Σχόλια

Ημερολόγιο Δράσεων

------------------------------------------------------------------------------------

Tην Τετάρτη 29 Μαρτίου του 1996 διοργανώθηκε η πρώτη ημερίδα με τίτλο “Ελεύθεροι χώροι - ανάσα για την πόλη” και συμμετείχαν 13 σύλλογοι που με τις εισηγήσεις τους περιέγραψαν την κατάσταση που επικρατεί στις περιοχές τους.

Στη συνέχεια οι σύλλογοι και κινήσεις που συμμετείχαν στη Σ.Ε. αυξήθηκαν και έφτασαν στους 20 περίπου. Πρώτος στόχος της Eπιτροπής ήταν η ενημέρωση της κοινής γνώμης και των αρμοδίων γύρω από τα θέματα των ελεύθερων χώρων με ανακοινώσεις και υπομνήματα.

Εκδόθηκε διακήρυξη στην οποία διατυπώθηκαν οι πρώτες σκέψεις για το περιβάλλον, για τη σημασία των ελεύθερων χώρων, για τη ζωή των κατοίκων της πόλης.

To 2000 πραγματοποιήθηκαν δύο ημερίδες. Η μία είχε τίτλο “Όχι στην καταστροφή του Άλσους Ριζάρη” και έγινε στις 11 Οκτωβρίου και η άλλη είχε τίτλο “Αμπελόκηποι SOS” και έγινε στις 27 Νοεμβρίου. Η πρώτη έγινε με τη συνεργασία της Επιτροπής Αγώνα για τη διάσωση του Άλσους Ριζαρείου και η δεύτερη σε συνεργασία με τον Πολιτιστικό Σύλλογο Άνω Αμπελοκήπων και άλλους τοπικούς συλλόγους και κινήσεις της περιοχής.

Η Σ.Ε. προσπάθησε, ακόμη, να ενισχύσει τις προσπάθειες των συλλόγων και κινήσεων που αγωνίζονται ενεργά για την προστασία των ελεύθερων χώρων.

Βοήθησε και δημιουργήθηκαν Επιτροπές Αγώνα για τη διάσωση του Άλσους Ριζαρείου, του Πεδίου Άρεως, του Θων και του Μητροπολιτικού Πάρκου του Γουδιού και Συντονιστική Επιτροπή για τη Διάσωση των Προσφυγικών.

Η Επιτροπή έχει ζητήσει συνάντηση με τον Υπουργό Περιβάλλοντος και το Δήμαρχο Αθηναίων, αλλά μέχρι τώρα δεν την δέχτηκαν.

Αντίθετα το Σάββατο 16 Δεκεμβρίου του 2000 ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δέχτηκε τους εκπροσώπους μας και συζήτησε τα θέματα των ελεύθερων χώρων με ενδιαφέρον.

Τελευταία σημαντικά γεγονότα: η έκδοση του περιοδικού μας “Ελεύθεροι χώροι” και η συγκέντρωση - πορεία που πραγματοποιήθηκε στις 5 Ιουνίου 2001 (Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος) από κοινού με τους συλλόγους και κινήσεις. (Θων, Άνω Αμπ/πων, Ριζαρείου, Προσφυγικών. Λυκαβηττού, Αμαρουσίου, Γουδιού κλπ).

Τις προηγούμενες χρονιές οι διαδηλώσεις που οργανωνόταν την ημέρα αυτή, συνήθως μπροστά στο ΥΠΕΧΩΔΕ, αν και εξασφάλιζαν κάποια προβολή από τα Μ.Μ.Ε., είχαν μικρή συμμετοχή πολιτών λόγω της πρωινής ώρας που γινόταν. Φέτος η Συντονιστική Επιτροπή σκέφτηκε να συνδέσει τον γιορτασμό και τα γενικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα, με τα άμεσα προβλήματα των διαφόρων συνοικιών της Αθήνας, οι κινήσεις πολιτών των οποίων να συγκλίνουν σε μια κοινή, απογευματινή, διαδήλωση στον κόμβο Αμπελοκήπων και στη συνέχεια σε πορεία στο ΥΠΕΧΩΔΕ.

Το αποτέλεσμα ήταν ικανοποιητικό και κεφαλαιοποίησε κατά κάποιο τρόπο τις κινητοποιήσεις που σημάδεψαν τον ενάμισι τελευταίο χρόνο το περιβαλλοντικό κίνημα της Αθήνας. Κινητοποιήσεις που είχαν γενικά μιαν ανοδική πορεία και απόκτησαν μιαν ένταση και μαζικότητα ασυνήθιστη τα προηγούμενα χρόνια: από τις κινητοποιήσεις για τους ελεύθερους χώρους και τα πάρκα της κεντρικής περιοχής της Αθήνας και του Πειραιά (Πεδίο Άρεως, Άλσος Ριζάρη, ΔΕΗ, Θων, Πλατεία Τερψιθέας), μέχρι τις μεγάλες κινητοποιήσεις κατά της αναθεώρησης των άρθρων 24, 94, 95, 100 του Συντάγματος, περνώντας από την αντίθεση στις καταστροφικές Ολυμπιακές χωροθετήσεις (Παραλία Σαρωνικού, Ομορφοκκλησιά, Γουδί, Ελληνικό, Σχοινιάς) και τα άλλα περιφερειακά προβλήματα (ρέμα Πικροδάφνης, επέκταση Πετρόλα κ.ά.).

Όλα αυτά συνδέθηκαν με τα γενικότερα περιβαλλοντικά προβλήματα της πόλης και φυσικά με τα πλανητικά προβλήματα όπως αποτυπώνονται στο ψήφισμα της συγκέντρωσης.

ΨΗΦΙΣΜΑ

Υπάρχει η ανάγκη της αναγκαίας συνολικής γραπτής γνώσης του προβλήματος. Δυστυχώς, όμως, από μόνη της η γνώση του προβλήματος δεν επαρκεί να λυθεί το πρόβλημα αυτό εάν δεν συνοδεύεται και από την ανάλογη ευαισθητοποίηση. Εάν δηλαδή οι προαναφερόμενοι παράγοντες που πρέπει και μπορούν να συμβάλλουν στη λύση του προβλήματος δεν ευαισθητοποιηθούν με όσα θα διαβάσουν σε μια συνολική μελέτη του όλου προβλήματος.

Ευαισθητοποίηση σημαίνει να πεισθούν οι αναγνώστες απ’ αυτά που θα διαβάσουν και τα οποία θα εμπεριέχονται είτε σε ένα βιβλίο συνολικά είτε τμηματικά σε ένα ειδικό περιοδικό, είτε και στα δύο αυτά γραπτά μέσα, ότι έτσι έχουν τα πράγματα, ότι οι γράφοντες έχουν δίκιο. Ότι είναι εγκληματικό αυτό που γίνεται εις βάρος των ελεύθερων χώρων και εις βάρος της κοινωνίας του Αττικού Λεκανοπεδίου. Να εξοργιστούν με τους λόγους που γίνεται η λεηλασία των τελευταίων πνευμόνων ανάσας των εκατομμυρίων κατοίκων του Λεκανοπεδίου. Να εξεγερθούν με τις αχρείες μεθοδεύσεις που χρησιμοποιούν οι δολοφόνοι των ελεύθερων χώρων. Και, τέλος, να πάρουν την ενεργή απόφαση να κάνουν και αυτοί αυτό που μπορούν για να λυθεί το πρόβλημα. Ευαισθητοποίηση σημαίνει και κινητοποίηση για δράση, σημαίνει οργάνωση, αγώνας και πίεση προς τους πάσης φύσεως εξουσιαστές ώστε να υποχρεωθούν να λύσουν το πρόβλημα.

Χωρίς λοιπόν τη συνολική αυτή ευαισθητοποίηση το πρόβλημα των ελεύθερων χώρων δεν λύνεται.

Δυστυχώς η ασαφής νομοθετική ρύθμιση έγινε σαφέστερη από την κυβέρνηση πριν περάσει ο Ιούνιος. Στο νομοσχέδιο "σκούπα" του ΥΠΕΧΩΔΕ για τις εκκρεμότητες της Ολυμπιάδας 2004, στο άρθρο 15, παραχωρούνται 12 στρέμματα του δημοσίου στο Ίδρυμα Γουλανδρή κατά κυριότητα νομή και κατοχή. Δηλαδή: ΧΤΙΣΤΕ! Λίγο παραπάνω, στο Λαμπρακιστάν, ετοιμάζονται να κατασκευάσουν το συνεδριακό κέντρο, που όλοι (και η κυβέρνηση) ορκίζονταν ότι δεν θα γίνει. Πάνε οι πράσινες μακέτες, πάνε όλα. Τσιμέντο!

Ο διαρκής και εξελισσόμενος ευτελισμός του πάρκου ολοκληρώνεται με την ανεμπόδιστη και ατέρμονη διέλευση πάσης φύσεως τροχοφόρων μέσα σε αυτό καθώς και την μετατροπή μεγάλων τμημάτων του σε χώρο ελεύθερου πάρκινγκ. Τέλος η εικόνα εγκατάλειψης κλείνει με τον λειψό φωτισμό του Άλσους που χρειάζεται νέα μελέτη, την ανύπαρκτη φύλαξή του, το σοβαρά ελλειμματικό εργατοϋπαλληλικό προσωπικό του, αποτελέσματα των χαμηλών διατεθειμένων κονδυλίων από την πολιτεία, προς την υπερνομαρχία, τα οποία έτσι κι αλλιώς ουδέποτε τα διεκδίκησε. Εδώ και τρία χρόνια υπάρχει και λειτουργεί Επιτροπή Αγώνα για την Προστασία του Πεδίου του Άρεως που συστήθηκε από κατοίκους των γύρω περιοχών, όταν συνειδητοποιήσαμε πως μόνο με τους ενωμένους διεκδικητικούς αγώνες, προς κάθε κατεύθυνση, θα αποτρέψομε μια δραματική συρρίκνωση των ζωτικών μας αναγκών (π.χ. για πράσινο) και δεν θα μεταλλαχτούμε σύντομα σε φυλακισμένους πολίτες της τσιμεντοποίησης, του κέρδους, της πολτοποίησης. Για να δούμε σύντομα το Πάρκο μας πάλι νόμιμα, νομικά και ουσιαστικά να υπάρχει για μας, αλλά πλέον και από μας.

Παράγοντες της κεντρικής διοίκησης σε πλήρη σύμπνοια με τη δημοτική αρχή της πόλης, με αφορμή την πραγματοποίηση του 40% των αθλημάτων των ολυμπιακών αγώνων του 2004 στο ΟΑΚΑ στο Μαρούσι, προωθούν, πολεοδομικές ρυθμίσεις που έχουν σκοπό την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των μεγαλοεργολάβων και την λεηλασία και τσιμεντοποίηση των δασικών και ελεύθερων χώρων του Μαρουσιού.

Σε όλες αυτές τις περιοχές υπάρχει δημόσια γη. Στο στόχαστρο των μεγάλων εταιρειών είναι τα δημόσια ή ΝΠΙΔ κτήματα, όπως το Αμαλίειο, το κτήμα Μιμηκόπουλου στον Παράδεισο (δασικά), η ιδιοκτησία του Οργαν. Εργατικής .Κατοικίας. στο Ψαλίδι, το κτήμα Καρέλα(127 στρ.), ακόμα και το ίδιο το δάσος Συγγρού (1000 στρ.).

Το δάσος Συγγρού, πνεύμονα του ασφυκτικού λεκανοπεδίου, σκοπεύουν να ‘‘αξιοποιήσουν’’ με ‘‘ολυμπιακό’’ φυτώριο και κατασκευάζοντας ‘‘ψυχαγωγικές’’ εγκαταστάσεις, εστιατόρια κλπ. όπου θα διοχετευθούν οι δεκάδες χιλιάδες των επισκεπτών- θεατών των αγώνων, ενέργειες που θα καταστρέψουν το δάσος .

Είναι ανάγκη, να εγκαταλειφθεί η καταστροφική για το λεκανοπέδιο εκχώρηση δημόσιας γης και δη δασικής, υπέρ της υπερκερδοφορίας κατασκευαστικών-τραπεζικών ομίλων, με αφορμή τους Ολ. αγώνες.

Το νομοσχέδιο-‘‘σκούπα’’, είναι ευνοιοκρατικό, αντιδημοκρατικό αντισυνταγματικό παράνομο και περιβαλλοντοκτόνο. Πρέπει ,εμείς οι πολίτες, να μην επιτρέψουμε να εφαρμοστεί, με νομικές παρεμβάσεις και με δυναμικές κινητοποιήσεις.

Με ανάλογους νόμους (2730/1999, 2833/2000), έχουν αυξηθεί οι συντελεστές δόμησης στο ΟΑΚΑ και στο Ο.Τ.1082 επί της Κηφισίας για να εγκατασταθούν εκεί κτίρια εξυπηρέτησης της διενέργειας των αγώνων, συνολικής επιφάνειας 130.000 τετρ.μ., που Μεταολυμπιακά θα λειτουργήσουν σαν εκθεσιακό κέντρο, ενώ δεν προβλέπονται ανάλογοι χώροι στάθμευσης.

Να μην επιβληθούν αυξήσεις Σ.Δ., αντίθετα να μειωθούν περί τη Λ. Κηφισίας, όπου να μην επιτραπεί η επικείμενη να επαναθεσμοθετηθεί Μεταφορά Συντελεστού.

Όχι μόνο να μην επιβληθούν εντατικές χρήσεις σε περιοχές εκτός σχεδίου ή αμιγούς κατοικίας, αλλά να ‘’εξειδικευθούν’’ με βάση τα επιστημονικά σύγχρονα δεδομένα, δηλαδή να ελαφρύνουν οι υπάρχουσες.

Είναι αναγκαίο να αποσυνδεθεί το θέμα μετεγκατάστασης της δημόσιας διοίκησης από τους σχεδιασμούς έργων ολυμπιακών εγκαταστάσεων στο Μαρούσι. Η αποκέντρωση της δημόσιας διοίκησης πρέπει να γίνει μετά από συνολική χωροταξική μελέτη της Αττικής στα πλαίσια της αειφορίας.

Κατά μήκος της Λ. Κηφισίας είναι απαραίτητο να προβλεφθεί η εγκατάσταση μέσου σταθερής τροχιάς (τραμ), και η αναβάθμιση των λεωφορειακών γραμμών (μεταξύ άλλων και με τη θέσμιση αποκλειστικών λεωφορειοδρόμων) αφού ήδη σήμερα είναι κυκλοφοριακά υπερκορεσμένη ενώ όταν καλυφθούν οι ισχύοντες Σ.Δ., η κατάσταση που θα προκύψει θα οδηγήσει και την περιοχή της αλλά και το ιστορικό κέντρο του Μαρουσιού και των γειτονικών δήμων σε μαρασμό .

Τα Ολυμπιακά κέντρα Ραδιοτηλεόρασης και Τύπου, να γίνουν με μη μόνιμη κατασκευή στο χώρο του ΟΑΚΑ -και κατά προτίμηση για την καλύτερη εξυπηρέτηση των χρηστών, στην δυτική πλευρά του όπου και ο σταθμός του μετρό- οπότε να απομακρυνθούν αμέσως μετά τους Αγώνες, ενώ προτείνουμε και την εκπόνηση ειδικής πολεοδομικής μελέτης, σύμφωνα με την κατάρτιση συνολικής μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Η μελέτη αυτή θα πρέπει να λάβει υπ’ όψη της και την πολλαπλή επιβάρυνση που θα προκύψει από την λειτουργία της Αττικής οδού.

Η Αττική οδός προτείνουμε να καλυφθεί σε μήκος 2,5 χλμ., πράγμα που είναι και οικονομικά και τεχνικά εφικτό, και η επιφάνεια που θα προκύψει από την κάλυψη αυτή να αποδώσει κοινόχρηστους χώρους πρασίνου και υπαίθριας άθλησης, σαν μερική αντιστάθμιση στην περιβαλλοντική υποβάθμιση που θα προκαλέσει στην περιοχή, και παράλληλα να μην επιτραπεί η εγκατάσταση γραφείων υπεραγορών κλπ. εκατέρωθεν της οδού.

Το ‘χωριό τύπου’ δεν είναι απαραίτητο κατά κανένα τρόπο για την φιλοξενία των εκπροσώπων τύπου, όπως ‘΄’ανακαλύφθηκε’’ εκ των υστέρων, ενώ δεν έχει περιληφθεί στις συμβατικές υποχρεώσεις έναντι της ΔΟΕ. Η κατασκευή του μάλιστα, στο υπερδομημένο Μαρούσι, συνιστά εξόφθαλμη παραβίαση των κοινά παραδεδεγμένων κανόνων και αρχών της πολεοδομίας, αλλά και των ισχυόντων όρων δόμησης. Αρκούν οι εγκαταστάσεις π.χ. του Αγ. Ανδρέα, με τοποθέτηση των απαιτούμενων κοντέινερς και κάποια κρουαζιερόπλοια αγκυροβολημένα π.χ. στην Ελευσίνα. (λύση ανάλογη, όπως είναι γνωστό, με αυτήν που επιλέχθηκε στην πόλη του Σίδνεϊ το 2000, παρά την υπεροχή της σε οικονομικές δυνατότητες σε σχέση με την Αθήνα).

Ανάμεσα σ’ αυτούς τους πολίτες που αγωνίζονται είναι και ο κ. Λευτέρης Ιγγλέσης που γεννήθηκε και μεγάλωσε στα προσφυγικά του Γηροκομείου (Πανόρμου) που κινδυνεύουν κι αυτά. Το Αττικό Μετρό θέλει να κατεδαφιστούν και να ανεγείρει εκεί πολυώροφο σταθμό μετεπιβίβασης. Ο κ. Λευτέρης μας συνδέει με μνήμες που κάποιοι θέλουν να ξεχαστούν, αλλά μας περιγράφει και τη σημερινή σκληρή πραγματικότητα.

Δεν είχε άλλα κτίσματα γύρω. ‘Ήταν διάφορες ελιές, φιστικιές, πεύκα. Λίγο πιο πάνω ήταν το Γηροκομείο και πιο κάτω, εκεί που κτίστηκε ο Πύργος του Απόλλωνα, ήταν η έπαυλη του Βασιλιά.

Το 1922 πρώτα στα νησιά: Μυτιλήνη, Χίο μετά στον Πειραιά, ένα διάστημα μετά στη Λυρική Σκηνή και ύστερα εδώ. Τα παραπήγματα τα φτιάξανε με προσωπική δουλειά.

Εκτός από τις οικογένειες που μένουν στη κτιστά σπίτια, ήταν και οικογένειες που έμειναν σε παράγκες πλινθόκτιστες.

Μείνανε αρκετά χρόνια. Μετά τον εμφύλιο περίπου στο 1951. Γιατί θυμάμαι ότι σκοτώθηκε εδώ πολύς κόσμος από ελεύθερους σκοπευτές. Πήγαιναν οι άνθρωποι στα πηγάδια να πάρουν νερό και τους κτυπούσαν. Μετά αυτούς που 'μέναν στις παράγκες τους πήγαν στον Άγιο Σώστη, στο Αιγάλεω, στον Ταύρο κλπ.

Μοιράστηκε από διάφορους “ξύπνιους” που το καταπάτησαν. Άλλοι αγόρασαν κομμάτια με μηδαμινά χρήματα. Έτσι καταπατήθηκε όλη η περιοχή .

Τα σπίτια κληρώθηκαν και έμειναν 62 οικογένειες. Αυτά τα πληρώσαμε. Παραδείγματος χάρη το δικό μου το πληρώσαμε με 93.000 δρχ. εκείνης της εποχής. Ένα μέρος από τα χρήματα τα είχαμε με την ανταλλαγή, τα υπόλοιπα δουλεύαμε και τα ξεπληρώναμε μόνοι μας.

Από τη μεριά τη δική μου (η οδός Πανόρμου μας χώρισε στα δύο) γύρω στις 15 οικογένειες. Κάποιοι, επειδή μεγάλωσαν οι οικογένειες τους νοίκιασαν τα σπίτια τους. Από την άλλη μεριά της Πανόρμου λιγότεροι γιατί, όταν παντρεύτηκαν τα παιδιά τους τους πήραν μαζί τους και τα ‘χουν νοικιασμένα. Όταν έγινε η Πανόρμου μας χάλασε ορισμένα σπίτια. Ο Δήμος τους έβγαλε από τα σπίτια τους με 1.800.000 δρχ. που ορισμένοι ακόμη δεν τα ‘χουν πάρει, δέκα διαμερίσματα το λιγότερο γκρέμισαν και ορισμένα έχουν μέτρα που δεν τα ‘χει πληρώσει κανένας.

Η ιστορία ξεκίνησε το 1991 (ΦΕΚ 112/15-7-91) που προέβλεπε τις απαλλοτριώσεις για τις ανάγκες του ΜΕΤΡΟ. Πιο μπροστά πάλι τα σώσαμε, όταν ήθελε ο βασιλιάς Κωνσταντίνος να τα κάνει πάρκο και να βάλει την προτομή του πατέρα του μέσα. Αυτό ήταν χαρακτηριστικό, διότι μας έσωσε ο Δήμαρχος Πλυτάς ο οποίος ξεσήκωσε τους δημοσιογράφους και κόσμο. Τώρα, το Νοέμβριο του 2000 δημοσιεύτηκε κοινή υπουργική απόφαση των υπουργών ΠΕΧΩΔΕ και οικονομικών (αρ.108 8238/ 8689/1-11-2000 ΦΕΚ 785/15-11-2000) για δημιουργία σταθμού μετεπιβίβασης του Μετρό και ανέγερση πολυώροφων κτιρίων για καταστήματα και γραφεία.

Θα κάνουμε διάφορες, όχι απλές κινήσεις, θα απαιτήσουμε τα λεφτά που μας οφείλει η πολιτεία, που είναι παρακρατημένα τα λεφτά της ανταλλαγής, να διορθώσουμε, να αναπαλαιώσουμε τα σπίτια μας.

Σημείωση: Το Σ.τ.Ε. ακύρωσε έκθεση αυτοψίας του ΥΠΕΧΩΔΕ με την οποία κρίνονταν κατεδαφιστέες οι σεισμόπληκτες πολυκατοικίες των προσφυγικών της Δραπετσώνας.

1.

Με το νέο Ολυμπιακό νομοσχέδιο κορυφώνεται η επίθεση κατά του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων της Αθήνας, οι οποίοι παραδίδονται σε μια αδηφάγα οικοδομική δραστηριότητα, στα μεγάλα συμφέροντα και στις μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίες. Συγκεκριμένα:

Οι κινητοποιήσεις συνεχίζονται και εντείνονται, στο Μαρούσι, την παραλία, το Άλσος Ριζάρη, την Ομορφοκκλησιά. Όλο και περισσότεροι πολίτες και καινούργιοι σύλλογοι πυκνώνουν τις γραμμές μας όπως έδειξε η διαδήλωση για την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος που διοργάνωσε η Συντονιστική Επιτροπή.

Καλούμε τους βουλευτές να αναλογιστούν τις ευθύνες τους απέναντι στους ψηφοφόρους τους και το δικαίωμά τους σε μιαν ανθρώπινη ποιότητα ζωής.

2.

Πραγματοποιήθηκε Συνάντηση Συντονιστικής Επιτροπής Συλλόγων και Κινήσεων της Αθήνας για την Προστασία των Ελεύθερων Χώρων και την Ποιότητα Ζωής στις 14.6.2001, στον Σύλλογο ΠΗΓΑΣΟ Νέου Κόσμου. Τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν:

Συμπερασματικά ήταν μια καλή εμπειρία και ήταν θετικός ο ρόλος της Συντονιστικής.

Ίσως του χρόνου να εξεταστούν και άλλες μορφές εκδηλώσεων σε πιο κεντρικά σημεία, πιο νωρίς, με μεγαλύτερη ενημέρωση και κινητοποίηση κοινού και ΜΜΕ, ή να αποφασιστεί η διοργάνωση φεστιβάλ.

Λυκαβηττός: το θέμα ανέγερσης ξενοδοχείου στην περιοχή είναι αυτή τη στιγμή παγωμένο αλλά βρίσκονται σε επιφυλακή.

Άλσος Ριζάρη: η συζήτηση στο Συμβούλιο Επικρατείας αναβλήθηκε από πρώτης Ιουνίου στις 7 Δεκεμβρίου. Το θέμα παρακολουθείται συνεχώς. Περιμένουμε με αγωνία το Νομοσχέδιο-Σκούπα. Έχουμε τη συμπαράσταση της ΕΕΠΦ.

Αμπελόκηποι και Γουδί: για το ΚΑΠΑΨ η συγκέντρωση της 6ης Ιουνίου ήταν πολύ ικανοποιητική. Ο Σύλλογος Α. Αμπελοκήπων διοργανώνει το Σάββατο 23 Ιουνίου ώρα 9 το βράδυ γλέντι στο ΚΑΠΑΨ

Προσφυγικά: αναφορά στην εξέλιξη των θεμάτων των προσφυγικών των διαφόρων περιοχών της Αθήνας. Στις 20 Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων, στις 7.30μ.μ γίνεται εκδήλωση και γλέντι στα προσφυγικά της Αλεξάνδρας

Περιοχή Ζαππείου-Α Νεκροταφείου: ανησυχία για το νόμο πλαίσιο-σκούπα που θέλει δημιουργία πάρκινγκ στο χώρο του Ζαππείου. Αντίθεση στην υπόγεια επέκταση το Α Νεκροταφείου.

Λόφος Αλεπότρυπας: σχέδιο για κτίσιμο σχολείου και καταπάτηση ελεύθερων χώρων στην περιοχή, ενώ αντίθετα για παράδειγμα στην Α Κυψέλη κατάργησαν σχολείο για να γίνει πολυκατοικία. Σημειώνεται αδιαφορία επίσης για το πότισμα των δένδρων.

Νέος Κόσμος-Προσφυγικά Δουργουτίου: η δίκη της 5/6 για τα 5 στρέμματα που οι κάτοικοι διεκδικούν από τη ΔΕΗ, αναβλήθηκε για το Νοέμβριο, ενώ η εκκλησία κωφεύει για το 1 στρέμμα. Όλες οι διαδικασίες έχουν ρυθμό χελώνας. Για παράδειγμα των θέμα των προσφυγικών της περιοχής έφυγε από την ημερήσια διάταξη του Β διαμερίσματος χωρίς εξήγηση.

Αποφασίστηκε επίσης να ζητηθεί από τη Συντονιστική Επιτροπή ο αναγκαίος ηλεκτρονικός χώρος από τον ΑΣΔΑ ώστε το Παρατηρητήριο των Ελεύθερων Χώρων να έχει δική του σελίδα (Σήμερα φιλοξενείται στην Ιστοσελίδα του ΚΕΤ).

Η ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ της Επιτροπής: Πέμπτη 5 Ιουλίου 2001, ώρα 8, Ζωχίου 8, Άνω Αμπελόκηποι.