Πολιτικοί λόγοι ενάντια στο κωπηλατοδρόμιο στο Σχινιά

Του Σάκη Κουρουζίδη

Είμαστε, λοιπόν, |πολιτικά| αντίθετοι στο έργο αυτό (σ.τ.σ. του κωπηλατοδρομίου στο Σχινιά), γιατί:
* Οι Ολυμπιακοί του 2004 και τα έργα που συνδέονται, άμεσα ή έμμεσα, με αυτούς θα πλήξουν ακόμα περισσότερο το έτσι κι αλλιώς στρεβλό ισοζύγιο κέντρου και περιφέρειας. Τα έργα, οι εργαζόμενοι, οι δραστηριότητες, τα υλικά, οι υπηρεσίες -και η εξουσία- που θα συρρεύσουν στην Αττική δεν θα είναι ένα προσωρινό φαινόμενο το οποίο θα φθίνει μετά τους αγώνες, αλλά θα επιφέρουν μόνιμες και μη αντιστρεπτές καταστάσεις υπερσυγκέντρωσης σε επίπεδα κορεσμού. Η Αττική στο μέλλον θα είναι "εξαρτημένη", αναπτυξιακά, από τα έργα αυτά, μόνιμα. Άρα, οποιοδήποτε έργο μπορεί να γίνει εκτός Αττικής, να γίνει "αλλού".
* Η περιοχή των Μεσογείων, εδώ και πολλά χρόνια, αποτελεί χώρο οικιστικής επέκτασης του λεκανοπεδίου, τάση η οποία βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη για μια 20ετία περίπου, τάση η οποία θα πολλαπλασιαστεί εξαιτίας του αεροδρομίου των Σπάτων. Άρα, οποιαδήποτε σημαντική προσθήκη δραστηριοτήτων στην περιοχή θα λειτουργεί αθροιστικά στις άλλες δύο τάσεις και θα δημιουργήσει συνθήκες ασφυξίας στον αττικό χώρο συνολικά. Η πλήρης αδυναμία της πολιτείας να ελέγξει την αυθαίρετη δόμηση στην περιοχή αποτελεί έναν επιπλέον λόγο να μη δεχτούμε τις σημερινές διαβεβαιώσεις ότι, ειδικά στην περιοχή του Σχοινιά, θα γίνουν όλα κατά "τας -μελετητικάς- γραφάς". Κανείς δεν δικαιούται να διαβεβαιώνει γιατί μέχρι τώρα έδειξε ότι δεν μπορεί να εγγυηθεί την τήρηση της νομοθεσίας και την εκτέλεση ακόμη και αμετάκλητων δικαστικών αποφάσεων για κατεδάφιση των αυθαιρέτων.
* Το κωπηλατοδρόμιο αποτελεί ένα έργο και μια δραστηριότητα που θα προσελκύσει πολλές -και διαρκείς- παράλληλες δραστηριότητες και μια συσσώρευση στον ευρύτερο, μεν, χώρο -αλλά εξαιτίας της λειτουργίας του δε- αυτοκινήτων, μέσων και χώρων τροφοδοσίας των επισκεπτών, απορριμμάτων και άλλων βοηθητικών λειτουργιών, σε έναν τόπο όπου συρρέουν πολλές χιλιάδες επισκεπτών και χρηστών κάθε είδους. Και όλα αυτά ακόμη και αν τηρηθούν κατά γράμμα οι ευγενείς προθέσεις και προβλέψεις της μελέτης.
* Ο χώρος είναι γεμάτος ιστορικές μνήμες, οι οποίες κάθε άλλο παρά αναδεικνύονται από τη σημερινή εικόνα του χώρου. Ανεξάρτητα από την ακριβή θέση που έγινε η μάχη του Μαραθώνα, η όποια επέμβασή μας στην περιοχή οφείλει να καταγράφει, με διακριτά και διακριτικά έργα, γεγονότα, διαδρομές, φυσικά χαρακτηριστικά, φυσικές λειτουργίες, ιδιαιτερότητες καλλιεργητικές και παραγωγικές πρακτικές (και αυτές στοιχεία του πολιτισμού είναι). Η ολιγωρία που έχει αποδειχθεί στην περιοχή, ισχύει στο ακέραιο και για πολλές ακόμη περιοχές με ιστορική φόρτιση.
* Αποτελεί πολιτικό εκβιασμό προς την κοινωνία η θέση της πολιτείας ότι, αφού ο χώρος είναι εγκαταλελειμμένος, έρμαιο των αυθαιρετούχων κάθε είδους, για να ενεργοποιηθεί αυτή -η πολιτεία- θα πρέπει να γίνει εκεί ένα κωπηλατοδρόμιο, αλλιώς θα συνεχιστεί η εγκατάλειψή του! Ο εκβιασμός είναι απαράδεκτος και δεν μπορεί να παρακαμφθεί στο όνομα ενός πολιτικού ρεαλισμού.
* Η ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων από την Ελλάδα αποδεικνύεται ένα έργο πέραν των δυνατοτήτων της. Για να "καταφέρει" να ανταποκριθεί στην ευθύνη που ανέλαβε, θα κάνει πολλές "εκπτώσεις": στον σχεδιασμό των έργων και την αναζήτηση εναλλακτικών λύσεων, στις μελέτες, τις διαδικασίες ανάθεσης ή επιλογής αναδόχων εταιρειών, θα υφίσταται κάθε είδους εκβιασμούς από επιχειρηματίες που θα αξιοποιούν την αδυναμία -ουσιαστική και χρονική- να αναζητήσει εναλλακτικές λύσεις και, κυρίως, θα κάνει πολλές εκπτώσεις στην περιβαλλοντική διάσταση των έργων. Το ολυμπιακό χωριό δεν θα γίνει με όρους οικολογικής δόμησης, όπως προέβλεπε η μελέτη που κέρδισε τον διεθνή διαγωνισμό, θα θυσιαστούν ευαίσθητοι -περιβαλλοντικά και ιστορικά- χώροι, δεν θα επιχειρηθούν μόνιμες λύσεις στο κυκλοφοριακό και στη λειτουργία της πόλης συνολικά, αλλά θα περιοριστούμε σε μέτρα για την "καλή" λειτουργία της κατά τη διάρκεια των αγώνων μόνον κ.λπ. Όλα αυτά, για "να μην εκτεθούμε διεθνώς". Ένα εγχείρημα που προβλήθηκε ως μια νέα μεγάλη ιδέα θα θεωρηθεί ότι πέτυχε, απλώς αν δεν εκτεθούμε.
Θεωρώ ότι αυτό είναι το πεδίο της αντιπαράθεσης -φυσικά, συνοπτικά και όχι ολοκληρωμένα- με την κυβέρνηση, με αφορμή -και για το ίδιο- το έργο του Σχοινιά.

(Σάκης Κουρουζίδης, αποσπάσματα από την ΑΥΓΗ 1-4-2001)