Επιστροφή

Ηλίας Γιαννίρης

Θέατρο Σκιών

Πρωτόπαιξα Καραγκιόζη με αυτοσχέδιες φιγούρες στα τέλη της 10ετίας του '70, για το γιο μου. Τότε βρισκόμουν στον Καναδά για μεταπτυχιακά. Στα διαλείμματα των άπειρων ωρών στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου διάβαζα βιβλία-μελέτες για τον Καραγκιόζη (Ελληνικό και Τούρκικο) καθώς και γενικά για το θέατρο σκιών.

Το 1983 πρωτοστάτησα στη δημιουργία Ομάδας Καραγκιόζη στον Πολιτιστικό Σύλλογο της Άνω Κυψέλης. Φτιάξαμε φιγούρες και μπερντέ, μελετήσαμε το κλασσικό ρεπερτόριο και τελικά παίξαμε αρκετά έργα μέσα στο Σύλλογο. Γίναμε γνωστοί και παίξαμε σε διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις στην Πλατεία Δεληγιάννη (οδός Ευελπίδων, Αθήνα) και στην Πλατεία Κυψέλης. Η Πανελλήνια Πολιτιστική Κίνηση (ΠΑΠΟΚ) μας κάλεσε για δυο συνεχόμενες χρονιές στο Ανοιξιάτικο Φεστιβάλ της, το 1984 και 1985 (Κερατσίνι και Βύρωνας).

Το καλοκαίρι του 1987 πρωτοανέβασα δικό μου έργο, το "Ο Καραγκιόζης Ψαράς", στην Προφεστιβαλική της ΚΝΕ Καραβοστάμου, στην πλατεία του χωριού. Με συνόδεψαν ο σκιτσογράφος Στάθης Σταυρόπουλος στον καταπληκτικό ρόλο του Κατηραμένου Όφη και της Αγλαϊας, και ο αρχιτέκτονας Δημήτρης Ευταξιόπουλος στο ρόλο του Χατζηαβάτη. Έπαιξαν ζωντανή μουσική οι Γιάννης Τίκωφ, Γιάννης Γιαννίρης, Γιώργος Μιχώτας.

Το καλοκαίρι 1997 ανέβασα στο Καραβόσταμο Ικαρίας το έργο μου "Ο Καραγκιόζης στο Καραβόσταμο 40 χρόνια μετά". Με συνόδεψαν ο αδερφός μου Γιάννης Γιαννίρης, ο Πέτρος Καχριμάνης και ο γιος του Πανάγος. Μουσική έπαιξαν ο Γιώργος Τζώρτζης, ο Ηλίας Ράπτης, και τρεις νεαροί 17-20 ετών από το χωριό, με μουσική διδασκαλία του Γ. Τζώρτζη και της Μέλπως Χαλκουτσάκη.

Το Δεκέμβρη 1999 ανέβασα το έργο μου "Ο Καραγκιόζης Σεισμόπληκτος", στο Μουσικό Καφενείο ΜΑΚΑΡΙ (Ζ. Πηγής και Κομνηνών, Αθήνα). Με συνόδεψε ο Πέτρος Καχριμάνης και ο γιος του Πανάγος. Ζωντανή μουσική είχα από τους ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ (Γιάννης Τίκωφ, Γιάννης Γιαννίρης, Γιώργος Μιχώτας, Μέλπω Χαλκουτσάκη).

Το Δεκέμβρη 2000 ανέβασα το έργο μου "Τα Τρελά Γίδια του Μπαρμπαγιώργου" στο ΜΑΚΑΡΙ (9-12-2000) και στο Παραδοσιακό Οικομεζεδοπωλείο-Καφενείο Ο ΜΠΕΡΝΤΕΣ (Χ. Τρικούπη 127, Αθήνα) (23-12-2000). Στο Μακάρι με συνόδεψαν ο Παναγιώτης Καχριμάνης με εκπληκτική ερμηνεία του Κολλητηριού, η φίλη του Βούλα και ο Πέτρος Μιχώτας, ενώ στη μουσική ήταν οι ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ. Στο Μπερντέ με συνόδεψαν ο Γιάννης Γιαννίρης, ο γιος του Μαγαζάτορα και ένας φίλος του. Έπαιξαν ζωντανά οι δύο μουσικοί του μαγαζιού Δημήτρης και Μανόλης.

Στις 26-1-2001 ανέβασα το έργο μου "Η Ολυμπιακή Παράγκα" στο ΜΠΕΡΝΤΕ. Με συνόδεψαν ο Γιάννης Γιαννίρης, η Νάνα Κωστιδάκη και ο γιος του μαγαζάτορα. Έπαιξαν ζωντανά οι δύο μουσικοί του μαγαζιού Δημήτρης και Μανόλης.

Την Παρασκευή 23 Μαρτίου 2001 ξαναέπαιξα την "Ολυμπιακή Παράγκα" στην αυλή της κατάληψης Πάτμου και Καραβία, που διαχειρίζεται ο Σύνδεσμος για την ποιότητα ζωής στα Πατήσια. Με συνόδεψαν ο Γιάννης Γιαννίρης (που έπαιξε και ζωντανή μουσική για το έργο), ο Νίκος Μαντζάκος και ένας νεαρός της γειτονιάς (δυστυχώς δεν θυμάμαι το όνομά του).

Σε αυτό το έργο ο συμπαθής Καραγκιόζης αντιμετωπίζει τα πάνδεινα στην πορεία προς το 2004. Ο Σημίτ Πασάς μαζί με τον Βενιζέλ-Μπέη και τον Προκόπ-Παυλόπουλο Χατζή Καραμανλή αποφασίζουν ότι μπορεί να χτίζεται νόμιμα η δασική γη (αναθεώρηση του άρθρου 24 του Συντάγματος). Ο Χατζηαβάτης ντελαλάει το νέο και γίνεται κτηματομεσίτης. Ο Διονύσιος, ο Σταύρακας και άλλοι βρίσκουν την ευκαιρία και χτίζουν σε καταπατημένη γη, σε δάση και ρέματα. Μετά από τρία χρόνια, συγκεκριμένα το 2004, με μια νεροποντή η Αθήνα πλημμυρίζει και η παράγκα του Καραγκιόζη αρχίζει να επιπλέει και να ταξιδεύει. Διάφορα σπαρταριστά απρόοπτα συμβαίνουν με τις κλασσικές φιγούρες του Ελληνικού Θεάτρου Σκιών σε ένα έργο ιδιαίτερα επίκαιρο, βασισμένο στους κανόνες του κλασσικού Καραγκιόζη.

Στις 29-4-2001 ανέβασα ένα νέο μου έργο στις καλλιτεχνικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας που έγιναν για το Κωπηλατοδρόμιο στο Σχινιά, το "Η Οικογένεια Καραγκιόζη στην Παραλία". Το έργο παίχτηκε με φυσικό φωτισμό ημέρας, γεγονός που, από όσο ξέρω δεν έχει ξαναγίνει στην ιστορία του Καραγκιόζη. Αντί για το γνωστό πανί υπήρχε διαφανής ζελατίνα, οι φιγούρες φωτίστηκαν απ΄ έξω για να φαίνονται τα χρώματά τους και οι καραγκιοζοπαίχτες είχαμε σκεπαστεί με μαύρα τουλουπάνια για να μην φαινόμαστε πίσω από το μπερντέ. Από τεχνική άποψη το εγχείρημα είχε μερική επιτυχία. Επίσης, για πρώτη φορά έπαιξα σε ανοιχτό χώρο, και φυσικά η βασική αδυναμία ήταν το μέγεθος του μπερντέ (που είναι μικρός και για παραστάσεις εσωτερικού χώρου). Τέλος, για πρώτη φορά χρησιμοποίησα μικροφωνική εγκατάσταση. Με συνόδεψαν η Νάνα Κωστιδάκη και η κόρη μου Λεμονιά Γιαννίρη. Μουσική έπαιξαν μέλη του συγκροτήματος "Αέρα Πατέρα".

Στις 6-10-2001 ανέβασα σε ανοιχτό χώρο και με μικροφωνική εγκατάσταση το έργο μου "Τα τρελά γίδια του Μπαρμπαγιώργου" στην κεντρική εξέδρα των εκδηλώσεων που συνόδευαν το 2ο ECO-FESTIVAL την ετήσια έκθεση Βιολογικών Προϊόντων στο Ζάππειο, με διοργανωτή τον Οργανισμό Πιστοποίησης Βιολογικών Προϊόντων ΔΗΩ. Με συνόδεψαν η Νάνα Κωστιδάκη, η Λεμονιά Γιαννίρη, ο Γιάννης Γιαννίρης και η Βάνια, κόρη ενός βιοκαλλιεργητή-εκθέτη. Ζωντανή μουσική έπαιξαν οι Γιώργος Μιχώτας, Γιάννης Γιαννίρης και η Μέλπω Χαλκουτσάκη.

Στις 13-10-2001 ανέβασα το ίδιο έργο στις τετραήμερες εκδηλώσεις που έκανε ο Σύνδεσμος για την Ποιότητα Ζωής στα Πατήσια, στον χώρο της κατάληψης Πάτμου και Καραβία. Με συνόδεψαν οι Νάνα Κωστιδάκη, Γιάννης Γιαννίρης, Μέλπω Χαλκουτσάκη, και ο μικρός της γειτονιάς που με είχε βοηθήσει και στην παράσταση της 23-3-2001. Ζωντανή Μουσική έπαιξαν οι Γιάννης Γιαννίρης και Μέλπω Χαλκουτσάκη.

Στις 18-12-2001 έπαιξα Καραγκιόζη στο Δημοτικό και Νηπιαγωγείο του Καταυλισμού Σεισμοπλήκτων Καποτά στο Μενίδι. Σε μια κατάμεστη αίθουσα γεμάτη παιδιά παρουσίασα διάφορες χιουμοριστικές ατάκες μεταξύ του Κολλητηριού και του Καραγκιόζη, έβγαλα τις βασικές φιγούρες του Θεάτρου Σκιών ώστε τα παιδιά να γνωρίσουν τον Καραγκιόζη και στοιχειοθέτησα πρόχειρους διάλογους ώστε να φανεί η προσωπικότητα της κάθε φιγούρας. Στο τέλος έδειξα τις φιγούρες στα παιδιά. Το κλίμα που υπήρχε στην αίθουσα είναι απερίγραπτο. Με υποστήριξαν ο Μιχάλης Μιχόπουλος, που είχε στήσει και τη μικροφωνική, και ο Στέφανος Παπαπολυμέρου. Ζωντανή μουσική έπαιξαν ο αδελφός μου Γιάννης Γιαννίρης (κιθάρα -μπαγλαμά) και ο Γιώργος Μιχώτας (μπουζούκι-τραγούδι). Την παράσταση υποστήριξε οικονομικά το ΥΠΠΟ.

Στις 21-12-2001 έπαιξα Καραγκιόζη στο ΠΙΚΠΑ Βούλας, για τα παιδιά με νοητική καθυστέρηση/κινητικά προβλήματα του Ιδρύματος. Ουσιαστικά ήταν ένα παιδαγωγικό πρόγραμμα που παρουσίασε η Μουσειοπαιδαγωγός Νάνα Κωστιδάκη στα παιδιά. Μέσα από διάλογο με τα παιδιά παρουσιάστηκαν οι φιγούρες του Θεάτρου Σκιών με τα τραγούδια τους και διάφορες ατάκες. Στο τέλος, με τις φιγούρες επί σκηνής να χορεύουν έγινε ένα μικρό μουσικό πρόγραμμα. Με βοήθησαν ο Μιχάλης Μιχόπουλος, ο Γιάννης Γιαννίρης και η Νάνα Κωστιδάκη. Μουσική έπαιξαν ο Γιάννης Γιαννίρης, ο Γιώργος Μιχώτας και ο Μιχάλης Μιχόπουλος (που είχε φροντίσει και την μικροφωνική εγκατάσταση). Είναι εξαιρετικά δύσκολο να μεταφέρω εδώ την εμπειρία αυτής της παράστασης, με το τόσο ειδικό και απαιτητικό κοινό.

Στις 6-10-2002 ανέβασα ένα νέο μου έργο, το "Ανάπτυξη στην Παράγκα του Καραγκιόζη" στο 3ο ECO-FESTIVAL της ΔΗΩ στην κεντρική εξέδρα εκδηλώσεων στο Ζάππειο. Με συνόδεψαν η Νάνα Κωστιδάκη που έκανε και τη φωνή στο Κολλητήρι, ο Βασίλης Πούλος και η Τασία Θεοδωράτου. Μουσική έπαιξαν ζωντανά οι "Ρεμπέτ Ασκέρ" που στη συνέχεια έκλεισαν τη βραδιά με ρεμπέτικα τραγούδια. Την επόμενη ημέρα είχε προγραμματιστεί στην ίδια εκδήλωση το έργο "Τα Τρελά γίδια του Μπαρμπαγιώργου", αλλά μας τα χάλασε η βροχή.

Στις 19-1-2003 έπαιξα Καραγκιόζη για τα παιδιά του 26ου Παιδικού Σταθμού του Δήμου Αθηναίων (Κολωνός) στη γιορτή της "πίτας" που διοργάνωσε ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων. Μπροστά στο απαιτητικό κοινό των παιδιών 3-6 χρονών ανέβασα το έργο "Ο Καραγκιόζης Οικογενειάρχης", που γράφτηκε ειδικά για την εκδήλωση. Με συνόδεψαν οι Τάσος Ακτύπης (Πρόεδρος του Συλλόγου) και ο Γιάννης Ζούγρας (Γονιός). Μουσική έπαιξαν ο Γιάννης Γιαννίρης και ο Γιώργος Μιχώτας.

Στις 15-11-2003 παρουσίασα ένα νέο έργο μου "Ο Μπαρμπαγιώργος βιοκαλλιεργητής" στο ECOFESTIVAL της ΔΗΩ, στο Εκθεσιακό Κέντρο Αθηνών-Λ. Κηφισίας 124, σε κλειστή αίθουσα χωρίς μικρόφωνα, με ζωντανή μουσική από τους "Ρεμπέτ Ασκέρ". Με βοήθησαν η Τασία Θεοδωρούδη, ο Κώστας Μουγκολιάς (ο Σβούρας), η μικρή Θάλεια Λαζαρίδου (10 χρονών) και η κόρη μου Λεμονιά Γιαννίρη. Ο Πασάς ανακαλύπτει ότι τα γίδια του Μπαρμπαγιώργου είναι βιολογικά και όλοι θέλουν να του πουλήσουν, ακόμη και ο Καραγκιόζης που βρίσκει ένα αδέσποτο γίδι του θείου του. Τελικά με τόσα γίδια ο Καραγκιόζης χορταίνει για τα καλά και καλεί σε τραπέζι και όλη τη γειτονιά. Στο τέλος λεει: "Έφαγα δυο φορές χωρίς να φαω ξύλο". Ο Μπαρμπαγιώργος τον συγχωρεί που του έφαγε τα γίδια γιατί τελικά όλοι προτιμούν τα δικά του γίδια.

Στις 24-1-2004 ξαναπαρουσίασα το έργο "Ο Μπαρμπαγιώργος βιοκαλλιεργητής" στη Μουσική σκηνή ΜΑΚΑΡΙ (Ζ. Πηγής και Κομνηνών) με ζωντανή μουσική από τους ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ. Με βοήθησαν η Μίνα, η κόρη μου Λεμονιά και η Ηλέκτρα Στροβολίδου.

Στις 11-6-2004 παρουσίασα ένα νέο έργο μου (Ο Καραγκιόζης … Οικολόγος) ειδικά γραμμένο για τις ευρωεκλογές στο κλείσιμο της προεκλογικής εκστρατείας των Οικολόγων Πράσινων, στον πεζόδρομο της Κοραή, στο κεντρικό προεκλογικό περίπτερο. Το Κολλητήρι, που συμμετέχει ενεργά στους …Λιόσπορους (νέους που δραστηριοποιούνται με τους Οικολόγους Πράσινους) ενημερώνει τον πατέρα του για τα οικολογικά. Η εμφάνιση του Πασά και η στιχομυθία του με τον Χατζηαβάτη ("όσα περισσότερα τους κάνω τόσο και με ψηφίζουν"), όσο και η εμφάνιση του …μεταλλαγμένου κουνουπιού της γειτονιάς, πείθουν τον Καραγκιόζη να ψηφίσει Οικολόγους Πράσινους. Είναι το μόνο έργο μου με κομματική ταυτότητα για χάρη των Πράσινων της Ελλάδας..

Με βοήθησαν ο αδερφός μου Γιάννης που έπαιξε με τον μπαγλαμά του τα τραγούδια του έργου, η Μέλπω Χαλκουτσάκη (κρουστά) και η Ηλέκτρα Στροβολίδου (φιγούρες).

Στις 2-10-2004 παρουσιάζεται ένα ακόμη νέο έργο μου, "Το βιολογικό ντοπάρισμα του Καραγκιόζη" στη γιορτή βιολογικών προϊόντων της ΔΗΩ στο Ζάππειο.  Μουσική έπαιξαν οι Ηλίας Φαχίδης και Νίκος Κωνσταντινέας (γιός του ομώνυμου καραγκιοζοπαίχτη) και με βοήθησαν πίσω από το μπερντέ οι Ηλέκτρα Στροβολίδου, η Μυρτώ Μήλιου και η Περσεφόνη Μήλιου.

Την Κυριακή πρωί 21-11-2004 ξανάπαιξα το έργο μου "Ο Μπάρμπα-Γιώργος βιοκαλλιεργητής" στο ECOFESTIVAL (Έκθεση βιολογικών προϊόντων, 18-21 Νοεμβρίου) στο Εκθεσιακό Κέντρο Αθηνών, απέναντι από το Γηροκομείο. Με βοήθησαν η κόρη μου Λεμονιά, η Ηλέκτρα Στροβολίδου, η Περσεφόνη Μήλιου, ο Θάνος Τσακόπουλος και η Ιουλία Πύρρου. Μουσική έπαιξαν οι Αλέξης Νόνης και Κώστας Μουγκολιάς. Στο τέλος της παράστασης τα παιδιά "μίλησαν" με τις φιγούρες. Δυσκολεύτηκα να στήσω τον μπερντέ. Μετά από αυτή την παράσταση έφτιαξα νέο μπερντέ, λίγο μεγαλύτερο και πιο εύκολο στο στήσιμο.

Στις 2-10-2005 ανέβασα ένα νέο έργο μου, την «Ηλιακή Παράγκα» στην Εβδομάδα Οικολογικής Γεωργίας, στο Ζάππειο. Με βοήθησαν η κόρη μου Λεμονιά, ο γιος μου Κώστας Γιαννίρης, η Περσεφόνη Μήλιου, η Κατερίνα Κουλουριώτη και η Κατερίνα Μόσχου. Μουσική έπαιξε ο Γιάννης Γιαννίρης (μπαγλαμάς). Την παράσταση γύρισε σε ταινία ο κινηματογραφιστής Στάθης Μήλας. Για αυτή την παράσταση η εφημερίδα Ελευθεροτυπία έγραψε:

«Ο Καραγκιόζης Οικολόγος- Ενας Καραγκιόζης με οικολογικές ανησυχίες θα περιμένει αύριο Κυριακή στις 6.30 το απόγευμα στο Ζάππειο τους μικρούς και μεγάλους φίλους του.

Η Εβδομάδα Οικολογικής Γεωργίας που εορτάζεται με εκδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, παρουσιάζει την παράσταση Θεάτρου Σκιών «Η Ηλιακή Παράγκα» του Ηλία Γιαννίρη, με συνοδεία ζωντανής μουσικής. Παράλληλα θα υπάρχει παζάρι με βιολογικά προϊόντα και ενημέρωση για τις βιολογικές καλλιέργειες. Πόσο επίκαιρη είναι μια παράσταση Καραγκιόζη τον καιρό της μίζας, του γρηγορόσημου και των μεταλλαγμένων;
Ο Ηλίας Γιαννίρης, αρχιτέκτονας-πολεοδόμος στο επάγγελμα, με ενεργό παρουσία στα κινήματα της Αριστεράς και της Οικολογίας, κουβαλάει χρόνια το σαράκι του καραγκιοζοπαίχτη. Εμπνέεται έργα από τη σύγχρονη επικαιρότητα, επιχειρώντας ένα είδος λαϊκής πολιτικής σάτιρας. Οι τίτλοι των παραστάσεων που έχει ανεβάσει από το '90 ώς σήμερα σε εκδηλώσεις, καταλήψεις, σχολεία και μουσικές σκηνές,
μαρτυρούν τους προβληματισμούς του δημιουργού τους: «Ο Καραγκιόζης Σεισμόπληκτος», «Τα τρελά γίδια του Μπαρμπα-Γιώργου», «Η Ολυμπιακή Παράγκα», καταγράφοντας τη μεγαλειώδη πορεία προς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, γεμάτη καταπατήσεις και σκάνδαλα, ενώ υπάρχει και μια σειρά έργων με οικολογική θεματολογία: «Το Βιολογικό Ντοπάρισμα του Καραγκιόζη», ο «Μπαρμπα-Γιώργος Βιο-καλλιεργητής», «Ο Καραγκιόζης Οικολόγος».
Η «Ηλιακή Παράγκα» του οικολόγου - καραγκιοζοπαίχτη εστιάζει στο επίκαιρο θέμα της πετρελαϊκής κρίσης. Ελλείψει πετρελαίου θέρμανσης, η οικογένεια Καραγκιόζη μαζεύει καυσόξυλα για να ζεσταθεί, ο Χατζηαβάτης ψάχνει μάταια για φτηνό βενζινάδικο, ενώ το Κολλητήρι εκπαιδεύεται στο μελλοντικό ολυμπιακό άθλημα του «καφάσινγκ», συλλέγοντας καφάσια για τη σόμπα. Καθώς η παράσταση θα παρουσιαστεί, όπως μας είπαν, σε «παγκόσμια πρώτη», με ζωντανή όπως πάντα μουσική, η συνέχεια αναμένεται επί του μπερντέ.» ΑΦΡ.Π.  ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 01/10/2005

Το ίδιο έργο (Ηλιακή Παράγκα) ξαναπαρουσίασα στο ECOFESTIVAL 2005, στην 8η Έκθεση Βιολογικών Προϊόντω που έγινε στο Εκθεσιακό Κέντρο HELEXPO Palace (Κηφισίας 39, Μαρούσι), την Κυριακή πρωί στις 13-11-2005. Πριν την παράσταση έγινε ειδική συνεδρία-συζήτηση, όπου εισηγήθηκα το θέμα «Το Ελληνικό Θέατρο Σκιών και το πρόβλημα του σεναρίου» [για το πλήρες κείμενο της εισήγησης πατήστε εδώ]. Στην παράσταση με βοήθησαν η Ηλέκτρα Στροβολίδου, η Περσεφόνη Μήλιου, η Κατερίνα Κουλουριώτη, η Μεταξία Τριανταφύλλου, η Λεμονιά Γιαννίρη, ο Κώστας Γιαννίρης και η Κατερίνα Μόσχου. Μουσική έπαιξε μια εξαίρετη ορχήστρα που αποτελούσαν οι Γιάννης Γιαννίρης (Μπαγλαμάς-μπουζούκι), Σταύρος Πουλίδης (κιθάρα-λαούτο), Ορέστης Πόπωτας (ντραμπούκα), Κώστας Μουγκολιάς-σβούρας (τουμπελέκι), Μάνθος Λαζαρίδης (κλαρίνο). Ήταν μια από τις καλύτερες παραστάσεις που έχω δώσει.

Στις 26 Μαΐου 2006 ανέβασα ένα νέο έργο μου, ειδικά γραμμένο για παιδιά του δημοτικού σχολείου, με τίτλο «ένα σχολείο για το Κολλητήρι». Η παράσταση δόθηκε στην αίθουσα εκδηλώσεων του 27ου Δημοτικού Σχολείου Αθήνας (Κασταλίας και Χιλιανδαρίου στην Κυψέλη), σε περίπου 180 παιδιά, μετά από πρόσκληση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων (Πρόεδρος: Έλσα Μαζιώτη). Με βοήθησαν οι Ηλέκτρα Στροβολίδου, Κατερίνα Κουλουριώτη και ο πολλά υποσχόμενος νέος καραγκιοζοπαίχτης Σωκράτης Κοτσορές. Μουσική έπαιξαν οι Γιάννης Γιαννίρης (μπαγλαμά και μπουζούκι), Ορέστης Πόπωτας (ντραμπούκα), Κατερίνα Κουλουριώτη (τουμπελέκι).  

Το έργο θίγει το πρόβλημα της διπλοβάρδιας και συγκεκριμένα την απώλεια οικοπέδων που είναι χαρακτηρισμένα για σχολεία για να χτιστούν πολυκατοικίες. Στο προλογικό σημείωμα είπα τα εξής:

«Έγραψα αυτό το έργο γνωρίζοντας τα  σημαντικά προβλήματα που υπάρχουν στη Σχολική Στέγη στην Αθήνα. Πιστεύω ότι ο Καραγκιόζης πρέπει να είναι σύγχρονος και άμεσος, χωρίς όμως να αλλοιώνονται τα βασικά ιστορικά και καλλιτεχνικά χαρακτηριστικά του Ελληνικού Θεάτρου Σκιών, καθώς και οι προσωπικότητες και οι χαρακτήρες. Στα έργα μου προσπαθώ να τηρούνται οι χαρακτήρες και οι αισθητικές αναλογίες του κλασσικού Καραγκιόζη. Πάντα υπάρχει υπόθεση, και ο Καραγκιόζης δεν είναι της πλάκας του εύκολου γέλιου και της καρπαζιάς. Τα έργα μου δεν απευθύνονται μόνο σε παιδιά, αλλά σε όλους, όπως γινόταν με τα κλασσικά έργα του Καραγκιόζη. Οι βασικές φιγούρες βγαίνουν στο Μπερντέ συνοδευόμενες από μουσική. Η μουσική είναι πάντα ζωντανή και ποτέ από κασετόφωνο. Όμως υπάρχει μια καινοτομία στις παραστάσεις μου. Οι μουσικοί, έχω επιλέξει να είναι «επί σκηνής» και όχι πίσω από τον Μπερντέ. Είναι μέρος του έργου, και επιπλέον λειτουργούν ως ενδιάμεσοι μεταξύ του θεατή και του Μπερντέ. Από παιδαγωγική άποψη στο έργο τονίζονται τα γενικότερα προβλήματα που γεννάει η Αθήνα (νέφος, τσιμέντο, εμπόδια στα πεζοδρόμια κλπ). Πολλά μπορούν να συζητήσουν οι δάσκαλοι με τους μαθητές με αφορμή τα προβλήματα που θίγει το έργο. Μέσα σε αυτά τα προβλήματα υπογραμμίζεται επίσης το γεγονός ότι τα σχολεία έρχονται σε δεύτερη μοίρα, ως πολιτική προτεραιότητα, απέναντι στα ιδιωτικά συμφέροντα . Στο έργο, ο ίδιος ο Πασάς ενδιαφέρεται να χτίσει πολυκατοικία σε οικόπεδο που προορίζεται για σχολείο. Είναι σημαντική η θέση που παίρνει ο ίδιος ο Καραγκιόζης, υπέρ του σχολείου και κατά της πολυκατοικίας. Τη θέση αυτή την παίρνει αυθόρμητα.. Γι’ αυτόν, το σχολείο που θα πάει το Κολλητήρι, για να φύγει από τη «διπλοβράδια», όπως λέει, έχει προτεραιότητα. Στο τέλος αυτοδικεί και εμποδίζει να χτιστεί προς το παρόν η πολυκατοικία, μπλέκοντας με πονηριά και τον Μπαρμπαγιώργο. Ωστόσο, στο έργο δεν υπάρχει αίσιο τέλος. Προς το παρόν πάντως η πολυκατοικία δεν χτίστηκε.   Και το μόνο ευχάριστο για το θέατρο σκιών είναι ότι ο Καραγκιόζης στο τέλος δεν έφαγε ο ίδιος ξύλο, πράγμα που είναι μάλλον εξαίρεση στο Εληνικό Θέατρο Σκιών». Στην παράσταση μοίρασα και πληροφοριακό υλικό για το Θέατρο Σκιών αλλά και εφημεριδογραφία (4 χαρακτηριστικά άρθρα) για τη σχολική στέγη, που άντλησα από το Παρατηρητήριο Ελεύθερων Χώρων: www.asda.gr/elxoroi/sxoleia .

 

Επιστροφή