Περιοδικό της Συντονιστικής Επιτροπής Συλλόγων και Κινήσεων της Αθήνας

για την Προστασία των Ελεύθερων Χώρων και την Ποιότητα Ζωής

Αλλαγή φρουράς είχαμε στο ΥΠΕΧΩΔΕ αλλά δεν συνοδεύτηκε από κανέναν επίσημο απολογισμό του απερχόμενου κ. Λαλιώτη. Και φυσικά ούτε από αυτοκριτική, τόσο προσωπική, όσο και ως εκφραστή της κυβερνητικής πολιτικής σ΄αυτόν τον τομέα. Ισως για τον κ. Λαλιώτη απολογισμός θεωρείται η έκθεση στο Μετρό Συντάγματος, με τις φωτογραφίες και τις μακέτες για τα έργα που έγιναν ή θα γίνουν.

Πράγματι εκτίθεται μια αντίληψη για τα έργα και το περιβάλλον, που συναγωνίζεται εκείνην της πρώτης καραμανλικής οκταετίας. Κυρίως μεγάλα οδικά έργα, αποθέωση της αυτοκίνησης, αεροδρόμια, συγκοινωνιακά μέσα δηλαδή, με τεράστιες επιπτώσεις στο περιβάλλον αλλά και την ανθρώπινη ζωή.

Από τα μέσα σταθερής τροχιάς μόνον το μετρό, ο “μητροπολιτικός” όπως θα έπρεπε να λέμε στη γλώσσα μας. Ο κ. Λαλιώτης κουτσούρεψε και αλλοίωσε τη λέξη, όπως και το έργο, σε σχέση με τους παλαιότερους σχεδιασμούς του Α. Τρίτση για το ελαφρύ και πλήρως δικτυομένο μετρό-τράμ.

Οσο για το περιβάλλον της Αθήνας και των άλλων πόλεων, τους ελεύθερους χώρους, το πράσινο, ποτέ άλλοτε δεν είχαν δεχτεί μια τέτοια κατά μέτωπον επίθεση, όσο κατά την οκταετία Λαλιώτη, τουλάχιστον μεταπολιτευτικά. Και τα χειρότερα είναι μπροστά μας, με αποκορύφωμα του Ολυμπιακούς Αγώνες, αλλά και ανεξάρτητα από αυτούς. Το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό το αποδεικνύει. Και έπεται το άλλο για τη μεταφορά του συντελεστή δόμησης.

Τα πρώτα δείγματα γραφής της νέας υπουργού κ. Β. Παπανδρέου είναι αρνητικά. Παρέδωσε το κτήμα Θων στον κ. Βωβό. Εξάλλου αυτή είναι η κυβερνητική πολιτική.

Όμως και οι αντιστάσεις δυναμώνουν. Μια σειρά κινητοποιήσεις έγιναν αυτό το διάστημα: Γουδί, Θων, Πεδίο Αρεως, Ομορφοκκλησιά, Προσφυγικά, Βριλήσσια, Παραλία. Το νομοσχέδιο για τον αιγιαλό βρήκε αντίθετους, εκτός από σύσσωμη την αντιπολίτευση, και σημαίνοντες κυβερνητικούς βουλευτές.

Ο Ν.Κόσμος είναι μια συνοικία που είχε κάποτε όλα τα στοιχεία ώστε να είναι τόπος ανθρώπινης κατοικίας.

Και λέμε “είχε” γιατί η συνεχής υποβάθμισή του έχει σαν αποτέλεσμα, να γίνεται ο βίος σ’ αυτήν την περιοχή, κυριολεκτικά αβίωτος.

Βασικές αιτίες γι αυτό το κατάντημα είναι οι εξής:

• Η έλλειψη ελεύθερων χώρων και πάρκων αναψυχής με επαρκές πράσινο.
• Η λειτουργία των τριών σταθμών του ΜΕΤΡΟ χωρίς να υπάρχουν οι απαραίτητοι χώροι στάθμευσης, με αποτέλεσμα τα αυτοκίνητα να καταλαμβάνουν εξ εφόδου, πλατείες, πάρκα, πεζοδρόμια, νησίδες και λεωφόρους, αδιαφορώντας για την πρόσβαση των πεζών.
• Η έλλειψη αθλητικών κέντρων για τις ανάγκες της νεολαίας και των ερασιτεχνικών σωματείων άθλησης.(Παραμένει όνειρο απατηλό η δημιουργία ενός, έστω, κλειστού Γυμναστηρίου…)
• Ο υπερβολικός αριθμός και η ανεξέλεγκτη λειτουργία των συνεργείων επισκευής αυτοκινήτων που δημιουργεί επιπλέον προβλήματα ατμοσφαιρικής ρύπανσης, ηχορύπανσης και κυκλοφοριακού χάους.
• Η μετατροπή πολλών οδών σε κυκλοφοριακούς άξονες με αποτέλεσμα το ασφυκτικό μποτιλιάρισμα στις ώρες αιχμής.
• Η λειτουργία των λαϊκών αγορών έξω από τους επιτρεπόμενους χώρους. Λαμπρό παράδειγμα η λαϊκή αγορά Δουργουτίου που ενώ οριοθετείται σε τμήματα των οδών Κασομούλη και Σαρκουδίνου, εκτείνεται και στις οδούς Σφιγγός-Ντουρμ-Ευριδάμαντος-Λαγουμιτζή-Ντελακρουά-Πάρκο Λαγουμιτζή-Ηλ.Ηλιού-Μπακνανά και σε άλλες παρόδους, δηλαδή σε μία έκταση χιλιάδων τετραγωνικών μέτρων!!!

Αν προσθέσουμε σε όλα αυτά την αυξημένη ατμοσφαιρική ρύπανση (βλέπε τις μετρήσεις νέφους Ν.Σμύρνης), την ύπαρξη αυθαιρέτων κατασκευών και την αλματώδη τσιμεντοποίηση όλων των ελεύθερων χώρων που έχουν απομείνει, τότε είναι ολοφάνερο ότι η ζωή μας γίνεται περισσότερο προβληματική.

Για όλα αυτά τα προβλήματα οι ευθύνες του κράτους και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης είναι τεράστιες. Δεν είναι όμως μικρές και οι ευθύνες τις πλειοψηφίας των κατοίκων που παρακολουθούν την καταστροφή “μοιραίοι και άβουλοι αντάμα”.

Μοναδική ελπίδα παραμένει η αφύπνιση και η αυτοοργάνωση των πολιτών, σε Επιτροπές και Συλλόγους με στόχο την προστασία του περιβάλλοντος και την ποιότητα της ζωής μας. Ευοίωνο παράδειγμα είναι οι προσπάθειες της Επιτροπής Κατοίκων Ν.Κ. για τη δημιουργία Πάρκου πρασίνου και αθλοπαιδιών στην οδό Λαγουμιτζή. “Να είστε ενοχλητικοί, να είστε η άμμος κι όχι το λάδι στα γρανάζια του κόσμου” λέει ο Οδ.Ελύτης.

Ας το τολμήσουμε!

*Ο Ανδρέας Φωτόπουλος είναι μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής και Γ. Γ. του Συλλόγου΄΄ ΠΗΓΑΣΟΣ΄΄

ΟΛΥΜΠΙΑΚΑ ΕΡΓΑ ΣΤΟ ΓΟΥΔΙ!

Η Επιτροπή Αγώνα εκφράζει την έκπληξή της και την αντίθεσή της στην απόφαση του Τμήματος Αρχιτεκτόνων και της Συγκλήτου του ΕΜΠ με την οποία διατίθεται τμήμα της Πολυτεχνειούπολης Ζωγράφου για την κατασκευή κτιρίου φιλοξενίας δημοσιογράφων και προσωπικού ασφαλείας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Κάτι τέτοιο παραβιάζει το Πανεπιστημιακό άσυλο και δεν προβλέπεται ούτε από το νόμο για την Ολυμπιακή φιλοξενία (Ν. 2947) που ψηφίστηκε πριν ένα μήνα ούτε με τη μελέτη για το Μητροπολιτικό Πάρκο του Γουδί που συνέταξε το ίδιο το Τμήμα Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ με επικεφαλής το πρόεδρο του κ. Γ. Πολύζο. Στη μελέτη αυτή η Πολυτεχνειούπολη περιλαμβάνεται στη Β΄ Ζώνη Ελέγχου του Πάρκου όπου “διατηρούνται οι υπάρχουσες χρήσεις, προτείνεται όμως ο περιορισμός στις δυνατότητες επέκτασης τους και μειώσεις των ιδιαίτερα υψηλών εγκεκριμένων όρων δόμησής τους”. Δεν προβλέπεται επίσης η κατασκευή καινούργιου νοσοκομείου μέσα στο χώρο του Πάρκου, όπως το αντικαρκινικό νοσοκομείο της κ. Μ. Βαρδινογιάννη, το οποίο το Υπ. Υγείας ενέταξε στο πρόγραμμά του. Η ευρύτερη περιοχή του άξονα Β. Σοφίας - Μεσογείων είναι ήδη κορεσμένη με 17 νοσοκομεία, ενώ η περιφέρεια της Αθήνας και η επαρχία έχουν τραγική έλλειψη νοσοκομειακών κλινών και εξοπλισμού.

Τέλος εντελώς αντίθετος με τις κατευθύνσεις της μελέτης και τις αρχές προστασίας του περιβάλλοντος, είναι ο σχεδιασμός του Αθήνα 2004 για την κατασκευή μέσα στο Πάρκο αθλητικών εγκαταστάσεων 15.000 θέσεων για το μοντέρνο πένταθλο και 5.500 θέσεων για το αγώνισμα του μπάντμιντον. Το τελευταίο προβλεπόταν από τον φάκελλο υποψηφιότητας να γίνει στο Περιστέρι, μια περιοχή που πραγματικά έχει έλλειψη αθλητικών εγκαταστάσεων και ανάγκη αναβάθμισης.

• Η Επιτροπή Αγώνα ζητάει να εφαρμοστεί η μελέτη του ΕΜΠ για το Μητροπολιτικό Πάρκο και τις χρήσεις που προβλέπει, χωρίς καμιά εμπορευματοποίηση - ιδιωτικοποίηση του χώρου. Η Α΄ Ζώνη 1.500 στρεμμάτων να γίνει πάρκο υψηλού πρασίνου για όλους και η Β΄ Ζώνη 2.400 στρ. να είναι η Ζώνη Ελέγχου χωρίς νέες εγκαταστάσεις.
• Να σταματήσουν άμεσα όλες οι οικοδομικές εργασίες και να ανασταλεί η έκδοση οικοδομικών αδειών και εργασιών.
• Να απομακρυνθούν τα στρατόπεδα χωρίς καμιά οικονομική ή άλλη επιβάρυνση για το λαό και να ανοιχθούν άμεσα είσοδοι - μονοπάτια πρόσβασης στο χώρο από όλες τις πλευρές.

Αν οι “υπεύθυνοι” φορείς δρουν ανεύθυνα, εμείς έχουμε ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας και θα αγωνιστούμε για το μέλλον τους.

Αθήνα 19-1- 2001

Στις 3-12-2001 πραγματοποιήθηκε Ημερίδα από την Πανελλήνια Ομοσπονδία Προσφύγων 1922 και την Συντονιστική Επιτροπή για την Διάσωση των Προσφυγικών Κατοικιών με θέμα την διεκδίκηση της ανταλλάξιμης περιουσίας των προσφύγων του 1922 και την αξιοποίηση τμήματός της για την διάσωση και αναβάθμιση των προσφυγικών συνοικισμών. Τα βασικά θέματα που αναπτύχθηκαν στην Ημερίδα παρατίθενται συνοπτικά παρακάτω:

Ανταλλάξιμη περιουσία των προσφύγων του 1922 είναι η περιουσία τους που εγκατέλειψαν στην Τουρκία και βάσει της συνθήκης της Λωζάνης ανταλλάσσεται με την περιουσία που άφησαν οι Τούρκοι στην Ελλάδα και ένα επιπλέον χρηματικό ποσό.

Είναι θέμα στοιχειώδους δικαιοσύνης η ανταλλάξιμη περιουσία, όση έχει απομείνει, να αξιοποιηθεί προς όφελος των προσφύγων και των απογόνων τους. Μια μορφή αξιοποίησης είναι ένα τμήμα της ανταλλάξιμης αυτής περιουσίας να χρησιμοποιηθεί για την αναβάθμιση των προσφυγικών συνοικισμών. Αντ’ αυτού, για πολλούς προσφυγικούς συνοικισμούς εκπονούνται σχέδια “αξιοποίησης” σύμφωνα με τα οποία προβλέπεται να φύγουν οι πρόσφυγες από τα σπίτια τους, και να γίνουν δεύτερη φορά πρόσφυγες στην ίδια την πατρίδα τους. Αυτό είναι απαράδεκτο για κάθε τίμιο άνθρωπο. Μας αφορά όλους/ες.

Επί πλέον οι προσφυγικοί συνοικισμοί πρέπει να διατηρηθούν ως στοιχεία ιστορικής μνήμης, τοπόσημα, αξιόλογα δείγματα της μοντέρνας αρχιτεκτονικής του μεσοπολέμου, ορθολογικές πολεοδομικές συνθέσεις με ανθρώπινη κλίμακα και άνετους ελεύθερους χώρους.

Η ανταλλάξιμη περιουσία των Τούρκων που έπρεπε να περιέλθει σ’ αυτούς ανερχόταν σε 210.000 κτήματα, από τα οποία 120.000 διατέθηκαν για την αγροτική αποκατάσταση, κυρίως προσφύγων. Από τα υπόλοιπα διερπάγησαν τα περισσότερα μέχρι το 1957, οπότε και σε σχετικό νόμο, αναγνωρίστηκαν 42.000 κτήματα. Επί χούντας διερπάγησαν άλλα 13.000 κτήματα, και το 1987 αναγνωρίστηκαν από το Υπ. Οικονομικών 23.439 κτήματα (22.508 κατεχόμενα από τρίτους και 931 στην ΚΕΔ). Από αυτά τα αστικά είχαν έκταση 6.235 στρ. και τα αγροτικά 537.926 στρ. Νεότερο έγγραφο του 1995 του Υπ. Οικονομικών τα ανεβάζει σε 26.338, από τα οποία 7.988 αστικά (6.966 στρ.) και τα 18.350 αγροτικά (418.548 στρ.)

Η ανταλλάξιμη περιουσία των Ελλήνων προσφύγων του 1922 βάσει της συνθήκης της Λωζάνης και των μεταγενέστερων πρωτοκόλλων είχε αξία 101,5 εκ. χρυσές λίρες Αγγλίας έναντι 12,5 εκ. χρυσών λιρών Αγγλίας, της περιουσίας που άφησαν εδώ οι Τούρκοι πρόσφυγες που ανταλλάχτηκαν με τους Έλληνες. Η τούρκικη κυβέρνηση είχε υποχρέωση να καταβάλλει το επιπλέον χρηματικό ποσό στους Έλληνες, το οποίο ποτέ δεν καταβλήθηκε διότι κρατήθηκε ως πολεμική αποζημίωση της Ελλάδας προς την Τουρκία. Έτσι οι πρόσφυγες πλήρωσαν μόνον αυτοί το αντίτιμο της Μικρασιατικής καταστροφής.

Η Ελληνική Πολιτεία το 1987 ανεγνώρισε και πάλι επίσημα, με νόμο ότι η ανταλλάξιμη περιουσία ανήκει στην ολότητα των προσφύγων του 1922, και απεδέχθη την έναρξη διαλόγου για τον τρόπο με το οποίο θα ήτο δυνατόν αυτά τα σημαντικά περιουσιακά στοιχεία των προσφύγων να εξυπηρετήσουν πολλαπλά τα διάφορα προβλήματα των προσφύγων και πρώτα απ’ όλα την αναβάθμιση των προσφυγικών Συνοικισμών τους.

Η υπογραφή του σημερινού πρωθυπουργού κ. Κ. Σημίτη (ως Υπ. Εθνικής Οικονομίας τότε) ευρίσκεται στο Νόμο 1736/1987, που ρύθμιζε τα “δήθεν” χρέη των προσφύγων το 1987.

Με τη σημερινή του ιδιότητα του Πρωθυπουργού ο κ. Κ. Σημίτης καλείται να δώσει λύση, στο μεγάλο αυτό πρόβλημα, που αποτελεί άλλωστε μεγάλη ηθική και υλική υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας.

• Οι προσφυγικές γειτονιές πρέπει να διασωθούν και να αναβαθμιστούν για τους κατοίκους τους
• Η αναβάθμιση των προσφυγικών συνοικισμών και των κατοικιών τους, μπορεί να γίνει πραγματικότητα με τα χρήματα από τις ανταλλάξιμες περιουσίες
• Οι πρόσφυγες του 1922 διεκδικούν τις ανταλλάξιμες περιουσίες τους γι’ αυτό το σκοπό.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΣΤΗΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2001 ΣΤΟ Ε.Μ.Π.

Και από την άποψη της γενικότερης ποιότητας ζωής και από την άποψη των ελεύθερων χώρων, η διάσωση των προσφυγικών κατοικιών είναι εξαιρετικής σημασίας.

Η ποιότητα ζωής συνδέεται με τις μνήμες μας, συνδέεται με την παιδική μας ηλικία, συνδέεται με τις συγκινήσεις μας και ό,τι μας έχει συγκροτήσει ως ανθρώπους με μυαλό και καρδιά. Μια πόλη που αλλάζει πολύ γρήγορα όψη, σε κάνει να αισθάνεσαι ξένος στον τόπο σου.

Η ποιότητα ζωής συνδέεται με το πολιτιστικό περιβάλλον, όπως αυτό διαμορφώνεται στην πορεία του χρόνου και αποτυπώνεται στα διάφορα τμήματα του αστικού χώρου. Συνδέεται ακόμα με την ιστορική μνήμη, με τα ιστορικά γεγονότα τα οποία δεν ζήσαμε, αλλά έχουμε ακούσει ή έχουμε διαβάσει γι΄αυτά.

Η ποιότητα ζωής συνδέεται με την ανθρώπινη κλίμακα της γειτονιάς που έχουν τα προσφυγικά συγκροτήματα, με τον ήλιο και τον αέρα που αφήνουν να περάσει σχεδόν ανεμπόδιστα, με τη θέα που σου επιτρέπουν. Η ποιότητας ζωής συνδέεται εν τέλει με τους ελεύθερους χώρους και στις τρεις διαστάσεις τους. Και τα προσφυγικά συγκροτήματα έχουν ελεύθερους χώρους, τόσο καθ΄ύψος, όσο και κατά πλάτος. Σε μια εποχή που ο ΓΟΚ του 1929 δεν έβαζε περιορισμούς στην κάλυψη του οικοπέδου και στο κέντρο της πόλης καλυπτόταν το 100%, τα συγκροτήματα έγιναν με κάλυψη μικρότερη του 40%. Με ενδιάμεσους χώρους πρασίνου, παιχνιδιού, επικοινωνίας και κοινωνικής επαφής. Σε μια Αθήνα που με τον ΓΟΚ του 1985 οικοδομείται ασφυκτικά, με ύψη αντάξια φρουρίων και αυθάδη, υπερμεγέθη μπαλκόνια, τα ύψη, ο όγκος, το ήθος και η σεμνότητα των προσφυγικών συγκροτημάτων διατηρούν την ανθρώπινη κλίμακα και σου δίνουν μια ανάσα ζωής.

Η στενότητα χώρου είναι καταπιεστική, γεγονός που εκφράστηκε στην ελληνική γλώσσα με τη λέξη “στενοχώρια” και δημιουργεί τάσεις φυγής, προς ίασιν. Ή τάσεις προς τα φαρμακεία. “Κάτι μ΄αρρωσταίνει σ΄αυτή την πολιτεία, και παίρνω σβάρνα τα φαρμακεία” που έλεγε και ο Δ. Σαββόπουλος. Καλύτερα είναι όμως να δημιουργεί τάσεις για αντίσταση, για διεκδίκηση του ελεύθερου χώρου, για διεκδίκηση της ελευθερίας μας, για να είμαστε ελεύθεροι άνθρωποι και ελεύθεροι πολίτες.

“Ο χώρος της πόλης στενεύει. Είμαστε υποχρεωμένοι να διαχειριστούμε την ελευθερία μας” έλεγε ο Μαξ Φρις.

Εμπρός λοιπόν, τα προσφυγικά και όλοι οι ελεύθεροι χώροι της Αθήνας που απειλούνται να είναι το κριτήριο της αποφασιστικότητάς μας. Το Πεδίο Αρεως, το Αλσος Ριζάρη, το Πάρκο Ελευθερίας, το Ζάππειο, το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδιού, το ΚΑΠΑΨ, ο κήπος του Γηροκομείου, το Αλσος Βεϊκου, το Αλσος Ν. Φιλαδέλφειας, η Αλεπότρυπα, ο Λόφος του Παιδιού, το κτήμα Θων, ο κήπος του Μουσείου, ο κήπος Πάτμου και Καραβία, ο Ελαιώνας, οι ακτές του Σαρωνικού, το Ελληνικό, η πλατεία Τερψιθέας, ο Σχινιάς, το ρέμα Πικροδάφνης, είναι οι πιο σημαντικοί, αλλά όχι και οι μόνοι. Ενας ανατριχιαστικός κατάλογος για μια πόλη που έχει το μικρότερο ποσοστό πρασίνου και ελεύθερων χώρων στην Ευρώπη. Αν οι “υπεύθυνοι” δρουν ανεύθυνα, εμείς έχουμε ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας και τις μέλλουσες γενιές.

*Η Μόνικα Διαμαντοπούλου είναι μέλος του Εξωραϊστικού Πολιτιστικού Συλλόγου

"Ο Λόφος του Παιδιού"

Το Υπουργείο Περιβάλλοντος, αλλά και το Υπουργείο Γεωργίας, αντί να προστατεύουν και να αυξάνουν τους ελεύθερους χώρους, συχνά πρωτοστατούν στην καταπάτηση, στην ιδιωτικοποίηση και στην καταστροφή τους υπακούοντας σε κάθε φύσης και μορφής ιδιοτελή-ιδιωτικά συμφέροντα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αυτοδιοίκηση κινείται επίσης σε αυτή την κατεύθυνση.

Οι ίδιοι οι πολίτες συχνά διαμαρτύρονται. Με τις μικρές τους δυνάμεις, με έξοδα για δικηγόρους και έντυπα, προσπαθούν, αγωνίζονται για την προστασία των ελάχιστων ελεύθερων χώρων. Οι πολίτες έχουν το δίκιο και τους νόμους με το μέρος τους. Τα τελευταία χρόνια άρχισαν να πολλαπλασιάζονται τα τοπικά κινήματα για τους ελεύθερους χώρους.

Η Ιστοσελίδα του Παρατηρητηρίου Ελεύθερων Χώρων της Αττικής τροφοδοτείται συνεχώς από τα ίδια τα τοπικά κινήματα: Τη Συντονιστική Επιτροπή Συλλόγων και Κινήσεων για την Προστασία των Ελεύθερων Χώρων και την ποιότητα ζωής της Αθήνας, τη Συντονιστική Επιτροπή της Παραλίας Σαρωνικού, την Επιτροπή Αγώνα Καλλιθέας, την Πρωτοβουλία Πολιτών ενάντια στους Ολυμπιακούς του 2004, το ΔΙΚΤΥΟ Κινήσεων για την Προστασία του Περιβάλλοντος, νέους φορείς και κινήσεις πολιτών που προστίθενται συνεχώς. Επίσης τροφοδοτείται και από δημοσιεύματα.

Στα δυο χρόνια παρουσίας στο Ιντερνέτ το Παρατηρητήριο δέχθηκε πάνω από 2.000 επισκέπτες.

Στο Παρατηρητήριο βρίσκει κανείς πολλές πληροφορίες για τους ελεύθερους χώρους της Αττικής, και όχι μόνο. Καταγράφονται οι εξελίξεις για τα αυθαίρετα, για το Συμβούλιο της Επικρατείας, για τους περιαστικούς όγκους, για τα Μεσόγεια, για τις κατασκευαστικές εταιρείες, για τις κτηματομεσιτικές εταιρείες...

Επίσης, υπάρχει μια εκτενής βάση δεδομένων με τα τηλέφωνα των συλλόγων και των επιτροπών αγώνα για τη σωτηρία των Ελεύθερων Χώρων. Οι φορείς αυτοί σήμερα ξεπερνούν τους 100.

Το Παρατηρητήριο είναι δωρεάν και στην υπηρεσία των τοπικών κοινωνικών κινημάτων. Αξιοποιήστε το!

* Ο Ηλίας Γιαννίρης (igiann@tee.gr) είναι Υπεύθυνος του "Παρατηρητηρίου Ελεύθερων Χώρων"

Το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδί, Η δόμηση των στρατοπέδων που αποδεσμεύονται, Το κτήμα Βεϊκου, Ελαιώνας, Το Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας, Δήμος Αμαρουσίου, Τα παλιά ποτάμια του Λεκανοπεδίου της Αθήνας, Δήμος Χαλανδρίου, Δήμος Βριλησσίων, Αττικό Άλσος, Παπάγου: Το Μεγάλο Πάρκο, Δήμος Καισαριανής, Ζώνες αμιγούς κατοικίας, Αγ. Παρασκευή, Λεωφόρος Μεσογείων, Πεύκη

Κορυδαλλός, Καστέλλα, Νέο Φάληρο, Παραλία Καλλιθέας-Μοσχάτου και Εκβολές Ιλισού, Ιππόδρομος:, Κυκλοφοριακά έργα στην παραλία, Παραλία Φλοίσβου, Οικόπεδο Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής, Μαρίνα Αλίμου, Δήμος Ελληνικού: Άγιος Κοσμάς-Το αεροδρόμιο του Ελληνικού, Το Ρέμα της Πικροδάφνης, Αστέρια Γλυφάδας, Βούλα-Υδρούσα, Καβούρι-Βουλιαγμένη, Λαγονήσι, Εργοστάσιο Λιπασμάτων Δραπετσώνας

Η Συντονιστική Επιτροπή μπροστά στις τελευταίες, παγκόσμιας κλίμακας, εξελίξεις δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη, και γι΄αυτό τον λόγο:

Αθήνα, 4 Οκτωβρίου 2001

Η Συντονιστική Επιτροπή καταγγέλλει αποφασιστικά την απόπειρα εφόδου ανδρών της Κρατικής Ασφάλειας στο κτίριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας, την Πέμπτη 6-11-2001, στις 19 μ.μ., την ώρα που συνεδρίαζε η Επιτροπή Αγώνα για την προστασία του Πεδίου του Άρεως, διατυπώνοντας την προκλητική απαίτηση να πληροφορήσουν για τον αριθμό, το ποιόν και τα ονόματα των συμμετεχόντων.

Θεωρούμε ότι η Κυβέρνηση, κι ιδιαίτερα ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης, φέρουν βαρύτατες πολιτικές ευθύνες για το συμβάν που γεννούν σοβαρά ερωτηματικά. Εκτιμούμε ότι η δράση της Επιτροπής για την προστασία του Πεδίου του Άρεως έχει ενοχλήσει τα διαπλεκόμενα συμφέροντα και ότι τέτοιου είδους ενέργειες αποσκοπούν στον εκφοβισμό των μελών της.

Αναμένουμε να δούμε τι άμεσα μέτρα προτίθεται να λάβει ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης για το συγκεκριμένο συμβάν ώστε να μην επαναληφθούν στο μέλλον τέτοιου είδους αντιδημοκρατικές ενέργειες.

Αθήνα 7-12-2001

Στέλνετε τις εκδηλώσεις σας για δημοσίευση στο Παρατηρητήριο Ελεύθερων Χώρων: igiann@tee.gr