Εκλογές 1998: Τι είχαμε, τι χάσαμε;
Τώρα που πέρασαν οι δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές διαπιστώνουμε για άλλη μια φορά ότι οι Συνδυασμοί και τα Κόμματα δεν κατάλαβαν παρά μόνο τα μηνύματα που αφορούν …τους άλλους. Αλλά, ούτε και εμείς οι πολίτες φαίνεται να καλοκαταλάβαμε τι έγινε. Ας προσπαθήσουμε να ανακεφαλαιώσουμε:
Σημείο πρώτο: Εκτός από τις Δημοτικές εκλογές είχαμε και Νομαρχιακές, που μπορεί να ήταν και σπουδαιότερες γιατί τα προβλήματα του Λεκανοπεδίου της Αθήνας αφορούν μερικές δεκάδες Δήμους και όχι μόνο το Δήμο Αθήνας. Το γεγονός ότι όλα τα κόμματα ΑΝΕΞΑΙΡΕΤΩΣ επιλέγουν να κομματικοποιούν τις εκλογές στο Δήμο της Αθήνας (όπως και Πειραιά και Θεσσαλονίκης) αποτελεί παλαιοκομματική πολιτική χειρίστου τύπου που τελικά την πληρώνουμε εμείς που ζούμε και δουλεύουμε στο κέντρο. Σκεφτείτε ότι ακόμη και το τραμ που μελέτησε ο ίδιος ο Αβραμόπουλος ξεκινάει από τη γειτονιά μας (Αλεξάνδρας και Πατησίων) και φτάνει στη …Γλυφάδα. Σκεφτείτε ότι η Αθήνα ανέλαβε τους
Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 αλλά κανένα αγώνισμα δεν θα γίνει στα όρια του Δήμου Αθηναίων. Σκεφτείτε ότι το Μετρό και η ενοποίηση των Αρχαιολογικών χώρων, ο Ελαιώνας βγαίνουν έξω από τα όρια του Δ. Αθηναίων. Και τέλος, σκεφτείτε ότι τα μεγάλα έργα (Σταυρού-Ελευσίνας, Περιφερειακή Υμηττού, Αεροδρόμιο Σπάτων, εθνικές οδοί) είναι έξω από το Δήμο μας. Γιατί λοιπόν τόσο ενδιαφέρον για το Δήμο μας; Επειδή συμβολίζει κάτι για τα κόμματα πρέπει να την πληρώνουμε εμείς τη νύφη;Σημείο δεύτερο: Δεν καταλάβαμε καθόλου γιατί έγινε τόσος σκοτωμός μεταξύ των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων. Πρόκειται περί μάσας; Τέτοια συντροφικά μαχαιρώματα δεν θα πρέπει να πέφτουν ούτε μεταξύ των γνωστών μαφιών που υπάρχουν ήδη στο Δήμο Αθήνας, σύμφωνα με τις καταγγελίες πολλών πολιτικών
. Και καλά, στο Δημοτικό Συμβούλιο πολλά παίζονται. Στα διαμερίσματα, γιατί έπεσε τέτοιος σκοτωμός μεταξύ των υποψηφίων διαμερισματικών συμβούλων ακόμη και μέσα στους ίδιους τους συνδυασμούς; Γιατί τόσα διαφημιστικά τρύκ και φυλλάδια; Γιατί τέτοιο σαμποτάζ στους “συντρόφους” ώστε να μην εκλεγούν; Έχει τόση μάσα ακόμη και το έκτο διαμέρισμα, στο οποίο ανήκουμε; Μήπως γι αυτό δεν βλέπουμε φως; Μήπως γι αυτό και οι πολίτες, που τους παίρνουν χαμπάρι, τους μαυρίζουν;Σημείο τρίτο: Ας αποκωδικοποιήσουμε το σκηνικό των υποψηφίων μας: Ο Αβραμόπουλος (ως διπλωμάτης) απέφυγε να μιλάει για πολιτικά. Μιλούσε μόνο για τα δημοτικά και πήρε 58% (το 1994 είχε πάρει στον πρώτο γύρο 44% και το δεύτερο 54%). Η Δαμανάκη, κοινή υποψήφια του Συνασπισμού και του ΠΑΣΟΚ, μιλούσε για τα δημοτικά μόνο και μόνο για να καταλήγει στα πολιτικά και συγκεκριμένα για να μας πει ότι ο Αβραμόπουλος είναι με το νεοφιλελευθερισμό και ο συνδυασμός της με την ανερχόμενη νέα Κεντροαριστερή δύναμη. Τελικά φαίνεται ότι το 16% που πήρε ο συνδυασμός της Δαμανάκη δείχνει, εκτός από την παταγώδη αποτυχία της κεντροαριστεράς, ποιο είναι και το πραγματικό της μέγεθος στο Δήμο της Αθήνας (το 1994 είχαν πάρει αθροιστικά ο Πάγκαλος και η Δαμανάκη 44%, και ο Πάγκαλος στο 2ο γύρο 46%). Ο Μπέης δεν μίλησε καθόλου σχεδόν για τα δημοτικά και προσηλώθηκε στο λάθος της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ για να πάρει 13%. Ο Αυδής, υποψήφιος του ΚΚΕ και διαφόρων άλλων, μιλούσε για τα δημοτικά επίσης για να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν 5 κόμματα και 2 πολιτικές και ότι αν θέλουμε να κάνουμε αντιπολίτευση στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ πρέπει να καταψηφίσουμε τον Αβραμόπουλο … της δεξιάς. Αυτή η άποψη πήρε 10%. Τελικά, όσο και αν μας παραξενο-φαίνεται, ο μόνος που μιλούσε μόνο για τα δημοτικά ήταν ο Αβραμόπουλος, δείχνοντας σε όλους ότι
πρέπει να πάψουν να κομματικοποιούν τις εκλογές στο Δήμο Αθήνας για ίδιον κομματικό όφελος. Δεν νομίζουμε όμως ότι τα κόμματα (συμπεριλαμβανομένης και της ΝΔ) κατάλαβαν κάτι τέτοιο. Η δε Δαμανάκη το δήλωσε καθαρά ότι το μήνυμα που πήρε ήταν …να συνεχίσει. Τι άλλα αποτελέσματα πρέπει να τους δώσουμε αγαπητοί συμπολίτες;Σημείο τέταρτο: Δεν ξέρουμε τι κόμμα ψηφίζετε και τι ψηφίσατε φέτος, αλλά στο Δήμο μας: Το 27% των πασοκτζήδων ψηφοφόρων του 1996 ψήφισε φέτος Αβραμόπουλο. Το ίδιο έγινε και με το 31% των ψηφοφόρων του ΔΗΚΙ, το 20% του ΣΥΝ, το 10% του ΚΚΕ. Επίσης το 4% των ψηφοφόρων της ΠΟΛΑΝ ψήφισαν …Δαμανάκη, όπως και το 11% του ΔΗΚΙ και το 6% του ΚΚΕ! Το 30% των πασοκτζήδων ψήφισαν Μπέη. Το 35% δεν ψήφισε, και το 8% έριξε άκυρο ή λευκό. Το 3% ψήφισε μικρότερους συνδυασμούς. Μετά από τέτοιο ανακάτεμα, εξηγείται ο τρόμος που εξέφρασαν τα κόμματα και ο λόγος τους περί ανίερων συμμαχιών. Καλά τους κάναμε, στο κάτω-κάτω τι είχαμε, τι χάσαμε;
Επίλογος: Το ότι υπάρχει μια κάποια στοιχειώδης διαχείριση στο Δήμο τώρα σε σύγκριση με τις προηγούμενες δημοτικές αρχές της τελευταίας 10ετίας είναι γεγονός. Το ότι ο Δήμος Αθήνας σε σύγκριση με πολλούς άλλους δήμους στο λεκανοπέδιο, και ιδιαίτερα με τον Πειραιά ήταν πολύ καλύτερος είναι επίσης γεγονός, παρ’ όλο που ο Δήμος Αθήνας είναι δύσκολος Δήμος. Το ότι δεν έχουμε δημοτική αρχή σύμφωνα με τις προσδοκίες μας είναι γεγονός.
Αλλά και το γεγονός ότι εμείς οι ίδιοι οι Δημότες έχουμε τεράστιες ευθύνες είναι επίσης γεγονός.
Για παράδειγμα, δεν πιέσαμε όσο έπρεπε ώστε να γίνει η Δημοτική Βιβλιοθήκη στην Χέυδεν και Αχαρνών, όπως είχε αποφασίσει το Δημοτικό Συμβούλιο.
Δεν συμφωνήσαμε ώστε να γίνει η πεζοδρόμηση όλης της Χέϋδεν και η ανάπλαση της Πλατείας, οπότε και ο Δήμος έκανε πίσω.
Δεν πιέσαμε ώστε να φωτιστούν καλύτερα οι δρόμοι Χέϋδεν, Δεριγνύ και άλλοι.
Δεν ενδιαφερθήκαμε ώστε να προωθηθεί η μελέτη του Δήμου για τις χρήσεις γης στην περιοχή (όπως έγινε στα Εξάρχεια, που αναβαθμίστηκαν).
Εστίασαν, οι περισσότεροι, το ενδιαφέρον τους για την οδό Φυλής και τους Οίκους Ανοχής σε σχέση με την αξία των διαμερισμάτων και όχι για το καλό της γειτονιάς μας.
Αντιμετωπίσαμε τους ξένους της περιοχής μας, των οποίων τα παιδιά είναι συμμαθητές με τα δικά μας παιδιά, ως εγκληματίες κατ’ αρχήν, την ίδια στιγμή που τους νοικιάζουμε τα βρωμερά μας υπόγεια τουλάχιστον για 50 χιλιάδες δρχ. το δωμάτιο.
Αγνοήσαμε το γεγονός ότι οι μαφίες κυκλοφορούν με κουρσάρες και δεν μένουν εδώ, όσο κι αν τα συμφέροντά τους μας τριγυρίζουν.
Δεν βλέπουμε ότι το Πεδίον του Άρεως κατατρώγεται από τις συνεχείς εκθέσεις και πρόσφατα και από τον Πανελλήνιο.
Δεν είδαμε ότι με το σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης ελευθερώθηκαν οι γωνίες από τα αυτοκίνητα και ότι ως πεζοί περνούσαμε ελεύθερα.
Δεν είδαμε ότι με τα κάγκελα ελευθερώθηκαν τα πεζοδρόμια από τα μηχανάκια και ότι τα τροχαία ατυχήματα με πεζούς εκμηδενίστηκαν.
Δεν ακούσαμε ούτε καν τις φωνές που συζητούν να μας πάρουν ακόμη και το άγαλμα της Πλατείας!
Πραγματικά, αν είναι έτσι τα πράγματα και με τα κόμματα και με εμάς, τότε ο Αβραμόπουλος μας πάει. Στο κάτω-κάτω, όσο εμείς οι πολίτες είμαστε τέτοιοι που είμαστε …τι είχαμε, τι χάσαμε;