος της Επιτροπής Αγώνα για το Γουδί
|
Επιτροπή Αγώνα για τη Σωτηρία του Μητροπολιτικού Πάρκου στο Γουδί |
7776425, 6927713 |
Προσφυγικά: Ο λόγος στην Ιστορία αλλά και στην ήπια δόμηση της Άννυς Βρυχέα
Οι παλιοί προσφυγικοί συνοικισμοί, τόποι ιστορίας και μνήμης, απειλούνται με κατεδάφιση. Τα προσφυγικά της Λ. Αλεξάνδρας και της Δραπετσώνας απειλούνται άμεσα. Το σχέδιο όμως για την υπερδόμηση φαίνεται να επεκτείνεται και να απειλεί και άλλες προσφυγικές γειτονιές στην Αθήνα και τον Πειραιά, όπως τα Προσφυγικά της Πανόρμου, της Καισαριανής, στο Δουργούτι, στην Καλλιθέα, στην Ν. Φιλαδέλφεια, κ.λ.π.
Μέσα σε μια γενικευμένη απουσία πολιτισμού για την πόλη, προωθείται από τους κρατούντες,- εν ονόματι του ‘’εκσυγχρονισμού’’, ένα σχέδιο, που βρίσκεται σε εξέλιξη, εξαφάνισης αυτών των ιστορικών γειτονιών.
Αυτές οι γειτονιές, κτίστηκαν την δεκαετία του 30, από επώνυμους αρχιτέκτονες, στα πλαίσια προγραμμάτων εκκαθάρισης τρωγλών, για να στεγάσουν πρόσφυγες του 22, σύμφωνα με τις αρχές του μοντέρνου κινήματος, και αποτελούν τα ελάχιστα δείγματα- σχεδιασμένης σύμφωνα με όλους τους κανόνες υγιεινής της εποχής- κοινωνικής κατοικίας στον τόπο μας.
Πολιτικές ..."ξεσπιτώματος"
Οι Δημόσιοι Φορείς τρομοκρατούν τους κατοίκους αυτών των οικισμών, με διαφορετικούς τρόπους, η δίνουν υποσχέσεις χωρίς αντίκρυσμα. Οι τακτικές ποικίλλουν, ο στόχος όμως είναι κοινός : το ξεσπίτωμα όσων από τους κατοίκους επιμένουν να θέλουν να ζουν στην γειτονιά τους, την αγορά σε τιμή ευκαιρίας από όσους θα ήθελαν να τα πουλήσουν, η ακόμα και η χρησιμοποίηση των σεισμών και ο εκφοβισμός ‘’του επικινδύνως ετοιμόρροπου’’. Αυτές οι κατοικίες των προσφυγικών οικισμών, απειλούνται με κατεδάφιση, καθώς ‘’απελευθερώνουν’’ πολλά στρέμματα γης, σε κεντρικά σημεία της Αθήνας και
του Πειραιά, που μπορούν να υπερδομηθούν. Και η εμπειρία έχει αποδείξει, ότι τέτοια οικόπεδα, αγορασμένα σε τιμή ευκαιρίας, αποτελούν ευκαιρία για τις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες και οδηγούν σε ‘’αναπτυξιακά προγράμματα’’, δραματικής αύξησης των συντελεστών δόμησης, κάλυψης και υψών σε σχέση με την υπάρχουσα κατάσταση.Τι μπορεί και πρέπει να γίνει.
Μέσα από ένα πιλοτικό πρόγραμμα ανάπλασης της περιοχής, με την ουσιαστική συμμετοχή των κατοίκων, μπορεί με ήπιες παρεμβάσεις, να μετασχηματιστούν αυτά τα τμήματα της Αθήνας και του Πειραιά, σε μοναδικούς χώρους, που θα προσφέρουν ιδιαίτερες ποιότητες ζωής, όχι μόνο στους κατοίκους τους, αλλά και σε όλη την πόλη.
Ο κενός υπαίθριος χώρος που διατρέχει τα κτίρια είναι μεγάλης έκτασης και μπορεί να μετασχηματιστεί σε χώρο πρασίνου και αναψυχής, χωρίς άσκοπες κατεδαφίσεις. Οι υπάρχουσες κατοικίες, προσφέρονται για σύγχρονες παρεμβάσεις σχεδιασμού και μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες των κατοίκων που επιθυμούν να παραμείνουν.
Αυτά όλα ξέρουμε ότι μπορούν να γίνουν, πρόκειται για μια λύση ρεαλιστική. Υπάρχουν τέτοιες εμπειρίες από τον Ευρωπαϊκό χώρο, και χρειάζονται ελάχιστα χρήματα, από το Δημόσιο για μια τέτοια λύση.
* Το άρθρο αυτό προέρχεται από ένα κείμενο της Άννυς Βρυχέα, Καθηγήτριας ΕΜΠ.
|
Συντονιστική Επιτροπή για τη Διάσωση των Προσφυγικών |
8814717, φαξ 8827087 |
Χτισμένα πριν από 65 χρόνια και αγορασμένα αποκλειστικά από πρόσφυγες της Μ. Ασίας, αντιπροσωπεύουν την Μοντέρνα Αρχιτεκτονική του ’30 (Bauhaus), συγκαταλέγονται μέσα στα 113 πιο σημαντικά έργα της Ελληνικής Αρχιτεκτονικής του 20ού αιώνα (Έκθεση του Ελληνικού Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής σε Φραγκφούρτη – Παρίσι – Θεσσαλονίκη – Αθήνα), διαθέτουν μοναδικές κατασκευαστικές αρετές (εκπληκτικός συνδυασμός π.χ. beton και πέτρας) και περιβάλλονται από 10 στρέμματα κοινόχρηστων ελεύθερων χώρων στο κέντρο της Αθήνας!
Εδώ και 35 χρόνια οι προτάσεις των κρατικών φορέων για κατεδάφιση των 8 πολυκατοικιών και “αξιοποίηση” των 14,5 στρεμμάτων (π.χ. Garage, εμπορικό κέντρο, νέα Μητρόπολη…) εμπόδισαν τους 228 ιδιοκτήτες να επισκευάσουν εξωτερικά τα σπίτια τους (τραυματισμένα και από τις οβίδες του Εμφυλίου…), τα οποία εσωτερικά είναι σε άψογη κατάσταση.
Δεδομένου ότι
Γι’ αυτό ζητάμε:
Κάθε άλλη πρόταση περί απαλλοτρίωσης των ιδιοκτησιών και της κατεδάφισης των κτιρίων, μας βρίσκει αντίθετους και καχύποπτους στις “αγαθές προθέσεις περί κοινοχρήστου πρασίνου” κι αυτής της νέας, ασύμφορης οικονομικά, επιζήμιας κοινωνικά και καταστροφικής Αρχιτεκτονικά και Πολιτιστικά, παραπλανητικής πρότασης του Κράτους!
* Ο Δημήτρης Ευταξιόπουλος είναι Αρχιτέκτονας
|
. Σύλλογος Ιδιοκτητών Προσφυγικών Πολυκατοικιών Λ. Αλεξάνδρας "Η ΑΝΑΠΛΑΣΗ" |
Κορωνείας 25-30 Γ' τηλ: 6427761 e-mail: dimeftax@yahoo.gr |
Ο “Λόφος του Παιδιού” μας της Πρωτοβουλίας Πολιτών για τη διάσωση του Λόφου του Παιδιού
Μια συνοπτική αναφορά
Στο Λόφο του Παιδιού, λίγο πιο πάνω από την θηριώδη Γκράβα, ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2000 να χτίζει ένα ακόμη σχολείο, κόβοντας 50-60 δένδρα και “προγράφοντας” άλλα 200 τουλάχιστον. Για τον λόγο αυτό αποχαρακτηρίσθηκε από κοινόχρηστο πράσινο το δασάκι μας, ένας από τους λίγους ελεύθερους χώρους που έχουν απομείνει στην τσιμεντούπολη Αθήνα.
Αποφασισμένοι να εμποδίσουμε την μεγάλη και αναίτια καταστροφή του δάσους και την επαπειλούμενη ισοπέδωση του βράχου μας, σταματήσαμε τις μπουλντόζες και προσφύγαμε στο Συμβούλιο της Επικρατείας Στις 22/1/2001, το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ, με την υπ. αρ.Ε΄ 207/2001 προσωρινή διαταγή του, διέταξε να ανασταλούν οι εργασίες του ΟΣΚ στο Λόφο του Παιδιού, μέχρι την έκδοση της οριστικής απόφασής του.
Παράλληλα, πραγματοποιήσαμε διάφορες εκδηλώσεις, προκαλέσαμε πλήθος δημοσιεύματα και κάναμε πολλά διαβήματα στις αρμόδιες υπηρεσίες. Και δεν πρόκειται να σταματήσουμε αν δεν εξασφαλίσουμε πως θα τον κρατήσουμε αλώβητο για να τον χαίρονται και οι επόμενες γενιές.
Ροκ και τζαζ “ανέβηκαν” στον Λόφο του Παιδιού
Μια ασυνήθιστη συναυλία πραγματοποιήθηκε σε μια “κρυφή” γοητευτική γωνιά της Αθήνας, στον “Λόφο του Παιδιού”, εκεί που σμίγει το Γαλάτσι με την Κυψέλη και τα Πατήσια, σε απόσταση αναπνοής από τα σχολεία της Γκράβας. Άνθρωποι όλων των ηλικιών απόλαυσαν ροκ και τζαζ μουσική που τους πρόσφεραν με πολύ ευαισθησία και κέφι, αφιλοκερδώς μάλιστα, τα ταλαντούχα νεανικά συγκροτήματα “All Around” και “Bell Epoch”.
Είναι η πρώτη φορά που οργανώνεται μια συναυλία στον “Λόφο του Παιδιού”, και μάλιστα εντελώς ερασιτεχνικά, από τους ανθρώπους που πλαισιώνουν τον τοπικό εξωραϊστικό πολιτιστικό σύλλογο, στην προσπάθειά του να γνωρίσουν τόσο οι απλοί πολίτες όσο και οι αρμόδιοι φορείς αυτόν τον όμορφο ελεύθερο χώρο και το άλσος του.
Η εκδήλωση περιλάμβανε επίσης παραγγελία ποιημάτων, που υμνούν τον Λόφο, και προβολή βίντεο από το φύτεμα των δένδρων του, 22 χρόνια πριν.
Ο Λόφος πρόσφερε στους φίλους του μια μαγευτική βραδιά και την βεβαιότητα πως αξίζει να διατηρηθεί αλώβητος και προσιτός σε κάθε πολίτη της τσιμεντένιας Αθήνας. (17.5.2001)
|
Πρωτοβουλία Πολιτών για την διάσωση του Λόφου του Παιδιού (Γκράβα) |
http://www.geocities.com/protobulia protobulia@yahoo.com Φαξ 2235796 |
Νέος Κόσμος: Μάχη πόντο-πόντο στη Λαγουμιτζή του ΑΠΣ ΠΗΓΑΣΟΣ
Στην περιοχή του Νέου Κόσμου και συγκεκριμένα μεταξύ των οδών Λαγουμιτζή-Ευρυδάμαντος-Χέλντραϊχ-Ντε Λακρουά υπάρχει ένας χώρος έκτασης 22 περίπου στρεμμάτων.
Μετά από πολύχρονο αγώνα των κατοίκων και φορέων (25 ετών) η έκταση αυτή έχει κηρυχθεί "χώρος πρασίνου και αθλοπαιδιών" με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αθηναίων το 1986.
Σήμερα η κατάσταση έχει ως εξής: Ένα μεγάλο μέρος έχει παραχωρηθεί στον Δήμο Αθηναίων. Έκταση 5,2 στρεμμάτων κατέχεται από τη ΔΕΗ. 1,2 στρέμματα κατέχεται από την Εκκλησία της Ελλάδας. Ένας ιδιώτης κατέχει 0,3 στρέμματα.
Η έκταση των 22 στρεμμάτων βρίσκεται σε μια από τις πιο υποβαθμισμένες περιοχές της Αθήνας με κύρια χαρακτηριστικά την έλλειψη ελεύθερων χώρων, τον υπερβολικό αριθμό συνεργείων και ανταλλακτικών αυτοκινήτων, την ύπαρξη κεντρικών αρτηριών και τη λειτουργία τριών σταθμών του Μετρό, που δημιουργεί επιπλέον προβλήματα κυκλοφορίας και στάθμευσης.
Ο Αθλητικός-Πολιτιστικός Σύλλογος ΠΗΓΑΣΟΣ και η Επιτροπή Κατοίκων Ν. Κόσμου θεωρούν ότι οι αγώνες ενός τετάρτου του αιώνα πρέπει επιτέλους να δικαιωθούν και γι αυτό απαιτούν:
Από το Υπουργείο Ανάπτυξης και τη ΔΕΗ:
Από την Εκκλησία της Ελλάδας
:Από το Δήμο Αθηναίων
Με την πεποίθηση ότι η συνοικία του Νέου Κόσμου και η Αθήνα γενικότερα δεν αντέχει άλλο τσιμέντο και ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να παίζει με το περιβάλλον και την ποιότητα της ζωής μας λέμε ΟΧΙ στις χρονοβόρες διαδικασίες και ζητάμε την άμεση διάθεση των 22 στρεμμάτων σε όλους τους κατοίκους της περιοχής.
Τηλέφωνα επικοινωνίας της Επιτροπής Κατοίκων: Ψωμιάδου Ελένη: 9011971, Χατζηφωτίου Παντ.: 9219051, Φωτόπουλος Ανδρ.: 9320665, Παπαβασιλείου Ντ.: 9341841, Ιμπριξής Αλέκος: 9011511.
Βεϊκου: Προσφυγή στο ΣτΕ για το Ολυμπιακό Έργο του Πινγκ-Πόνγκ στο Γαλάτσι του Βασίλη Ζαφειράκη
Αίτηση ακυρώσεως στο ΣΤΕ κατά της κοινής απόφασης των Υπουργών ΠΕΧΩΔΕ και Πολιτισμού “ περί εγκρίσεως περιβαλλοντικών όρων”, για την κατασκευή και λειτουργία του Κλειστού Γυμναστηρίου Πινγκ-Πονγκ, της Ολυμπιάδας 2004 στο δασόκτημα Ομορφοκκλησιάς (Βεϊκου) στο Γαλάτσι, κατέθεσαν δεκατέσσερις κάτοικοι του Δήμου Γαλατσίου. Υποστηρίζουν ότι “ με το νόμο 2730/99 χωροθετήθηκε το επίδικο έργο, σε περιοχή στην οποία ενυπάρχει το προεξέχον Βυζαντινό Μνημείο της Ομορφοκκλησιάς του 10ου αιώνα, χωρίς να διαλαμβάνεται ουδέν για την ύπαρξη προστασίας και ανάδειξη και διάσωση αυτού. Ως εκ τούτου αντίκειται στις διατάξεις του άρθρου 24 του Συντάγματος, καθώς αναιρεί την εκ του συντάγματος προστασία προς το πολιτιστικό περιβάλλον και ως εκ τούτου ο νόμος της χωροθέτησης είναι αντισυνταγματικός”.
Οι προσφεύγοντες επικαλούνται το έγγραφο της 1ης Εφορείας Βυζαντινών Μνημείων ( ΑΠ 3704/3-11-2000) προς το Υπουργείο Πολιτισμού το οποίο αναφέρει ότι “ Με την προτεινόμενη κατασκευή του κτιρίου αυτού συνολικού εμβαδού 32.250τ.μ. και ύψους 55 μέτρων σε απόσταση αναπνοής από το μνημείο, η επέμβαση στον περιβαλλοντικό χώρο μπορεί να χαρακτηρισθεί ως βάναυση”
.Το έγγραφο συνεχίζει ότι “ Εκτός από την αισθητική βλάβη η χρήση του κτιρίου με τους 6000 θεατές που θα δέχεται και τις χιλιάδες αυτοκίνητα θα έχει καταστροφικές συνέπειες σε θέματα ασφαλείας στατικότητα και ρύπανσης του μνημείου ”
.Εκτός της κακοποίησης του μνημείου οι κάτοικου του Γαλατσίου υποστηρίζουν ότι:
θα υπάρξει μεταολυμπιακώς κυκλοφοριακή επιβάρυνση στον οδικό άξονα Γαλατσίου - ΒεΪκου, αφού το γυμναστήριο θα χρησιμοποιείται για εκθέσεις, συνέδρια, συναυλίες και αγώνες επαγγελματικών ομάδων, δεδομένου ότι δεν υπάρχει συγκοινωνιακή διευκόλυνση για τους 6.000 θεατές του Παλαί ντε Σπορ.
Οι διεκδικητές του δασοκτήματος “Ομορφοκκλησιάς” θα αναγνωριστούν δια της πλαγίας οδού με σύντομες διαδικασίες (ν.2730/99) ως κύριοι της έκτασης και θα αποζημιωθούν με 15 δισεκατομμύρια δραχμές. Οι ευθύνες λοιπόν όσων διαχειρίζονται το θέμα αυτό ξεφεύγουν από το πολιτικό περιεχόμενό τους. Εξ’ άλλου μετά από αναφορά των περιβαλλοντικών οργανώσεων, βρίσκεται εν εξελίξει προκαταρκτική εξέταση για ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες.
Η κυβέρνηση έστω και την τελευταία στιγμή οφείλει να υιοθετήσει την εναλλακτική πρόταση του ΕΜΠ για την περιοχή του Ρουφ (ιστορικό άξονα της οδού Πειραιώς) πριν βρεθεί στην δυσάρεστη θέση να εφαρμόσει την ενδεχόμενη αρνητική γι’ αυτήν απόφαση του ΣτΕ.
* Ο Βασίλης Ζαφειράκης είναι μέλος της Κίνησης Πολιτών Γαλατσίου
|
Κίνηση Πολιτών Γαλατσίου |
Κυβέλης 32-34, ΤΚ 11146, Γαλάτσι, 2921119, 7723153, FAX 7723155 |
Πράσινο το υπόλοιπο του Κτήματος Θων του Μιχάλη Ζωϊδη
Οι κάτοικοι των Αμπελοκήπων αγωνίζονται για να διασωθεί το υπόλοιπο του Κτήματος Θων, Κηφισίας και Αλεξάνδρας, έκτασης 4,5 στρεμμάτων και να αποτελέσει την κεντρική πλατεία Αμπελοκήπων, χώρο υψηλού πρασίνου, επικοινωνίας και ψυχαγωγίας.
Ας σημειωθεί πως, σαν αποτέλεσμα της ολιγωρίας του ΥΠΕΧΩΔΕ και του Δήμου Αθηναίων, χάθηκε το 1998 το μισό περίπου του Κτήματος Θων, με την ανέγερση ήδη μεγαθηρίου από τον κ. Βωβό, παρ' ότι είχε προταθεί το 1979 από το Δήμο Αθηναίων να χαρακτηριστεί ο χώρος "Λειτουργικό Πράσινο".
Τώρα ο μεγαλοκατασκευαστής Βωβός μεθοδεύει την ανέγερση ενός ακόμη μεγαθηρίου κάλυψης εδάφους 1.150 τετραγωνικών μέτρων και ύψους 27 μέτρων με μεγάλο υπόγειο γκαράζ 400 θέσεων.
Ο Δήμος Αθηναίων υπαναχωρώντας από προηγούμενες θετικές του αποφάσεις, με την απόφαση στις 10-4-2001 της πλειοψηφίας του κ. Αβραμόπουλου συναινεί στα σχέδια του κ. Βωβού
.Ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ
κ. Λαλιώτης, παρά τη θετική έγγραφη δήλωσή του στις 7-12-1999 ότι "το ΥΠΕΧΩΔΕ θα χαρακτηρίσει το χώρο κοινόχρηστο πράσινο και θα αποτρέψει κάθε απόπειρα οικοπεδοποίησης και εμπορικής αξιοποίησης αυτού του κρίσιμου για την Αθήνα χώρου, και θα ακυρώσει τα τσιμεντοποιημένα σχέδια των όποιων ιδιοκτητών και εργολάβων", καθυστερεί να εκδώσει το σχετικό προεδρικό διάταγμα που θα χαρακτηρίζει το χώρο "πράσινο".Ο Υπουργός Υγείας κ. Παπαδόπουλος δεν παρεμβαίνει προς τα δημόσια ιδρύματα (Άσυλο Ανιάτων, Νοσοκομείο Σωτηρία) που κατέχουν εξ αδιαιρέτου περίπου 3,8 στρέμματα, ώστε να μην εκποιήσουν, όπως ήδη μεθοδεύουν, την περιουσία τους στον κ. Βωβό.
Ο Υπουργός Πολιτισμού κ. Βενιζέλος δεν αναιρεί την απαράδεκτη απόφαση της προκατόχου του Κας Παπαζώη, που συναίνεσε στην ανέγερση και νέου μεγαθηρίου από τον κ. Βωβό με το πρωτοφανές επιχείρημα πως έτσι -δηλαδή με τα τσιμεντένια και γυάλινα μεγαθήρια και όχι με υψηλό πράσινο- θα αναδειχθεί το υπάρχον εκκλησάκι του Αγ. Νικολάου, έργο του Τσίλλερ, διατηρητέο μνημείο τέχνης.
Οι κάτοικοι παρά τις δυσκολίες, με πείσμα, σταθερότητα και επιμονή συνεχίζουν τον αγώνα τους με χιλιάδες υπογραφές και μαζικές συγκεντρώσεις και πορείες, επιδιώκοντας τον μεγαλύτερο δυνατό συντονισμό δράσης με όλους τους φορείς των Αμπελοκήπων και γενικότερα της Αθήνας.
*Ο Μ. Ζωίδης είναι Γραμματέας του Πολιτιστικού Συλλόγου Άνω Αμπελοκήπων
|
Πολιτιστικός Σύλλογος Άνω Αμπελοκήπων |
Ζωχίου 8 (Πάροδος Τριφυλίας), Άνω Αμπελόκηποι, Τ.Κ. 11524, τηλ-φαξ 6923591 |
Για το Άλσος Ριζάρη, της Δ. Παπακωνσταντίνου-Διαμαντούρου
Το Άλσος Ριζάρη, ένας από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου στο κέντρο της Αθήνας, αφού κατόρθωσε να αποφύγει την τσιμεντοποίηση δύο φορές, το 1974 και το 1981, κινδυνεύει και πάλι άμεσα. Κινδυνεύει εν ονόματι της Τέχνης και του Πολιτισμού, για να κτισθεί εκεί το ιδιωτικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Β. και Ε. Γουλανδρή.
Κανείς δεν είναι τόσο απολίτιστος ώστε να μάχεται την Τέχνη, αλλά η Τέχνη δεν μπορεί ποτέ να είναι καταστροφέας της Φύσης. Τα δύο αυτά στοιχεία μπορεί και πρέπει να συνυπάρχουν παράλληλα και το δίλημμα “ θέλουμε ή όχι το Μουσείο ” είναι απόλυτα παραπλανητικό. Απαράδεκτη εξάλλου είναι και η δικτατορική άποψη “ ή εκεί ή πουθενά ” για την χωροθέτησή του. Εναλλακτικές λύσεις υπάρχουν, αρκεί να υπάρχει καλή θέληση.
Την 1η Ιουνίου συζητείται και πάλι, ύστερα από δύο αναβολές, το θέμα στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Θέτουμε για άλλη μια φορά όλους, Κυβέρνηση, αξιωματική αντιπολίτευση και κάθε αρμόδιο, προ των ευθυνών τους και απευθύνουμε δραματική έκκληση να μη συμβάλουν στην πραγματοποίηση ενός ακόμη εγκλήματος εις βάρος του πρασίνου της Αθήνας.
Οι κήποι της Αθήνας είναι ανεκτίμητοι, ανήκουν στους Αθηναίους και δεν είναι για χάρισμα σε κανένα και για κανέναν απολύτως σκοπό.
*Η Δ. Παπακωνσταντίνου-Διαμαντούρου είναι μέλος της Επιτροπής Αγώνα για το Άλσος Ριζάρη
Η συντονιστική επιτροπή στην τακτική μηνιαία συνεδρίαση της επισημαίνει:
Οι χώροι που απειλούνται είναι: Ζάππειο, Πεδίο του Άρεως, Άλσος Ριζάρη, τα Προσφυγικά Πανόρμου- Αλεξάνδρας- Δραπετσώνας- Καισαριανής, Θων, το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδί, αδόμητες εκτάσεις σε όλο το λεκανοπέδιο από νέα Ξενοδοχεία, το κτήμα Βεϊκου, το Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας, δημόσιες και δασικές εκτάσεις στο Δήμο Αμαρουσίου, το Μεγάλο Πάρκο Παπάγου, Θρακομακεδόνες (Ολυμπιακό Χωριό), Πειραιάς (ΟΛΠ, παραλιακή ζώνη), Παράλιο μέτωπο Δραπετσώνας, Παραλία από Νέο Φάληρο έως Φλοίσβο, Μαρίνες-παραλίες από Άλιμο έως Βάρκιζα, Άγιος Κοσμάς, έκταση αεροδρομίου του Ελληνικού, Αστέρια Γλυφάδας, το
Ζητάμε να σταματήσει το ράντισμα των χόρτων στην Ακρόπολη (και αλλού) με τοξικές ουσίες και να γίνεται οικολογική κοπή των χόρτων, κάτι που γίνεται ήδη αλλά μετά το καταστρεπτικό ράντισμα.