Επιστροφή στην αρχική σελίδα

 

Ικαριακά και Φουρνιώτικα Νέα

Ηλεκτρονική έκδοση αναπτυξιακού χαρακτήρα της Επαρχίας Ικαρίας

εκδότης: Ηλίας Γιαννίρης

 

Νέα Περίοδος Τεύχος 13, Μάρτιος-Απρίλιος  2008      

 προηγούμενα τεύχη

 

 

Περιεχόμενα

 

 

Σημείωμα της Σύνταξης

«Εμείς θυμόμαστε τις καλοκαιρινές πυρκαγιές. Εσείς;»-Οικολόγοι Πράσινοι

Ο κίνδυνος καταστροφής από κάποιο ναυάγιο πλησιάζει στην Επαρχία Ικαρίας, του Ηλία Γιαννίρη

Αφιέρωμα: Διαστάσεις και όψεις για την Τοπική ανάπτυξη

1. «Ριζοσπαστική Πολιτική σε μια Εποχή Aνεπτυγμένου Kαπιταλισμού» του MURRAY BOOKCHIN

2. Ακρίβεια και Επαρχία Ικαρίας, του Ηλία Γιαννίρη

3. Πειραιάς - Kρήτη σε μιάμιση ώρα!

4. Μια πρόσκληση για συμμετοχή που αφορά όλους -ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΤΩΝ ΑΠΕ

4α. ΔΙΚΤΥΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΥΠΛΟΙΑ

4β. ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ -Ιμάντας για την εμπορευματοποίηση της γης

4γ. Ενέργεια και Ικαρία: Όχι στο αιολικό πάρκο Ραχών

. Ο Αϊ-Στράτης εξορίζει το πετρέλαιο -Σχέδιο για να τροφοδοτείται ενεργειακά το νησί μόνο με ήλιο και άνεμο

4ε. Πρακτικός οδηγός «Βιώσιμες Ενεργειακές κοινότητες»- για νησιώτικες και οικολογικά ευαίσθητες περιοχές

5. Μερικές Πράσινες ιδέες.

6. ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ - ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ - ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ. ΓΙΑΤΙ;

7. Αιολική ενέργεια παντός... νερού

8. ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΣ ΧΑΡΤΑΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

9. «Πράσινα Επαγγέλματα και Παράκτιες Περιοχές»

9α. Δώστε χώρο στα «πράσινα» επαγγέλματα

9β. Τα «πράσινα» επαγγέλματα ανθούν

10. Βιοδυναμική γεωργία: Μια μορφή γεωργίας που λαμβάνει υπόψη της και τις μη ορατές δυνάμεις της Φύσης

τέλος αφιερώματος

Δημιουργήθηκε Φορέας διαχείρησης στερεών αποβλήτων Ικαρίας (ΦοΔΣΑΙ)

Άμεσα και δραστικά μέτρα για την υπερβόσκηση ζητά το Νομαρχιακό Συμβούλιο

ΣΩΘΗΚΕ ο ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΟΣ ΕΛΑΙΩΝΑΣ ! Ο Ικαριακός;

Δημοσίευση καταλόγου με όλους τους δικαιούχους γεωργικών ενισχύσεων

Αδιαφανείς συμβάσεις μεταξύ Nομαρχιών, KΤΕΛ και λεωφορειούχων!

Αρνείται η Κομισιόν να προχωρήσει σε επιπλέον επιδότηση της μεταφοράς των ζωοτροφών

Τα λίγα ελληνικά μουλάρια και οι ακόμη λιγότεροι γάιδαροι

Αρχιπέλαγος τσιμέντου το Αιγαίο

Επιδοτήσεις ρεκόρ στα πλοία της «άγονης γραμμής» το 2008

Ειδήσεις και δραστηριότητες της Επαρχίας Ικαρίας

ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ: Ηλεκτρονικό περιοδικό 1: ACTCLICK: Αφιέρωμα στο ΝΕΡΟ

ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ: Ηλεκτρονικό περιοδικό 2: ΜΟnuΜΕΝΤΑ- Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ: Ηλεκτρονικό περιοδικό 3: TERRA CYPRIA

ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ: Ηλεκτρονικό Περιοδικό 4: Κλίμα και Ενέργεια (No 5) του Μεσόγειος SOS

Συνιστούμενη ιστοσελίδα: Υπουργείο Αιγαίου

Ολοι οι σύλλογοι της Ικαρίας στην…οικουμένη

Συνιστούμενο βιβλίο:  «Κατωπεριμενώματα: Κριτική του Μετά – αρχιτεκτονικού χώρου»

Συνιστούμενο Ημερολόγιο: Κάβο Πάπας: του Χρόνου οι συμπηγάρηδες

Επιπλέον άδεια 2-4 ημερών

το τεύχος αναρτήθηκε 22-5-2008

επιστροφή

 

Σημείωμα της σύνταξης

 

 

Καθυστερήσαμε λίγο στην ανάρτηση του τεύχους,, όχι γιατί δεν ήταν έτοιμο, αλλά γιατί έπεσαν άλλα σημαντικά και δεν προλάβαμε να ασχοληθούμε με την Ικαρία και τους φούρνους.

 

Το σημερινό μας αφιέρωμα ασχολείται με την Τοπική Ανάπτυξη. Περιέχει πολλές μικρές λεπτομέρειες και τεχνολογικές εξελίξεις της τοπικής ανάπτυξης που συχνά δεν υπολογίζουμε.  Για την κλίμακα όμως των νησιών του Αιγαίου συχνά έχουν τεράστια σημασία.  Και αφορούν όχι μόνο την κεντρική εξουσία και τις τοπικές εξουσίες αλλά και τον καθένα-καθεμια μας. Θα πρέπει οι κρατικοί, περιφερειαοί, νομαριακοί,δημοτικοί και ατομικοί σχεδιασμοί να κινηθούν προς την κατεύθυνση της τοπικής βιώσιμης ανάπτυξης. Υποστηρίζουμε ότι από την μέριμνα για την τοπική βιώσιμη ανάπτυξη πρέπει να ξεκινούν όλες οι πολιτικές και σχεδιασμοί, σε όλα τα επίπεδα.

Αλλά και η υπόλοιπη ύλη, μετά το αφιέρωμα, σχετίζεται με αυτή την προβληματική: Απορρίμματα, υπερβόσκηση, γεωργία, οικονομικές ατασθαλίες, συγκοινωνίες, ζωοτροφές, ανοικοδόμηση.

Σε αυτό το τεύχος έχουμε και πολλά χρήσιμα «συνιστώμενα».

Τέλος, αν είστε υπάλληλοι και δεν προλαβαίνετε να διαβάζετε τα ΙΚΑΡΙΑΚΑ ΚΑΙ ΦΟΥΡΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ, χρησιμοποιήστε την επιπλέον άδεια 2-4 ημερών που αποκτήσατε.

Με την πληθώρα όλης αυτής της ύλης οι σελίδες μας έφτασαν τις 56.

 

Μην ξεχνάτε: Προσπαθούμε, αλλά θέλουμε και τη δική σας βοήθεια.

1.     Να συμμετέχετε με δικά σας κείμενα και παρατηρήσεις. (αποστολή στο igiann@tee.gr )

2.     Να μας στείλετε ηλεκτρονικές διευθύνσεις ενδιαφερομένων γνωστών σας για να τους στέλνουμε ειδοποίηση κάθε δίμηνο που αναρτάται στο διαδίκτυο το νέο τεύχος.

3.     Να συστήνετε την διεύθυνση του Περιοδικού www.asda.gr/ikariaka  όπου μπορείτε.

 

Καλή ανάγνωση!

 

επιστροφή

«Εμείς θυμόμαστε τις καλοκαιρινές πυρκαγιές. Εσείς;»

 

 

Σε ένα μήνα (Ιούνιο) έχουμε τη μαύρη επέτειο της πυρκαγιάς της Πάρνηθας. Καμιά πολιτική δεν άλλαξε η κυβέρνηση στο Λεκανοπέδιο της Αθήνας.

Σε τρεις μήνες έχουμε την μαύρη επέτειο των μεγα-πυρκαγιών της Ηλείας, της Εύβοιας, του Πηλίου, της Αχαϊας, της Λακωνίας … Οι πυρόπληκτοι, ιδιαίτερα των ορεινών περιοχών έχουν εγκαταλειφθεί στο έλεος της μοίρας τους. Η κυβέρνηση φαίνεται να βρήκε σηματνικό σύμμαχο στο ξεκλήρισμα της αγροτιάς. Τα καμένα σπίτια δεν φτιάχονονται. Οι εκτιμήσεις από τη ζημιά στους ελαιώνες αργούν. Τα χρήματα που έχουν συγκεντρωθεί με τις προσφορές όλων μας μάλλον ψάχνουν να βρούν διεξόδους για να γίνουν … ξενοδοχεία, γήπεδα γκόλφ, παραθεριστικά χωριά κ.ά. Βοηθάει και το Εθνικό Χωροταξικό σε αυτή την κατεύθυνση, που προωθεί ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, και το οποίο βρίσκει αντιδράσεις από παντού ακόμη και από κυβερνητικούς βουλευτές.

Τι θα γίνει αν έχουμε μια τέτοια μεγα-πυρκαγιά στην Ικαρία; Αν καεί π.χ. ο τεράστιος ζωοδότης ελαιώνας της Ικαρίας, από Ξυλοσύρτη μέχρι Πλαγιά; Αν καούν τα δάση και οι δασικές εκτάσεις και οι μετέπειτα διαβρώσεις των εδαφών μετατρέψουν σε άγονη γη τα εύφορα Ικαριακά εδάφη;

Οι 3 δήμοι της Ικαρίας έστειλαν ήδη έγγραφο στον Πρωθυπουργό, στο Υπ. Εσωτερικών, στη ΓΓ Πολιτικής Προστασίας, στο Υπ. Εμπ. Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιώτικης Πολιτικής, στο βουλευτή, τα κόμματα και την πυροσβεστική, επισημαίνοντας ότι, αν και η Ικαρία είναι στην Α’ Ζώνη πυρκής επικινδυνότητας, «η αυξημένη ετοιμότητα που απαιτείται στην Επαρχία Ικαρίας δεν είναι σε καμία περίπτωση εξασφαλισμένη, γεγονός που δεν δικαιολογεί ούτε  την περικοπή των υπηρεσιών κατά τις νυκτερινές ώρες, ούτε την αποψίλωση της πυροσβεστικής υπηρεσίας, ούτε την ενεπαρκή χρηματοδότηση». 

Ωραία! Από τώρα ξέρουμε το φταίχτη αν θάχουμε καμιά θεομηνία. Από τώρα ξέρουμε τι θα συμβεί μετά. Στην Ικαρία, που δεν δίνουν και τόση σημασία, στην Ικαρία με το μικρό πολιτικό βάρος, θα βγάλουν βαρυσήμαντους λόγους, θα μας χορτάσουν με παχιά λόγια και μετά θα πρέπει μόνοι μας να οργανώσουμε το δίκτυο της αλληλεγγύης.

ΠΡΟΤΑΣΗ:

Μήπως όμως, πρέπει να κάτσουμε όλοι μαζί σε ένα τραπέζι και να σχεδιάσουμε την άμυνά μας; Να βγάλουμε βάρδιες, να έχουμε σε ετοιμότητα σχέδια και μηχανήματα διαθέσιμα, να ενημερώσουμε με φυλλάδια τους παραθεριστές για την αθλιότητα του κράτους και την ετοιμότητα των τοπικών δυνάμεων και να ζητήσουμε τη συνδρομή τους βάσει ενός δικού μας σχεδίου; Να ενεργήσουμε δηλαδή, στις δύσκολες ώρες της πυρκαγιάς με όσο λιγότερο πανικό γίνεται, και με όση μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των δυνάμεων και μηχανημάτων που έχουμε διαθέσιμα;

Η εμπειρία από την Ηλεία και άλλες περιοχές λέει ότι όπου οι κάτοικοι και οι τοπικοί δήμοι  (όπως ο Δήμος Αλιφείρας) δραστηριοποιήθηκαν και αντιμετώπισαν τη φωτιά, εκεί υπήρχαν και οι λιγότερες απώλειες (στο Δήμο Αλιφείρας Ηλείας κάηκαν μερικώς ορισμένα σπίτια στους περιμετρικούς οικισμούς του Δήμου, και παρ’ όλο που η φωτιά τους είχε ζώσει από παντού κατάφεραν να μην περάσει μέσα από το Δήμο τους!).

Το αμυντικό μας τοπικό σχέδιο ενάντια στην πυρκαγιά μπορεί να στηριχθεί στα δεδομένα που ήδη έχουμε:

1. Τα δάση (39.650 στρ. το 16 % της Ικαρίας) είναι συγκεντρωμένα κυρίως στο δυτικό τμήμα του νησιού, εκεί που βρίσκονται και οι περισσότεροι παραθεριστές, τους οποίους θα πρέπει να έχει σε ετοιμότητα η αυτοδιοίκηση και η πυροσβεστική.

2. Οι δασικές εκτάσεις (111.350 στρ. το 44% της Ικαρίας) βρίσκονται σε αναπτυγμένους θαμνότοπους με μικτή βλάστηση (θάμνοι και δέντρα) κυρίως μεταξύ Περδικίου και Καραβοστάμου, στην Ανατολική και Κεντρική Ικαρία. Ο ρόλος των τοπικών πληθυσμών των διάσπαρτων χωριών της περιοχής θα πρέπει να είναι καίριος, και σε αυτόν θα πρέπει κυρίως να στηριχθεί η αυτοδιοίκηση και η πυροσβεστική.

3.  Οι γεωργικές καλλιέργειες υπάρχουν γύρω από όλα τα χωριά. Ωστόσο, μεγάλη σημασία πρέπει να δοθεί στον συμπαγή Ελαιώνα της Ν. Ικαρίας μεταξύ Ξυλοσύρτη και Πλαγίας (Ξυλοσύρτης, Χρισόστομος, Βαώνη, Πλαγιά) στο Ν. Μέρος του νησιού.  Εκεί οι τοπικοί πληθυσμοί είναι λίγοι και θα πρέπει να συγκεντρωθούν δυνάμεις από όλη την Ικαρία για να αντιμετωπίσουν την ενδεχόμενη φωτιά. Οι Καριώτες και οι παραθεριστές θα πρέπει να τεθούν σε ετοιμότητα και να υπάρξει πρόνοια για τη μετακίνησή τους εκεί.

4. Οι βοσκότοποι βρίσκονται δάσπαρτοι πάνω από όλα σχεδόν τα χωριά, σε όλο το μήκος της Ικαρίας. Οι τοπικές δυνάμεις όλων των χωριών θα πρέπει να βρίσκονται σε ετοιμότητα.

Σημασία έχει να είναι ευαισθητοποιημένοι και σε ετοιμότητα οι κάτοικοι και οι παραθεριστές, και να προστρέξουν αυτοβούλως και εθελοντικά σε οποιαδήποτε πυρκαγιά γειτονικού χωριού. Για μεγαλύτερες αποστάσεις, θα πρέπει από τώρα να τεθούν σε ενδεχόμενη ετοιμότητα λεωφορεία και άλλα μέσα για τη μετακίνηση και την επιστροφή των εθελοντών.

Και μην ξεχνάει κανείς ότι η πυροσβεστική που έχει αναλάβει την κατάσβεση πυρκαγιών στην Ελλάδα φροντίζει να μην καούν σπίτια και άνθρωποι. Δεν ενδιαφέρεται για το δάσος ή τη δασική έκταση ή τον ελαιώνα και τις καλλιέργειες και πουθενά δεν συνεργάζεται με το τοπικό δασαρχείο.

Εμάς όμως πρέπει να μας νοιάζει ιδιαίτερα το δάσος και η δασική έκταση και ο θαμνότοπος και οι ελαιώνες και οι άλλες καλλιέργειες γιατί αυτά συγκρατούν το Ικαριακό βουνό. Εκεί πρέπει να  δείξουμε την ετοιμότητά μας. Αυτή την ιδιόμορφη τοπική-Ικαριακή ανάγκη δασοπροστασίας κανένα κεντρικό κράτος και καμιά κεντρική υπηρεσία δεν είναι εύκολο να αντιληφθεί. Και αφού δεν καταφέραμε μέχρι σήμερα να πείσουμε για την ιδιαιτερότητα της Ικαρίας ας οργανωθούμε από μόνοι μας για να προστατέψουμε την Ικαρία μας. 

 

Η Επαρχία Ικαρίας είναι χρήσιμο να μην ξεχνά και να βγάζει τα πολύτιμα συμπεράσματα από τις πυρκαγιές του 2007.

Τέτοια διδάγματα, πολύ χρήσιμα, βγήκαν από την ημερίδα που οργάνωσαν στις 15-3-07 οι Οικολόγοι Πράσινοι, η μόνη πολιτική δύναμη που φαίνεται ότι συνεχίζει να ασχολείται με το πρόβλημα. Γιαυτό και αναδημοσιεύουμε την ανακοίνωση τους:

 

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ-ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

www.ecogreens.gr   - email: ecogreen@otenet.gr

Αθήνα: Κολοκοτρώνη 31, 10562, τηλ. 210.3241001, fax 210 3241825

Θεσσαλονίκη: Φιλίππου 51, 54631, τηλ. 2310.222503, fax 2310.421196

 

Πολιτικές Πρωτοβουλίες των Οικολόγων Πράσινων για: Προστασία δασών – Μέτρα πρόληψης καταστροφών – Οικολογική αποκατάσταση των πυρόπληκτων περιοχών»

Ημερίδα 15/3/2008

 

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΥΡΟΠΛΗΚΤΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΑΣΩΝ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΠΥΡΚΑΓΙΕΣ ΤΟΥ 2007

 

Μερικά βασικά ερωτήματα και συμπεράσματα /στοιχεία που προέκυψαν από τη συνάντηση διαλόγου, γύρω από τα οποία οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ  θα επιδιώξουν να ανοίξει ευρύς διάλογος  σε κεντρικό πολιτικό και σε περιφερειακό/τοπικό επίπεδο είναι:

 

1.                  Ποια είναι η έκταση της καταστροφής από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού 2007: Από τις πυρκαγιές του καλοκαιριού 2007 επλήγησαν* 10 εθνικοί δρυμοί και σημαντικές φυσικές περιοχές, κάηκαν 2.750.000 εκατομμύρια στρέμματα δάσους, δασικών, φυσικών και γεωργικών περιοχών (1.472.000 στρέμματα δάσους και δασικών εκτάσεων), 74 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και οι ζημιές υπερβαίνουν τα 3,5 δισεκατομμύριο ευρώ, χωρίς να υπολογίζεται η απώλεια των υπηρεσιών που προσφέρει το δάσος, οι συνέπειες στην κοινωνική και οικονομική ζωή μακροχρόνια. Πλήγηκε το 35% της συνολικής έκτασης και το 37% του πληθυσμού 502 Δημοτικών Διαμερισμάτων, και συνολικά 42.990 αγρότες στις περιοχές (το 21% του συνόλου). Μια πρώτη αποτίμηση σχετικά με την καταστροφή του φυτικού, ζωικού και φυσικού κεφαλαίου εκτιμάει ότι κάηκαν 244.000 στρέμματα ελαιοδέντρων, 21.000 στρέμματα αμπελώνων, 14.000 στρέμματα λοιπών δένδρων, 24.000 αιγοπρόβατα, 472 βοοειδή, 20.671 μελίσσια κ.ά. Οι πυρκαγιές  2007 έπληξαν φυσικές περιοχές που προστατεύονται με ειδικό καθεστώς από την εθνική και ευρωπαϊκή νομοθεσία: όρη Ταΰγετος και Πάρνωνας, φαράγγι Νέδας, δάσος Καϊάφα, δάση της Εύβοιας, Πάρνηθα, Γράμμος, Πρέσπα, φαράγγι του Βουραϊκού,  Πιέρια Όρη, Πήλιο και Πίνδος

(*στοιχεία από τη μελέτη του Γεωπονικού Παν/μίου και του ΑΠΘ, WWF, άλλων φορέων).

 

2.                  Πώς και πόσο προχωράει η αποκατάσταση των πυρόπληκτων περιοχών; Η βιβλική καταστροφή θα έπρεπε να αφυπνίσει την κυβέρνηση, η οποία επιτέλους πρέπει να σταματήσει να κινείται στη λογική «business as usual», σαν να μην συνέβη κάτι το ιδιαίτερο. Όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι η καταστροφή μάλλον ξεχάστηκε από το πολιτικό σύστημα και τη διοίκηση. Η αδράνεια και η βραδύτητα είναι το βασικό χαρακτηριστικό της πορείας ανασυγκρότησης. Οι επιπτώσεις, όμως, είναι σοβαρές  και τρέχουν ραγδαία για τις τοπικές κοινωνίες που δεν επλήγησαν μόνο από την πρωτοφανή καταστροφή αλλά βιώνουν σήμερα και τα προβλήματα που προκύπτουν από την απουσία συντονισμένης και αποτελεσματικής πολιτικής. 

 

3.                  Υπάρχει ελπίδα για τις πυρόπληκτες περιοχές μετά την καταστροφή; Η καταστροφή που έπληξε την καρδιά – το φυσικό περιβάλλον – του νομού Ηλείας θα έπρεπε να αντιμετωπιστεί σήμερα ως μια ευκαιρία για να διαμορφωθεί ένα οικολογικό μοντέλο ανάπτυξης,  που θα βγάλει την Ηλεία από τη φτώχεια και την κοινωνική κατάρρευση και ταυτόχρονα θα βοηθήσει με συγκροτημένο τρόπο στην αναγέννηση του φυσικού πλούτου της περιοχής. Τέτοια πολιτική αντίληψη απουσιάζει σήμερα πλήρως. Η αποκατάσταση υποδομών (π.χ. σύστημα ύδρευσης και εξοικονόμησης νερού) και η προώθηση αναγκαίων περιβαλλοντικών υποδομών (ολοκληρωμένη διαχείριση των απορριμμάτων με προγράμματα μείωσης, ανακύκλωσης και κομποστοποίησης, η επεξεργασία των λυμάτων), η συμμετοχή των κατοίκων στην αναγέννηση και προστασία των φυσικών περιοχών, η ανοικοδόμηση και βελτίωση των οικισμών με βάση στοιχεία παραδοσιακής και βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, η εκπαίδευση των ανέργων σε νέες παραγωγικές δραστηριότητες αν και θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος ενός σχεδίου ανασυγκρότησης των πυρόπληκτων περιοχών δεν προωθούνται. Επιπλέον, απουσιάζει πλήρως από όλους τους πυρόπληκτους νομούς η μέριμνα για τη δημιουργία κινήτρων (κοινωνικών και οικονομικών) που θα βοηθήσουν το ανθρώπινο δυναμικό να παραμείνει στον τόπο του, ιδιαίτερα στις περιοχές που η οικονομία βασιζόταν ολοκληρωτικά σε επαγγέλματα συνδεδεμένα με το περιβάλλον (π.χ. κτηνοτροφία) και η άσκησή τους τώρα καθίσταται αδύνατη.

 

4.                  Υπάρχει ένας φορέας που να έχει συνολική εικόνα για την πορεία αποκατάστασης; Είναι φανερή  η απουσία ενός φορέα που να έχει μια συνολική πολιτική για την οικολογική, παραγωγική και κοινωνική ανασυγκρότηση των πυρόπληκτων περιοχών, να μπορεί να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες, να υλοποιεί πολιτικές και να επιλύει προβλήματα και γενικά να ελέγχει την αποκατάσταση των πυρόπληκτων περιοχών. Οι όποιες προσπάθειες και καλές προθέσεις παραμένουν λοιπόν αποσπασματικές και κυρίως αναποτελεσματικές.

 

5.                  Που και πως διατίθενται οι πόροι; Επαρκούν; Βασικά προβλήματα γραφειοκρατίας παραμένουν, ενώ οι πόροι αν και υπάρχουν φαίνεται να διατίθενται κυρίως με τη λογική των επιδομάτων (κυρίως την περίοδο πριν και κοντά στις εκλογές διατέθηκαν  κατ’ άλλους 180.000.000 κατ’ άλλους 400.000.000 Ευρώ). Βασικό ερώτημα είναι ποιοι πήραν τα χρήματα αυτά και που τα διέθεσαν. Όμως οι πόροι που διατέθηκαν για την πραγματική ανασυγκρότηση των πυρόπληκτων περιοχών είναι ελάχιστοι. Από το Ταμείο Αρωγής για τις Πυρόπληκτες Περιοχές έχουν διατεθεί μέχρι σήμερα 18.000.000 Ευρώ από συνολικά 168.265.935 Ευρώ που έχουν συγκεντρωθεί από πολίτες και φορείς ως δωρεές για ενίσχυση της αποκατάστασης των 4.000 κτιρίων που έχουν καταστραφεί ολικώς ή μερικώς. Δεν έχουν χαρακτηριστεί για παράδειγμα οι πληγέντες αγρότες και κτηνοτρόφοι ως άνεργοι, δεν υπάρχει ένα συνεκτικό σχέδιο ή τουλάχιστον δεν εφαρμόζεται μέχρι σήμερα ώστε να στηριχθούν οι τοπικές κοινωνίες άμεσα μέσα από την αποκατάσταση των πυρόπληκτων περιοχών.  Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι απαιτούνται επιπλέον των επιδομάτων  πάνω από 650-800.000.000 για την αποκατάσταση των περιοχών που επλήγησαν.

 

6.                  Το ρόλο παίζουν οι τοπικές κοινωνίες στην ανασυγκρότηση των περιοχών τους; Στην ανασυγκρότηση των πυρόπληκτων περιοχών οι τοπικές κοινωνίες και οι άνθρωποι που επλήγησαν θα πρέπει να στηριχθούν ώστε να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο, όχι να παραμένουν στο περιθώριο όπως σήμερα.  Δεν έχει γίνει δυνατόν μέχρι σήμερα 2.000 αγρότες που έχουν πληγεί να αντιμετωπιστούν ως άνεργοι, η σχετική νομοθετική ρύθμιση δεν έχει προχωρήσει. Οι ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ στη συνάντηση τους με τον κ. Π. Μολυβιάτη και με τον Υφυπουργό κ. Κ. Κιλτίδη, πρότειναν να δημιουργηθεί με χρηματοδότηση από το Ταμείο Αρωγής μια «ομάδα υποστήριξης» που θα αποτελείται από κατοίκους των πυρόπληκτων περιοχών, η οποία, αφού εκπαιδευτεί κατάλληλα, θα επισκέπτεται τους πυρόπληκτους στα διάφορα χωριά, θα τους ενημερώνει, θα τους βοηθάει στην διεκπεραίωση των διαδικαστικών και άλλων θεμάτων, θα επιλύει τα προβλήματα που υπάρχουν.    

 

7.                  Υπάρχουν αλλαγές στην πολιτική προστασίας των δασών την εποχή της κλιματικής αλλαγής; Αν και οι κυβερνητικοί φορείς διατείνονται ότι έχουν αντιληφθεί το πρόβλημα, η μόνη καινοτομία που έχει σημειωθεί είναι η ενεργοποίηση του Ειδικού Φορέα Δασών, από τον οποίο ενισχύονται δασικά έργα προστασίας και αποκατάστασης, ενώ παραμένει κυρίαρχη η απουσία σχεδιασμού και πολιτικής, η συνεχής αποδυνάμωση της ήδη διαλυμένης Δασικής Υπηρεσίας, η αδυναμία να προωθηθεί η δημιουργία του Ενιαίου Φορέα Δασών (κατά το ομόφωνο πόρισμα της διακομματικής επιτροπής του 1993) που θα εμπλέξει θεσμικά όλες τις υπηρεσίες στην προστασία, πρόληψη και δασοπυρόσβεση. Αν όχι οι πολιτικοί, ποιος ευθύνεται για αυτή την κατάσταση;

 

8.                  Τι διδαχθήκαμε από το καλοκαίρι του 2007; Πώς θα αποφύγουμε στο μέλλον ανάλογες καταστροφές; Βλέπουμε με ανησυχία να μην λαμβάνονται σοβαρά υπόψη οι παράγοντες που οδήγησαν στην βιβλική καταστροφή και να μην διαμορφώνεται μια νέα πολιτική για τα δάση.  Με δεδομένο ότι κάθε χρόνο έχουμε 2-3.000 πυρκαγιές σε δάση και 12.000 πυρκαγιές συνολικά στην ύπαιθρο, η καταστροφή του καλοκαιριού 2007 θα έπρεπε να έχει οδηγήσει σε αφομοίωση των μαθημάτων και σε επίλυση των προβλημάτων και αδυναμιών στα θέματα της πρόληψης πυρκαγιών και της προστασίας των δασών. Η έκταση της καταστροφής το καλοκαίρι 2007 οφείλεται σε συνδυασμό μιας σειράς παραγόντων, όπως η αλλαγή του κλίματος, πολιτικές που στρέφονται εναντίον του δάσους αλλά και αποκόπτουν το δάσος από τις τοπικές κοινωνίες, εγκατάλειψη της βιώσιμης διαχείρισης του δάσους και των φυσικών περιοχών, μεταφορά της πρόληψης και της έγκαιρης αντιμετώπισης των πυρκαγιών από το τοπικό επίπεδο σε κεντρικούς μηχανισμούς, που εμφανίζουν έλλειψη προετοιμασίας και κατάλληλης οργάνωσης, παθητικοποίηση τοπικών κοινωνιών, απουσία κατάλληλης ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης καθώς και κατάλληλης εκπαίδευσης. Ίσως τα μόνα θετικά είναι η έγκαιρη – όπως δήλωσε ο υφυπουργός κ. Κιλτίδης – πρόσληψη 1.300 εποχικών και η συνεργασία δασικών και πυροσβεστών στην ομάδα που θα καλείται να συντονίσει την κατάσβεση πυρκαγιών στις διάφορες περιοχές.

 

επιστροφή

 

Ο κίνδυνος καταστροφής από κάποιο ναυάγιο πλησιάζει στην Επαρχία Ικαρίας

του Ηλία Γιαννίρη

 

Συνεχώς έχουμε ναυτικά και άλλα ατυχήματα ή δυστυχήματα στο Ικάριο πέλαγος. Ο κατάλογος είναι ήδη μακρύς από ελικόπτερα και εμπορικά ή πολεμικά πλοία, ακόμη και από τα πλοιάρια της τροφοδοσίας με πετρέλαιο της ΔΕΗ στον Άγιο Κήρυκο και τις συχνές πετρελαιοκηλίδες που προκαλούν. Ας μην ξεχνάμε και τα γειτονικά Ίμια, όπου όλα ξεκίνησαν από ένα τούρκικο εμπορικό πλοίο που είχε προσαράξει και αρνήθηκε την βοήθεια των ελληνικών αρχών.

Το τελευταίο γεγονός ήταν φέτος στις 18 Φλεβάρη, όπου έμεινε ένα ρωσικό πολεμικό πλοίο ακυβέρνητο λόγω μηχανικής βλάβης, 20 μίλια ανοιχτά του Κάβο Πάπα! Υπήρξαν προσπάθειες για την ρυμούλκηση του στην περιοχή της Μαύρης ή του Αγ. Κηρύκου, τελικά όμως επιλέχθηκε η νότια πλευρά της Χίου όπως και έγινε. Η επιχείρηση ολοκληρώθηκε με ασφάλεια για όλο το πλήρωμα του πλοίου (88 άτομα). Συμμεριζόμαστε την ανησυχία που δημοσιεύτηκε από τον Γ. Βιτσαρά στο τελευταίο τεύχος του εξαιρετικού περιοδικού ΚΑΒΟ ΠΑΠΑΣ (Νο 5): «Αλήθεια, τώρα που προχωράει στην Αλεξανδρούπολη ο αγωγός και θα περνάνε κάτι θηρία πλοία με μαζούτ από την θάλασσα μας, έχουμε οργανώσει τα νησιά μας για την αντιμετώπιση ατυχήματος;;;»

Τα Ικαριακά και Φουρνιώτικα Νέα έχουν γράψει επανειλημένα σε προηγούμενα τεύχη για αυτό το ενδεχόμενο ατυχήματος μετά την ανακοίνωση για τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης. Τα αντισταθμιστικά οφέλη περιορίζονται στον Έβρο. Κανένα μέτρο δεν έχει ανακοινωθεί από την Ελληνική Κυβέρνηση για τα διπλάσια σε όγκο δεξαμενόπλοια που θα διασχίζουν το Αιγαίο, ανοιχτά της Ικαρίας. Είχαμε γράψει τότε ότι θα πρέπει να σημάνει συναγερμός στο Αιγαίο με την απαίτηση να είμαστε σε κάθε ετοιμότητα σε περίπτωση ναυτικού ατυχήματος σε δεξαμενόπλοιο. Αλλά, εκτός από το «Αιγαίο-Αρχιπέλαγος» και μερικούς ακόμη ευαισθητοποιημένους πολίτες, δεν είδαμε κάποια συλλογική κίνηση από την πλευρά της Ικαρίας.

Εμείς, θα επισημαίνουμε την ανάγκη για πανικάρια και παναιγαιακή κινητοποίηση σε κάθε ευκαιρία.

Και αν νομίζετε ότι υπερβάλουμε, αναδημοσιεύουμε την είδηση για ένα άλλο ατύχημα που έγινε στη Μυτιλήνη τον περασμένο Μάρτιο, με εμπορικό πλοίο αυτή τη φορά.

 

 «Βόμβα» για το περιβάλλον το ρωσικό πλοίο που προσάραξε

Του ΘΑΝΟΥ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ

Μεγάλη περιβαλλοντική απειλή για τη θάλασσα του Αιγαίου εγκυμονεί το υπό ρωσική σημαία φορτηγό-πλοίο «Ataman», το οποίο φορτωμένο με 3.256 τόνους ασβέστη και τους 40 τόνους ντίζελ των καυσίμων του είναι προσαραγμένο από τις 8 Μαρτίου - με επικίνδυνο ρήγμα-στον ύφαλο Λάμνα της Μυτιλήνης, χωρίς η πλοιοκτησία να δείχνει κανένα ενδιαφέρον για την αποκόλλησή του ή την απάντληση των καυσίμων από τις δεξαμενές του (εκτός του ντίζελ υπάρχουν 200 λίτρα λιπαντέλαια και 10 τόνοι σεντινόνερα).

Για τους κινδύνους από πιθανή διαρροή των καυσίμων και τη διάχυση του φορτίου στη θάλασσα προειδοποιεί με έγγραφά του προς το υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας και το Αρχηγείο του Λιμενικού το τοπικό λιμεναρχείο, από το οποίο έχει επιβληθεί ήδη πρόστιμο 30.000 ευρώ στους πλοιοκτήτες του αφού μέχρι και χθες τόσο αυτοί όσο και ο νηογνώμονας που το παρακολουθεί δεν είχαν καταθέσει σχέδιο αποκόλλησης και απάντλησης.
Το Λιμενικό έχει ποντίσει -προληπτικά- ειδικά φράγματα γύρω από το προσαραγμένο πλοίο και έχει ζητήσει από τοπικό ρυμουλκό να παρακολουθεί συνεχώς το «Ataman». Το πλήρωμα -12 Ρώσοι ναυτικοί- παραμένει στο πλοίο και άρχισε να αντιμετωπίζει πρόβλημα σίτισης, καθώς μετά από 9 ημέρες έχουν εξαντληθεί τα τροφοεφόδια τους.
Παρά τις καθημερινές κλήσεις του λιμεναρχείου ο Ρώσος πλοίαρχος αρνείται κάθε βοήθεια και επιμένει να αποκολλήσει το πλοίο με ίδια μέσα. Αυτό εκτιμάται ότι είναι αδύνατον αφού από την προσάραξη έχει προκληθεί ρήγμα, το οποίο, σύμφωνα με αξιωματικούς του Λιμενικού, θα διευρυνθεί αν το πλοίο μετακινηθεί απότομα και όχι από ειδικό πλοιάριο με εξιδικευμενο πλήρωμα, με αποτέλεσμα τη διαρροή των καυσίμων και των λιπαντελαίων στη θάλασσα.
Η ανταπάντηση που δίνεται είναι ότι η ρωσική πλοιοκτήτρια εταιρεία και ο ρωσικός νηογνώμονας μελετούν προσφορές εταιρειών ρυμουλκών, αυτό όμως παρατείνει και μεγιστοποιεί τον κίνδυνο μιας εκτεταμένης ρύπανσης για το ΒΑ Αιγαίο και τα νησιά του, ειδικότερα των ακτών της Β. Μυτιλήνης.
Ναυτιλιακοί κύκλοι εκτιμούν ότι το κόστος των εργασιών απάντλησης φτάνει τα 600.000 ευρώ,ενώ το πλοίο είναι ασφαλισμένο για 700.000 δολάρια. Για τον κίνδυνο να προκληθεί μεγάλη ρύπανση στην περιοχή και για την αδιαφορία της πλοιοκτησίας έχουν ενημερωθεί τόσο η Εισαγγελία όσο και ο αρχηγός τού Λιμενικού αντιναύαρχος Θόδωρος Ρεντζεπέρης.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/03/2008

 

επιστροφή

 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απλοποιεί τους κανόνες προστασίας σε περίπτωση θαλάσσιας ρύπανσης

 

Σε σχέση με το αμέσως προηγούμενο άρθρο αξίζει να αναφέρουμε ότι σε επίπεδο ΕΕ υπάρχουν κάποια μέτρα (στα οποία να θυμήσουμε είχε αντιδράσει σθεναρά το εφοπλιστικό λόμπι και η ίδια η Ελληνική Κυβέρνηση). Απαίτηση είναι αυτά τα ευρωπαϊκά μέτρα να εξειδικευτούν και να γίνουν ελληνικά μέτρα, που να προστατεύουν αποτελεσματικά τις θάλασσές μας. Αν και όπως είδαμε στην περίπτωση του SEA DIAMOND στη Σαντορίνη, η Ελληνική Κυβέρνηση … πέρα βρέχει!

 

 

Στις 11 Μαρτίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υπέβαλε πρόταση που ενισχύει ακόμη περισσότερο την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται σε περιπτώσεις ρύπανσης που προκαλείται από τα πλοία.

Η νέα πρόταση οδηγίας θα αντικαταστήσει την απόφαση πλαίσιο 2005/667/ΔΕΥ προκειμένου να ενισχυθεί το ποινικό πλαίσιο καταστολής της ρύπανσης που προκαλείται από τα πλοία. Η απόφαση πλαίσιο εκδόθηκε το 2005 για να συμπληρώσει την οδηγία 2005/35/ΕΚ«σχετικά με τη ρύπανση από τα πλοία και τη θέσπιση κυρώσεων για παραβάσεις». Αμφότερα τα μέσα θεσπίστηκαν λόγω των ανησυχιών που προκαλούσαν οι παράνομες «λειτουργικές» απορρίψεις ρυπογόνων ουσιών από τα πλοία στη θάλασσα και μετά τις μεγάλες πετρελαιοκηλίδες που προκλήθηκαν τυχαία. Αν και η οδηγία περιλαμβάνει ακριβή ορισμό των παραβάσεων καθορίζοντας παράλληλα ότι θα επισύρουν «αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές κυρώσεις, στις οποίες είναι δυνατόν να περιλαμβάνονται ποινικές ή διοικητικές κυρώσεις», η απόφαση πλαίσιο περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με τη φύση, τον τύπο και τα επίπεδα των ποινικών κυρώσεων. Σε απόφαση που εκδόθηκε στις 23 Οκτωβρίου 2007, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, μετά από προσφυγή της Επιτροπής, κήρυξε άκυρη την απόφαση πλαίσιο και δήλωσε ότι οι διατάξεις σχετικά με τον ορισμό των ποινικών αδικημάτων και τη φύση των κυρώσεων πρέπει εκδίδονται στο πλαίσιο ενός μέσου βασισμένου στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας εάν απαιτούνται για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων για την ασφάλεια στη θάλασσα.                  

Η νέα πρόταση ακολουθεί τις συστάσεις της απόφασης και μεταφέρει το περιεχόμενο των σχετικών διατάξεων της απόφασης πλαισίου σε μια οδηγία που θα τροποποιήσει την ισχύουσα οδηγία 2005/35/ΕΚ.

Με την πρόταση αυτή, αναμένεται η τροποποίηση της οδηγίας 2005/35/ΕΚ κατά τρόπον ώστε το περιεχόμενό της να αντικατοπτρίζει την αρχική πρόταση της Επιτροπής που υποβλήθηκε πριν από πέντε χρόνια ( IP 03/316).

Η νέα οδηγία θα αποσαφηνίσει ότι οι παραβάσεις που ορίζονται στην οδηγία 2005/35/ΕΚ πρέπει να θεωρούνται ως ποινικά αδικήματα και να επισύρουν ποινικές κυρώσεις. Επίσης, η οδηγία θα υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την ευθύνη των εταιρειών για ποινικά αδικήματα που διαπράττονται προς όφελός τους και την υπαγωγή τους σε αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές κυρώσεις, στις οποίες είναι δυνατόν να περιλαμβάνονται ποινικές ή διοικητικές κυρώσεις.

Η ακύρωση της απόφασης πλαισίου και οι μελλοντικές διαπραγματεύσεις για την προτεινόμενη οδηγία δεν θίγουν την εφαρμογή των διατάξεων της υφιστάμενης οδηγίας 2005/35/ΕΚ.

Περισσότερες πληροφορίες (στην αγγλική γλώσσα) για την πολιτική θαλάσσιων μεταφορών διατίθενται στη διεύθυνση: 
http://ec.europa.eu/transport/maritime/index_en.htm

 

επιστροφή

 

Αφιέρωμα:

Διαστάσεις και όψεις για την Τοπική ανάπτυξη

 

1. «Ριζοσπαστική Πολιτική σε μια Εποχή Aνεπτυγμένου Καπιταλισμού» του MURRAY BOOKCHIN

 

 

Αναδημοσιεύουμε ένα παλιότερο κείμενο του μεγάλου διανοητή Bookchin, που γράφτηκε 19 χρόνια πριν, ως μικρή αναφορά για το θάνατο του, τον περασμένο χρόνο. Το παρακάτω κείμενο, που έφτασε στα χέρια μας μέσω του διαδικτύου,  είναι απόσπασμα από το άρθρο «Ριζοσπαστική Πολιτική σε μια Εποχή Aνεπτυγμένου Kαπιταλισμού» το οποίο περιέχεται στο περιοδικό Green Perspectives νο 18, Νοέμβρης 1989. Τη μετάφραση έκανε ο Αλέξανδρος Γκεζερλής.

Ο βασικός λόγος της δημοσίευσης είναι για να γίνει μια εισαγωγή για την Τοπική Ανάπτυξη που έχει ανάγκη η Επαρχία Ικαρίας.


Αν ορίσουμε τη λέξη πολιτική μέσω της ετυμολογικής της ρίζας, αυτή σημαίνει τη διoίκηση της κοινότητας ή της πόλεως (Σ.τ.Μ.: ελληνικά στο κείμενο) από τα μέλη της, τους πολίτες της. Η πολιτική σήμαινε επίσης την αναγνώριση πολιτικών δικαιωμάτων για τους ξένους ή τους αλλοδαπούς που δεν συνδέονταν με τον πληθυσμό της πόλεως μέσω δεσμών αίματος. Δηλαδή, σήμαινε την ιδέα μιας κοινής humanitas (Σ.τ.Μ.: ιδιότητας του ανθρώπου), σε αντιδιαστολή προς το γενεαλογικά συγκροτημένο «λαό». Μαζί με αυτές τις θεμελιώδεις εξελίξεις, η πολιτική σημαδεύτηκε από την αυξανόμενη εκκοσμίκευση των κοινωνικών υποθέσεων, ένα νέο σεβασμό για το άτομο, και μια αναπτυσσόμενη εκτίμηση για τους ορθολογικούς κώδικες συμπεριφοράς σε βάρος των απερίσκεπτων εθιμικών προσταγών.
Δε θέλω να υποβάλω την ιδέα ότι το προνόμιο, η ανισότητα των δικαιωμάτων, οι υπερφυσικές λόξες, ή ακόμη και η καχυποψία απέναντι στον «ξένο» εξαφανίστηκαν πλήρως με την άνοδο των πόλεων και της πολιτικής. Στη διάρκεια των πιο ριζοσπαστικών και δημοκρατικών περιόδων της Γαλλικής Επανάστασης, για παράδειγμα, το Παρίσι έβριθε φόβων για «συνωμοσίες από το εξωτερικό» και μιας ξενοφοβικής καχυποψίας των αλλοδαπών. Ούτε οι γυναίκες μοιράζονταν πλήρως τις ελευθερίες που απολάμβαναν οι άντρες. Το σημείο που θέλω να τονίσω, ωστόσο, είναι ότι κάτι πολύ καινούριο δημιουργήθηκε από την πόλη, κάτι που δε μπορεί να κλειστεί στο «μαντρί» ούτε του κοινωνικού, ούτε του κράτους: δηλαδή, μια δημόσια σφαίρα και ένας πολιτικός χώρος. Αυτή η σφαίρα και αυτός ο χώρος περιορίστηκαν και επεκτάθηκαν με την πάροδο του χρόνου, αλλά ποτέ δεν εξαφανίστηκαν πλήρως από την ιστορία. Ήταν διαρκώς σε διαμάχη με το κράτος, το οποίο προσπάθησε σε ποικίλλοντες βαθμούς να συγκεντρώσει την εξουσία και να μετατρέψει την άσκησή της σε επάγγελμα, και συχνά έγινε αυτοσκοπός, όπως η κρατική εξουσία που αναδύθηκε στην Πτολεμαϊκή Αίγυπτο, οι απόλυτες μοναρχίες της Ευρώπης του δέκατου-έβδομου αιώνα, και τα ολοκληρωτικά καθεστώτα διακυβέρνησης που εγκαστάθηκαν στη Ρωσία και την Κίνα στον αιώνα μας.

 

Η σημασία της Κοινότητας και του Συνομοσπονδισμού

Το μόνιμο φυσικό πεδίο της πολιτικής ήταν σχεδόν πάντοτε η πόλη ή το χωριό - πιο γενικά, η κοινότητα. Το μέγεθος μιας πολιτικά βιώσιμης πόλης δεν είναι ασήμαντο, αυτό είναι βέβαιο.

Για τους Έλληνες (Σ.τ.Μ.: Αρχαίους Έλληνες), ειδικά για τον Αριστοτέλη, μια πόλη ή πόλις (Σ.τ.Μ.: ελληνικά στο κείμενο) δε θα πρέπει να είναι τόσο μεγάλη ώστε να μη μπορεί να ασχοληθεί με τις υποθέσεις της σε μια πρόσωπο-με-πρόσωπο βάση ή να αποκλείει έναν κάποιο βαθμό οικειότητας μεταξύ των πολιτών της. Αυτοί οι κανόνες, σε καμία περίπτωση σταθεροί ή απαράβατοι, είχαν ως στόχο να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη της πόλης με τρόπους που άμεσα αντιμάχονταν το αναδυόμενο κράτος. Με δεδομένο ένα μετριοπαθές - αλλά σε καμία περίπτωση μικρό - μέγεθος, οι ψηφοφορίες μπορούσαν να διευθετηθούν θεσμικά, έτσι ώστε οι υποθέσεις της κοινότητας να διευθύνονται από εναλλασσόμενους, ασχολούμενους με τα κοινά άντρες, με έναν ελάχιστο, προσεκτικά ελεγχόμενο βαθμό αντιπροσώπευσης.

Για να είναι κάποιος πολιτικό πρόσωπο, υποτίθετο, απαιτούνταν ορισμένες υλικές αναγκαίες προϋποθέσεις. Μια μικρή ποσότητα ελεύθερου χρόνου χρειαζόταν για να συμμετέχει κανείς στις πολιτικές υποθέσεις, μια άνεση που πιθανά καλυπτόταν από την εργασία των δούλων, αν και δεν είναι σε καμία περίπτωση αληθές ότι όλοι οι ενεργοί Έλληνες πολίτες ήταν κάτοχοι δούλων. Ακόμη πιο σημαντική από την ύπαρξη ελεύθερου χρόνου ήταν η ανάγκη για ατομική εκπαίδευση ή διαμόρφωση χαρακτήρα - η Ελληνική έννοια της παιδείας (Σ.τ.Μ.: ελληνικά στο κείμενο) - η οποία ενεφύσησε τη λογική πειθαρχία (Σ.τ.Μ.: μη επιβεβλημένη πειθαρχία) μέσω της οποίας οι πολίτες κρατούσαν την ευπρέπεια που χρειάζεται για να διατηρηθεί μια συνέλευση βιώσιμη. Ένα ιδανικό κοινωνικής θητείας ήταν απαραίτητο για να υπερτερήσει των στενών, εγωιστικών παρορμήσεων και να αναπτυχθεί το ιδανικό του γενικού συμφέροντος. Αυτό επιτεύχθηκε με την εγκατάσταση ενός σύνθετου δικτύου σχέσεων, που εκτείνονταν από πιστές φιλίες - η Ελληνική έννοια της φιλίας (Σ.τ.Μ.: ελληνικά στο κείμενο) - μέχρι κοινές εμπειρίες σε πολιτικές γιορτές και στη στρατιωτική υπηρεσία.

Αλλά η πολιτική με αυτή την έννοια δεν ήταν ένα αυστηρά Ελληνικό φαινόμενο. Παρόμοια προβλήματα και ανάγκες παρουσιάστηκαν και λύθηκαν με μια ποικιλία τρόπων στις ελεύθερες πόλεις όχι μόνο στη λεκάνη της Μεσογείου αλλά και στην ηπειρωτική Ευρώπη, στην Αγγλία, και στη Βόρεια Αμερική. Σχεδόν όλες αυτές οι ελεύθερες πόλεις δημιούργησαν μια δημόσια σφαίρα και μια πολιτική που ήταν δημοκρατικές, σε ποικίλους βαθμούς, για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Βαθιά εχθρικές στα συγκεντρωτικά κράτη, οι ελεύθερες πόλεις και οι ομοσπονδίες τους αποτέλεσαν μερικές από τις καμπές στις οποίες η ανθρωπότητα ήρθε αντιμέτωπη με τη δυνατότητα να εγκαταστήσει κοινωνίες βασισμένες σε κοινοτικές συνομοσπονδίες ή σε έθνη-κράτη.

Το κράτος, επίσης, είχε μια ιστορική ανάπτυξη και δεν μπορεί να αναχθεί σε μια απλοϊκή ανιστορική εικόνα. Μετά από τα αρχαία κράτη, ιστορικά ακολούθησαν τα οιονεί-κράτη (quasi-states), τα μοναρχικά κράτη, τα φεουδαρχικά κράτη, και τα κοινοβουλευτικά (republican) κράτη. Τα ολοκληρωτικά κράτη αυτού του αιώνα ξεπερνούν τις σκληρότερες τυραννίες του παρελθόντος. Ωστόσο, ουσιώδης στην άνοδο του έθνους-κράτους ήταν η ικανότητα των συγκεντρωτικών κρατών να αποδυναμώνουν τη ζωτικότητα των δομών της πόλης, της κωμόπολης (Σ.τ.Μ.: σε πολλά σημεία του κειμένου ο συγγραφέας με τη λέξη κωμόπολη εννοεί αυτό που με τα δικά μας δεδομένα θα αποκαλούσαμε χωριό) και του χωριού, και να αντικαταστήσουν τις λειτουργίες τους από γραφειοκρατίες, αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις. Μια υπόρρητη αλληλεπίδραση ανάμεσα στην κοινότητα και το κράτος, που συχνά ξέσπαγε σε ανοιχτή σύγκρουση, έχει λάβει χώρα δια μέσου όλης της ιστορίας, και έχει διαμορφώσει το κοινωνικό τοπίο της παρούσας εποχής. Δυστυχώς, δεν έχει δοθεί αρκετή προσοχή στο γεγονός ότι η ικανότητα των κρατών να ασκήσουν την εξουσία τους σε πλήρη βαθμό, συχνά έχει περιοριστεί από τα κοινοτικά εμπόδια που αντιμετώπισαν.

Ο εθνικισμός, όπως και ο κρατισμός, έχει αφήσει τα σημάδια του τόσο βαθιά στη σύγχρονη σκέψη που η ίδια η ιδέα μιας κοινοτιστικής πολιτικής ως επιλογής για κοινωνική οργάνωση έχει κατ' ουσίαν διαγραφεί.. Ένας λόγος είναι, όπως έχω ήδη τονίσει, ότι η πολιτική στις μέρες μας έχει ταυτιστεί απολύτως με την κρατική διαχείριση (statecraft), την μετατροπή της άσκησης της εξουσίας σε επάγγελμα. Το ότι ο πολιτικός χώρος και το κράτος έχουν συχνά βρεθεί σε οξεία διαμάχη μεταξύ τους - μάλιστα, σε συγκρούσεις που ξέσπασαν σε αιματηρούς εμφύλιους πολέμους - έχει σχεδόν πλήρως παραβλεφθεί. Τα μεγάλα επαναστατικά κινήματα του παρελθόντος, από την Αγγλική Επανάσταση της δεκαετίας του 1640 μέχρι αυτά στον αιώνα μας, έχουν πάντοτε συνοδευτεί από δυνατές κοινοτικές εξεγέρσεις και εξαρτιόνταν για την επιτυχία τους από ισχυρούς κοινοτικούς δεσμούς. Το ότι φόβοι κοινοτικής αυτονομίας ακόμη κατατρύχουν το έθνος-κράτος μπορεί να φανεί στα επιχειρήματα που φέρονται εναντίον της. Φαινόμενα τόσο «νεκρά» όσο η ελεύθερη κοινότητα και η συμμετοχική δημοκρατία θα έπρεπε ενδεχομένως να προκαλούν σαφώς λιγότερα αντεπιχειρήματα από αυτά που συνεχίζουμε να συναντούμε.

Η άνοδος της μοντέρνας μεγαλούπολης δεν έχει θέσει τέλος στην ιστορική αναζήτηση για την κοινότητα και την πολιτική της πόλης, περισσότερο απ' όσο η άνοδος των πολυεθνικών επιχειρήσεων έχει απομακρύνει το ζήτημα του εθνικισμού από τη σύγχρονη ημερήσια διάταξη.

Πόλεις όπως η Νέα Υόρκη, το Λονδίνο, η Φρανκφούρτη, το Μιλάνο και η Μαδρίτη μπορούν να είναι πολιτικά αποκεντρωμένες θεσμικά, είτε μέσω δικτύων γειτονιάς είτε μέσω περιφερειακών δικτύων, παρ' όλο το μεγάλο δομικό τους μέγεθος και την εσωτερική τους αλληλεξάρτηση. Μάλιστα, το πόσο καλά λειτουργούν αν δεν αποκεντρώνονται δομικά είναι ένα οικολογικό ζήτημα ύψιστης σπουδαιότητας, όπως μας δείχνουν τα προβλήματα της μόλυνσης του αέρα, των επαρκών αποθεμάτων νερού, της εγκληματικότητας, της ποιότητας της ζωής, και αυτό των συγκοινωνιών.

Η ιστορία έχει δείξει πολύ δραματικά ότι μείζονες πόλεις της Ευρώπης με πληθυσμούς που προσέγγιζαν το ένα εκατομμύριο και με πρωτόγονα μέσα επικοινωνίας λειτουργούσαν μέσω καλά-συντονισμένων αποκεντρωμένων θεσμών εκπληκτικής πολιτικής ζωτικότητας. Από τις πόλεις της Καστίλης που ξέσπασαν στην εξέγερση των Comuneros στην αρχή της δεκαετίας του 1500, μέχρι τους παρισινούς τομείς ή τις συνελεύσεις των αρχών της δεκαετίας του 1790, και το Κίνημα των Πολιτών της Μαδρίτης της δεκαετίας του 1960 (για να αναφέρουμε μονάχα μερικά παραδείγματα), τα κοινοτικά κινήματα στις μεγάλες πόλεις έχουν θέσει κρίσιμα ζητήματα για το που θα πρέπει να συγκεντρώνεται η εξουσία και για το πως θα πρέπει να διευθύνεται θεσμικά η κοινωνική ζωή.

Το ότι μια κοινότητα μπορεί να είναι όσο τοπικιστική είναι μια φυλή είναι αρκετά προφανές - και αυτό δεν είναι λιγότερο αληθές σήμερα απ' ότι ήταν στο παρελθόν. Για το λόγο αυτόν, κάθε κοινοτικό κίνημα που δεν είναι συνομοσπονδιακό - δηλαδή, που δεν εντάσσεται σε ένα δίκτυο αμοιβαίων υποχρεώσεων με κωμοπόλεις και πόλεις στην περιοχή του - δε μπορεί να θεωρηθεί ως μια πραγματικά πολιτική οντότητα με οποιαδήποτε παραδοσιακή σημασία περισσότερο απ' ότι μια γειτονιά που δε συνεργάζεται με άλλες γειτονιές στην πόλη στην οποία βρίσκεται. Ο συνομοσπονδισμός, που βασίζεται σε κοινές ευθύνες, στο ότι οι συνομοσπονδιακοί αντιπρόσωποι είναι πλήρως υπόλογοι στις κοινότητές τους, στο δικαίωμα της ανάκλησης, και στο ότι οι αντιπρόσωποι δρουν αποκλειστικά ως εντολοδόχοι, αποτελεί ένα αναπόσπαστο τμήμα μιας νέας πολιτικής. Το να απαιτούμε ότι οι υπάρχουσες κωμοπόλεις και πόλεις πρέπει να αντιγράφουν το έθνος-κράτος σε ένα τοπικό επίπεδο είναι το να εγκαταλείπουμε κάθε δέσμευση για κοινωνική αλλαγή ως τέτοια.

Αυτό που είναι πελώριας πρακτικής σημασίας είναι ότι οι προ-κρατικοί θεσμοί, οι παραδόσεις, και οι απόψεις παραμένουν ζωντανές σε ποικίλλοντες βαθμούς παντού σχεδόν στον κόσμο. Η αντίσταση στην επέκταση καταπιεστικών κρατών έχει καλλιεργηθεί από κοινοτικά δίκτυα χωριών, γειτονιών και πόλεων? παρατηρήστε τέτοιους αγώνες στη Νότια Αφρική, στη Μέση Ανατολή, και στη Λατινική Αμερική. Οι δονήσεις που ταρακουνούν τώρα (Σ.τ.Μ.: θυμίζουμε ότι το κείμενο δημοσιεύθηκε το 1989) τη Σοβιετική Ρωσία δεν οφείλονται αποκλειστικά σε αιτήματα για περισσότερη ελευθερία αλλά σε κινήματα για περιφερειακή και τοπική αυτονομία που αμφισβητούν την ίδια την ύπαρξή της ως ένα συγκεντρωτικό έθνος-κράτος.

Το να αγνοήσουμε την κοινοτική βάση αυτού του κινήματος θα είναι όσο μυωπικό θα ήταν και το να αγνοούσαμε τη λανθάνουσα αστάθεια κάθε έθνους-κράτους? ακόμη χειρότερο θα ήταν να πάρουμε το έθνος-κράτος όπως είναι ως δεδομένο, και να ασχοληθούμε μ' αυτό απλά σύμφωνα με τους δικούς του όρους. Πράγματι, το αν ένα κράτος θα παραμείνει «περισσότερο» ή «λιγότερο» κράτος - καθόλου αστεία υπόθεση για ριζοσπάστες θεωρητικούς τόσο ανόμοιους όσο ο Μπακούνιν και ο Μαρξ - εξαρτάται σημαντικά από τη δύναμη των τοπικών, συνομοσπονδιακών, και κοινοτικών κινημάτων να το αντιμετωπίσουν και (ας ελπίσουμε) να εγκαταστήσουν μια δυαδική εξουσία που θα το αντικαταστήσει. Ο σπουδαιότατος ρόλος που έπαιξε το Κίνημα των Πολιτών της Μαδρίτης πριν από σχεδόν τρεις δεκαετίες στο να αποδυναμώσει το καθεστώς του Φράνκο θα χρειαζόταν σημαντική εργασία για να το τιμήσουμε όπως του αξίζει.

Παρά τα Μαρξιστικά οράματα μιας κατά μεγάλο μέρος οικονομιστικής διαμάχης μεταξύ «της μισθωτής εργασίας και του κεφαλαίου» τα επαναστατικά κινήματα της εργατικής τάξης του παρελθόντος δεν ήταν απλώς βιομηχανικά κινήματα. Το ζωηρό παρισινό εργατικό κίνημα, που είχε σε μεγάλο βαθμό σχέση με τους χειροτέχνες ως προς το χαρακτήρα του, για παράδειγμα, ήταν επίσης ένα κοινοτικό κίνημα που επικεντρώνονταν σε συνοικίες και καλλιεργούταν από μια πλούσια ζωή στη γειτονιά. Από τους Ισοπεδωτές (Levelers) του Λονδίνου του δέκατου-έβδομου αιώνα μέχρι τους αναρχο-συνδικαλιστές της Βαρκελώνης στο δικό μας αιώνα, η ριζοσπαστική δραστηριότητα έχει διατηρηθεί από ισχυρούς κοινοτικούς δεσμούς, μια δημόσια σφαίρα που προσφερόταν από δρόμους, πλατείες και καφενεία.

 

Η Ανάγκη για μια Νέα Πολιτική

Αυτή η κοινοτική ζωή δε μπορεί να αγνοηθεί στη ριζοσπαστική πρακτική και πρέπει ακόμη και να αναδημιουργηθεί εκεί όπου έχει υπονομευτεί από το σύγχρονο κράτος. Μια νέα πολιτική, με τις ρίζες της στις κωμοπόλεις, στις γειτονιές, στις πόλεις και στις περιφέρειες, αποτελεί τη μόνη βιώσιμη εναλλακτική λύση στον αναιμικό κοινοβουλευτισμό που διεισδύει σε διάφορα Πράσινα κόμματα και παρόμοια κοινωνικά κινήματα - με άλλα λόγια, στην προσφυγή τους σε καθαρή και εκφαυλιστική κρατική διαχείριση στην οποία τα μεγαλύτερα αστικά κόμματα μπορεί πάντα να αναμένεται ότι θα τα ξεπεράσουν σε τεχνάσματα και θα τα απορροφήσουν σε συνασπισμούς. Η διάρκεια αποκλειστικά μονο-θεματικών κινημάτων, επίσης, είναι περιορισμένη στα προβλήματα στα οποία αυτά αντιτίθενται. Η μαχητική δράση γύρω από τέτοια ζητήματα δε θα πρέπει να συγχέεται με τον μακρο-πρόθεσμο ριζοσπαστισμό που απαιτείται για να αλλαχθεί η συνειδητοποίηση και σε τελική ανάλυση η ίδια η κοινωνία.

Τέτοια κινήματα φουντώνουν και μετά πεθαίνουν, ακόμα και όταν είναι πετυχημένα. Τους λείπουν τα θεσμικά υποστυλώματα που είναι τόσο απαραίτητα για να δημιουργηθούν κινήματα με διάρκεια για την κοινωνική αλλαγή, και το πεδίο στο οποίο θα μπορούν αυτά να είναι μια μόνιμη παρουσία στην πολιτική διαμάχη.

Έτσι εξηγείται η τεράστια ανάγκη για γνησίως πολιτικά κινήματα στη βάση, ενωμένα συνομοσπονδιακά, τα οποία είναι δεσμευμένα σε μόνιμους και δημοκρατικούς θεσμούς που μπορούν να εξελιχθούν σε πραγματικά ελευθεριακούς.

Η ζωή θα ήταν πραγματικά θαυμαστή, αν όχι ως απίστευτη, αν γεννιόμασταν με όλη την εκπαίδευση, τη μόρφωση, τις επιδεξιότητες και τον πνευματικό εξοπλισμό που χρειαζόμαστε για να εξασκήσουμε ένα επάγγελμα ή μια τέχνη. Αλίμονο, πρέπει να περάσουμε το μόχθο της απόκτησης αυτών των ικανοτήτων, μια επίπονη διαδικασία που απαιτεί αγώνα, αναμέτρηση, εκπαίδευση, και ανάπτυξη. Είναι αρκετά απίθανο το ότι μια ριζοσπαστική κοινοτική προσέγγιση, επίσης, θα έχει κάποιο νόημα ως απλώς ένα εύκολο μέσο για θεσμική αλλαγή.

Πρέπει να αγωνιστεί κανείς για να την κερδίσει αν είναι τη διατηρήσει, ακριβώς όπως ο αγώνας για μια ελεύθερη κοινωνία πρέπει κι αυτός να είναι τόσο απελευθερωτικός και αυτο-μεταμορφωνόμενος όσο η ύπαρξη μιας ελεύθερης κοινωνίας.

Η κοινότητα είναι μια δυνητική ωρολογιακή βόμβα. Το να δημιουργήσουμε τοπικά δίκτυα και να προσπαθήσουμε να μεταμορφώσουμε τους κοινοτικούς θεσμούς που αντιγράφουν πιστά το κράτος, είναι το να αντιμετωπίσουμε μια ιστορική πρόκληση - μια αληθινά πολιτική πρόκληση - που υπάρχει εδώ και αιώνες. Νέα κοινωνικά κινήματα παραπαίουν σήμερα λόγω της απουσίας μιας πολιτικής προοπτικής που θα τους φέρει μέσα στον πολιτικό στίβο, γι' αυτό και «φοράνε το πουκάμισο του κοινοβουλευτισμού» τόσο εύκολα. Ιστορικά, η ελευθεριακή θεωρία έχει σταθερά επικεντρωθεί στην ελεύθερη κοινότητα η οποία έπρεπε να προσφέρει τον κυτταρικό ιστό για μια νέα κοινωνία. Το να αγνοήσει κανείς το δυναμικό αυτής της ελεύθερης κοινότητας επειδή δεν είναι ακόμη ελεύθερη, είναι το να προσπεράσει έναν χώρο της πολιτικής που βρίσκεται «σε χειμερία νάρκη», ο οποίος θα μπορούσε να δώσει ζωντανό νόημα στο μεγάλο ελευθεριακό αίτημα: μια Κομμούνα από Κομμούνες. Γιατί σε αυτούς τους κοινοτικούς θεσμούς και στις αλλαγές που μπορούμε να κάνουμε στη δομή τους - μετατρέποντάς τους όλο και πιο πολύ σε μια νέα δημόσια σφαίρα - βρίσκεται το μόνιμο θεσμικό θεμέλιο για μια δυαδική εξουσία στη βάση, μια αντίληψη της έννοιας του πολίτη στη βάση, και για κοινοτικοποιημένα οικονομικά συστήματα που μπορούν να αντισταθμίσουν την αυξανόμενη εξουσία του συγκεντρωτικού έθνους-κράτους και των συγκεντρωτικών οικονομικών επιχειρήσεων.

 

επιστροφή

 

2. Ακρίβεια-εισόδημα-ανεργία, ποιότητα ζωής και η Επαρχία Ικαρίας  του Ηλία Γιαννίρη

 

Στο άρθρο που ακολουθεί θα γίνει αναφορά σε 6 διαφορετικές θεματικές ενότητες σχετικές με την νησιωτικότητα, τις τοπικές ιδιαιτερότητες και την αναπτυξιακή καθυστέρησης της Επαρχίας Ικαρίας. Σκοπός είναι να γίνει αντιληπτή η υπάρχουσα κατάσταση ειδικά της Ικαρίας και να γίνει συνείδηση ότι η διευρυνόμενη απόσταση μεταξύ λόγων και έργων έχει σημαντικά κοινωνικά, αναπτυξιακά, οικονομικά, ακόμη και …δημογραφικά κόστη στην Ικαρία, που μεγενθύνονται όσο περνάει ο καιρός.

 

1. Γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα είναι δεύτερη πιο ακριβή χώρα στην Ε.Ε. των «15» μετά τη Δανία. Λαμβάνοντας υπόψη τις τιμές και το εισόδημα, πληρωνόμαστε λιγότερα και πληρώνουμε περισσότερα. Eπιπλέον χρειάζεται να δουλέψουμε περισσότερο από ένα Λονδρέζο για να αγοράσουμε βασικά προϊόντα διατροφής, όπως π.χ. ένα κιλό ρύζι. Eιδικά στα τρόφιμα-ποτά-καπνός η Eλλάδα κατατάσσεται ως τρίτη πιο ακριβή χώρα, όπως επίσης και στην ένδυση-υπόδηση. Επίσης, ένας Aθηναίος εργάζεται 19 λεπτά της ώρας για να αγοράσει ένα χάμπουργκερ, ενώ ο Λονδρέζος 16 λεπτά, για ένα κιλό ψωμί πρέπει να εργαστεί 10 λεπτά και ο κάτοικος του Λονδίνου 5, ενώ για ένα κιλό ρύζι στην Aθήνα απατείται χρόνος εργασίας 20 λεπτών και στο Λονδίνο μόλις 5 λεπτών. (Καθημερινή 26-8-06).

Επίσης, γνωρίζουμε από την εμπειρία μας, ότι η Ικαρία έχει τιμές αγοράς προϊόντων στη λιανική κατά 30-50% ακριβότερες από ότι η αγορά της Αθήνας. Το επιδοτούμενο κόστος μεταφορών της ΕΕ η Ελλάδα δεν έχει ποτέ καταφέρει να το μετατρέψει σε ισονομία για όλους τους Έλληνες πολίτες. Το ίδιο συμβαίνει και με το κόστος της οικοδομής, το κόστος των καυσίμων και σε μια σειρά άλλων οικονομικών δραστηριοτήτων.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ένα αγροτικό νοικοκυριό στην Ικαρία και στους Φούρνους έξοικονομεί σημαντικά ποσά με την αυτοπαραγωγή-αυτοκατανάλωση. Αυτό όντως ισχύει, όπως έχουμε γράψει σε προηγούμενα τεύχη, ωστόσο, προϋποθέτει μια πολυδραστηριότητα στο αγροτικό νοικοκυριό και ταυτόχρονα εύρωστες πολυμελείς οικογένειες, ένα κοινωνικό χαρακτηριστικό μου συνεχώς φθίνει στην Ικαρία.  Ο γράφων είναι πεισμένος ότι αν γινόταν κάποια ειδική συγκριτική έρευνα, η Ικαρία θα ήταν ανάμεσα στις ακριβότερες περιοχές της Ελλάδας.

 

2. Όσοι ασχολούνται με τον αγροτικό τομέα και εξασφαλίζουν εισοδήματα από την αγροτική δραστηριότητα πουλώντας την παραγωγή τους, αν δεν την τυποποιούν ως ιδιαίτερο προϊόν πριν την πουλήσουν, είναι επίσης χαμένοι. Πρόσφατα δημοσιεύτηκε ότι στην Ελλάδα το εισόδημα των αγροτών έχει υποστεί καθίζηση σε επίπεδα κάτω του 2000, τη δεύτερη μεγαλύτερη στην «παλαιά» Ε.Ε. των 15. Σύμφωνα με στοιχεία της Eurostat, τα οποία φέρουν το πραγματικό αγροτικό εισόδημα των παραγωγών να έχει περιορισθεί, το 2007, στο 83,1% του επιπέδου του 2000, το μεγαλύτερο πλήγμα ήλθε από την πτώση της τιμής του ελαιολάδου, η οποία ανήλθε σε 19,4% έναντι μόλις του 2006.

Για να γίνει αντιληπτό το πρόβλημα της Ελλάδας, μεταξύ των παλαιών κρατών-μελών, την καλύτερη επίδοση εμφανίζουν η Βρετανία (133,4% του επιπέδου του 2000), η Γερμανία (132,9%) και η Αυστρία (129,7%) που ευνοούνται ιδιαίτερα από την Κοινή Αγροτική Πολιτική, μια πολιτική περισσότερο προσαρμοσμένη στις χώρες της βόρειας και κεντρικής Ευρώπης και λιγότερο στις Μεσογειακές χώρες. (στοιχεία από την Καθημερινή 12-3-08).

Είναι αναμενόμενο ότι στην Επαρχία Ικαρίας το εισόδημα των αγροτών θα έχει υποστεί ακόμη μεγαλύτερη καθίζηση, όσο δεν υπάρχουν αγροτικά προϊόντα με χαρακτηριστικό την ποιότητα, την εντοπιότητα, τη μικρή παραγωγή, την ονομασία προέλευσης, την τυποποίηση. Αυτό είναι οφθαλμοφανές στην Ικαρία, καθώς ελάχιστοι νέοι ασχολούνται πλέον με την αγροτική παραγωγή και την παραγωγή τοπικών προϊόντων για πώληση. Ούτε ακόμη και το απλό θέμα της οργάνωσης μιας λαϊκής αγοράς δεν υλοποιήθηκε στον Εύδηλο, παρά την εκφρασμένη εξαγγελία του Δημάρχου. Ούτε ένα μικρό μαγαζί διάθεσης τοπικών Ικαριακών προϊόντων στην Αθήνα δεν έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν εδώ και χρόνια οι συνεταιρισμοί, η αυτοδιοίκηση, οι έμποροι της Ικαρίας.

 

3. Ωστόσο, η Ικαρία (σε αντίθεση με τους Φούρνους) εμφανίζει ένα ιδιαίτερο δημογραφικό χαρακτηριστικό: Τη γήρανση του πληθυσμού. Από παλιότερη μελέτη (2000) του Συλλόγου Γυναικών Σάμου είχε γίνει γνωστή η άθλια θέση στην οποία βρίσκονται οι Ικάριοι της τρίτης ηλικίας, αλλά και είχε επισημανθεί η σημαντικότερη στο Νομό γήρανση του Ικαριακού πληθυσμού.

Σε αυτό το δημογραφικό χαρακτηριστικό, της γήρανσης του πληθυσμού, θα πρέπει να προσθέσουμε και το δημογραφικό χαρακτηριστικό της μακροζωίας, στο οποίο η Ικαρία είναι γνωστή παγκοσμίως από αιώνες. Πρόσφατα, επιβεβαιώθηκε και επισήμως του λόγου το αληθές από την Eurostat: «Η Ικαρία αποτελεί μια πρωταθλήτρια της μακροζωίας, καθώς το 1% του πληθυσμού της είναι άνω των 90 ετών. Ανάλογο ποσοστό έχει καταγραφεί και στη Σαρδηνία, όπως επίσης και στην Κόστα Ρίκα και την Ιαπωνία (http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_26/04/2008_268061)

Όπως επισημαίνεται στο ίδιο δημοσίευμα «’Βέβαια το ζητούμενο δεν είναι να προσθέσουμε χρόνια στη ζωή μας, αλλά ζωή στα χρόνια που θα ζήσουμε, να έχουμε ευζωία και όχι απλά μακροζωία’… Είναι εύλογη η ανησυχία μήπως η επέκταση της ζωής οδηγήσει σε περισσότερα χρόνια καθηλωμένα από κάποια αρρώστια. Αντίθετα, όλοι θα επιθυμούσαν έναν παρατεταμένο βίο, απελευθερωμένο κατά το δυνατόν από ασθένειες.Σήμερα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδος (ΕΣΥΕ), το 57% των γυναικών και το 33% των ανδρών 85 ετών, δηλώνει ότι έχει κακή υγεία. Οι υπόλοιποι λένε ότι έχουν μέτρια ή καλή υγεία. Οι ηλικιωμένοι 85 ετών σήμερα στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι θα ζήσουν άλλα πέντε χρόνια κατά μέσο όρο, εκ των οποίων 7-8 μήνες για τις γυναίκες και 15 περίπου μήνες για τους άνδρες θα είναι με καλή υγεία. Η εμφάνιση της «τέταρτης ηλικίας» των άνω των 90 και 100 ετών δημιουργεί νέες κοινωνικές προκλήσεις. Οχι βέβαια για δουλειά μέχρι τα... 80, αλλά για αναβαθμισμένη περίθαλψη και πρόνοια, για δημιουργική κοινωνική δραστηριότητα των μεγάλων ηλικιών  (ίδιο)

Αντιλαμβάνεται κανείς το σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα που δημιουργεί αυτή η κατάσταση για την Ικαρία, αλλά και την αναγκαιότητα για εξειδικευμένες τοπικές πολιτικές περίθαλψης και πρόνοιας. Αντί αυτών, η Ικαρία βιώνει ελλειπή παροχή υπηρεσιών, ανολοκλήρωτες υπηρεσίες υγείας, και ένα υπολειτουργόν γηροκομείο (εκκλησιαστικό!). Συχνά οι υπερήλικες της Ικαρίας αλλά και οι άρρωστοι εν γένει, αναγκάζονται να ταξιδέψουν στη Σάμο για πιο σωστή περίθαλψη. Συχνά οι Ικάριοι αναγκάζονται να φιλοξενούν το χειμώνα τους υπερήλικες γονείς τους στην Αθήνα (αν μπορούν και όσοι μπορούν). Οι διαμαρτυρίες των Ικαρίων για σωστή οργάνωση των υπηρεσιών υγείας είναι απολύτως δίκαιες.
Η δομή «Βοήθεια στο σπίτι» που επιχειρήσαμε να φέρουμε στην Ικαρία με εθελοντές μέσω ενός προγράμματος εθελοντισμού της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς, πολύ πριν να υπάρξει η επίσημη αντίστοιχη πολιτική, δεν συνεχίστηκε από την Ικαριακή αυτοδιοίκηση. Το 1999-2000 είχαν φιλοξενηθεί στην Ικαρία 4 εθελοντές βάσει ενός καλοσχεδιασμένου πρωτοποριακού προγράμματος για «βοήθεια στο σπίτι» με στόχο τους υπερήλικες των ορεινών χωριών του νησιού, που όμως κατέληξαν να παρέχουν υπηρεσίες στο Γηροκομείο Ικαρίας γιατί η αυτοδιοίκηση, παρά το αίτημα, ποτέ δεν μας υπέδειξε άτομα της τρίτης ηλικίας που να είχαν ανάγκη βοήθειας.  

 

4. Το σημαντικότερο πρόβλημα της Επαρχίας Ικαρίας είναι ίσως η ανεργία.  Σύμφωνα με στοιχεία από την Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (Eurostat) η Ελλάδα βρίσκεται στην τέταρτη θέση με ποσοστό 7,9% (Δεκ.  2007). Όμως στη νεανική ανεργία είμαστε … πρώτοι: Στους νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών τα υψηλότερα ποσοστά έχει η Ελλάδα και η Ιταλία (21,8%)  (Δεκ. 2007).  http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,id=62881856 . Μάλιστα, ειδικότερα για την ανεργία στα νησιά του Αιγαίου και την Επαρχία Ικαρίας η Eurostat ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΠΗΡΕ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!! (διαβάστε σχετικό προηγούμενο δημοσίευμά μας). Έτσι, μπορεί να έχουμε τα συνολικά ποσοστά για την χώρα, αυτά όμως είναι ελλειπή και δεν προκύπτουν από τον συνυπολογισμός της νησιώτικης ανεργίας, και ειδικά των νέων. Ειδικότερα για αυτό το ζήτημα είχαμε διοργανώσει το 2000 στην Ικαρία ένα ειδικό συνέδριο («Ανεργία και παραμεθόριες νησιώτικες περιοχές»), για το οποίο έχουμε ξαναγράψει σε προηγούμενα τεύχη του περιοδικού μας. Σε γενικές γραμμές η ανεργία στην Επαρχία Ικαρίας και ειδικά η νεανική ανεργία θα πρέπει να βρίσκονται πολύ υψηλότερα από τους αντίστοιχους εθνικούς μέσους όρους.

 

5. Θα ανέμενε κανείς ότι με τέτοιες ιδιαίτερότητες στις παραμεθόριες νησιώτικες περιοχές και ειδικότερα στην Επαρχία Ικαρίας, τουλάχιστον η απορρόφηση των κονδυλίων της ΕΕ, που άλλωστε έχουν ως στόχο, μεταξύ άλλων, την κοινωνική συνοχή, την ανταγωνιστικότητα και το περιβάλλον (και τα τρία τα έχει μεγάλη ανάγκη η Επαρχία Ικαρίας) θα ήταν «εύρρυθμη». Και όμως συμβαίνει το αντίθετο. Στις 18 Ιανουαρίου 2008 η συνολική απορρόφηση του Γ' ΚΠΣ παραμένει καθηλωμένη στο 65,77% για όλη τη χώρα, και τις  χαμηλότερες απορροφήσεις έχουν τα έργα που συνδέονται με το περιβάλλον, τα έργα του ΟΣΕ και της περιφέρειας Βορείου Αιγαίου! Από όλες τις ελληνικές περιφέρειες το Β. Αιγαίο εμφανίζει τη χαμηλότερη απορροφητικότητα

(Απάντηση της Επιτρόπου κ. Χούμπνερ σε ερώτηση του ευρωβουλευτή Δ. Παπαδημούλη. Η πλήρης απάντηση της Επιτρόπου κ. Χούμπνερ, καθώς και ο σχετικός Πίνακας)

Η πραγματικότητα είναι ακόμη χειρότερη. Η επεξεργασία του προαναφερόμενου πίνακα δείχνει ότι στο Β. Αιγαίο το ποσοστό υλοποίησης (1,51%) σε σχέση με όλα τα προγράμματα του στόχου 1 (και των 25 κρατών μελών) είναι πολύ χαμηλότερο από το ποσοστό των αρχικά προγραμματισθέντων έργων (1,69%). Δηλαδή, το Β. Αιγαίο δεν έχει μόνο τις χαμηλότερες απορροφήσεις από όλες τις ελληνικές περιφέρειες, αλλά και η αναλογία που του αντιστοιχεί πανευρωπαϊκά είναι κατά πολύ μειωμένη στην υλοποίηση των έργων. 

 

Περιοχή του Στόχου 1

Προγραμ-ματισθέντα

(Α)

Υλοποιη-

θείσες πληρωμές

(Β)

%

(Β)/(Α)*100

Ποσοστό % Β. Αιγαίου στα προγραμ-ματισθέντα

(2)/(1)*100

Ποσοστό % Β. Αιγαίου στις υλοποιηθείσες πληρωμές (2)/(1)*100

(1)

Όλα τα δι-αρθρωτικά Προ-γράμματα του Στόχου 1 των 25 κρατών-μελών

22.698.040.808,00

14.928.423.272,27

65,77 %

 

 

(2)

Βόρειο Αιγαίο

383.533.381,00

226.098.418,83

58,95 %

1,69 %

1,51 %

Επομένως, το «ειδικό βάρος» της Περιφέρειας Β. Αιγαίου σε σχέση και με τις άλλες Περιφέρειες της Ευρώπης είναι μειωμένο.

Αν είχαμε περισσότερα στοιχεία θα φαινόταν καθαρά αυτό που αποτελεί κοινή πεποίθηση στο νησί, ότι η Ικαρία έχει την μικρότερη απορροφητικότητα από όλα τα άλλα νησιά του Β. Αιγαίου. Μάλιστα, κάθε ανακατανομή πόρων βρίσκει την Ικαρία με καινούργια έργα που «απεντάσσονται», για να μεταφερθούν οι πόροι αλλού (είτε με ανακατανομές μέσα στην Περιφέρεια Β. Αιγαίου, είτε με μεταφορά των πόρων σε άλλα προγράμματα).

 

6. Αν το προηγούμενο σημείο δείχνει το αναπτυξιακό και προγραμματικό έλλειμμα της Ικαρίας σήμερα, ο αναγνώστης μπορεί να αντιληφθεί το αναπτυξιακό έλλειμμα δεκαετιών με την καθυστερημένη δημιουργία υποδομών (δρόμοι, αεροδρόμιο, λιμάνια, ενέργεια, αποχετεύσεις, ύδρευση, βιολογικοί καθαρισμοί, απορρίμματα, ανακύκλωση, δασική προστασία, προστασία και ανάδειξη της ιστορικής-πολιτιστικής κληρονομιάς κλπ) και τη συνακόλουθη καθυστέρηση σε …δομές (τουρισμός, μεταφορές, υπηρεσίες κλπ). Ακόμη και ένα απλό εισιτήριο πλοίου για την επιδοτούμενη γραμμή Πειραιάς-Ικαρία κοστίζει σήμερα περίπου τη διπλάσια τιμή από ότι για την ίσης απόστασης μη-επιδοτούμενη διαδρομή Πειραιάς =-Χανιά (27 ευρώ). Και φυσικά κάθε τεχνολογική καινοτομία έρχεται τελευταία στην Ικαρία, γεγονός που εντείνει ακόμη περισσότερο την αναπτυξιακή καθυστέρηση του νησιού. Για παράδειγμα, στα τέλη του 2008 τα ταξίδια προς την Κρήτη, με τα... νέα ιπτάμενα πλοία τύπου WIG [κινούνται εκμεταλλευόμενα το «φαινόμενο επίδρασης επιφάνειας» (wing in ground effect - WIG)] που προγραμματίζονται, εκτιμάται ότι θα διαρκούν  μόνο 1 ώρα και 36 λεπτά (Πειραιάς-Ηράκλειο) με τιμή εισητηρίου όσο ενός σημερινού πλοίου! Αν επιβεβαιωθεί η πληροφορία αυτή, και πράγματι συμβεί σε μερικούς μήνες μια τέτοια καινοτομία στις μεταφορές του Αιγαίου, πόσα άραγε χρόνια θα χρειαστούν για να δούμε τέτοιας τεχνολογίας πλοία και στην Ικαρία;

 

Τα παραπάνω 6 σημεία αρκούν για να δείξουν ότι η Ικαρία και άλλες παρόμοιες περιοχές, όσο περνάει ο χρόνος βρίσκονται σε δυσμενέστερη θέση και σε χρόνια και διευρυνόμενη σχετική καθυστέρηση. Η ίδια η Επαρχία Ικαρίας θα πρέπει να κινηθεί στην κατεύθυνση να αναδείξει συστηματικά και επίμονα αυτή την ιδιομορφία. Και να πείσει ώστε να υπάρξουν γρήγορα ευέλικτες και καλά προσαρμοσμένες πολιτικές και δομές που να μην οδηγούν ούτε σε κατασπατάληση πόρων σε άχρηστα έργα, ούτε σε υποχρηματοδοτήσεις, αλλά να σέβονται και να προάγουν την τοπική  κοινωνία, που όλοι οι επισκέπτες, ακόμη και σήμερα, βρίσκουν γοητευτική και ιδιαίτερη.

 

επιστροφή
 

3. Πειραιάς - Kρήτη σε μιάμιση ώρα!

 

Στο προηγούμενο άρθρο έγινε αναφορά στις αλλαγές που επέρχονται στην ελληνική ακτοπλοϊα. Αναδημοσιεύουμε τις σχετικές πληροφορίες που έχουμε στη διάθεσή μας και που ήρθαν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από έναν άγνωστο σε εμάς αποστολέα, τον kvak@intracom.gr στις 23 Απρίλη του 2008. Ευχαριστούμε θερμά τον άγνωστο αποστολέα, και ευχαρίστως θα δημοσιεύσουμε τα πλήρη στοιχεία του  μόλις μας ενημερώσει.   

 

 «Σε 1 ώρα και 36 λεπτά από τον Πειραιά στο Ηράκλειο; 
Και όμως! Τόσο θα διαρκούν στα τέλη του 2008 τα ταξίδια προς την Κρήτη με τα... ιπτάμενα πλοία! Οι επιβάτες των σκαφών αυτών θα ταξιδεύουν με ταχύτητα άνω των 200χιλιομέτρων την ώρα, «πετώντας» σε ύψος έως και 12 μέτρα πάνω από το κύμα!
Την επανάσταση στις θαλάσσιες μεταφορές, αλλά και τις αερομεταφορές προς τα ελληνικά νησιά, φιλοδοξούν να κάνουν Έλληνες επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στον τομέα της μίσθωσης τουριστικών σκαφών, οι οποίοι σχεδιάζουν να φέρουν στη χώρα μας τα πρώτα... ιπτάμενα πλοία!
Πρόκειται για τα υπερσύγχρονης τεχνολογίας σκάφη, που είναι παγκοσμίως γνωστά ως «WIG», τα οποία προσφέρουν θαλάσσιες μεταφορές με την ποιότητα των αεροπορικών μεταφορών! Τα πλοία αυτά μοιάζουν μεν με αεροπλάνα, αλλά η λειτουργία τους βασίζεται στο διεθνώς αποκαλούμενο «φαινόμενο επίδρασης επιφάνειας» (wing in ground effect - WIG). Τρία από τα σκάφη αυτά, με την ονομασία «Hoverwing 80», θα ναυπηγηθούν στη Γερμανία και μέσα στα ερχόμενα χρόνια αναμένεται να ανεβάσουν στα ύψη το θερμόμετρο του ανταγωνισμού στις ελληνικές θάλασσες.
Φθηνό εισιτήριο. Στα συγκριτικά πλεονεκτήματα των σκαφών αυτών, που θα μεταφέρουν 80 επιβάτες το καθένα, περιλαμβάνονται η ταχύτητα, η άνεση, η ασφάλεια και η τήρηση με ακρίβεια λεπτού των χρόνων άφιξης και αναχώρησης.
Όλα αυτά θα προσφέρονται στην τιμή του εισιτηρίου ενός πλοίου!
Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο της εταιρείας Flightboat Hellas (είναι αντιπρόσωπος των σκαφών αυτών στην Ελλάδα) κ. Παναγιώτη Ζάγκλη, τα πρώτα τρία σκάφη θα ναυπηγηθούν στο Αμβούργο από την εταιρεία Hoverwing GmbH.
«Καταφέραμε να επιτύχουμε τη χρηματοδότηση των πρώτων τριών σκαφών Hoverwing 80 από γερμανική ναυτιλιακή εταιρεία. Στη συνέχεια τα σκάφη θα ναυλωθούν σε ελληνική εταιρεία με επικεφαλής τον κ. Γκιόλμαν». Τα σκάφη Hoverwing 80 θα έχουν γερμανική σημαία και πληρώματα, ενώ το πρώτο αναμένεται στην Ελλάδα στο τέλος του 2008.
Στην Ελλάδα, την τεχνική υποστήριξη των σκαφών Hoverwing έχει αναλάβει η εταιρεία JOIN Ltd (με έδρα την ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη στο Πέραμα), ενώ συζητείται το ενδεχόμενο να δημιουργηθεί και δεύτερη γραμμή παραγωγής Hoverwing από την ίδια τη JOIN Ltd στη χώρα μας.
Τεχνικά χαρακτηριστικά. Μπορεί η εμφάνιση και το σχήμα ενός Hoverwing να «μπερδεύουν» τον επιβάτη, όμως το σκάφος ανήκει στην κατηγορία των πλοίων και δεν πρόκειται για αεροπλάνο ή υδροπλάνο. Άλλωστε, από το 2002, τα σκάφη «φαινομένου επίδρασης επιφάνειας» ταξινομήθηκαν ως πλοία από τον Διεθνή Οργανισμό Ναυτιλίας (ΙΜΟ) και τον Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO).
Κατασκευάζονται με ειδικές προδιαγραφές ασφαλείας, ώστε να αναπτύσσουν πολύ μεγάλες ταχύτητες (έως 112 Κόμβους ή 207 χλμ. / ώρα), η ακτίνα δράσης τους φτάνει τα 800 χιλιόμετρα, ενώ δεν επηρεάζονται καθόλου από τον κυματισμό.
Συγκεκριμένα, το «Hoverwing 80» μπορεί να ταξιδέψει, εάν χρειαστεί, σε ύψος μέχρι και 12 μέτρα από την επιφάνεια της θάλασσας (με 8 Μπωφόρ όπως και το Highspeed 2) έχοντας πολύ χαμηλό κόστος λειτουργίας-συντήρησης. Είναι κατασκευασμένο από αεροδιαστημικό υλικό, πολύ ανθεκτικό στις υψηλές πιέσεις.
Δεν απαιτούνται ιδιαίτερες λιμενικές εγκαταστάσεις, καθώς τα σκάφη έχουν αναδιπλούμενα πτερύγια για εύκολη πρόσδεση.
Το φαινόμενο επίδρασης επιφάνειας
Τα σκάφη τύπου WIG στηρίζονται αποκλειστικά στις δυνάμεις της αεροδυναμικής, οι οποίες τα κρατούν σε χαμηλό ύψος πάνω από το επίπεδο της θάλασσας, αλλά χωρίς να έχουν επαφή με το νερό.»

 

επιστροφή

 

 

4. Μια πρόσκληση για συμμετοχή που αφορά όλους

ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΤΩΝ ΑΠΕ

 
Λάβαμε μια πρόσκληση για συμμετοχή σε κοινή νομική δράση ενάντια στη δυνατότητα να εγκαθίστανται γιγάντια αιολικά πάρκα οπουδήποτε στον Ελληνικό χώρο. Συνυπογράφουμε, και καλούμε και άλλους φορείς της Επαρχίας και του Νομού μας να συνυπογράψουν. Πρέπει να υπάρξουν σαφή κριτήρια χωροθέτησης και ανάλογων μεγεθών και όχι «άκριτη» εγκατάσταση οπουδήποτε. 
Επίσης, αναδημοσιεύουμε ένα εμπεριστατωμένο άρθρο του Ν. Πέρπερα σχετικά με τις εξελίξεις στο Εθνικό Χωροταξικό και τα Ειδικά Πλαίσια Χωροταξίας, όπως αυτό για τις ΑΠΕ. 
Τέλος, αναδημοσιεύουμε με χαρά την είδηση για αποτροπή ενός τέτοιου περιβαλλοντικού εγκλήματος στο Δήμο Ραχών.
 

επιστροφή

 

4α. ΔΙΚΤΥΟ ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΕΥΠΛΟΙΑ

Αντιδράσεις για το χωροταξικό των ΑΠΕ

 
 
« Ο κύκλος των διαβουλεύσεων για το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (Α.Π.Ε.) ολοκληρώθηκε την Πέμπτη 20.3.2008. Τώρα απομένουν οι υπογραφές των υπουργών ώστε να γίνει νόμος του κράτους. Από τη στιγμή που θα δημοσιευτεί ο νόμος έχουμε χρονικό περιθώριο 60 ημερών για να καταθέσουμε προσφυγή.
Όπως σας έχουμε ήδη ενημερώσει –και με τη βοήθεια τη δική σας- θα προβούμε στην κατάθεση προσφυγής στο Συμβούλιο της Επικρατείας ώστε να ακυρώσουμε την Υπουργική απόφαση η οποία δίνει «γη και ύδωρ» στους επενδυτές ενέργειας για την εγκατάσταση γιγάντιων αιολικών πάρκων οπουδήποτε αυτοί επιθυμούν.
Ο κ. Δεκλερής από το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος μας έχει πει ότι υπάρχουν αδύνατα σημεία και ουσιαστικές ελλείψεις στο Χωροταξικό των ΑΠΕ και ότι μπορεί να προσβληθεί στο ΣτΕ, αφού βέβαια πρώτα υπογραφεί η σχετική ΚΥΑ (Κοινή Υπουργική Απόφαση).
Πριν θα χρειαστούμε τη Γνωμοδότηση του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος γιατί πάνω σε αυτήν θα βασιστεί η προσφυγή μας. Επιπλέον, με τη Γνωμοδότηση θα έχουμε στα χέρια μας ένα σημαντικό επιστημονικό εργαλείο για πάρα πολλά από τα ζητήματα που μας ταλανίζουν και που αφορούν τη φέρουσα ικανότητα των νησιών μας. Το κόστος της γνωμοδότησης είναι 3 χιλ. ευρώ.
Αγαπητοί φίλοι, χρειάζεται να ξέρουμε ακριβώς τα ονόματα των Συλλόγων ή των προσώπων που θα συνυπογράψουν την αίτηση για να αποταθούμε επίσημα στο Επιμελητήριο ώστε να προβεί στη γνωμοδότηση.
Το κόστος της προσφυγής (αμοιβή του δικηγόρου που όπως φαίνεται θα είναι ο Γ. Χριστοφορίδης ο οποίος είναι ο φθηνότερος από όσους ρωτήσαμε και του έχουμε εμπιστοσύνη από προηγούμενες προσφυγές) είναι 5000 ευρώ και η πληρωμή θα γίνει σε δόσεις στο διάστημα που θα μεσολαβήσει από την κατάθεση της προσφυγής μέχρι την έκδοση της απόφασης από το Συμβούλιο της Επικρατείας.
Υπολογίζουμε, με βάση προηγούμενη εμπειρία μας από προσφυγές, ότι η διαδικασία αυτή θα διαρκέσει 1 ίσως και 2 χρόνια. Στην προσφυγή μπορούν να συμμετάσχουν σύλλογοι αλλά και φυσικά πρόσωπα. Το συνολικό ποσό των χρημάτων που θα απαιτηθεί θα είναι 8000 ευρώ περίπου και θα το επωμιστούμε όλοι μαζί.
Η συνεισφορά των συλλόγων θα είναι ανάλογη με το πόσοι σύλλογοι θα συνυπογράψουν ενώ η οικονομική συμμετοχή των προσώπων επαφίεται στις δυνατότητες και τη διαθεσιμότητα του καθενός».
 
Μέχρι τώρα συμμετοχή έχουν δηλώσει:

Η τελευταία ενημερωμένη λίστα έχει ως εξής:  

1. Ενωση Πολιτών Σύρου «Εύπλοια»

2. Περιβαλλοντική Οργάνωση Κυκλάδων 'Γαία'

3. Αρχιπέλαγος - Ινστιτούτο Θαλάσσιας & Περιβαλλοντικής Έρευνας Αιγαίου

4. ΣΠΠΕΝΚ (Ν. Καρυστία)

5. Ενωση Πολιτών Σκύρου (Ε.ΠΟ.Σ)

6. Μουσείο Φαλτάιτς

7. Σύλλογος Δασοπροστασίας και Προστασίας Περιβάλλοντος Κύμης (Σ.ΔΑ.Π.ΠΕ Κύμης)

8. Κυθηραϊκό Ιδρυμα Πολιτισμού και Ανάπτυξης (ΚΙΠΑ)

 9. Εταιρεία Φίλων Πολιτιστικής Κληρονομιάς και Περιβάλλοντος 'Η Σέριφος'.

10. Σύλλογος Στεφανίου Κορινθίας

11. Ενωση Πολιτών Τήνου

12. Αμεση Επέμβαση για την Προστασία της Αγριας Φύσης (ΑΕΠΑΦ)

13. Oικολογική Πρωτοβουλία Λευκάδας

  

Φυσικά πρόσωπα:

1. Σταύρος Κούβαρης (Τροιζηνία)

2. Γιάννης Σχίζας (Αθήνα)

3. Δημακόγιαννης Γιώργος (Μάνη)

4. Αλέξανδρος Μαβής (Ανδρος)

5. Πάρις Παπαθεοδώρου (Ρόδος)

6. Ηρακλής Πιτσιλαδής (Μυτιλήνη)

7. Κωστής Μαρούλης (Τζια)

8. Λαυρέντιος Τριανταφυλλίδης ( Σέριφος)

9.  Γιώργος Ξυδάκης (Μύκονος)

10. Μαγδαλινή Σωτηριανού ( Νεάπολη Λακωνίας)

11. Iωάννα Παπασταθοπούλου (Τήνος)

12. Ηλίας Γιαννίρης (Ικαρία)

 
Περισσότερα από: Χαρά Πελεκάνου (Σύρος) <xarapel@gmail.com>,  Τηλ. 6978042946
Θανάσης Μπινιάρης (Εύβοια) e-mail:<tbiniaris@googlemail.com>
τηλ. επικοινωνίας Καρύστου: 2224022378 βραδινές ώρες ή 8-9 το πρωί.

 

επιστροφή

 

4β. ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ -Ιμάντας για την εμπορευματοποίηση της γης

 
Τον «ασκό του Αιόλου» για την εμπορευματοποίηση κάθε σπιθαμής γης από το ξένο και ντόπιο μεγάλο κεφάλαιο, άνοιξαν τόσο οι μεγάλες πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού, όσο και τα Χωροταξικά Σχέδια και κυρίως αυτό για τον Τουρισμό, που αναμένεται να νομοθετηθούν μέσα στο πρώτο εξάμηνο του 2008. 
Με το Χωροταξικό αυτό σχεδιασμό που προωθείται από την κυβέρνηση και το ΥΠΕΧΩΔΕ, δημιουργούνται προϋποθέσεις για να αναπτυχθούν παλιές και νέες μορφές τουριστικών εγκαταστάσεων σχεδόν σε κάθε σπιθαμή της ελληνικής γης (από τους Εθνικούς Δρυμούς της Πίνδου και του Ολύμπου, ως τις μικρότερες βραχονησίδες και από τις προστατευόμενες - υποτίθεται - περιοχές «ΝΑΤΟΥΡΑ», ως τις πεδινές αγροτικές περιοχές υψηλής παραγωγικότητας). Παντού «φωτογραφίζονται» επενδυτικά συμφέροντα, των οποίων ο χωροταξικός αυτός σχεδιασμός επιχειρεί να «λύσει τα χέρια», παρακάμπτοντας οποιοδήποτε εμπόδιο για την υλοποίησή τους, ακόμη και αυτά της προστασίας του περιβάλλοντος...
«Κλειδί» για την κάθετη εφόρμηση του μεγάλου κεφαλαίου πάνω σε κάθε ενδιαφέρον οικοσύστημα της πατρίδας μας, αποτελούν οι διατάξεις που επιτρέπουν την ανέγερση παραθεριστικών κατοικιών, για μακροχρόνια ενοικίαση ή για πώληση, μέσα σε μεγάλα ξενοδοχειακά συγκροτήματα, με τους αυξημένους συντελεστές και όρους δόμησης που ισχύουν για ξενοδοχεία.
Κι όλα αυτά, επειδή τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια σημαντική ζήτηση παραθεριστικής κατοικίας στη χώρα μας από Βορειοευρωπαίους, κυρίως, αγοραστές, ιδιαίτερα στα ελληνικά νησιά. Σύμφωνα, μάλιστα, με έρευνα που έγινε και ανακοινώθηκε πρόσφατα, εκτιμάται ότι πάνω από 1 εκατομμύριο Ευρωπαίοι ενδιαφέρονται να αγοράσουν μόνιμη ή παραθεριστική κατοικία στη χώρα μας. 
Το πολεοδομικό και νομικό καθεστώς, όμως, που ισχύει σήμερα στη χώρα μας επιτρέπουν την εκμετάλλευση για παραθεριστικές κατοικίες μόνο μέσω της ιδιωτικής πολεοδόμησης σε εκτός σχεδίου περιοχές έκτασης μεγαλύτερης των 150 στρεμμάτων. Δεν επιτρέπει νέα «σύνθετα» προϊόντα, όπως την εκμετάλλευση από τρίτους μέρους των μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων, όπως επιδιώκει το μεγάλο κεφάλαιο. Και αυτό το κενό έρχεται να καλύψει το Χωροταξικό Σχέδιο για τον Τουρισμό.
 
Το «ισπανικό μοντέλο» 
Ο ίδιος ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γ. Σουφλιάς όταν το παρουσίασε δε «μάσησε» καθόλου τα λόγια του. Αναφέροντας το παράδειγμα της Ισπανίας, όπου «από τους περίπου 55 εκατ. τουρίστες που την επισκέπτονται σε ετήσια βάση, τα 37 εκατ. έχουν αγοράσει κατοικία εκεί», δήλωσε: «Η αναγκαιότητα διεύρυνσης και εμπλουτισμού της δραστηριότητας ή ακόμη και εξαρχής ανάπτυξης άλλων μορφών Τουρισμού, επιβάλλεται από το βαθμό ωρίμανσης του τουριστικού φαινομένου στην Ελλάδα, αλλά και από το διεθνή ανταγωνισμό. Ειδικότερα, η ζήτηση για αγορά τουριστικής κατοικίας μέσα σε οργανωμένα συγκροτήματα τουρισμού, τα οποία περιλαμβάνουν πληθώρα ειδικών μορφών τουρισμού όπως γκολφ, κέντρα θαλασσοθεραπείας κ.ά., που ενισχύουν τη διάρκεια και την αποδοτικότητα του τουριστικού προϊόντος, συνεχώς αυξάνεται. Παράλληλα, κερδίζουν έδαφος διεθνώς, νέες μορφές διαχείρισης τουριστικών καταλυμάτων, όπως είναι το λεγόμενο conto hotels»...
Σας θυμίζουν κάτι όλα αυτά; Μήπως τις επενδυτικές προσπάθειες που γίνονταν και επί ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα στη Λίμνη Καϊάφα, που - κατά σύμπτωση - κάηκε φέτος το καλοκαίρι; 'Η μήπως σας θυμίζουν τις 10 μεγάλες δημόσιες εκτάσεις - «φιλέτα» σε όλη την Ελλάδα (Ρόδος, Κρήτη, Ξάνθη, Δέλτα Πηνειού, Ζάκυνθος, Σάμος, Αργολίδα και Καϊμακτσαλάν) την «αξιοποίηση» των οποίων προωθεί η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου (ΚΕΔ) μέσω ΣΔΙΤ, όπως αποκάλυψε πρόσφατα ο «Ρ»;
Βέβαια, το παράδειγμα της Ισπανίας που ανέφερε ο Γ. Σουφλιάς παραπέμπει ανάγλυφα στο τι επιφυλάσσει η κυβέρνηση και το μεγάλο κεφάλαιο και για τη χώρα μας. Το άλλοτε θαυμάσιο περιβάλλον των παραλιών της Ισπανίας έχει τσιμεντοποιηθεί και υποβαθμιστεί, με αποτέλεσμα ακόμη και οι πολυτελείς εξοχικές κατοικίες να έχουν απαξιωθεί...
Σημειώνουμε ότι - λες και ήξεραν εκ των προτέρων τι θα προβλέπει το Χωροταξικό Σχέδιο - διάφοροι επιχειρηματίες και «υπεράκτιες εταιρείες» (off shore) έχουν ήδη σπεύσει να αγοράσουν τεράστιες εκτάσεις στα νησιά και σε άλλες περιοχές της χώρας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, αποτελεί η Ιος, όπου το τελευταίο εξάμηνο άλλαξε ιδιοκτήτη το 15% του νησιού, περνώντας σε off shore εταιρείες!
Ενα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Κρήτη, όπου τα τελευταία χρόνια χιλιάδες ξένοι υπήκοοι - κυρίως Βορειοευρωπαίοι - έχουν αγοράσει κατοικίες. Σύμφωνα με στοιχεία που παρουσιάστηκαν πρόσφατα μόνο στο Νομό Χανίων, οι μόνιμοι κάτοικοι από το εξωτερικό υπολογίζονται σε 17.000.
Γενικότερα, όπως ανακοινώθηκε σε πρόσφατο συνέδριο, τα κεφάλαια που διατίθενται κάθε χρόνο από ξένους επενδυτές για αγορά παραθεριστικής ή μόνιμης κατοικίας στην Ελλάδα συνεχώς αυξάνονται. Το πρώτο οχτάμηνο του 2006 ήταν 162 εκατ. ευρώ, ενώ το αντίστοιχο διάστημα του 2007 έφτασαν στα 265 εκατ. ευρώ.
Αν, βέβαια, ακολουθηθεί το «ισπανικό μοντέλο» για την παραθεριστική κατοικία μεσοπρόθεσμα αυτό θα οδηγήσει και σε αλλαγή της παραγωγικής δομής, τόσο στην τουριστική όσο και στην κατασκευαστική αγορά. Συγκεκριμένα, από χώρος δραστηριοποίησης κυρίως μεσαίων και μικρών επιχειρήσεων τοπικής εμβέλειας θα μετατραπεί σε χώρο δραστηριοποίησης σχεδόν αποκλειστικά των μεγάλων επιχειρήσεων. Θα υπάρξει, δηλαδή, συγκέντρωση του κεφαλαίου.
 
Η ΟΚΕ δεκανίκι του μεγάλου κεφαλαίου
Και ενώ ισχύουν όλα αυτά, η περιβόητη Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΟΚΕ) σε πρόσφατη γνωμοδότησή της για τα χωροταξικά και πολεοδομικά ζητήματα της χώρας, ενστερνιζόμενη πλήρως το δόγμα της «πράσινης» οικονομίας, παρουσιάζεται «βασιλικότερη» της κυβέρνησης στην εξυπηρέτηση του μεγάλου κεφαλαίου. Ειδικότερα:
Κάνοντας κριτική στο Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας αναφέρει ότι «ορισμένες διατάξεις εισάγουν περιορισμούς στις επενδύσεις», όπως οι αποστάσεις των ανεμογεννητριών, τα όρια χωρητικότητας ανά δήμο κ.ά. Κι αυτό όταν το Χωροταξικό Σχέδιο προβλέπει να μπορούν να αναπτυχθούν αιολικά πάρκα ακόμη και στους εθνικούς δρυμούς! 
Οσον αφορά το Ειδικό Χωροταξικό για τη Βιομηχανία, τη μόνη ουσιαστική παρατήρηση που κάνει είναι αυτή με την οποία ζητά να δοθούν ακόμη μεγαλύτερα πολεοδομικά κίνητρα στους επιχειρηματίες, για να φτιάξουν βιομηχανικά πάρκα! 
Οσον αφορά το Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό παρατηρεί ότι υπάρχουν ασάφειες «που μπορεί να λειτουργήσουν ως εμπόδια για τις επενδύσεις» και πως δεν παρέχονται εγγυήσεις ότι «δε θα υπάρξουν παρενέργειες από την όποια ανάπτυξη της τουριστικής κατοικίας»! 
Σε άλλο σημείο της γνωμοδότησής της και με το χαρακτηριστικό τίτλο «Ενίσχυση της επιχειρηματικότητας και ασφάλεια δικαίου», υποστηρίζει ότι «το ισχύον σύστημα χωροταξικού και πολεοδομικού σχεδιασμού στην Ελλάδα δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια δικαίου των ιδιωτικών και δημοσίων επενδύσεων ή να προάγει την επιχειρηματικότητα»! 
Σε άλλο σημείο ζητά την προστασία της ιδιοκτησίας σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Χαρακτηριστικά ζητά να συντομευτεί ο χρόνος δέσμευσης ιδιοκτησιών στα εντός σχεδίου ακίνητα που καθορίζονται ως κοινόχρηστοι και κοινωφελείς χώροι, προφανώς για να επωφελούνται καλύτερα οι διάφοροι Βωβοί που θέλουν να αρπάξουν και να τσιμεντοποιήσουν τους ελεύθερους χώρους των πόλεων. Επίσης, προτείνονται νέοι τρόποι απόκτησης ακινήτων για επαύξηση κοινοχρήστων χώρων σε συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα, ενώ ζητά και τον εκσυγχρονισμό του νομικού πλαισίου της ιδιωτικής πολεοδόμησης!
Ουσιαστικά, η γνωμοδότηση αυτή αποτελεί συνέχεια των μύχιων σκέψεων του κεφαλαίου για να οργανώσει μια νέα επιδρομή εμπορευματοποίησης της γης και του περιβάλλοντος, του αρθρογράφου της ηλεκτρονικής οικονομικής επιθεώρησης της ALPHA BANK που είχε αποκαλύψει πρόσφατα ο «Ρ»...
Νίκος ΠΕΡΠΕΡΑΣ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 5/1/2008

 

επιστροφή

 

4γ. Ενέργεια και Ικαρία: Όχι στο αιολικό πάρκο Ραχών

 

Αρνητική απάντηση έδωσε ο Δήμος Ραχών Ικαρίας στην πρόταση της εταιρείας «Τρίτων Διεθνής Ενεργειακή Α.Ε.» που ανήκει στο εφοπλιστικό όμιλο «Ρέστη» με θέμα την μίσθωση εκτάσεως για την εγκατάσταση ιστών μέτρησης χαρακτηριστικών του ανέμου στην περιοχή του δήμου οι οποίοι θα προορίζονταν για τη μελέτη και την εκτίμηση της βιωσιμότητας αιολικού πάρκου. Η δημοτική αρχή στην συνεδρίαση που είχε αντιτάχθηκε κατηγορηματικά στη διείσδυση της αγοράς της ενέργεια του ιδιωτικού κεφαλαίου και της μετατροπής της ενέργειας από κοινωνικό αγαθό σε εμπορεύσιμο και προσφερόμενο προς κερδοσκοπία είδος.

(Περιοδικό ΠΑΠΑΣ Νο 5)

 

 

ΠΡΟΣΟΧΗ! Με τα τρια προηγούμενα κείμενα μπορεί να δημιουργήθηκε η εντύπωση ότι είμαστε κατά της αιολικής ενέργειας. ΛΑΘΟΣ.

Είμαστε υπέρ. Αλλά όχι άκριτα, όπως γράφαμε και στην αρχή. Χρειαζόμαστε «κριτήρια» για να μην διορθώνουμε τα λάθη του πολιτισμού μας με το ένα χέρι και να καταστρέφουμε με το άλλο. Χρειαζόμαστε και κατάλληλες πολιτικές. Η αιολική ενέργεια είναι εναλλακτική μορφή ενέργειας αλλά δεν κατατάσσεται στις ήπιες μορφές ενέργειας. Παράγει ακτινοβολία και θόρυβο. Οι μαζικές εγκαταστάσεις αλλάζουν το μικροκλίμα. Και οι σημερινές ανεμογεννήτριες δεν είναι μικρές σαν και τις 7 ανεμογεννήτριες της ΔΕΗ στην Ικαρία, που σήμερα χαρακτηρίζονται «παιχνιδάκια» μπροστά στα σημερινά τέρατα. Και π.χ. στο Δήμο Ραχών Ικαρίας επρόκειτο να εγκατασταθούν καμιά τρακοσαριά τέτοια τέρατα. Η καταστροφή θα ήταν ανεπανόρθωτη, και μάλιστα όχι γιατί έπιασε ο πόνος κάποιους επενδυτές για τα σύγχρονα περιβαλλοντικά ζητήματα αλλά γιατί  επιθυμούν την (άκριτη) κερδοφορία και μόνον αυτή. Και έχουν πάρει σβάρνα τα νησιά (Αμοργός, Ικαρία κλπ) γιατί στα ηπειρωτικά αιολικά πάρκα η τιμή με την οποία αγοράζει το κράτος (δηλαδή εμείς) το ρεύμα είναι  είναι 75,82 ευρώ/ΜWh και 87,42 ευρώ/ΜWh για όσα βρίσκονται σε νησιά. Όμως, το σώμα της Ικαρίας, όπως και γενικά των νησιών, δεν είναι ουδέτερο και θέλει προσοχή.

Και μην ξεχνάμε: η αιολική ενέργεια μπορεί να είναι τοπική και αποκεντρωμένη, και εμείς τέτοια θέλουμε. Μπορεί να είναι και στα χέρια των τοπικών δυνάμεων. Αν δεν το καταλάβατε ξαναδιαβάστε το άρθρο του Bookchin.

Το κράτος που δίνει θηριώδεις ιδιωτικές επιδοτήσεις από τη μια και ιδιωτικοποιεί τη ΔΕΗ από την άλλη, είναι το ίδιο που φρονίζει για τον επίσης θηριώδη αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης, υπηρετώντας μια πολιτική που κάθε άλλο λέει «στοπ στο πετρέλαιο».

 

Στη συνέχεια αναδημοσιεύουμε μια σχετική είδηση σημαντική, που έρχεται από τον Αϊ Στράτη. Τη χαρακτηρίζουμε θετική-θετικότατη. Γιατί έχει συνολικό όραμα για το πάλαι ποτέ νησί των εξορίστων. Μάλιστα εκεί έχουν δρομολογήσει την ανάπτυξη τόσης αιολικής ενέργειας όσης έχουν ανάγκη. Και μάλιστα από τον τοπικό δήμο και την Νομαρχιακή αυτοδιοίκηση και όχι από ιδιώτες.

Κάτι σαν αυτό που οραματιζόμασταν κάποτε και εμείς για την Ικαρία, όταν δρομολογούσαμε το εγχείρημα «Ποιο μέλλον ταιριάζει στην Ικαρία;» το 1996. Και για το οποίο όραμα δημιουργήσαμε και ένα σώμα μελετών για την υπομελετημένη Ικαρία μέσω του έργου TERRA/LORE (1998-2000). Και είχαμε κινήσει και το πρόγραμμα του εθελοντισμού της EVS, και το LEADER, και τη ΓΓΝΓ και τη ΓΓΕΤ. Να λοιπόν που υπάρχουν και άλλοι σαν και εμάς, αλλού που κινούνται στην ίδια κατεύθυνση. Αλλού, που μπορεί και η αυτοδιοίκηση να καταλάβει το συμφέρον του τόπου και να το υπηρετήσει. Ευχόμαστε όλα να πάνε καλά με το εγχείρημα του Αϊ Στράτη.

 

επιστροφή

 

4δ. Ο Αϊ-Στράτης εξορίζει το πετρέλαιο

Σχέδιο για να τροφοδοτείται ενεργειακά το νησί μόνο με ήλιο και άνεμο

 

«Πριν από δύο χρόνια, στη Χίο, ο καθηγητής Γιαν Γιάντσεν παρουσίασε το δανέζικο νησί Σάμσο. Πρόκειται για ένα «πράσινο νησί», όπου γίνεται χρήση οικολογικών μεθόδων σε όλα τα επίπεδα- από την ενέργεια ώς τη γεωργία», λέει στα «ΝΕΑ» ο κ. Νικήτας Νικητάκος, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου. «Σκεφτήκαμε, λοιπόν, να εφαρμόσουμε το παράδειγμα του δανέζικου νησιού, στον δικό μας Αϊ-Στράτη».

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Μαρία Λίλα mlila@dolnet.gr

 

«Υπάρχουν οικονομικές λύσεις για να καταστεί ενεργειακά αυτόνομος ο ΑϊΣτράτης», λέει ο καθηγητής του ΤΕΙ Ηρακλείου κ. Χρηστάκης. Όπως εξηγεί ο καθηγητής, η ιδέα ήταν «να αποκτήσουμε ένα 100% αυτόνομο ηλεκτρικά νησί που θα τροφοδοτείται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Με την πρόσθετη πρόκληση ότι το νησί δεν είναι διασυνδεδεμένο με το δίκτυο της ηπειρωτικής Ελλάδας, θα είναι η πρώτη φορά που ένα νησί θα είναι απολύτως αυτόνομο από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας».

«Ήλιος και άνεμος θα δίνουν ρεύμα σε όλες τις εγκαταστάσεις, ενώ οι κάτοικοι θα αναπτύξουν βιολογική κτηνοτροφία και ιχθυοκαλλιέργειες. Σε λίγα χρόνια ο Αϊ-Στράτης θα γίνει το απόλυτο πράσινο νησί στο Αιγαίο», λέει στα «ΝΕΑ» ο Νομάρχης Λέσβου κ. Παύλος Βογιατζής. «Ήδη έχουμε απελευθερώσει πόρους για τη χρηματοδότηση της μελέτης, την οποία και θα υποβάλουμε στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είχαμε ζητήσει κατ΄ αρχήν χρήματα από το υπουργείο Αιγαίου και επειδή καθυστερούσαν αποφασίσαμε να προχωρήσουμε με δικά μας κεφάλαια. Το νησί του Αϊ-Στράτη είναι ιδανικό γι΄ αυτόν το σκοπό, επειδή δεν απαιτεί δυσβάσταχτο κόστος λόγω του μικρού του μεγέθους. Η επένδυση μπορεί να κυμανθεί σε ανεκτό ύψος και τα αποτελέσματα να είναι άμεσα. Σκοπός μας αρχικά είναι να αναπτυχθεί τουριστικά το νησί, ενώ ελπίζουμε ότι θα προσελκύσει και σημαντικό αριθμό νέων κατοίκων και ο πληθυσμός του, που είναι σήμερα 263 άνθρωποι, θα αυξηθεί σημαντικά», υποστηρίζει ο νομάρχης Λέσβου.

Ο πρόεδρος της κοινότητας του Αγίου Ευστρατίου κ. Χαράλαμπος Μακρής δεν περιμένει πάντως τη μελέτη για να... πρασινίσει το νησί του: «Ήδη έχουμε προχωρήσει στην εγκατάσταση ανεμογεννήτριας ισχύος 25 κιλοβάτ και στην πρόβλεψη εγκατάστασης ενός υβριδικού σταθμού παραγωγής ρεύματος από αιολική ενέργεια και υδροστρόβιλο, σε συνεργασία με το ΤΕΙ Ηρακλείου Κρήτης».

 

Το κόστος

Οι ημερήσιες ανάγκες του νησιού σε ρεύμα δεν ξεπερνούν τα 200 κιλοβάτ. Ο υβριδικός σταθμός για τον οποίο μιλά ο πρόεδρος της κοινότητας του νησιού προβλέπεται να έχει ισχύ 600 κιλοβάτ. « Η μελέτη είναι έτοιμη και το προτεινόμενο σύστημα παραγωγής που θα χρησιμοποιεί ανεμογεννήτριες και υδροστρόβιλο παρουσιάζει κόστος ίσο με 0,72 ευρώ ανά κιλοβατώρα», αναφέρει ο καθηγητής του ΤΕΙ κ. Δημήτρης Χρηστάκης.

«Θέλουμε και στον Αϊ-Στράτη η δόμηση να συμβαδίσει με την οικολογική προοπτική και σκεφτόμαστε την αξιοποίηση κυρίως της ηλιακής ενέργειας, ενώ για τη θέρμανση σκεφτόμαστε την τηλεθέρμανση με νερό είτε από μεγάλο βάθος είτε από γεωθερμικά πεδία», λέει ο νομάρχης Λέσβου. «Ωστόσο, αρχικά θα εξεταστεί η μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης, η δυνατότητα παραγωγής θερμότητας από βιομάζα και η μείωση των απορριμμάτων, τα βιοκλιματικά δημόσια κτίρια είναι στο πρόγραμμα και ελπίζουμε να εφαρμόσουμε συστήματα αιολικής και κυματικής ενέργειας». Η ομάδα μελέτης προτείνει και τη χρήση τεχνολογιών υδρογόνου και νέου τύπου μπαταριών. Στην πόλη Βάρτσε της Ιταλίας που εφαρμόστηκε κάτι ανάλογο, ο τουρισμός εξαπλασιάστηκε μέσα σε 10 χρόνια. TA NEA 12-3-08

 

επιστροφή

 

4ε. Πρακτικός οδηγός «Βιώσιμες Ενεργειακές κοινότητες»

για νησιώτικες και οικολογικά ευαίσθητες περιοχές

 

 

Με μεγάλη χαρά δημοσιεύουμε το δελτίο τύπου που πήραμε από το Πολυτεχνείο Κρήτης. Το θέμα των βιώσιμων ενεργειακών κοινοτήτων σχετίζεται άμεσα με το προηγηθέν δημοσίευμα για τον Αϊ Στράτη, αλλά και με τη συνολική οπτική με την οποία παρουσιάζουμε το θέμα της τοπικής ανάπτυξης σε αυτό το αφιέρωμα.

 

 ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ

ΤΜΗΜΑ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΩΝ ΚΑΙ ΒΙΩΣΙΜΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

H δημιουργία Βιώσιμων Ενεργειακών Κοινοτήτων αποτελεί πανευρωπαϊκά, κύριο στόχο των τοπικών και περιφερειακών αρχών που ενδιαφέρονται να προάγουν την τοπική οικονομία και να βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των πολιτών, προστατεύοντας παράλληλα το περιβάλλον. Η βιώσιμη ανάπτυξή τους μπορεί να επιτευχθεί με το σχεδιασμό και την εφαρμογή μακροπρόθεσμων βιώσιμων λύσεων για τον ενεργειακό εφοδιασμό, προωθώντας τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και εφαρμόζοντας μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας.

Ιδιαίτερα στις νησιωτικές και οικολογικά ευαίσθητες περιοχές – που αντιμετωπίζουν σημαντικές προκλήσεις, καθώς η ενεργειακή ζήτηση αυξάνεται συνεχώς, ενώ τα εγκατεστημένα ενεργειακά συστήματα αδυνατούν να τις καλύψουν - οι τοπικές κοινωνίες θα πρέπει να αναπτύξουν ολοκληρωμένα σχέδια βιώσιμης ενέργειας, σύμφωνα με τις τοπικές ανάγκες και ιδιαιτερότητες, ώστε να επιτύχουν ενεργειακή ασφάλεια και επάρκεια.

Το τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος του Πολυτεχνείου Κρήτης, συντονιστής του Ευρωπαϊκού έργου RERINA,  παρουσιάζει την έκδοση “Βιώσιμες Ενεργειακές κοινότητες- Πρακτικός οδηγός για νησιώτικες και οικολογικά ευαίσθητες περιοχές”, ένα εργαλείο για την Τοπική Αυτοδιοίκηση και όλους όσους σκοπεύουν να σχεδιάσουν και να υλοποιήσουν βιώσιμα ενεργειακά σχέδια.

Ο οδηγός περιγράφει τα αναγκαία βήματα που κατά τη διαδικασία ανάπτυξης ενός Βιώσιμου Ενεργειακού Σχεδίου και περιλαμβάνει πρακτικές οδηγίες και κατευθύνσεις για το πως οι κοινότητες, στις νησιωτικές ή οικολογικά ευαίσθητες νησιώτικες περιοχές, μπορούν να αναπτύξουν ένα ολοκληρωμένο, ρεαλιστικό και λειτουργικό σχέδιο Βιώσιμης Ενέργειας και να διαχειριστούν μακροπρόθεσμα τους ενεργειακούς τους πόρους. Ακόμα περιέχει παραδείγματα  σχεδίων Βιώσιμων Ενεργειακών Κοινοτήτων και επιτυχημένες  πρακτικές από την Ευρώπη ή τον υπόλοιπο κόσμο προκειμένου να βοηθήσει, να μάθουν για τις τεχνολογίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας και εξοικονόμησης ενέργειας, να εκτιμήσουν την καταλληλότητά τους σύμφωνα με τις διαφορετικές κοινωνικοοικονομικές και περιβαλλοντικές συνιστώσες της περιοχής τους και να επιλέξουν την πιο ενδεδειγμένη λύση για τις ανάγκες της κοινότητας τους.  

Ο Οδηγός «ΒΙΩΣΙΜΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ» συγκεντρώνει την εμπειρία και την τεχνογνωσία που αποκτήθηκε κατά την υλοποίηση του έργου Ευρωπαϊκού RERINA, βασικό  αντικείμενο του οποίου ήταν η ανάπτυξη μιας ολοκληρωμένης μεθοδολογικής προσέγγισης για τη δημιουργία Ενεργειακών Βιώσιμων Κοινοτήτων  (Sustainable Energy Communities) σε νησιά και οικολογικά ευαίσθητες περιοχές και η εφαρμογή των Ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών και νομοθετικών ρυθμίσεων σχετικά με την ενέργεια, το περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη προκειμένου να ενισχυθεί η διείσδυση των ΑΠΕ στο ενεργειακό τους μίγμα.

Το έργο RERINA, το οποίο υποστηρίχθηκε από το πρόγραμμα «ΕΥΦΥΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ» (Intelligent Energy for Europe) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και εκπονήθηκε με τη συμμετοχή εκπροσώπων τοπικών και περιφερειακών αρχών (Δημοτική Αναπτυξιακή Εταιρεία Δ. Αρμένων - Κρήτη, Κοινότητα Cabras- Σαρδηνία), διεθνών περιβαλλοντικών οργανώσεων (WWF, ελληνικό παράρτημα), Δίκτυα και Ενώσεις Ευρωπαϊκών νησιών (ISLENET), ερευνητικών φορέων (Ίδρυμα Ενέργειας Κύπρου) και της πανεπιστημιακής κοινότητας  (Πολυτεχνείο Κρήτης, Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος), περιελάμβανε την πιλοτική εφαρμογή Σχεδίων Βιώσιμης Ενέργειας σε τρεις οικολογικά ευαίσθητες νησιώτικες περιοχές, στην Κύπρο, την Κρήτη και τη Σαρδηνία.

                              

ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: :

Επικ. Καθηγητής Θ. Τσούτσος, συντονιστής του έργου, Τμήμα Μηχανικών Περιβάλλοντος,  Πολυτεχνείο Κρήτης,  theocharis.tsoutsos@enveng.tuc.gr

Ακόμη στην ιστοσελίδα www.rerina.net, μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για το έργο και  τη δημιουργία Βιώσιμων Ενεργειακών Κοινοτήτων καθώς και την ηλεκτρονική έκδοση του Οδηγού στα Αγγλικά (www.rerina.net/?secid=7).

Ο οδηγός πρόκειται να κυκλοφορήσει σύντομα και στην Ελληνική γλώσσα

 

επιστροφή

 

5. Δεκαοκτώ Πράσινες ιδέες

 

 

 

Ολοι μπορουμε να συμβαλουμε στο να επιβαρυνουμε λιγοτερο τον μοναδικο λογο υπαρξης μας, εναν(απο τους εκατομυρια πιθανοτατα) παραδεισο μεταιωρο στο συμπαν. τη γη μας... 

1. Κανουμε Κομποστοποιηση (compost) για να μειωσουμε τα οικιακα μας απορριματα κατα το ημισι(!)(για οργανικα υλικα οπως αποφαγια, φυλλα, λαχανικαμ, φρουτα,κτλ) Για τη διαδικασια αυτη χρειαζομαστε ενα καδο κομποστοποιησης,λιγο χωμα κηπου , λιγους γεωσκοληκες μοπνο για την πρωτη φορα (που μπορει να μας τους προμηθευσει η Οικολογικη Εταιρια Ανακυκλωσης) ενα μακρυ ξυλο για ανακατεμα και ενα μικρο καδο για τη συλλογή των σκουπιδιων στην κουζινα.Ριχνοθμε στον καδο τα οργανικα υλικα της κουζινας μας και προσθετουμε φυλλα και λιγο χωμα. Φροντιζουμε το μειγμα να περιεχει διαφορα υλικα ωστε να αποτελει την καταλληλη τροφη για τους γεωσκωληκες, που αναλαμβανουθν την αποσυνθεση των οργανικων υλικων.
Ανακατεβουμε κατα διαστηματα ωστε να εμπλουτιζεται το μειγμα με οξυγονο.
Το πρωτο compost ωριμαζει σε 3 περιπου μηνες και μπορουμε να το χρησιμοποιησουμε στον κηπο, στις γλαστρες η και στα παρτερια της γειτονιας μας. Το compost σαν υλίκο ειναι εξαιρετικα πλουσιο σε θρεπτικες ουσιες για τα φυτα και μπορει να χρησιμοποιηθει και σαν λιπασμα.
Μπορει σαν σκεψη αρχικα να ακουγεται λιγο αηδιαστικο για καπιους λογο των σκουλικιων αλλα σε συνδιασμο με την ανακυκλωση των υπολοιπων οικιακων απορριματων
μπορουμε να μειωσουμε απιστευτα τα οικιακα απορριματα συν του οτι μπορουμε να κανουμε καλο και στα φυτα μας!
Οποιος ενδιαφερεται για περεταιρω πληροφοριες η για να προμηθευτει καδο ας μου στειλει ενα μυνημα! το κοστος ειναι περιπου στα 50ευρω και αξιζει πραγματικα τον κοπο, και εδω που εχει φτασει η κατασταση με την οικολογικη επιβαρυνση της γης πραγματικα δεν ειναι κατι το υπερβολικο πλεον...μειονωντας τα σκουπιδια μας μειωνουμε και τις σακουλες σκουπιδιων αρα κ το ναυλον.

2.Γεμιζουμε τη ηλεκτρικη χυτρα με οσο νερο χρειαζομαστε.Ετσι εξικονομουμε νερο αλλα και ηλεκτρικη ενεργεια!

3. Χρησιμοποιουμε το ιδιο ποτηρι για να πινουμε νερο καθε μερα. Ετσι μειωνουμε την χρηση του πληντηριου πιατων και κανουμε οικονομια στο νερο στο ρευμα στην τσεπη μας αλλα και ριχνουμε λιγοτερα απορριπαντικα στο αποχετευτικο δικτυο.

4. Δεν αφηνουμε τις ηλεκτρικες συσκευες σε κατασταση standby. Στην Ελλαδα το 1,5% (το 2003) της ηλ ενεργειας καταναλωνεται απο ηλεκτρικες συσκευες που βρισκονται σε κατασταση αναμονης. Η ενεργεια αυτη αντιστοιχει σε 600.000 τονους Διοξειδιου του ανθρακα ετησιως!!!!!!!!!!!!

 5. Χρησιμοποιυμε υφασματινες πετσετες αντι για χαρτι κουζινας. Ετσι μειωνουμε τα απορριματα αλλα και συμβαλουμε στο να κοβονται λιγοτερα δεντρακια για την παραγωγη χαρτιου.

 6. Οταν κανει κρυο τον χειμωνα κλεινουμε τα πατζουρια των παραθυρων αλλα και τις κουρτινες για να διατηρειται η ζεστη μεσα στο σπιτι. Αυτο λειτουργει αποτελεσματικοτατα ως θερμομονωση ιδιαιτερα αν τα τζαμια μας ειναι μονά.

 7. Προτιμουμε να φορεσουμε ενα ζεστο ρουχο (μαλλινο πουλοβερ ) παρα να αυξησουμε τη θερμανση.

8. Επιδιορθωνουμε τις χαραμαδες γυρω απο τις πορτες και τα παραθυρα για να μην διαρρεει η θερμοτητα και συνεπως να χρησιμοποιουμε λιγοτερη ενεργεια για τη θερμανση του χωρου.

 9. Δημιουργουμε ενα δικο μας γενικο καθαριστικο με μισο φλιτζανι ξυδι και 1/4 του φλυτζανιου μαγειρικη σοδα σε δυο λιτρα νερο. Το διαλειμα αρκει και ειναι καταληλλο για τζαμια ,καθρεπτες, για αλατα σε βρυσες ,πλακακια κ.α (Ας σταματησουμε να ποτιζουμε τη γη μας με χλωρινη μεσω της αποχετευσης )

10. Ο χυμος του λεμονιου περιεχει κιτρικο οξυ. Αρωματιζει απολυμαινει και διαλυει τα λιπη.

11. Ξεκιναμε ανακυκλωση τοποθετοντας ξεχωριστους καδους για χαρτι, πλαστικο, και αλουμινιο. Καλο ειναι να τοποθετουμε τους καδους σε εξυπνα σημεια(πχ διπλα σε εκτυπωτες για χαρτι ή σε αυτοματες μηχανες αναψυκτικων για αλουμινιο)ωστε η ανακυκλωση να γινει πραγματικα μια πολυ ευκολη διαδικασια.

12. Το διαδικτυο δεν ειναι μονο ο πιο ευχρηστος συγχρονος και γρηγορος τροπος ενημερωσης , αλλα και ο πιο οικολογικος.Με τη χρηση του διαδυκτυου μειωνουμε την αναγκη καταναλωσης χαρτιου και συνεπως την κοπη των δεντρων.

13.Αν αφησουμε τα φωτα ανοικτα οοολη τη νυχτα σπαταλαμε οση ενεργεια θα χρησιμοποιουσαμε για να βρασουμε 1000 φλιτζανια καφε!!.

14. Εαν τα ψωνια μας ειναι ελαχιστα μπορουμε να αποφυγουμε την χρηση πλαστικης σακουλας. Βασικα αποφευγουμε τις πλαστικες σακουλες η καλυτερα χρησιμοποιουμε ανακυκλωσιμες σακουλες η σακουλες απο προηγουμενες αγορες μας η και μια σκληρη σακουλα για πολλες χρησεις σαν και αυτες που μοιραζαν οι δημοι για την ανακυκλωση

15. προτιμαμε να χρησιμοποιουμε επαναφορτιζόμενες μπαταρίες. Δεν πεταμε τις χρησιμοποιημενες μπαταριες. Υπαρχουν παντου κωλονακια-καδοι ανακυκλωσης. (σε σουπερ μαρκετ στο ola stores στο γερμανο κ.α)

16. Οδηγουμε οικολογικα! Αυτο σημαινει οτι αποφευγουμε τις αποτομες και ασκοπες επιταχυνσεις και επιβραδυνσεις ενω διατηρουμε σταθερη ταχυτητα Επιπλεον οι υψηλες ταχυτητες επιβαρυνουν το περιβαλλον καθως αποβαινουν σε μεγαλες απωλειες καυσιμων.Συνεπως η οικολογικη οδηγηση βοηθαει(καπως) την προσπαθεια για το περιβαλλον αλλα και στη δικη μας ασφαλεια

17. Ο λιγοτερο οικολογικος τροπος μεταφορας ειναι το αεροπλανο, Προσπαθουμε να αποφευγουμε τη χρηση του αεροπλανου οσο αυτο ειναι δυνατο.

18. Ανακυκλωνουμε τις λαμπες εξοικονομισης ενεργειας και δεν τις πεταμε στα σκουπιδια.Περιεχουν μικροποσοτητα υδραργυρου η οποια ειναι τοξικη για το εριβαλλον.Βεβαια η μη χρηση λαμπων εξ. ενεργειας παλι απελευθερωνει ποσοτητες υδραργυρου στην ατμοσφαιρα μεσω των ρυπων των εργοστασιων της ΔΕΗ. Ειναι προτιμοτερη λοιπον απο πολλες αποψεις η χρηση τετοιων λαμπων.

 

ΧΡΗΣΙΜΑ ΤΗΛΕΦΩΝΑ
Οικολογικη Εταιρεια Ανακυκλωσης, Μαμαη 3 Αθηνα 210 8224481
www.ecorec.gr Ανακυκλωση Συσκευων Λεωφορος Δημοκρατιας 73 Μελισσια 210 8030244
www.afis.gr ΜεταΛ φΕΡ α.ε 210 5596864
WWW.METALFER.gr Ελληνικο Δικτυο Ανακυκλωσης 210 2814962
www.recycle.gr

*το παραπανω εχει αποσπασματα και πληροφοριες απο το βιβλιαρακι Think Green της Αλικης ΜΑρτινου,με εικονογραφηση Καρολινας Ροβυθη WWw.fereniki.com

Ο μονος τροπος να γινει κατι για τη σωτηρια του πλανητη και των ανθρωπων που δεν υπαρχουν ακομα, ειναι ολοι μας και ξεχωριστα ο καθενας να συνειδητοποιησουμε μεσα μας την πραγματικοτητα της υπαρξης μας, Μια πραγματικοτητα που ειναι εγκλοβισμενη στο κλουβι της συγχρονης αυτης κοινωνιας.Η αλλαγη ειναι ενα βημα παραπερα. φανταζει δυσκολο , κι ομως ειναι μπροστα στα ματια μας. Ας ξυπνησουμε επιτελους και ας κανουμε οτι μπορουμε για να επιβαρυνουμε λιγοτερο αυτο το θαυμαστο δημιουργημα της θεικης αγνωστης δυναμης. προωθησε το!

 

επιστροφή

 

 

6. ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗ - ΚΟΜΠΟΣΤΟΠΟΙΗΣΗ - ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ. ΓΙΑΤΙ;

 

Γράφει ο Δημήτρης Βαλής, Αντιπρόεδρος της Εθελοντικής Οργάνωσης ΔΡΑΣ.Ε.

e-mail: actvd@yahoo.gr

 

Μεγάλες λέξεις και βαρύγδουπες κυκλοφορούν τα τελευταία χρόνια. Eυρωπαϊκές πόλεις αλλά και δημόσιοι φορείς κάνουν φιλότιμες προσπάθειες για να πείσουν την κοινωνία των απλών πολιτών για το κλείσιμο των ανεξέλεγκτων χωματερών για την προστασία των υπόγειων υδάτων, τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, την εξοικονόμηση της σπαταλούμενης ενέργειας, τη σωστή διαχείριση των απορριμμάτων.

Πώς όμως μπορούν να πραγματοποιηθούν όλα αυτά;

Απλή είναι η συνταγή. Οι εντεταλμένοι φορείς σχεδιάζουν, ευαισθητοποιούν και φυσικά ενημερώνουν τους πολίτες. Στη συνέχεια οι φορείς υλοποιούν δράσεις μόνο με τη συμβολή των πολιτών. Αν αγαπητοί αναγνώστες δεν αντιληφθούμε εμείς οι απλοί πολίτες και δεν πάρουμε στα χέρια μας αυτά που μας αφορούν, τότε κανένα σχέδιο και καμιά δράση δεν πρόκειται να πετύχει.

Με λίγα λόγια το περιβάλλον και η προστασία του να γίνει υπόθεση ΟΛΩΝ.

Βρήκα στοιχεία που δίνουν με απλά παραδείγματα τη σχέση αλουμινίου, γυαλιού, πλαστικού, χαρτιού με αυτό που λέμε περιβαλλοντικό ισοζύγιο και επιθυμώ να τα μοιραστώ μαζί σας.

Ας διαβάσουμε μαζί το περιβαλλοντικό ‘’κόστος’’ για καθένα από τα υλικά καθημερινής χρήσης μας.

Ένα κουτάκι αλουμινίου «καίει» 0,1 λίτρο πετρέλαιο

Γι' αυτό το ταπεινό κουτάκι, που ζυγίζει 15 γραμμάρια, χρειάστηκε βωξίτης βάρους 60 γραμμαρίων. Τα κοιτάσματα βωξίτη δεν είναι ανεξάντλητα. Μεγάλες ποσότητες από το υλικό αυτό βρίσκονται στα τροπικά δάση. Η εξόρυξή τους σημαίνει αποψίλωση των πνευμόνων της Γης ή σκάψιμο των βουνών. Επιπλέον, για να παραχθεί το ένα κουτάκι, ξοδεύτηκε ενέργεια ικανή να λειτουργήσει μια τηλεόραση για τρεις ώρες. Όλοι αυτοί οι πολύτιμοι φυσικοί πόροι πάνε χαμένοι εάν το κουτάκι πέσει στα κοινά σκουπίδια, όπου θα μείνει για πολλά χρόνια πριν διαλυθεί.
Αντίθετα, η ανακύκλωσή του έχει πολλά οφέλη. Για να παραχθεί ένα ολοκαίνουργιο κουτάκι από ανακύκλωση απαιτείται μόλις το 5% της ενέργειας της κανονικής παραγωγής. Αποφεύγουμε έτσι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα σχεδόν ίσες με το βάρος του. Για κάθε τόνο ανακυκλώσιμου αλουμινίου κερδίζουμε 4 τόνους βωξίτη, 37 βαρέλια πετρέλαιο, 500 κιλά σόδα και 100 κιλά ασβεστόλιθο. Και όλα αυτά σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα, αφού χρειάζονται μόλις 90 μέρες για να εμφανισθεί πάλι στα ράφια.
Ένα γυάλινο μπουκάλι θα... φώτιζε ένα δωμάτιο για 8 ώρες
Κατασκευάζεται από άμμο (που μας δίνει πυρίτιο), ανθρακικό νάτριο και ασβεστόλιθο. Τα τρία αυτά υλικά συγχωνεύονται σε υψηλές θερμοκρασίες  και γι' αυτό απαιτείται σημαντική ενέργεια. Υπολογίζεται ότι για την κατασκευή ενός μπουκαλιού καταναλώνεται ενέργεια ίση με αυτή που καίει ένας λαμπτήρας 100 Watt σε οκτώ ώρες. Γιατί να πετάμε στα σκουπίδια αυτόν τον πλούτο όταν η ανακύκλωση ενός γυάλινου μπουκαλιού μας δίνει το ίδιο προϊόν με 50% λιγότερη ενέργεια; Πόσο μάλλον, όταν υπολογίζεται ότι με την ανακύκλωση αποσοβούμε εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα ίσες με το ένα τρίτο του βάρους του μπουκαλιού.
Μια μπαταρία μολύνει 400 κυβικά μέτρα νερού
   100 εκατομμύρια μπαταρίες οικιακής χρήσης πωλούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Μεγάλο ποσοστό από τις μπαταρίες αυτού του τύπου (έως και 20%) περιέχουν υδράργυρο, υλικό που προκαλεί νευρολογικές διαταραχές, θάνατο και τύφλωση. Αν και μικροσκοπικές, οι μπαταρίες μπορεί να προκαλέσουν ανυπολόγιστη καταστροφή, εάν πεταχτούν ανεξέλεγκτα, καθώς περιέχουν το εξαιρετικά επικίνδυνο κάδμιο (συνδέεται με καρκινογένεση, πνευμονοπάθειες, νεφρικές βλάβες κ.λ.π.) και σειρά ακόμα τοξικών ουσιών. Σκεφτείτε ότι μια μπαταρία είναι αρκετή για να μολύνει ένα κυβικό μέτρο χώμα και 400 κυβικά μέτρα νερού!
  Αν και η ανακύκλωση ,μπαταριών δεν αποδίδει άμεσα οικονομικά, μας προστατεύει από τέτοιος κινδύνους.
5 πλαστικά μπουκάλια = 1 μπουφάν!
  Εκτός από το ότι αυξάνουν τον όγκο των σκουπιδιών εάν δεν «τσαλακωθούν» (έχει υπολογιστεί ότι ο όγκος που καταλαμβάνει καθένα είναι 2,5 φορές το βάρος τους) θα χρειαστεί να περάσουν 400 - 500 χρόνια πριν αρχίσουν να αποσυντίθενται.
  Αντίθετα, ανακυκλώνοντας μισό κιλό ΡΕΤ πλαστικά μπουκάλια, εξοικονομεί κανείς ενέργεια αντίστοιχη με 12.000 ΒΤU. Η διαδικασία για την ανακύκλωσή τους είναι η εξής! Χωρίζονται ανά είδος ( PET, PVC, PP), πλένονται και κομματιάζονται. Από τις νιφάδες κατασκευάζονται διάφορα προϊόντα: από νέα πλαστικά μπουκάλια έως ύφασμα, επένδυση μαξιλαριών και μπουφάν. Έχει υπολογιστεί ότι πέντε πλαστικά μπουκάλια είναι αρκετά για την επένδυση ενός μπουφάν, 25 για ένα φλις παλτό ή 26 μπουκάλια για να φτιαχτεί ένα κοστούμι από πολυεστέρα.
Πάνα μιας χρήσης: 15 δέντρα ανά παιδί
  Μπορεί να είναι πρακτική αλλά με πολύ υψηλό κόστος. Και δεν μιλάμε μόνο για το οικονομικό κόστος (που μπορεί να ξεπεράσει τα 2.000 ευρώ για κάθε παιδί), αλλά για το περιβαλλοντικό. Έχει υπολογισθεί ότι για κάθε παιδί χρειάζονται πάνω από 5.000 πάνες μιας χρήσης, ποσότητα που απαιτεί τη θυσία 15 δέντρων! Ένα εκατομμύριο δέντρα κόβονται παγκοσμίως κάθε χρόνο μόνο για πάνες μιας χρήσης.
  Από την άλλη, είναι από τα σκουπίδια που «φουσκώνουν» το συνολικό όγκο απορριμμάτων, καθώς οι πάνες που χρησιμοποιεί ένα και μόνο παιδί στην ανάπτυξή του ξεπερνούν σε βάρος τον ένα τόνο!
 Ένα σπίτι «παράγει» 7,7 κιλά τετραπάκ ετησίως
  Οι συσκευασίες από τετραπάκ κατακτούν όλο και μεγαλύτερο κομμάτι της αγοράς, καθώς είναι αρκετά εύχρηστες τόσο για τις εταιρίες, όσο για τους καταναλωτές. Υπολογίζεται ότι μια οικογένεια σε ένα χρόνο καταναλώνει 300 λίτρα γάλα και «παράγει» σκουπίδια τετραπάκ βάρους 7,7 κιλών.
  Αν και ελαφρύ, μαλακό και ταυτόχρονα ανθεκτικό, το τετραπάκ αποτελεί πραγματικό εφιάλτη για οποιοδήποτε σύστημα ανακύκλωσης. Καθώς αποτελείται κατά 77% από χαρτί, 18% από πλαστικό και 5%από αλουμίνιο, η ανακύκλωσή του απαιτεί το διαχωρισμό των διαφορετικών υλικών, πράγμα που καθιστά ιδιαίτερα δαπανηρό το κόστος της. Σε κάποιες περιπτώσεις οι ίδιες οι εταιρίες που παράγουν τη συσκευασία αναλαμβάνουν και την ανακύκλωση, φτιάχνοντας νέα συσκευασία.
 300 εκατ. ευρώ το χρόνο γίνονται... σακούλες
  Παράγωγο του πετρελαίου και σύμβολο της κοινωνίας μιας χρήσης, η πλαστική σακούλα έχει κατακλύσει τη ζωή μας. Πάνω από 60.000 τόνοι πλαστικού μιας χρήσης καταναλώνονται κάθε χρόνο στην Ελλάδα. Η παραγωγή τους υπολογίζεται ότι στοιχίζει περίπου 300 εκατ. ευρώ, δηλαδή 5 ευρώ το κιλό. Πολλαπλάσιο είναι το κόστος τους από τη στιγμή που θα πεταχτούν. Αυξάνουν τον όγκο των σκουπιδιών, η διαχείρισή τους είναι δύσκολη, ενώ μια πλαστική σακούλα χρειάζεται από 100 έως 400 χρόνια για να διαλυθεί αφού ταφεί. Επί πλέον, δυσκολεύει την αποσύνθεση και των απορριμμάτων οργανικής προέλευσης που περιέχουν. Ειδικά όταν οι πλαστικές σακούλες πέσουν στη θάλασσα είναι πολύ επικίνδυνες. Δεν είναι μόνο η ρύπανση - προκαλούν το θάνατο χελωνών και ψαριών.
  Και μη νομίζετε ότι είναι δωρεάν: έρευνα του συνδέσμου των σούπερ μάρκετ αναφέρει ότι η αχρέωτη διανομή της πλαστικής σακούλας επιβαρύνει 0,3% την τελική τιμή.
  Ο βασικός στόχος είναι η μεγάλη μείωση της χρήσης τους. Από κει και πέρα η εκ νέου χρησιμοποίηση, η ξεχωριστή συλλογή και η ανακύκλωση (παρότι κοστίζει αρκετά) αποτελούν καλύτερες επιλογές από το πέταγμα στο σωρό.
 Για κάθε τόνο χαρτιού γλυτώνεις 32.000 λίτρα νερό.
   Η έκρηξη των εντύπων κατακλύζει το σπίτι μας με χαρτί κάθε είδους. Μπορεί πολλά απ' αυτά (ειδικά τα διαφημιστικά) να δίνονται δωρεάν, το πραγματικό κόστος του χαρτιού όμως είναι πολύ μεγάλο. Το ποσό γίνεται κατανοητό όταν δούμε τι κερδίζουμε από την ανακύκλωσή του. Για κάθε τόνο χαρτιού που ανακυκλώνουμε, λοιπόν, σώζουμε 17 δέντρα, 32.000 λίτρα νερού, δύο βαρέλια πετρελαίου και 4.100 κιλοβατώρες ηλεκτρικού ρεύματος ικανού να καλύπτει τις ανάγκες ενός σπιτιού για πέντε μήνες. Σημαντική είναι και η εξοικονόμηση αερίων του θερμοκηπίου (πάνω από 74%), καθώς και η μείωση του όγκου των απορριμμάτων.
 Ένας τόνος από υψηλής ποιότητας ανακυκλωμένο χαρτί μπορεί να αντικαταστήσει τρεις τόνους ξύλο για χαρτί. Δυστυχώς, όμως, τα περισσότερα περιοδικά που κυκλοφορούν σήμερα στην Ελλάδα δεν χρησιμοποιούν ανακυκλωμένο χαρτί.
  Ταυτόχρονα, στην προσπάθεια για ιλουστρασιόν εκτυπώσεις περνούν το χαρτί με επικάλυψη καολίνης, η οποία περιέχει άργιλο. Ο άργιλος όμως δυσκολεύει την ανακύκλωση, καθώς δημιουργεί σβώλους και δίνει κακής ποιότητας ανακυκλωμένο χαρτί.
5 λεπτά για να αδειάσει, 200 χρόνια για να λιώσει
  Χρησιμοποιούμε ένα ποτηράκι για ένα λεπτό και αυτό κάνει 200 χρόνια να λιώσει! Μάλλον δεν συμφέρει... Αλλά καθώς τα φαστ φουντ, το φαγητό «παραγγελία απέξω» και το φαγητό στο πόδι επεκτείνονται, τα πλαστικά πιατάκια, ποτηράκια, μαχαιροπήρουνα και κάθε είδους σκεύη μιας χρήσης γίνονται πια συνώνυμα της καθημερινότητας. Φτιαγμένα συνήθως από πολυστυρένιο, αποτελούν μεγάλο μέρος του συνολικού όγκου των πλαστικών απορριμμάτων και είναι εξίσου δύσκολο να διαλυθούν.
Το 1/3 των σκουπιδιών μας είναι κομπόστ
  Φλούδες από φρούτα, λαχανικά και κάθε είδους υπολείμματα φαγητού πέφτουν «χύμα» στον σκουπιδοτενεκέ μας, φτάνοντας το 35- 50% του συνόλου των σκουπιδιών μας. Τα οργανικά σκουπίδια αποτελούν έτσι ένα μεγάλο μέρος του όγκου των αποβλήτων που κατευθύνονται για ταφή. Όπως ανακατεύονται με τα άλλα απορρίμματα, δυσκολεύουν την ανακύκλωση. Απεναντίας, εάν έπεφταν σε ξεχωριστό κάδο ή (ακόμα καλύτερα) εάν συλλέγονταν σε ειδικούς κάδους κομποστοποίησης σε κάθε σπίτι, θα μπορούσαν να μας δώσουν πολύ καλό κομπόστ, κατάλληλο για επιχωματώσεις και καλλιέργειες.
 

επιστροφή

 

7. Αιολική ενέργεια παντός... νερού

 

Η πρωτοπόρα Ικαρία με το σχεδιαζόμενο «μινι» αναστρέψιμο υδροηλεκτρικό έργο των Ραχών, μοναδικό μέχρι σήμερα στην Ελλάδα, φαίνεται ότι γεννάει ιδέες.

Ωστόσο, δεν μπορούμε παρά να ανησυχούμε για το γιγαντισμό που παίρνει αυτή η ιδέα (μας θυμίζει τις εκατοντάδες ανεμογεννήτριες που θα ήθελαν να στήσουν σε κάθε νησί). Και σε αυτή την περίπτωση ισχύει αυτό που λέγαμε και πιο πάνω: Η αποκέντρωση του συστήματος ενέργειας και η επιδίωξη της τοπικής ενεργειακής αυτάρκειας θα πρέπει να είναι η κατεύθυνση. Η συγκέντρωση και οι υψηλές κερδοφορίες των ιδιωτών δεν είναι παρά μια νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση. Μια κατεύθυνση που μπορεί να φέρει τους ίδιους επιχειρηματίες που ανακατεύονται με τα αιολικά-μαμούθ στην επέκταση της επιχειρηματικής τους δράσης ακόμη και στην πυρηνική ενέργεια. Μόλις πριν λίγες μέρες ακυρώθηκαν τα γερμανικά-ελληνικά εργοστάσια που επιχείρησε η Κυβέρνηση να εγκρίνει στην Ελλάδα, και τα οποία θα έκαιγαν …κάρβουνο για να παράγουν ηλεκτρική ενέργεια!

Όλοι καταλαβαίνουμε ότι το κεφάλαιο δεν έχει ούτε πατρίδα ούτε όρια ούτε φυσικά φιλοπεριβαλλοντική ευαισθησία (παρά μόνο συμπτωματικά ή/και στις περιπτώσεις εξωραϊσμού του προφίλ ορισμένων εταιρειών). 

Η πρόταση της ΡΑΕ που δημοσιεύουμε στη συνέχεια, δεν απευθύνεται σε κάποια εύρωστη αυτοδιοίκηση (τοπική ή Νομαρχιακή), ή σε κάποιο συνεταιριστικό-πολυμετοχικό τοπικό σχήμα. Απευθύνεται στο μεγάλο κεφάλαιο. Και ανησυχουμε διπλά γιατί με τέτοια κατεύθυνση και πολιτική το δικό μας αναστρέψιμο υδροηλεκτρικό έργο των Ραχών μπορεί να καταλήξει στα χέρια κάποιου ιδιώτη και όχι στη σύμπραξη-συνεργασία μεταξύ της ΔΕΗ και του τοπικού δήμου. Ανησυχούμε όσο δεν βαδίζουμε προς λογικές και πολιτικές τοπικής-περιφερειακής αυτονομίας. Διαβάστε προσεκτικά ιδιαίτερα το ακόλουθο σημείο του άρθρου: «Ήδη ιδιώτες έχουν καταθέσει στη ΡΑΕ αιτήσεις για 2 τέτοιους σταθμούς στην Κρήτη, ενώ ακούγεται ότι ετοιμάζονται και άλλοι (Λέσβο, Κάρπαθο, Κρήτη, κ.ά.)».  Τι σημαίνει και αλλού; Ιδιώτες και στο αναστρέψιμο Ραχών Ικαρίας;

 

Πρόταση της ΡΑΕ για αιολικά πάρκα μαμούθ 10.000 μεγαβάτ

Πολλά και μικρά υδροηλεκτρικά έργα που θα έχουν δυνατότητα «αποθήκευσης» της αιολικής ενέργειας, ώστε αυτή να χρησιμοποιείται τις ώρες που πραγματικά την έχουμε ανάγκη, είναι η λύση για τη διείσδυση των ανανεώσιμων πηγών στην Ελλάδα.

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Γιώργος Φιντικάκης gfid@dolnet.gr

 

Τα φράγματα αυτά θα λύσουν το πρόβλημα «αποθήκευσης» της αιολικής ενέργειας και θα επιτρέψουν στο ηλεκτρικό σύστημα της χώρας να «σηκώσει» τουλάχιστον 10.000 μεγαβάτ αιολικών μέσα στα επόμενα χρόνια, αντί για τα μόλις 870 μεγαβάτ που έχουμε σήμερα.

Το μεγαλόπνοο σχέδιο προβλέπεται σε μελέτη που έχει ετοιμάσει η Ρυθμιστική Αρχή

«ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗ»

Δυνατότητα «αποθήκευσης» της παραγόμενης ενέργειας έχουν τα λεγόμενα «αντλητικά ή υβριδικά υδροηλεκτρικά έργα»

Ενέργειας (ΡΑΕ) για την αποτελεσματική αξιοποίηση της αιολικής ενέργειας. Έτσι η χώρα μας- σύμφωνα με τη ΡΑΕ- θα πετύχει τους στόχους της νέας πρότασης οδηγίας της Κομισιόν για αύξηση της συμμετοχής των ΑΠΕ στο ενεργειακό μας ισοζύγιο, από 7% σήμερα, στο 18% ώς το 2020.

 

Η διαδρομή

Σήμερα η μοναδική τεχνολογία που έχει τη δυνατότητα «αποθήκευσης» της παραγόμενης ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα είναι τα λεγόμενα «αντλητικά ή υβριδικά υδροηλεκτρικά έργα». Τα έργα αυτά λειτουργούν ως εξής: η ενέργεια που παράγεται από ένα αιολικό πάρκο μεταφέρεται μέσω του συστήματος στην αντλία του υδροηλεκτρικού έργου. Με τη σειρά της η αντλία κινητοποιείται και μεταφέρει νερό από έναν ταμιευτήρα χαμηλού υψομέτρου σε έναν υψηλότερου υψομέτρου, όπου και «αποθηκεύεται» ως δυναμική πλέον ενέργεια. Όταν χρειαστεί η ενέργεια αυτή να μετατραπεί ξανά σε ηλεκτρική για να καλύψει τυχόν ανάγκες του συστήματος τότε ακολουθεί την αντίστροφή διαδρομή: δηλαδή το νερό μεταφέρεται από τον επάνω στον κάτω ταμιευτηρα. Εκεί ένας υδροστρόβιλος μετατρέπει την κίνηση του νερού σε ηλεκτρική και τη διοχετεύει πάλι πίσω στο σύστημα. Σε μέγεθος οι ταμιευτήρες αυτοί προβλέπεται να είναι μικρότεροι από τους σημερινούς της ΔΕΗ, διότι το νερό θα ανακυκλώνεται επομένως δεν θα υπάρχει ανάγκη για μεγάλες λεκάνες.

 

Μελέτες

Ήδη η ΔΕΗ διαθέτει δύο φράγματα που λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο (Σφυκιά, Θησαυρός), με τη διαφορά ότι το βράδυ αντί για αιολική ενέργεια τροφοδοτούνται με λιγνιτική παραγωγή από γειτονικούς σταθμούς, την οποία και «αποθηκεύουν» για ώρα ανάγκης, ώστε να υποκαταστήσουν τη λειτουργία ακριβών μονάδων την ημέρα. Ίσως τα δύο αυτά φράγματα μελλοντικά να συνδεθούν με αιολικούς σταθμούς.

Το πόσα ακριβώς υδροηλεκτρικά έργα θα απαιτηθούν για να επιτευχθεί ο στόχος των 10.000 ΜW αιολικής ισχύος θα εξειδικευτεί από τη μελέτη που έχει αναθέσει η ΡΑΕ στο Κέντρο Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΚΑΠΕ) και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Πρόχειρες πάντως εκτιμήσεις μιλούν για τουλάχιστον 1.000- 2.000 ΜW υδροηλεκτρικών. Ήδη ιδιώτες έχουν καταθέσει στη ΡΑΕ αιτήσεις για 2 τέτοιους σταθμούς στην Κρήτη, ενώ ακούγεται ότι ετοιμάζονται και άλλοι (Λέσβο, Κάρπαθο, Κρήτη, κ.ά.).

 

Τα πλεονεκτήματα

Τα πλεονεκτήματα από την κατασκευή αιολικών που θα υποστηρίζονται από υδροηλεκτρικά είναι πολλαπλά, σύμφωνα με τη ΡΑΕ:

● Δεδομένου ότι η τιμή των καυσίμων και η οριακή τιμή του συστήματος αυξάνονται συνεχώς, η λειτουργία τους θα είναι ανταγωνιστική.

● Όσο θα αυξάνεται η παραγόμενη ενέργεια από αιολικά, τόσο θα μειώνεται το σύνολο των εκπομπών CΟ2 της χώρας, άρα και το κόστος για τη ΔΕΗ και τους ιδιώτες παραγωγούς, το οποίο προφανώς θα καταλήγει στον καταναλωτή.

● Αυξάνεται πάρα πολύ η εγχώρια παραγωγή και μειώνεται έτσι η εξάρτηση από εισαγωγές.

● Όσο μεγαλύτερη κατακράτηση νερού έχουμε τόσο θα εξασφαλίζεται και η αποτελεσματικότερη ύδρευση περιοχών αλλά και η άρδευση καλλιεργήσιμης γης.

Το μόνο μειονέκτημα ενός υδροηλεκτρικού είναι το κόστος κατασκευής του. Το κόστος ανά μεγαβάτ ενός υδροηλεκτρικού κυμαίνεται στα 2-3 εκατ. ευρώ, έναντι 1,3 εκατ. ευρώ για μια μονάδα λιθάνθρακα και 700.000

ευρώ για μια μονάδα συνδυασμένου κύκλου (φυσικό αέριο). Αν και ακριβά στην κατασκευή τους, είναι ωστόσο πολύ πιο φθηνά στη λειτουργία τους συγκριτικά με τις συμβατικές μονάδες, δεδομένης της συνεχούς αύξησης των τιμών των καυσίμων.

TA NEA 31-3-08

 

επιστροφή

 
 

8. ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΤΗΣ ΧΑΡΤΑΣ ΓΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ

 

Αναδημοσιεύουμε άλλη μια προσπάθεια που μπορεί να αποβεί γόνιμη. Οι Οικολογικές Γειτονιές είναι μέσα στη λογική που υποστηρίζουμε. Έχει ενδιαφέρον ότι δημόσιοι φορείς, πανεπιστήμια αλλά και η αυτοδιοίκηση άλλων κρατών συμμετέχει ενεργά σε τέτοιες προσπάθειες. Και με λύπη θα αναφέρουμε ότι η αυτοδιοίκηση της Επαρχίας Ικαρίας δεν διατήρησε τις εταιρικές σχέσεις που είχαν δομηθεί πριν από μερικά χρόνια από την Αναπτυξιακή Εταιρεία Επαρχίας Ικαρίας με άλλες αυτοδιοικήσεις και φορείς της Ελλάδας και του εξωτερικού στο πλαίσιο ευρωπαϊκών προγραμμάτων που εκτελέστηκαν με επιτυχία, και μάλιστα με project leader την Ικαρία. Με άλλα λόγια, χάσαμε ένα συγκριτικό πλεονέκτημα που είχαμε για να συνεχίσουμε μια πολιτική στην κατεύθυνση της τοπικής αυτονομίας, που αύριο μπορεί να γεννήσει μια τοπική-οικουμενικότητα: Το γνωστό glocal (global+local) αντί του σκέτου global που προωθείται σήμερα από τη νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση.

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ*

Ολοκληρώθηκε το απόγευμα της Παρασκευής 18 Απριλίου το διεθνές συνέδριο "Χτίζοντας

Οικο-Γειτονιές στη Μεσόγειο" που διοργάνωσε το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS  στην Αθήνα, στις 17-18 Απριλίου 2008, με την επίσημη ίδρυση του νέου διεθνούς Ευρω-Μεσογειακού δικτύου «Μεσογειακές Οικολογικές Γειτονιές – Med Eco-Quartiers» με τη συμμετοχή φορέων της αυτοδιοίκησης, ερευνητικών ινστιτούτων, επαγγελματικών ενώσεων και ΜΚΟ καθώς και με την υπογραφή της «Χάρτας για τις ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ».

Το συνέδριο "Χτίζοντας Οικο-Γειτονιές στη Μεσόγειο" συγκέντρωσε συνολικά *300 περίπου εκπροσώπους υψηλού επιπέδου από το χώρο της αυτοδιοίκησης, των πανεπιστημίων, των επαγγελματικών επιμελητηρίων, μη κυβερνητικών οργανισμών καθώς και πανεπιστημιακοί, ερευνητές, ειδικοί, επαγγελματίες από το χώρο του σχεδιασμού και των κατασκευών, αρχιτέκτονες, φοιτητές - από την Ελλάδα και την Ευρώπη*.

Οι μεσογειακές πόλεις υπήρξαν για χιλιετίες λίκνα πολλών πολιτισμών. Σήμερα όμως είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στις ανθρώπινες δραστηριότητες και την κλιματική αλλαγή και χρειάζονται μια βιώσιμη και οργανωμένη πολεοδομία αλλά και νέες πολιτικές προσεγγίσεις και κινητοποίηση των πολιτών για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις του μέλλοντος.

Στο συνέδριο συζητήθηκαν αναλυτικά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το δομημένο περιβάλλον, τα αστικά κέντρα και οι γειτονιές στη Μεσόγειο αλλά κυρίως παρουσιάσθηκαν πολιτικές, καλές πρακτικές και πρωτοβουλίες σε διάφορες χώρες για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής και να γίνουν βιώσιμες οι μεσογειακές πόλεις. Έγινε ανταλλαγή εμπειριών από εφαρμοσμένες πρακτικές σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες από παρεμβάσεις για «οικολογικές γειτονιές» και αποφασίστηκε η δημιουργία ενός *μόνιμου δικτύου συνεργαζόμενων φορέων που θα προωθούν συστηματικά τις Οικολογικές Γειτονιές στη Μεσόγειο *τόσο σε επίπεδο σχεδιασμού και πολιτικών όσο και σε επίπεδο εφαρμογής.

Οι συμμετέχοντες μεταξύ άλλων τόνισαν τη σημασία οργανωμένων παρεμβάσεων  για βιώσιμες πόλεις που ξεκινάνε από την *κλίμακα της γειτονιάς* που είναι μια σημαντική μονάδα, τόσο για το σχεδιασμό όσο και για την πρακτική. Η γειτονιά, οργανικά ενσωματωμένη στον αστικό ιστό, είναι στην ουσία το πιο προσιτό επίπεδο της πόλης για τη ζωή των κατοίκων, τόπος συγκέντρωσης της οικογενειακής, κοινωνικής και οικονομικής ζωής.

Οι φορείς που συμμετείχαν στο διήμερο συνέδριο τόνισαν την ανάγκη διαμόρφωσης ενός μακροχρόνιου οράματος για την πόλη, σε συμφωνία με τους κατοίκους και το σύνολο των διαφόρων κοινωνικών εταίρων καθώς και συγκρότηση ενός αποτελεσματικού συστήματος διαχείρισης και προγραμματισμού που να είναι διαφανές και προσαρμοσμένο στις τοπικές ανάγκες.   Συζητήθηκαν αναλυτικά θέματα όπως ο οικολογικός αστικός σχεδιασμός, οι «πράσινες» μεταφορές, η ενεργειακή απόδοση στα κτίρια και τους οικισμούς, η ορθολογική διαχείριση πόρων και αποβλήτων, η μείωση της κατανάλωσης νερού και η ανακύκλωσή του ενώ

παρουσιάστηκαν μελέτες, προγράμματα και μεθοδολογικά εργαλεία για τον αειφόρο σχεδιασμό των πόλεων, τη βιοκλιματική αρχιτεκτονική και την οικολογική δόμηση.

*Οι πρώτοι φορείς που υπέγραψαν στην Αθήνα τη «Χάρτα για τις ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ» είναι: οι Δήμοι Πεζένας (Γαλλία), Φαέντζα (Ιταλία), Ελευσίνας, Ν. Σμύρνης, Διονύσου (Ελλάδα), το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ **SOS**, το Πανεπιστήμιο της **Genova**/ Τμήμα Μηχανικών **DICAT**, το Πανεπιστήμιο ** Chieti** **Pescara** (Ιταλία), η **NEOPOLIS** (Γαλλία), το Πολυτεχνείο της Καταλονίας, η Συμμαχία των Ευρωπαϊκών Πόλεων του Πολιτισμού (**AVEK**), το Εμπορικό Επιμελητήριο της Περιφέρειας **Drome** **(Γαλλία), η Ιταλική Ομοσπονδία για την Κατοικία (**FEDERCASA**),  η Ομάδα Εργασίας «Βιώσιμη Αστική Ανάπτυξη» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Κοινωνικής Κατοικίας (**CECODHAS**), **o** **Οργανισμός για την Ποιότητα της Κατοικίας της Κυβέρνησης της

Καταλονίας και ο Οργανισμός Εργατικής Κατοικίας (Ελλάδα)*.

Την «Χάρτα για τις ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΕΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ» αναμένεται στη συνέχεια να υπογράψουν δεκάδες Δήμοι, πανεπιστήμια, οργανισμοί κοινωνικής κατοικίας, μη κυβερνητικές οργανώσεις και επαγγελματικές ενώσεις που θα συναντηθούν εκ νέου στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου στην πόλη Φαέντζα της Ιταλίας. Το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS θα λειτουργήσει ως το εθνικό κέντρο αναφοράς για να προωθηθεί η χάρτα και το Δίκτυο «Οικο-γειτονιών στη Μεσόγειο» σε εθνικό επίπεδο, ενώ θα συμβάλλει ενεργά και στην επέκτασή του και σε άλλες μεσογειακές χώρες.

  ------------------------------

Το συνέδριο "Χτίζοντας Οικο-Γειτονιές στη Μεσόγειο" διοργανώθηκε από το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS στο πλαίσιο του Έργου INTERREG IIB MEDOCC "Med Eco-Quartiers" που υλοποιείται με την υποστήριξη της ΕΕ και συντονίζεται από τον Δήμο της Πεζένας (Γαλλία).

 ------------------------------

*Το συνέδριο "Χτίζοντας Οικο-Γειτονιές στη Μεσόγειο" πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, ενώ είχε τεθεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Μεταφορών και επικοινωνιών και της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Νομού Αττικής.*

Στο πλαίσιο του συνεδρίου πραγματοποιήθηκαν οργανωμένες επισκέψεις και ξεναγήσεις των ενδιαφερόμενων συνέδρων σε σημεία περιβαλλοντικού και οικιστικού ενδιαφέροντος της Αθήνας. Παράλληλα, στο φουαγιέ του συνεδριακού χώρου θα λειτουργήσει έκθεση φωτογραφίας με θέμα «Πόλη και Περιβάλλον» που δημιούργησαν σπουδαστές του εκπαιδευτικού ομίλου AKTO – Art & Design

 

Για περισσότερες πληροφορίες: *Νίκος Χρυσόγελος, πρόεδρος ΔΣ Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ **SOS***  *Τηλ: 210 8228795 – 6936672882*

 

επιστροφή

 

9. «Πράσινα Επαγγέλματα και Παράκτιες Περιοχές»

 

Μια σημαντική ημερίδα διοργανώθηκε τον Μάρτη στην Αθήνα από το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS με θέμα τα πράσινα επαγγέλματα και τις παράκτιες περιοχές. Έγινε την Πέμπτη, 13 Μαρτίου 2008 στις 16:00  στην Βιβλιοθήκη του Ιδρύματος «Αικατερίνη Λασκαρίδη»
(Πραξιτέλους 169 και Μπουμπουλίνας, Πειραιάς).
Η ημερίδα πραγματοποιήθηκε με την στήριξη της Βιβλιοθήκης του Ιδρύματος «Αικατερίνη Λασκαρίδη».
Για να πάρουν μια καλή γεύση και περισσότερες πληροφορίες οι αναγνώστες μας αναδημοσιεύουμε 2 άρθρα από τον ημερήσιο τύπο. Συνιστούμε ιδιαίτερα το 2ο άρθρο γιατί πιστεύουμε ότι μια εξειδίκευσή του στις συνθήκες της Επαρχίας μας μπορεί να βρει σύγχρονες λύσεις για σημαντικά αναπτυξιακά ζητήματα του τόπου μας με ταυτόχρονη μείωση της νεανικής ανεργίας και μεταστροφή της νεολαίας μας προς σύγχρονα –καινοτόμα- πρωτοποριακά και δημιουργικά επαγγέλματα.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ημερίδα επικοινωνήστε με το 210 8228795 (κα Κυριαζή) ή στο 
http://www.medsos.gr/. 

 

επιστροφή

 

9α. Δώστε χώρο στα «πράσινα» επαγγέλματα

 

Του ΦΙΛΗ ΚΑΪΤΑΤΖΗ

Περισσότερες από 22.000.000 θέσεις εργασίας πρέπει να δημιουργηθούν στην Ε.Ε. των «25» έως το 2010 σύμφωνα με «τη στρατηγική της Λισαβόνας», αλλά είναι σημαντικό να δοθεί ο απαραίτητος χώρος στα «πράσινα» επαγγέλματα. Και φυσικά, να μην επιδεινωθούν οι περιβαλλοντικοί δείκτες.

Με αφορμή τα νέα δεδομένα της κλιματικής αλλαγής αναπροσαρμόστηκε ο στόχος που έθεσαν οι ηγέτες, οι οποίοι συμμετείχαν στη σύνοδο κορυφής της Λισαβόνας (Μάρτιος 2000) για μια Ε.Ε. με την πιο ανταγωνιστική οικονομία στον κόσμο έως το 2010. Θεωρήθηκε πολύ φιλελεύθερη αυτή η θέση-στόχος και με πιέσεις του Ευρωκοινοβουλίου «εισχώρησε» η περιβαλλοντική διάσταση στην οικονομική αυτή πορεία.
«Πράσινες» θέσεις εργασίας αναπτύσσονται στην Ευρώπη, τις ΗΠΑ, αλλά και τον υπόλοιπο κόσμο.
Τα στοιχεία του οργανισμού οικονομικής συνεργασίας και ανάπτυξης παρουσιάζουν την «πράσινη» απασχόληση να καλύπτει παγκοσμίως το 0,4-3% της συνολικής απασχόλησης, ενώ στην Ε.Ε. το αντίστοιχο ποσοστό είναι κατά μέσο όρο 1,3%.
«Πράσινα» επαγγέλματα και παράκτιες περιοχές είναι το θέμα ημερίδας που διοργανώνει απόψε και από ώρα 16.00 έως 20.00 το δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS με τη στήριξη της βιβλιοθήκης του ιδρύματος «Αικατερίνη Λασκαρίδη».
Η εκδήλωση-συζήτηση γίνεται στη βιβλιοθήκη, Πραξιτέλους 169 και Μπουμπουλίνας, Πειραιάς.
Ο πρόεδρος του δικτύου Νίκος Χρυσόγελος επικαλούμενος και στοιχεία της Κομισιόν είπε ότι «τα "πράσινα" επαγγέλματα και ο κοινωνικός τομέας είναι οι πιο δυναμικοί τομείς που μπορούν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση της ανεργίας.
Σε μελέτες της Eurotec-Eurostat-E.E. εκτιμάται ότι μόνον στον τομέα των ΑΠΕ-ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μπορούν να δημιουργηθούν ακόμη και 1.000.000 "πράσινες" θέσεις εργασίας έως το 2010, έτσι ώστε να συμβάλουν στη μείωση της ανεργίας και στη μείωση των εκπομπών του θερμοκηπίου».
Πάντως, οι αισιόδοξες προβλέψεις θέλουν το 2030 να έχουμε πάνω από 20.000.000 θέσεις εργασίας, θα υπάρχουν στον τομέα των ΑΠΕ, με 2,1 εκατομμύρια στα αιολικά, 6,3 στα ηλιακά και 12 στη βιομάζα.
Στόχος μας στην ημερίδα, διευκρίνισε ο Νίκος Χρυσόγελος, «είναι να συζητηθούν και να προωθηθούν στην κοινή γνώμη ζητήματα που αφορούν την ανάγκη προστασίας και ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων περιοχών της Νομαρχίας Πειραιά και πως αυτή η ανάγκη συνδέεται με νέα επαγγέλματα και τομείς απασχόλησης, τη λεγόμενη δηλαδή "πράσινη" οικονομία και απασχόληση».
«Για να μην πάμε μακριά», είπε ο πρόεδρος του δικτύου «εδώ στον τόπο μας έχουμε δυνατότητες ανάπτυξης "πράσινων" επαγγελμάτων σε τομείς όπως η βιολογική γεωργία - κτηνοτροφία - μελισσοκομία, η ορθολογική εξόρυξη και εκμετάλλευση ορυκτών πόρων, η αποκατάσταση ξερολιθιών κ.ά. Οπως επίσης η δημιουργία θέσεων εργασίας σε θαλάσσιες προστατευόμενες περιοχές. Μιλάμε για ένα εύρος ειδικοτήτων».
Γίνεται στην Ιταλία, γιατί να μη συμβεί και εδώ; Γιατί να βλέπουμε τον θαλάσσιο τουρισμό μας χωρίς αυτές τις «πράσινες» προοπτικές;

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 13/03/2008

 

επιστροφή

 

9β. Τα «πράσινα» επαγγέλματα ανθούν

 

Επιθεωρητής ενεργειακής αποδοτικότητας κτιρίων, βιολογικός ιχθυοκαλλιεργητής, εργαζόμενος σε μονάδα παραγωγής φωτοβολταϊκών, μελετητής τουριστικής φέρουσας ικανότητας, ξεναγός αλιευτικού τουρισμού, κοινωνιολόγος ειδικός στην περιβαλλοντική διαβούλευση. Είναι ορισμένα από τα «πράσινα» επαγγέλματα που «ανοίγει» η στροφή της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας προς την εξοικονόμηση φυσικών πόρων, προς τη φιλοπεριβαλλοντική παραγωγή προϊόντων. Εκθεση ειδικής επιτροπής του ΟΗΕ, που δημοσιεύθηκε τον Ιανουάριο, υπολογίζει σε άνω των 2,3 εκατομμυρίων παγκοσμίως τους εργαζομένους που απασχολούνται, για παράδειγμα, στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ως το 2030 θα γίνουν 20 εκατομμύρια.

 

Το περιβάλλον αλλάζει την αγορά εργασίας

Αυξάνονται συνεχώς σε ΗΠΑ, Ευρώπη και Κίνα οι απασχολούμενοι στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στις βιολογικές καλλιέργειες

Του Γιαννη Ελαφρου

 

Επιθεωρητής ενεργειακής αποδοτικότητας κτιρίων, βιολογικός ιχθυοκαλλιεργητής, εργαζόμενος σε μονάδα παραγωγής φωτοβολταϊκών, μελετητής τουριστικής φέρουσας ικανότητας, ξεναγός αλιευτικού τουρισμού, κοινωνιολόγος ειδικός στην περιβαλλοντική διαβούλευση. Να ορισμένα από τα «πράσινα επαγγέλματα» του μέλλοντος, που αναμένεται να δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας στο άμεσο μέλλον. «Πράσινες δουλειές» λοιπόν, αλλά καμία σχέση με «πράσινα άλογα». Μη φαντάζεστε κυνηγούς διοξειδίου του άνθρακα ή διασώστες της στοιβάδας του όζοντος και άλλα τέτοια εξωτικά. Απλά, η αναγκαία στροφή της παγκόσμιας οικονομικής δραστηριότητας προς την εξοικονόμηση ενέργειας, νερού και όλων των φυσικών πόρων, προς την παραγωγή διαφορετικών προϊόντων και με διαφορετικό τρόπο (π.χ. βιολογική γεωργία), έτσι ώστε να μην επιβαρύνεται το περιβάλλον, η ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων που σέβονται και δεν υποβαθμίζουν τη φύση (π.χ. οικο-τουρισμός αντί για εντατικός τουρισμός του τσιμέντου και του πλαστικού) θα δημιουργήσει νέες θέσεις εργασίας στους συγκεκριμένους τομείς, νέα πράσινα επαγγέλματα και κυρίως θα τροποποιήσει τα παραδοσιακά. Δηλαδή, εκεί που σήμερα έχουμε τον παραδοσιακό αγρότη της εντατικής γεωργίας και των χημικών λιπασμάτων, θα συναντάμε όλο και πιο συχνά τον βιοκαλλιεργητή. Eκθεση επιτροπής του ΟΗΕ, που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο του 2008, υπολογίζει σε άνω των 2,3 εκατ. τους εργαζομένους στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας παγκόσμια. Συγκεκριμένα: 300.000 στην αιολική ενέργεια, 115.000 στα φωτοβολταϊκά, 625.000 στα ηλιακά θερμικά, 1.200.000 στη βιομάζα, 39.000 στα υδροηλεκτρικά και 25.000 στη γεωθερμία. Μάλιστα τα στοιχεία αυτά καλύπτουν σε πολλές περιπτώσεις μόνο τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και την Κίνα, με αποτέλεσμα στην πράξη οι εργαζόμενοι στο τομέα της «πράσινης ενέργειας» να είναι πολύ περισσότεροι. Αλλά το πιο σημαντικό είναι ότι η επιτροπή του ΟΗΕ υπολογίζει σε 20 εκατ. τους εργαζομένους μέχρι το 2030. Προβλέπει δηλαδή σχεδόν τον δεκαπλασιασμό του κλάδου! Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, η δυναμικότητα ορισμένων άλλων σημαντικών κλάδων της παγκόσμιας οικονομίας (όπως παρατίθενται από την ίδια επιτροπή) είναι: Πετρέλαιο και φυσικό αέριο 2 εκατ. εργαζόμενοι, εξόρυξη άνθρακα 11 εκατ. και αερομεταφορές 4 εκατομμύρια. Η μεγέθυνση των «πράσινων επαγγελμάτων» και της οικονομίας προστασίας του περιβάλλοντος αποτελεί μια σημαντική πρόκληση για την Ελλάδα. Το ερώτημα είναι αν θα συνεχίσει να είναι απλώς καταναλωτής των νέων «πράσινων» τεχνολογιών ή θα μπορέσει να δημιουργήσει μια σταθερή ερευνητική και παραγωγική βάση σε ορισμένους τομείς, έτσι ώστε να δημιουργεί θέσεις εργασίας και στους τομείς της έρευνας, της καινοτομίας, της παραγωγής και όχι μόνο της εγκατάστασης. Οπως πέτυχε, για παράδειγμα, στον τομέα των ηλιακών θερμικών συστημάτων (ηλιακοί θερμοσίφωνες κ.λπ.), όπου οι ελληνικές επιχειρήσεις απασχολούν 3.700 εργαζομένους και αποτελούν από τις βασικές εξαγωγικές δυνάμεις του κόσμου. Δυστυχώς, δεν φαίνεται να γίνεται το ίδιο στους τομείς των ανανεώσιμων πηγών, όπου παρά τα ισχυρότατα πεδία που έχει η χώρα μας παραμένουμε μόνο καταναλωτές και μάλιστα με μεγάλη καθυστέρηση.

 

«Πράσινος υδραυλικός» και νέα επαγγέλματα

Στο μέλλον, όλο και περισσότερο θα καλούμε τον «πράσινο υδραυλικό»! «Καθώς οι συνέπειες των περιβαλλοντικών προβλημάτων, σε παγκόσμια και τοπική κλίμακα, στους υδατικούς πόρους γίνονται όλο και πιο εμφανείς, δημιουργείται η ανάγκη για νέα επαγγέλματα που θα συμβάλλουν στη βιώσιμη διαχείριση του νερού και του περιβάλλοντος γενικότερα», λέει στην «Κ» η κ. Σταυρούλα Κορδέλα, από την περιβαλλοντική οργάνωση «Μεσόγειος SOS», με στελέχη της οποίας συναντηθήκαμε στο πλαίσιο της καμπάνιας της για τα «πράσινα επαγγέλματα».

Ο «πράσινος υδραυλικός» θα είναι ειδικευμένος στη δημιουργία δικτύων και εγκαταστάσεων -από το σπίτι και γενικότερα- που θα εξοικονομούν νερό, θα το καθαρίζουν ολικά ή μερικά, θα το επαναχρησιμοποιούν και όλα αυτά με όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας. Δίπλα στους υδραυλικούς προστασίας του περιβάλλοντος ήδη αναπτύσσεται ένας ολόκληρος κλάδος που δημιουργεί, εμπορεύεται, τοποθετεί και συντηρεί συσκευές επιβράδυνσης της ροής του νερού, συστήματα για επαναχρησιμοποίηση του νερού και χρήση του βρόχινου νερού (για οικιακή χρήση), συστήματα ψύξης στη βιομηχανία, επαναχρησιμοποίησης και βιολογικών καθαρισμών, όπως και αρδευτικά συστήματα με έμφαση στην εξοικονόμηση.

 

Βασικοί πρωταγωνιστές

Το ενδιαφέρον των πολιτών είναι ήδη μεγάλο: σε πολλές περιοχές όπου υπάρχουν σπίτια με κήπο έχουν δημιουργηθεί μικροί βιολογικοί καθαρισμοί για το πότισμα και το καθάρισμα. Ο αγρότης, ο γεωργός ή ο κτηνοτρόφος, που έρχεται διαρκώς σε επαφή με τη φύση, είναι από τους βασικούς πρωταγωνιστές μιας στροφής προς τα πράσινα επαγγέλματα.

Ηδη στην Ελλάδα υπάρχουν 15.000 πιστοποιημένοι βιοκαλλιεργητές, αριθμός που αυξάνεται διαρκώς, παρά τα πολυάριθμα εμπόδια που αντιμετωπίζουν στο να τα καταφέρουν. Κάθε βιοκαλλιεργητής μπορεί να έχει άνω της μίας καλλιέργειας και να απασχολεί αρκετά άτομα.

Γύρω από τη βιολογική γεωργία αναπτύσσεται ήδη ένα ευρύ δίκτυο δραστηριοτήτων. Περίπου 100, ένας ανά 150 - 200 βιοκαλλιεργητές είναι οι γεωτεχνικοί (γεωπόνοι κλπ.) που βοηθούν τον τομέα. Η ανάπτυξη της γεωργίας που σέβεται τη φύση και τον άνθρωπο (τόσο τον αγρότη όσο και τον καταναλωτή), αποφεύγοντας τα χημικά και την εντατική καλλιέργεια, απαιτεί περισσότερη ανθρώπινη εργασία, έχει μεγαλύτερη ένταση εργασίας, άρα δημιουργεί και περισσότερες θέσεις εργασίας στον αγροτικό τομέα.

«Η βιολογική γεωργία απαιτεί από 10% - 40% περισσότερες εργατοώρες από τη συμβατική», σημειώνει ο γεωπόνος, ειδικευμένος στη βιολογική γεωργία, κ. Ηλίας Κάνταρος. Ενας άλλος τομέας ανάπτυξης πράσινων επαγγελμάτων είναι ο οικοτουρισμός. Γνωρίζουμε ήδη την ανάπτυξη του ήπιου φυσιολατρικού τουρισμού στα βουνά, μερικές φορές σε συνδυασμό με χειμερινά σπορ, ενώ έχουν εμφανιστεί πολλά ειδικά τουριστικά γραφεία, που ειδικεύονται στον εναλλακτικό τουρισμό, που δηλώνει ότι σέβεται το περιβάλλον (άλλο αν δεν το πετυχαίνει πάντα).

 

Πράσινος τουρισμός

Ανοίγονται νέες δυνατότητες. Για παράδειγμα, η Σίφνος δέχεται αρκετούς Γερμανούς τουρίστες το χειμώνα για να περπατήσουν στα μονοπάτια του νησιού (τα οποία άνοιξαν και συντηρούν οι κάτοικοι), με αποτέλεσμα να δουλεύει όλος ο κόσμος. Ενας νέος τομέας που θα μπορούσε να αναπτυχθεί είναι ο θαλάσσιος πράσινος τουρισμός.

«Στην Ιταλία υπάρχουν πάνω από 20 θαλάσσια πάρκα», μάς λέει η κ. Ρούλα Κυριαζή από την Μεσόγειος SOS. «Το παράδειγμα αυτό θα μπορούσαμε να το αναπτύξουμε και εδώ. Σε ένα θαλάσσιο πάρκο μπορεί να αναπτυχθεί ο αλιευτικός τουρισμός (όπου ο επισκέπτης θα μπορεί να ζήσει από κοντά όλη τη γοητεία του παραδοσιακού ψαρέματος, να φάει ή και να κοιμηθεί στη βάρκα), ο καταδυτικός τουρισμός, η απόλαυση ενός προστατευόμενου θαλάσσιου οικοσυστήματος, πάντα με μελέτη του ανώτατου αριθμού επισκεπτών που μπορεί να αντέξει».

Επιπλέον, η Ολοκληρωμένη Διαχείριση Παράκτιας Ζώνης, που προωθείται από την Ευρωπαϊκή Ενωση και έχει ιδιαίτερη σημασία για τις διαβρωμένες ακτές της Μεσογείου, δημιουργεί ανάγκες για νέες θέσεις εργασίας για μελετητές, εργάτες αντιδιαβρωτικών έργων, καθαριότητα ακτών, βιοκλιματική αρχιτεκτονική κλπ... Ο τομέας της ενέργειας και ειδικά της εξοικονόμησης ενέργειας -πρώτα και κύρια στον κτιριακό τομέα- είναι από τους βασικούς για την ανάπτυξη των «πράσινων θέσεων εργασίας».

«Η βιοκλιματική αρχιτεκτονική, η παραγωγή και εγκατάσταση αναβαθμισμένων και ποιοτικών μονώσεων και υαλοπινάκων, η εγκατάσταση υβριδικών ηλεκτρικών συστημάτων που αξιοποιούν το ηλεκτρικό ρεύμα του δικτύου με εκείνο που παράγει το ίδιο το σπίτι (από ήλιο, αέρα, γεωθερμία κλπ) είναι ορισμένες από τις δραστηριότητες που μπορούν να δημιουργήσουν πολλές νέες θέσεις εργασίας», τονίζει ο κ. Τάσος Κρομμύδας από τη Μεσόγειος SOS. Συνυπολογίστε και δύο τελείως καινούργια επαγγέλματα: α) Τους επιθεωρητές ενεργειακής απόδοσης, που θα αποδίδουν και θα ελέγχουν τα αντίστοιχα πιστοποιητικά στα κτίρια.

β) Τους μηχανικούς που θα μελετούν και θα υλοποιούν ενεργειακά αποδοτικά κτίρια.

Αλλά και στον τομέα των «βιώσιμων μετακινήσεων» μπορούν να δημιουργηθούν πολλές νέες θέσεις εργασίας. Καταρχήν, η μεγάλη ανάπτυξη του δικτύου των δημόσιων μέσων μαζικής μεταφοράς, που απαιτείται, θα έχει αποτέλεσμα μια μεγάλη διεύρυνση των εργαζομένων του κλάδου. Οδηγοί, μηχανικοί, συντηρητές, διοικητικοί, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι μπορούν να εργαστούν στα ΜΜΜ και στους σιδηροδρόμους που είναι φιλικοί προς το περιβάλλον. «Ενας ακόμα κλάδος που μπορεί να αναπτυχθεί», μάς λέει η κ. Πατρίτσια Γούργουρα από τη Μεσόγειος SOS «είναι αυτός του ποδηλάτου».

 

Κατασκευές ποδηλάτων

Στην Ελλάδα υπάρχουν ήδη δυο - τρία εργοστάσια που κατασκευάζουν ποδήλατα (πραγματοποιούν μάλιστα και εξαγωγές), μπορεί να φτιαχτούν και άλλα. Αλλά η ανάπτυξη της χρήσης ποδηλάτου απαιτεί την κατασκευή της ανάλογης υποδομής, ανάλογες μελέτες, ενώ μπορεί να αναπτυχθεί και ένα δίκτυο καταστημάτων πώλησης και επισκευής ποδηλάτων, καθώς και εμπορίας αξεσουάρ.

 

Ο τομέας της διαχείρισης των απορριμμάτων, της ανακύκλωσης, ανάκτησης, επαναχρησιμοποίησης μπορεί επίσης να δημιουργήσει πολλές θέσεις εργασίας.

Μάλιστα, η φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση των απορριμμάτων, με τη δημιουργία συστημάτων και εγκαταστάσεων ανάκτησης και ανακύκλωσης, δημιουργεί πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας σε σχέση με την ταφή και την καύση.

Προαιώνια, αλλά «πράσινα επαγγέλματα» του μέλλοντος είναι αυτά που σχετίζονται με την προστασία των δασών. Οχι μόνο οι δασολόγοι, αλλά και άτομα που θα «επανδρώνουν» τα δάση, ασχολούμενοι με βιώσιμο τρόπο με δασικές ασχολίες και κυρίως με την προστασία τους. Μετά τις πυρκαγιές του καλοκαιριού, μία από τις αιτίες της καταστροφής θεωρήθηκε η απουσία ανθρώπων που ζουν και δουλεύουν μέσα στο δάσος. Ατομα που θα γνώριζαν καλά το χώρο και τις ανάγκες του, θα το καθάριζαν, θα συντηρούσαν τους δρόμους και θα προειδοποιούσαν για τους κινδύνους.

 

Οι ειδικότητες του παρόντος και του μέλλοντος

Παραγωγός βιολογικών προϊόντων γεωργίας και κτηνοτροφίας.

Βιολογικός ιχθυοκαλλιεργητής.

Γεωπόνος ολοκληρωμένης ή βιολογικής γεωργίας, με αντίληψη εξοικονόμησης φυσικών πόρων (π.χ. νερό) και αποτροπή ρύπανσης (φυτοφάρμακα)

Πωλητής βιολογικών προϊόντων

Μελετητές και εργαζόμενοι σε περιοχές προστασίας (π.χ. Natura) ή σε φυσικά πάρκα και εθνικούς δρυμούς, καθώς και σε περιοχές Ολοκληρωμένης Διαχείρισης Παράκτιας Ζώνη.

Δασολόγος.

Εργαζόμενος στην προστασία και στη βιώσιμη αξιοποίηση του δάσους.

Πράσινος τουριστικός πράκτορας και οικοξεναγός. Εργαζόμενοι στον ορεινό, αγροτικό, αλιευτικό, καταδυτικό κ.λπ. τουρισμό.

Μελετητής «πράσινου τουρισμού», με εκτίμηση της φέρουσας ικανότητας μιας περιοχής.

Ενοικίαση και πώληση εξοπλισμού για τουριστικές δραστηριότητες σε προστατευόμενες περιοχές.

Εργαζόμενος σε αντιδιαβρωτικά έργα στις ακτές.

Εργαζόμενοι στην ανακύκλωση, στην ανάκτηση και επαναχρησιμοποίηση των απορριμμάτων.

Βιοκλιματικός αρχιτέκτονας.

«Πράσινος υδραυλικός», ειδικευμένος στην εξοικονόμηση νερού.

Υδραυλικός μηχανικός ειδικός στην προστασία των υδάτινων πόρων.

Τεχνικός υδραυλικών έργων εξοικονόμησης νερού.

Συγκοινωνιολόγοι, ειδικοί στη μελέτη της μείωσης κίνησης Ι.Χ.

Εργαζόμενος στην παραγωγή ποδηλάτου.

Πωλητής και μηχανικός ποδηλάτων.

Εργαζόμενος στις νέες υποδομές για τη χρήση ποδηλάτου (ποδηλατόδρομοι, ειδικές ράμπες σε πεζόδρομους, ειδικά σταντ για ποδήλατα κοντά σε σταθμούς σχολεία και μεγάλα κτίρια).

Εργαζόμενος σε συνεταιρισμούς για παραγωγή τοπικών προϊόντων.

Μελετητής περιβαλλοντικών επιπτώσεων.

Εργαζόμενος στην παραγωγή συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Εργαζόμενος στην τοποθέτηση και συντήρηση ανεμογεννητριών, φωτοβολταϊκών κ.λπ. συστημάτων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Εργαζόμενος στην εμπορία και εγκατάσταση φυσικού αερίου και των εξαρτημάτων του.

Μηχανικός δικτύων και ηλεκτρολόγος νέας εποχής, ειδικοί στην εξοικονόμηση ενέργειας, στις ΑΠΕ και στη διασύνδεσή τους με το κεντρικό δίκτυο.

Ειδικός στη θερμομόνωση των κτιρίων.

Επιθεωρητής πράσινου ενεργειακού πιστοποιητικού.

«Πράσινος μηχανικός», ειδικός στην κατασκευή κτιρίων με κριτήριο την εξοικονόμηση ενέργειας και φυσικών πόρων.

Εκπαιδευτικός της περιβαλλοντικής εκπαίδευσης στην υποχρεωτική εκπαίδευση.

Πανεπιστημιακός και εργαζόμενος στα νέα τμήματα σε πανεπιστήμια, ΤΕΙ, ΙΕΚ κ.λπ.

Ερευνητής σε θέματα περιβάλλοντος, ανανεώσιμων πηγών, νέας «πράσινης» και αντιρυπαντικής τεχνολογίας.

Τεχνικός μονάδας επεξεργασίας υγρών αποβλήτων.

Τεχνικός ελέγχου ρύπανσης και εγκαταστάσεων – συστημάτων αντιρύπανσης.

Περιβαλλοντολόγος.

Κοινωνιολόγος ειδικός στην περιβαλλοντική διαβούλευση.

 

Κρίσιμα ζητούμενα, η εκπαίδευση και η έρευνα

Το κρίσιμο ζήτημα σήμερα είναι να αναπτυχθούν εκείνα τα δίκτυα εκπαίδευσης, που θα ανεβάζουν το επίπεδο των εργαζομένων και των επαγγελματιών στις περιβαλλοντικές προκλήσεις και θα τους εκπαιδεύουν για τις νέες ανάγκες. Ταυτόχρονα, πρέπει να εκπαιδευτεί ανάλογα το επιστημονικό και τεχνικό δυναμικό, όχι μόνο να δημιουργηθούν νέες πράσινες ειδικότητες, αλλά να μεταπλαστούν όλοι σύμφωνα με τις απαιτήσεις της νέας εποχής. Κρίσιμο ζητούμενο ακόμα είναι η ανάπτυξη της «πράσινης έρευνας», ειδικά σε τομείς που η Ελλάδα μπορεί να έχει ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, όπως στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Σήμερα είμαστε πολύ πίσω, καθώς δεν εκπαιδεύονται φιλοπεριβαλλοντικά οι επαγγελματίες, ενώ λίγες είναι ακόμα οι σχολές των ΑΕΙ και των ΤΕΙ, των οποίων τα προγράμματα σπουδών απαντούν με ολοκληρωμένο τρόπο στα κρίσιμα ερωτήματα του περιβάλλοντος. Τα τμήματα ΑΕΙ – ΤΕΙ που έχουν στο τίτλο τους το ζήτημα του περιβάλλοντος – χωρίς να σημαίνει ότι μόνον αυτά ή κυρίως αυτά ασχολούνται:

ΑΕΙ: Γεωλογίας και Γεωπεριβάλλοντος, Καποδιστριακό Αθηνών - Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος, Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης - Διαχείριση Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων Αγρίνιο, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων - Μηχανικών Περιβάλλοντος, Ξάνθη Δημοκρίτειο - Δασολογίας και Διαχείρισης Περιβάλλοντος και Φυσικών Πόρων, Ορεστιάδα Δημοκρίτειο - Μηχανικών Περιβάλλοντος, Χανιά, Πολυτεχνείο Κρήτης - Περιβάλλοντος, Μυτιλήνη, Πανεπιστήμιο Αιγαίου - Επιστημών της Θάλασσας, Μυτιλήνη - Γεωπονίας, Φυτικής Παραγωγής και Αγροτικού Περιβάλλοντος, Βόλος - Γεωπονίας, Ιχθυολογίας και Υδάτινου Περιβάλλοντος, Βόλος - Μηχανικών Χωροταξίας Πολεοδομίας και Περιφερειακής Ανάπτυξης, Βόλος - Οικιακής Οικονομίας και Οικολογίας, Χαροκόπειο - Μηχανικών Διαχείρισης Ενεργειακών Πόρων, Κοζάνη

ΤΕΙ: Δασοπονίας και Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος, Καρδίτσα, Δράμα, Καρπενήσι - Αρχιτεκτονική Τοπίου, Δράμα και Αρτα - Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος, Χανιά - Γεωτεχνολογίας και Περιβάλλοντος, Κοζάνη - Τεχνολογιών Αντιρύπανσης, Κοζάνη - Βιολογικής Γεωργίας, Αργοστόλι - Οικολογίας και Περιβάλλοντος, Ζάκυνθος.

 

Η οικολογική οικονομία πόλος έλξης επενδυτών

Ολοένα και περισσότερες θέσεις εργασίας δημιουργούν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και αποτελούν μια ανερχόμενη τάση στην απασχόληση. Το 2006 στις Ηνωμένες Πολιτείες δημιουργήθηκαν 450.000 θέσεις εργασίας που συνδέονται με τις ΑΠΕ. Το 70% αφορούσε τη βιομάζα, ενώ δεύτερη ερχόταν η αιολική ενέργεια.

Εντυπωσιακό όμως ήταν το άνοιγμα νέων θέσεων εργασίας στον τομέα της εξοικονόμησης ενέργειας και ενεργειακής αποδοτικότητας των κτιρίων.

Σύμφωνα με στοιχεία της Αμερικανικής Ενωσης για την Ηλιακή Ενέργεια 8.000.000 Αμερικανοί εργάστηκαν το 2006 σε τέτοιες εργασίες. Το μισό περίπου των οκτώ εκατομμυρίων απασχολήθηκαν στη μεταποίηση, που είχε και τη μερίδα του λέοντος, ενώ δεύτερος τομέας ερχόταν η ανακύκλωση και τρίτος η κατασκευαστική βιομηχανία.

Σύμφωνα με την Ενωση μέχρι το 2030 οι Αμερικανοί που θα εργάζονται στους τομείς των ΑΠΕ και της εξοικονόμησης ενέργειας θα έχουν φτάσει τα 40 εκατομμύρια, δηλαδή το 25% του συνόλου του εργατικού δυναμικού! Απ’ αυτούς, τα οκτώ εκατομμύρια θα απασχολούνται στις ΑΠΕ!

 

Σε σχέση με τα ορυκτά

Σύμφωνα με μελέτη του περιβαλλοντολόγου κ. Στέλιου Ψωμά, συμβούλου του Συνδέσμου Εταιρειών Φωτοβολταϊκών, οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας δημιουργούν περισσότερες θέσεις εργασίας για την παραγωγή της ίδιας ποσότητας ενέργειας, σε σχέση με τα ορυκτά καύσιμα.

Για παράδειγμα για ισχύ ενός MWp τα φωτοβολταϊκά απαιτούν 50 εργατοέτη (δηλαδή την εργασία 50 ατόμων με πλήρες κανονικό ωράριο για ένα χρόνο), τα αιολικά 17,7, η βιομάζα 47,7, η γεωθερμία 56,2, ενώ ο άνθρακας (παραγωγή και ορυχεία) 20, το πετρέλαιο (παραγωγή) 8 και το φυσικό αέριο (παραγωγή και τροφοδοσία καυσίμου) 20 εργατοέτη.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η πράσινη ενέργεια δίνει πολλαπλάσιες θέσεις εργασίας, γιατί εμπεριέχει και την έρευνα για την επίτευξη τεχνολογικών καινοτομιών καθώς και τη δημιουργία της υποδομής, ενώ στα παραδοσιακά καύσιμα υπάρχει.

Αυτό ίσως εξηγεί και το γεγονός γιατί όλο και περισσότερα κεφάλαια αναζητούν διέξοδο και αποδοτικές επενδύσεις στην «πράσινη οικονομία» και ο «πράσινος καπιταλισμός» εμφανίζεται σαν φάρμακο διά πάσα νόσο. Καθώς, δίπλα στις «καθαρές» και γυαλιστερές «πράσινες δουλειές» (ερευνητής, εκπαιδευτικός, μελετητής, διαχειριστής προγραμμάτων) αναπτύσσονται και πολλές κουραστικές και «βρόμικες» (π.χ. εργάτης σε μονάδα διαλογής απορριμμάτων, τεχνικός εγκατάστασης φωτοβολταϊκών, εργάτης σε συνεργείο καθαρισμού παραλίας ή απορρύπανσης εδάφους και υδάτων), καθώς συχνά η ένταση εργασίας συνδυάζεται με βαριά δουλειά που αυξάνει την καταπόνηση του ανθρώπου και την ταλαιπωρία, απαιτείται τα «πράσινα επαγγέλματα» να αμείβονται καλά, να περιβληθούν από το κύρος της ξεχωριστής κοινωνικής προσφοράς. Ετσι ώστε η άγρια εκμετάλλευση της φύσης να μην αντικατασταθεί από την ακόμα πιο άγρια εκμετάλλευση του ανθρώπου.

 

Πολύ πιο «φθηνά»

Εξάλλου η κοινωνία κερδίζει από τα «πράσινα επαγγέλματα». Είναι πολύ πιο «φθηνό» να θάβεις το σκουπίδι ή πολύ περισσότερο να πετάς σε ΧΑΔΑ από τη διαδικασία ανακύκλωσης, ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης.

Στην πραγματικότητα το φτηνό σήμερα, αποδεικνύεται πανάκριβο για την κοινωνία και τη φύση συνολικά. Το όφελος από την φιλοπεριβαλλοντική πρακτική είναι πολύ μεγαλύτερο.

(Καθημερινή 13;-3-08)

 

επιστροφή

 

10. Βιοδυναμική γεωργία: Μια μορφή γεωργίας που λαμβάνει υπόψη της και τις μη ορατές δυνάμεις της Φύσης.

 

Δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο-συνέντευξη για να δείξουμε πόσο γρήγορα προχωράει η νέα σκέψη για τη σχέση μας με τη φύση. Η βιολογική γεωργία αποκτά … «εξειδίκευση»: Την βιοδυναμική γεωργία.

Έχω δικούς μου γνωστούς και φίλους που είναι παραγωγοί στην Ικαρία και «μιλούν» στα κλήματα ή στα κηπευτικά τους και στα ζώα τους. Τα αγαπάνε και τα φροντίζουν όπως μπορούν καλύτερα ώστε να είναι εύρωστα και υγιή. Θα μπορούσα να πω ότι τους αποδίδουν το σεβασμό που τους πρέπει, τα ευγνομωνούν. Θυμάμαι, αλλά και έχω ακούσει, ότι οι παλιότεροι Καριώτες είχαν ακριβώς αυτή την αντίληψη σε μεγάλη έκταση. Όσοι ασχολούμαστε με τη γη, ή ακόμη και με τα φυτά της γλάστρας μας, όσοι έχουμε παραγωγικά ζώα ή ζώα συντροφιάς, ας σκεφτούμε καλύτερα.

 

Του ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ

Tα βρίσκουμε στα περισσότερα εξειδικευμένα καταστήματα, αλλά και σε αρκετές μεγάλες αλυσίδες τροφίμων. Οι περισσότεροι βιοκαταναλωτές θεωρούν ότι η επισήμανση DEMETER (Δήμητρα στα Ελληνικά) δηλώνει απλώς ότι τα προϊόντα αυτά έχουν παραχθεί με τον βιολογικό τρόπο παραγωγής, όπως και τόσες εκατοντάδες άλλα προϊόντα με τις γνωστές αλλά και τις λιγότερο γνωστές επισημάνσεις. Λίγοι όμως είναι αυτοί που γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες, αλλά και τις διαφορές που έχουν τα βιολογικά προϊόντα που φέρουν την επισήμανση της DEMETER, από τα υπόλοιπα βιολογικά.

Ας κάνουμε, λοιπόν, μια προσπάθεια να τα γνωρίσουμε κάπως καλύτερα, απαντώντας σε κάποιες αυτονόητες ερωτήσεις που δημιουργούνται στο καθένα μας:

Αυτά τα προϊόντα είναι πιστοποιημένα βιολογικά;

Ναι, είναι και αυτά βιολογικά προϊόντα που έχουν πιστοποιηθεί σύμφωνα με τον Καν. ΕΟΚ 2092/91. Ακολουθώντας όμως παράλληλα και τις αυστηρότερες προδιαγραφές (αυτές της βιοδυναμικής γεωργίας) πιστοποιούνται και από την Demeter.

Πώς τα ξεχωρίζουμε;

Εκτός από την επισήμανση, «προϊόν βιολογικής γεωργίας», που φέρουν όλα τα βιολογικά προϊόντα φέρουν και το σήμα της Demeter, το οποίο και εγγυάται ότι τα συστατικά τους προέρχονται από βιοδυναμικές καλλιέργειες και εκτροφές.

Η Demeter είναι πιστοποιητικός οργανισμός;

Ναι. Υπάρχει μάλιστα δίκτυο από πιστοποιητικούς οργανισμούς ανά τον κόσμο (στην Ελλάδα δεν υπάρχει) που δίνουν το συγκεκριμένο σήμα και οι οποίοι συγκροτούν την Demeter International. Με τον τρόπο αυτό τόσο οι προδιαγραφές όσο και η πολιτική που εφαρμόζεται είναι ενιαία.

Τι το διαφορετικό έχει η βιοδυναμική γεωργία;

Η βιοδυναμική (βιολογική - δυναμική) γεωργία είναι μια μορφή βιολογικής γεωργίας που λαμβάνει υπόψη της, πέραν των φυσικών παραγόντων, και τις μη ορατές δυνάμεις της Φύσης που παίζουν σημαντικό ρόλο τόσο στις λειτουργίες της ζωής όσο και στην υγεία και την ευρωστία φυτών και ζώων.

Αναλυτικότερα:

•   Οι γεωργικές εργασίες πραγματοποιούνται κατά προτίμηση σε συγκεκριμένες περιόδους. Ακολουθείται δηλαδή ένα ημερολόγιο εργασιών που συσχετίζεται άμεσα τόσο με τις φάσεις της σελήνης όσο και των άλλων αστρικών σωμάτων (αστερισμοί, πλανήτες, κ.λπ.).
•   Στο αγρόκτημα επιδιώκεται η μεγαλύτερη δυνατή και πολύπλευρη ανακύκλωση των οργανικών υλικών, εναρμονισμένη στη φυσική ροή μεταξύ φυτών, ζώων και εδάφους (κλειστός κύκλος).
•   Δίνεται ιδιαίτερη σημασία στην υγεία και τη γονιμότητα του εδάφους καθώς και των οργανισμών που ζουν ή εξαρτώνται από αυτό (με την προσθήκη κομποστοποιημένων φυτικών και ζωικών υπολειμμάτων, πετρωμάτων, βιοδυναμικών παρασκευασμάτων κ.λπ.) ώστε τα φυτά να έχουν αφενός αρμονική και υγιή ανάπτυξη και αφετέρου καλές αποδόσεις.
•   Εφαρμόζονται πρακτικές συγκαλλιέργειας και αμειψισπορών ώστε να εμποδίζεται η ανάπτυξη αλλά και η εξάπλωση εχθρών και ασθενειών στα φυτά, ενώ παράλληλα τα είδη και οι ποικιλίες προς καλλιέργεια επιλέγονται με γνώμονα τις ιδιαίτερες συνθήκες της κάθε περιοχής, έτσι ώστε να έχουν αυξημένες αντοχές.
•   Ακολουθούνται αυστηρότεροι κανόνες στη χρήση αρκετών σκευασμάτων φυτοπροστασίας και θρέψης, που επιτρέπονται στη βιολογική γεωργία βάσει του Καν. ΕΟΚ 2092/91.
•   Χρησιμοποιούνται βιοδυναμικά παρασκευάσματα (εκχύλισμα κοπριάς βοοειδών, χαλαζίας, εκχυλίσματα βαλεριάνας, χαμομηλιού, τσουκνίδας, ταραξάκου, αχίλλειας, φλοιού βελανιδιάς), με στόχο την ενίσχυση της ζωής του εδάφους, αλλά και των φυτών, την καλύτερη κομποστοποίηση των οργανικών υπολειμμάτων, κ.λπ.

Πότε και από πού ξεκίνησε η βιοδυναμική γεωργία;

Τυπικά γεννήθηκε το 1924 (αρκετά πριν ξεκινήσει η βιολογική γεωργία). Προέκυψε από μια συνάντηση που πραγματοποίησαν οι Γερμανοί παραγωγοί στην οποία είχαν καλέσει τον Rudolf Steiner, φιλόσοφο, ερευνητή και ιδρυτή της Ανθρωποσοφίας, για να εκλαϊκεύσει τα πρώτα πειραματικά δεδομένα, με τα οποία θα δινόταν μία απάντηση στα προβλήματα που άρχισαν να διαφαίνονται από τα πρώτα βήματα της χημικής γεωργίας.

Σε αυτή τη συνάντηση αναδείχθηκε ένας άλλος τρόπος «ανάγνωσης» των φυσικών φαινομένων. Ετσι μπήκαν οι πρώτες βάσεις για την «ολιστική» θεώρηση της γεωργικής εκμετάλλευσης, βάσει της οποίας υπάρχει άμεση σχέση αφενός με το οικοσύστημα που την περιβάλλει, αφετέρου όμως και με τον πλανήτη Γη, αλλά και με ολόκληρο το σύμπαν που την περιβάλλει.

Με άλλα λόγια, το αγρόκτημα αντιμετωπίζεται ως ένας ζωντανός οργανισμός. Το έδαφος μαζί με τις μορφές ζωής που υπάρχουν σ' αυτό, τα φυτά, τα ζώα, ο ίδιος ο άνθρωπος, καθώς και ολόκληρο το σύμπαν, βρίσκονται σε μια συνεχή αλληλεξάρτηση μεταξύ τους.

Τρία χρόνια αργότερα δημιουργείται ο πρώτος συνεταιρισμός για την εμπορία των βιοδυναμικών προϊόντων και καθιερώνεται για πρώτη φορά το σήμα demeter. Το 1932 η βιοδυναμική γεωργία άρχισε να εφαρμόζεται σε Αυστρία, Ελβετία, Ολλανδία, Σουηδία, Νορβηγία και Μ. Βρετανία. Τις επόμενες δεκαετίες, εξαπλώνεται και στις άλλες ηπείρους, φθάνοντας έτσι στο 1997, όταν εκπρόσωποι από 19 ανεξάρτητες οργανώσεις Demeter (από Αυστρία, Αυστραλία, Βραζιλία, Καναδά, Δανία, Αίγυπτο, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Μ. Βρετανία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Ολλανδία, Ν. Ζηλανδία, Νορβηγία, Σουηδία, Ελβετία και ΗΠΑ) δημιουργούν την Demeter Ιnternational.

Σήμερα οι φορείς που πιστοποιούν με τις προδιαγραφές της βιοδυναμικής γεωργίας και είναι μέλη της Demeter Ιnternational είναι 38 και πιστοποιούν περισσότερες από 3.500 μονάδες (1.000.000 περίπου στρέμματα) σε 60 χώρες ανά τον κόσμο.

ΠΡΟΣΕΧΩΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Στη χώρα μας υπάρχουν βιοδυναμικοί καλλιεργητές;

Κάποιοι παραγωγοί εφαρμόζουν τις προδιαγραφές της Demeter, αλλά επειδή δεν λειτουργεί φορέας για την πιστοποίηση της βιοδυναμικής γεωργίας στην Ελλάδα, τα προϊόντα τους πιστοποιούνται μόνο ως βιολογικά (σύμφωνα με τον Καν. ΕΟΚ 2092/91) από τους ήδη υπάρχοντες πιστοποιητικούς οργανισμούς.

Μάλιστα, τον προηγούμενο μήνα σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στο Χαλάνδρι Αττικής, παρουσία και του Dr. Julius Obermaier (συμβούλου και ιδρυτικού μέλους της Demeter Ιnternational) ιδρύθηκε «Σύλλογος προώθησης της βιοδυναμικής γεωργίας για την παραγωγή προϊόντων ποιότητας Demeter».

Σκοπός του είναι να διαδώσει τη βιοδυναμική γεωργία στην Ελλάδα, να κάνει γνωστή στους καταναλωτές την ιδιαιτερότητα των προϊόντων που φέρουν την επισήμανση Demeter και να είναι αρωγός στους παραγωγούς που επιθυμούν να καλλιεργήσουν με τον συγκεκριμένο τρόπο.
Για περισσότερες πληροφορίες, Γαβριήλ Πανάγος, Τ 210 6801 756, e-mail: info@panbio.gr

http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathcommon_2_08/12/2007_1287112

 

τέλος αφιερώματος

 

επιστροφή

 

Δημιουργήθηκε Φορέας διαχείρησης στερεών αποβλήτων Ικαρίας (ΦοΔΣΑΙ)

 

Μπράβο! Βρίσκουμε πολύ θετική τη δημιουργία του ΦοΣΔΑΙ. Έπρεπε να είχε γίνει εδώ και καιρό. Δυστυχώς όμως η Ικαριακή Αυτοδιοίκηση δεν είχε κινηθεί τότε που είχε ψηφιστεί ο σχετικός νόμος για τους ΦΟΣΔΑ. Τώρα που έφτασε ο κόμπος στο χτένι… αναγκάστηκαν.

Όμως το πρόβλημα δεν είναι στον φορέα διαχείρισης. Όλοι οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι η Ικαρία χρειάζεται και ένα φορέα συμπλήρωμα ή μια επέκταση των σκοπών του ώστε να καλύπτεται και ο τομέας της ανακύκλωσης. Ευχόμαστε η Ικαρία να μη μείνει μόνο στην απλή διαχείριση των στερεών αποβλήτων (δηλαδή στο «υγιεινό» θάψιμό τους). Για όλα αυτά όμως και για το πώς μπορεί να γίνει η μετάβαση των υπηρεσιών απορριμάτων των Δήμων σε υπηρεσίες αποκομιδής ανακυκλούμενων υλικών και αποκομιδής των υπολειμμάτων (που θα αναλαμβάνει ο ΦοΣΔΑΙ), γράψαμε στο προηγούμενο τεύχος.

 

Σκοπός του ΦοΔΣΑΙ είναι η ανάληψη της ευθύνης προσωρινής αποθήκευσης, μεταφόρτωσης, επεξεργασίας, αξιοποίησης και διάθεσης των στερεών αποβλήτων με βάση τα όσα αναφέρονται στο άρθρο 30 του Ν. 3536/2007 στην ΚΥΑ 50910/2727/2003 και στο εγκεκριμένο Περιφερειακό Σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου, στη διαχειριστική ενότητα αναφοράς του.

Ενδεικτικά στους σκοπούς του ΦοΔΣΑΙ περιλαμβάνεται :

- Η διαχείριση των στερεών αποβλήτων και η υλοποίηση έργων και δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο σκοπό αυτό και ενδεικτικά η συλλογή, μεταφορά, μεταφόρτωση, προσωρινή αποθήκευση, αξιοποίηση, επεξεργασία και διάθεση, συμπεριλαμβανομένης και της εποπτείας αυτών και της αποκατάστασης, παρακολούθησης και μετέπειτα φροντίδας των χώρων διάθεσης ( όπως π.χ Χώρος Υγειονομικής Ταφής κ.λ.π.) στο νησί της Ικαρίας.

- Η έρευνα- προγραμματισμός-υλοποίηση και διαχείριση των προγραμμάτων για την προστασία του περιβάλλοντος καθώς και των πρωτοβουλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης της περιοχής που καλύπτουν οι ΟΤΑ της νήσου Ικαρίας.

- Η λειτουργία του ως φορέα διαχείρισης στερεών αποβλήτων και υλοποίησης έργων, μελετών και ενεργειών που προέρχονται από Δήμους, Κοινότητες, ΝΠΔΔ &ΝΠΙΔ των ΟΤΑ, Συνδέσμους Δήμων και Κοινοτήτων, συμπολιτείες και κάθε μορφής διαδημοτικές συνεργασίες, όπως ειδικότερα αναφέρονται στο αρ. 10 του Ν. 3274/2004.

- Η προμήθεια του αναγκαίου εξοπλισμού για τη διεκπεραίωση των ανωτέρω.

- Η παροχή συμβουλευτικών υπηρεσιών και τεχνογνωσίας στα πλαίσια των παραπάνω αντικειμένων και η τεχνική υποστήριξη των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης.

- Η διενέργεια κάθε πράξης και η ανάληψη κάθε δραστηριότητας ή ενέργειας, που σχετίζεται άμεσα ή έμμεσα με τους παραπάνω σκοπούς του Φορέα, είτε τα αρμόδια όργανά του κρίνουν ότι είναι ή μπορεί να είναι ωφέλιμη για την υλοποίηση του σκοπού του.

 

επιστροφή

 

Άμεσα και δραστικά μέτρα για την υπερβόσκηση ζητά το Νομαρχιακό Συμβούλιο

 

Βρίσκουμε θετική, αν και αργοπόρησε πολύ, την απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου που δημοσιεύουμε. Η Νομαρχία, κατά την άποψή μας, πό τις αρχές της 10ετίας του ’90 έπρεπε να έχει παρέμβει δραστικά με συγκεκριμένες δράσεις και έργα. Διαβάστε την καλά γιατί ακολουθούν μερικές δικές μας (χιλιοειπωμένες) παρατηρήσεις, που ίσως να συμβάλουν σε μια αποτελεσματική και οριστική λύση του προβλήματος της υπερβόσκησης.

 

Το Νομαρχιακό Συμβούλιο Σάμου διαπιστώνοντας τη μεγάλη καταστροφή που έχει

υποστεί το Φυσικό Περιβάλλον στην Ικαρία εξαιτίας της υπερβόσκησης από μεγάλο αριθμό

αποίμενων ζώων και την ανάγκη λήψης άμεσων και δραστικών μέτρων:

 

- Εγκρίνει τις μελέτες βοσκοϊκανότητας Ικαρίας και Φούρνων που εκπόνησε το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

- Αποφασίζει να προχωρήσει στην ανάθεση συμπληρωματικών μελετών, όπου χρειάζεται.

- Ζητά από την πολιτεία να προχωρήσει άμεσα στην θεσμοθέτηση Ενιαίου Φορέα Εφαρμογής της μελέτης.

- Καλεί την Πολιτεία να μεριμνήσει άμεσα για την πλήρη στελέχωση α) του γραφείου Αγροτικής Ανάπτυξης Ικαρίας, β) του γραφείου Κτηνιατρικής Ικαρίας και για την σύσταση και πλήρη στελέχωση του γραφείου Αγροφυλακής Ικαρίας.

- Καλεί τα Υπουργεία Εσωτερικών και Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων να στηρίξουν άμεσα οικονομικά και θεσμικά την διαδικασία επακριβούς οριοθέτησης των βοσκοτόπων της Επαρχίας Ικαρίας, βάσει συντεταγμένων.

- Καλεί τον Αναπτυξιακό Σύνδεσμο Ικαρίας να επισπεύσει τις διαδικασίες ίδρυσης και λειτουργίας του Διαδημοτικού Σφαγείου Ικαρίας. Μέχρι την λειτουργία του Σφαγείου, το Νομαρχιακό Συμβούλιο αναλαμβάνει, σε συνεργασία με τους Δήμους της Ικαρίας, μέρος των εξόδων μεταφοράς των ζώων στο σφαγείο της Σάμου.

- Καλεί την Πολιτεία να προστατεύσει το δάσος του Ράντη είτε με την εφαρμογή της μελέτης περίφραξης που έχει εκπονήσει η Δ/νση Σάμου, κόστους 190.000€ είτε με οιονδήποτε άλλο πρόσφορο και άμεσο τρόπο.

- Καλεί τους κτηνοτρόφους να αλλάξουν τη μορφή της κτηνοτροφικής τους εκμετάλλευσης από αποίμενη σε ποιμενόμενη και την Πολιτεία να εφαρμόσει ειδικό τοπικό πρόγραμμα ριζικής ανασυγκρότησης και επαναπροσανατολισμού της κτηνοτροφίας στην Επαρχία Ικαρίας. Η εφαρμογή εκτατικοποίησης της κτηνοτροφίας, διατήρησης εκτατικών καλλιεργειών και βιολογικής κτηνοτροφίας αποτελεί βασικό μοχλό στήριξης της εφαρμογής της μελέτης βοσκοϊκανότητας και συνακόλουθα στήριξη της κτηνοτροφίας και του περιβάλλοντος στην Ικαρία.

- Στηρίζει τους κατά κύριο επάγγελμα και ιδιαίτερα τους νέους κτηνοτρόφους που στα ζώα τους πρέπει να διατεθούν κατά προτεραιότητα οι βοσκότοποι στην Ικαρία.

- Διεκδικεί την με τα προσφορότερα μέτρα διασφάλιση της οικολογικής και οικονομικής ισορροπίας στην Ικαρία με συνεργασία της τοπικής κοινωνίας, των παραγωγικών τάξεων, των φορέων, της Αυτοδιοίκησης και της Πολιτείας.

 

Προσαρμοσμένη δημοσίευση από το απόσπασμα του Γραφείου Επάρχου Ικαρίας (11/12/07) της υπ’αριθ. 169/23-11-2007 ομόφωνης απόφασης του 15ου Νομαρχιακού Συμβουλίου Σάμου του έτους 2007 

(Πηγή ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΠΑΠΑΣ  Νο 5)

 

Παρατηρήσεις: 
Ο κάθε Δήμος είναι υπεύθυνος για την υπερβόσκηση γιατί παρέχει χαρτί ενοικίασης στους κτηνοτρόφους, προκειμένου αυτόι με τη σειρά τους να εισπράξουν τις επιδοτήσεις. Αυτή την πληροφορία επαναλαμβάνω δημόσια σε κάθε ευκαιρία, μετά την εκπόνηση του διδακτορικού μου που σχετιζόταν με τις χρήσεις γης και τον ανταγωνισμό μεταξύ τους για τα δάση, την κτηνοτροφία και τη γεωργία, στην Ικαρία στη Χίο και στη Σάμο. Μάλιστα, έχω υποδείξει ότι στη γειτονική Χίο οι δήμοι νοικιάζουν τον κάθε βοσκότοπο με συγκεκριμένα όρια (από εκεί μέχρι εκεί), μέσα στα οποία πρέπει να βρίσκονται τα ζώα, και με συγκεκριμένο αριθμό ζώων. 
Στην Ικαρία, ο κάθε Δήμος θα πρέπει να ορίζει ακριβώς που θα βόσκουν τα ζώα αυτού που νοικιάζει το βοσκότοπο, αλλά και πόσα ζώα ο Δήμος επιτρέπει να βόσκουν εκεί. Και φυσικά, με την πρώτη διαμαρτυρία, που αφορά παράβαση της ετήσιας ενοικίασης του βοσκότοπου, ο Δήμος θα πρέπει να ΜΗΝ ξανανοικιάζει στον «αφερέγγυο» ενοικιαστη δημοτική έκταση, αλλά σε άλλον ενδιαφερόμενο. 
Στην Ικαρία υπήρχαν συγκεκριμένοι και ορισμένοι βοσκότοποι, με φράχτη γύρω τους, συνήθως πέτρινο από σχιστόλιθο. Εκεί μέσα έβοσκαν τα κατσίκια, και η ίδια η ζωή είχε διδάξει πόσα ζώα χωράνε. Και έτσι υπήρχαν και ζώα αλλά και δάσος, ειδικά στην Ικαρία επί αιώνες. Σήμερα αυτό θεωρείται παράδοξο, γιατί γενικά θεωρούμε ότι τα κατσίκια δεν συμβαδίζουν με το δάσος. Όμως το παράδειγμα της Ικαρίας έδειχνε ότι αυτό ήταν δυνατό. Και η Ικαρία το είχε καταφέρει γιατί είχε ένα ιδιαίτερο κτηνοτροφικό σύστημα, αυτό της ελεύθερης ή αμολατής κτηνοτροφίας, όπου τα ζώα ζούσαν ελεύθερα μέσα όμως στον ορισμένο βοσκότοπο, και ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΙΜΕΝΟΜΕΝΑ. Επίσης, ΔΕΝ  ΕΙΧΑΝ ΕΙΣΑΓΟΜΕΝΕΣ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΕΣ. Ζούσαν από την τροφή που τους παρείχε το δάσος που ήταν μέσα στο βοσκότοπο. Ήταν ελεύθερα, και δεν ήταν «κοπάδι» με «βοσκό». Αυτό το σύστημα της Ικαριακής κτηνοτροφικής παράδοσης, που ταιριάζει απόλυτα με την Ικαρία και τον τρόπο ζωής της, αυτό θα πρέπει να αναζητήσουμε σήμερα, και να το ανασυστήσουμε. Γιατί, στην Ικαρία, δεν είναι δυνατό να είναι κανένας «βοσκός» επί 24ώρου βάσεως. Τα καριώτικα νοικοκυριά είναι πολυδραστήρια και έχουν ανάγκη από αμολατά-ελεύθερα ζώα μέσα στον περιφραγμένο βοσκότοπο. Με το παραδοσιακό κτηνοτροφικό αυτό σύστημα ΟΛΟΙ ξέρουν πόσα ακριβώς ζώα σηκώνει το βουνό. 
Αρκεί να κάνουμε δυό πράγματα:
Να μην έχουμε εισαγόμενες κτηνοτροφές στην Ικαρία (τις καταστροφικές βαμβακόπιτες)
Να ανασυστήσουμε τους Φραγμούς του Αθέρα. 
Οι φράχτες αυτοί, οι περίφημοι «φραγμοί του Αθέρα» είναι μνημειώδη αρχιτεκτονικά έργα και θα έπρεπε να προστατεύονται, ως στοιχείο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ικαρίας. Είχαμε ξαναγράψει στα πρώτα τεύχη του περιοδικού μας για αυτά. 
Σήμερα, οι ιδιοκτήτες των κατσικιών, γκρεμίζουν, αφού δεν τους ελέγχει κανένας δήμος, σε ορισμένα σημεία αυτούς τους φραγμούς ώστε τα κατσίκια να κυκλοφορούν ελεύθερα σε όλο του βουνό. Μάλιστα, έχουν γκρεμίσει και ορισμένα σημεία των φραχτών, που ήταν τα παραδοσιακά όρια μεταξύ βοσκοτόπων και καλλιεργουμένων εκτάσεων. Έτσι, σήμερα, τα ζώα κυκλοφορούν και εκεί που υπάρχουν κήποι, αμπέλια κλπ. δηλαδή κοντά και μέσα στα χωριά. 
ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ, θα πει κανένας εύκολα. Και όμως: Κανένας ιδιοκτήτης κατσικιών δεν είναι πλουσιότερος από τους υπόλοιπους Καριώτες. Απλά, έχουμε μπεί σε ένα αδιέξοδο, από τα γνωστά της ελληνικής σχιζοφρένειας, όπου όλοι μαζί βουλιάζουμε. Και για να βγούμε χρειάζεται θάρρος, συζήτηση, ενημέρωση, κοινές δράσεις. Το θέμα αφορά τη λειτουργία της τοπικής κοινωνίας. Και όσο δεν λύνεται, συμπαρασύρει μια απίστευτη υποβάθμιση του ορεινού όγκου της Ικαρίας που φτάνει στα όρια της ερημοποίησης.
Τελικά έτσι θίγεται η ίδια η ψυχή της Ικαρίας: Το βουνό της, που παρέχει αφειδώς νερό σε πληθώρα διάσπαρτων πηγών και το λιγοστό πολύτιμο έδαφος των καλλιεργειών.
Όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε ότι το βουνό και όχι οι παραλίες είναι ο πλούτος και η προίκα και το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ικαρίας, τόσο το καλύτερο.

 

επιστροφή

 

 

ΣΩΣΑΜΕ ΤΟΝ ΚΕΡΚΥΡΑΪΚΟ ΕΛΑΙΩΝΑ !

 

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ! ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΑΛΗΘΙΝΟ!

ΟΙΚΟΚΕΡΚΥΡΑ-ECOCORFU

Μεγάλη ικανοποίηση εκφράζει η Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Κέρκυρας για τις σωστές κατευθύνσεις που δίνει η νέα διοίκηση της Νομαρχίας στο θέμα της γενικότερης διαχείρισης του Κερκυραϊκού Ελαιώνα. Παράλληλα, διαπιστώνουμε μια πολύ σημαντική μείωση της καρατόμησης των ελαιόδεντρων που αυτό ήταν και ο στόχος...  Περισσότερα .

 

Σχόλιο: Ο Ικαριακός ελαιώνας, από τον Ξυλοσύρτη μέχρι την Πλαγιά, σήμερα δυστυχώς δεν είναι μέριμνα κανενός. Από τα παλιά χρόνια, τότε που ο προ-προ-προ-προ πάπους μου ο Χριστόδουλος Παγγέρης πρωτοστάτησε για να γίνει (εκτιμώ γύρω στο 1800) επιλέχτηκε κυρίως η ελιά «χουρμάδα» (σαν της Θάσου, αλλά που ωριμάζει πάνω στο δέντρο και δεν χρειάζεται ξεπίκρισμα) και μια καλλιέργεια με υψηλά δέντρα, ακριβώς όπως του Κερκυραϊκού Ελαιώνα. Οι σύγχρονες γεωπονικές κατευθύνσεις και πολιτικές προωθούν και επιδοτούν άλλες ποικιλίες ελιάς (κορωνέικη, κρητική κλπ) Και έτσι αλλοιώνεται συνεχώς η σύσταση του Ικαριακού Ελαιώνα. Μάλιστα, επειδή αυτές οι πολιτικές του ξεκληρίσματος των παραδοσιακών ποικιλιών ελίας έχει παραγίνει, σήμερα η ΕΕ θεωρεί την χουρμάδα ελιά (η οποία έχει πολλά πλεονεκτήματα και της οποίας βρώσιμης ελιάς χουρμάδας η τιμή δεν πέφτει ότι και να γίνεται με την υπόλοιπη αγορά) ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΟ ΕΙΔΟΣ. Έτσι θα μπορούσε να στηριχθεί μια πολιτική για ελιά ονομασίας προέλευσης ΙΚΑΡΙΑΣ!

Μπράβο λοιπόν στους Κερκυραίους που αγωνίστηκαν και έσωσαν τον κερκυραϊκό ελαιώνα! Και εμείς οι Καριώτες, ας μουτζώσουμε ο ένας τον άλλο και …ας ξαναψαχτούμε. 

 

επιστροφή

 

Διαφάνεια - Δημοσίευση καταλόγου με όλους τους δικαιούχους γεωργικών ενισχύσεων της ΕΕ

 

Έως τις 30 Απριλίου 2009, το πλήρες ονοματεπώνυμο, ο δήμος και, ενδεχομένως, ο ταχυδρομικός κώδικας κάθε δικαιούχου θα δημοσιευτεί με σαφή και εναρμονισμένο τρόπο σε δικτυακό τόπο, που θα αποτελεί αντικείμενο διαχείρισης σε εθνικό επίπεδο, και θα διαθέτει εργαλείο αναζήτησης το οποίο θα επιτρέπει στο κοινό να γνωρίζει το χρηματικό ποσό που λαμβάνει κάθε άτομο ή εταιρεία. Τα ποσά θα κατανέμονται σε άμεσες ενισχύσεις προς τους γεωργούς και σε άλλα μέτρα στήριξης. Περισσότερα…

Σχόλιο: Ωραίο νέο. Και έτσι θα αποκαλυφθεί και επίσημα αυτό που όλοι μας ήδη γνωρίζουμε, ότι η Ικαρία εισπράτει αναλογικά τα λιγότερα από όλη την Ευρώπη.

 

επιστροφή

 

Αδιαφανείς συμβάσεις ύψους 300 εκατομμυρίων Ευρώ μεταξύ Nομαρχιών, KΤΕΛ και λεωφορειούχων!

 

Αυτά γίνονται στις Νομαρχίες Θεσσαλονίκης, Δράμας, Σερρών και Πέλλας, και όχι στην Επαρχία Ικαρίας. Εδώ όλα γίνονται κανονικά. Δεν υπάρχουν πλαστά ή ανεκτέλεστα δρομολόγια, δεν υπάρχουν λαθροχειρίες με τα εισιτήρια, ή απάτες στις συμβάσεις για τη μεταφορά των μαθητών από τους λεωφορειούχους. Και φυσικά δεν υπάρχει «καρτέλ».

Ας διαβάσουν οι αναγνώστες μας την είδηση, που εμείς βρήκαμε εξόχως ενδιαφέρουσα. Μαθαίνουμε δε ότι η Νομαρχία έχει απλήρωτους τους λεωφορειούχους της Ικαρίας εδώ και ένα ή δύο χρόνια. Γιατί; Φοβάται κανέναν έλεγχο;

 

26-02-2008

Συζητήθηκε σήμερα στην Επιτροπή Αναφορών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μετά από αίτημα του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δημήτρη Παπαδημούλη, το θέμα των παρατυπιών στις δημόσιες συμβάσεις για τη μεταφορά των μαθητών σε νομούς της Βόρειας Ελλάδας.

Συζητήθηκε σήμερα η υπ' αριθμόν 207/2007 αναφορά για παραβίαση της ελληνικής και κοινοτικής νομοθεσίας σε σχέση με τις διαδικασίες ανάθεσης - μίσθωσης τουριστικών λεωφορείων για τη μεταφορά μαθητών/μαθητριών στα σχολεία.

Συγκεκριμένα παραπέμφθηκαν στην Επιτροπή Αναφορών τα Υπουργεία Παιδείας, Μεταφορών, Εσωτερικών, Οικονομικών, καθώς και οι νομαρχίες Θεσσαλονίκης, Σερρών, Δράμας και Πέλλας, για απευθείας, χωρίς ανοικτούς διαγωνισμούς, ανάθεση της μεταφοράς των μαθητών, σε συγκεκριμένους μεγαλολεωφορειούχους που έχουν συγκροτήσει "καρτέλ" στον τομέα των μεταφορών. Το αποτέλεσμα είναι να ζημιώνεται το ελληνικό Δημόσιο κάθε χρόνο πολλά εκατομμύρια ευρώ, λόγω των αμαρτωλών αυτών αναθέσεων. Ήδη,  αναμένεται η έκδοση σχετικού πορίσματος από τους Ορκωτούς ελεγκτές του δημοσίου που έχουν εγκατασταθεί στην νομαρχία Θεσσαλονίκης και ερευνούν την υπόθεση. Η υπόθεση αυτή έχει απασχολήσει επανειλημμένα  το Νομαρχιακό Συμβούλιο Θεσσαλονίκης, τα ΜΜΕ, τη Bουλή, καθώς και την Eυρωβουλή μετά από ερωτήσεις του ευρωβουλευτή Δ. Παπαδημούλη. Oι ελληνικές αρχές παραπέμφθηκαν στην Επιτροπή Αναφορών για συγκάλυψη του σκανδάλου και αποτυχία συμμόρφωσης προς την κοινοτική νομοθεσία περί ανταγωνισμού.

Το θέμα των παράνομων αναθέσεων των συμβάσεων μεταφοράς μαθητών είχε τεθεί στην Κομισιόν μετά από δύο ερωτήσεις του έλληνα ευρωβουλευτή, με βάση τις οποίες απεστάλη το 2007 επιστολή στις ελληνικές αρχές για την περαιτέρω εξέταση του θέματος.

Η Επιτροπή Αναφορών αποφάσισε να παραμείνει ανοιχτή η υπόθεση και η εξέταση της. Αποφάσισε επίσης να σταλεί επιστολή στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την καταπολέμηση της απάτης (OLAF) σχετικά με το ζήτημα της φοροδιαφυγής του ΦΠΑ, που υπολογίζεται σε εκατομμύρια ευρώ. Zήτησε, ακόμη, περισσότερες πληροφορίες από την Κομισιόν, που επίσης ερευνά την υπόθεση και αναμένεται να παραπεμφθεί στο Κολλέγιο των Επιτρόπων.

Το αίτημα υποστηρίχθηκε από τους εκπροσώπους των αιτούντων κ. Τσαρουχά και κ. Παρίση, καθώς και από τον εκπρόσωπο της Γ' ΕΛΜΕ Θεσσαλονίκης κ. Τριαντάφυλλο Μηταφίδη. Στη συζήτηση παρενέβη υποστηρικτικά η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ και αντιπρόεδρος της Επιτροπής Aναφορών κ. Μαίρη Ματσούκα, μετά από πρόταση της οποίας αποφασίστηκε η παραπομπή στην OLAF.

 

Αναφερόμενος στο ζήτημα ο Δημήτρης Παπαδημούλης δήλωσε:

"Η σημερινή απόφαση είναι μια πρώτη νίκη για να τερματιστεί αυτή η σκανδαλώδης κατάσταση. Το καρτέλ που ροκανίζει κοινοτικές επιδοτήσεις, εθνικούς πόρους αλλά και ΦΠA ύψους πολλών εκατομμυρίων ευρώ, πρέπει να σπάσει. Οι αρμόδιες ελληνικές αρχές, υπουργεία, δικαστήρια και νομαρχίες, οφείλουν να ερευνήσουν και να σταματήσουν άμεσα αυτές τις σκανδαλώδεις και αδιαφανείς διαδικασίες, που παραβιάζουν κατάφωρα κάθε έννοια υγιούς ανταγωνισμού."

 

επιστροφή

 

Αρνείται η Κομισιόν να προχωρήσει σε επιπλέον επιδότηση της μεταφοράς των ζωοτροφών

 

28-02-2008

Ενώ η Κομισιόν αναγνωρίζει ότι οι πρόσφατες αυξήσεις στην τιμή των σιτηρών προκαλούν σημαντικά προβλήματα στην κτηνοτροφία, αρνείται να υιοθετήσει μέτρα στήριξης των κτηνοτρόφων. Αυτό προκύπτει από απάντηση της αρμόδιας Επίτροπου κ. Μπόελ, σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δημήτρη Παπαδημούλη.

Ο έλληνας ευρωβουλευτής  ζητούσε να πληροφορηθεί  εάν η ΕΕ προτίθεται να προβεί σε μέτρα επιδότησης της αγοράς ή/και της μεταφοράς των ζωοτροφών, εξαιτίας των αυξήσεων που παρατηρούνται στην τιμή των σιτηρών. 

Η Επίτροπος Μπόελ αναφέρει ότι η άνοδος της τιμής των ζωοτροφών οφείλεται τόσο σε διαρθρωτικούς όσο και σε έκτακτους παράγοντες. Στους διαρθρωτικούς περιλαμβάνεται η  «συνεχής άνοδος της παγκόσμιας ζήτησης σιτηρών, ως συνέπεια της υψηλής ζήτησης λευκών κρεάτων υπό την πίεση οικονομικής ανάπτυξης σε επίπεδα ρεκόρ στις αναπτυσσόμενες χώρες», καθώς και οι αλλεπάλληλες μεταρρυθμίσεις της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής που «συνέβαλαν στο να καταστεί ανταγωνιστικότερη η γεωργία και οδήγησαν στη σταδιακή εξαφάνιση των αποθεμάτων παρέμβασης  -των σιτηρών-  στην ΕΕ».  Οι έκτακτοι παράγοντες αφορούν κυρίως τις αντίξοες καιρικές συνθήκες που επικράτησαν σε πολλές περιοχής εμπορίας και παραγωγής σιτηρών όπως η Αυστραλία, η Ρωσία, η Ουκρανία, η Δυτική και Κενρική Ευρώπη. 

Όλα τα ανωτέρω, αναφέρει η κ. Μπόελ,  οδήγησαν σε «συνθήκες μεγάλης στενότητας στην αγορά, συνοδευόμενες από περαιτέρω υποχώρηση των παγκόσμιων αποθεμάτων δημητριακών στο χαμηλότερο επίπεδό τους της τελευταίας 30ετίας και πλέον. Οι επιπτώσεις οξύνθηκαν από την περιοριστική πολιτική που εφαρμόζουν ορισμένες χώρες εξαγωγής, η οποία οδήγησε σε εξαιρετικά τεταμένες αγορές, με τις τιμές σε δυσθεώρητα ύψη».

Για την αντιμετώπιση της κρίσης, η Κομισιόν αποφάσισε την αναστολή της υποχρεωτικής παύσης καλλιέργειας η οποία «εκτιμάται ότι θα δημιουργήσει επιπρόσθετους 10 εκατ. τόνους σιτηρών στην ΕΕ το 2008, συντελώντας στην άμβλυνση των αναμενόμενων χαμηλών αποθεμάτων τέλους περιόδου τον Ιούνιο 2008» καθώς και την  «πλήρη άρση των δασμών στις εισαγωγές σιτηρών για την τρέχουσα περίοδο εμπορίας».

Σύμφωνα με την Επίτροπο Μπόελ, τα μέτρα αυτά είναι επαρκή και επομένως δεν απαιτείται επιπλέον επιδότηση του κόστους μεταφοράς των ζωοτροφών. Πιο συγκεκριμένα, αναφέρει ότι «η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι δεν χρειάζονται πρόσθετα αγοραία μέτρα, ούτε η χρηματοδότηση των δαπανών μεταφοράς».

 

Αναφερόμενος στο ζήτημα, ο Δημήτρης Παπαδημούλης δήλωσε:

"Η, συνεπής με τη νεοφιλελεύθερη φιλοσοφία της, αρνητική απάντηση της αρμόδιας Επιτρόπου, επιτείνει τα προβλήματα των κτηνοτρόφων και τροφοδοτεί το σχετικό πληθωρισμό, πλήττοντας και τους καταναλωτές.

Αλήθεια, τί λέει και τί κάνει επ' αυτού η Ελληνική Κυβέρνηση και ο Έλληνας Επίτροπος; Τόσο γρήγορα ξέχασαν και εγκατέλειψαν τις προεκλογικές υποσχέσεις της Ν.Δ. και σ' αυτό το ζήτημα;"

 

Συνημμένη η πλήρης απάντηση της Επιτρόπου κας Φίσερ-Μπόελ

 

Σχόλιο: Εμείς τι να πούμε; Για άλλη μια φορά θα αναφερθούμε στην ιδιαιτερότητα του νησιώτικου χώρου. Δεν χρειάζεται εισαγωγή κτηνοτροφών η Ικαρία γιατί έτσι δημιουργούνται αυξημένοι αριθμοί κατσικιών και υπερβόσκηση. Ιδιαίτερα, πρέπει να απαγορευτεί η εισαγωγή βαμβακόπιτας στο νησί. Αυτό το τελευταίο όλοι το υποστηρίζουν αλλά κανένας φορέας, υπηρεσία ή δήμος (στο κάτω κάτω δημοτικές είναι οι εκτάσεις και ο κάθε Δήμος έχει ιδιαίτερο συμφέρον να ασχοληθεί) δεν έχει προωθήσει ένα τέτοιο αίτημα. 

Από την άλλη, η ενσταυλισμένη κτηνοτροφία (κότες, κατσίκια, γελάδια, κουνέλια, πρόβατα κλπ) χρειάζεται καλαμπόκι και πίτουρα και σιτηρά. Αυτά πρέπει να είναι οπωσδήποτε επιδοτούμενα για τη μεταφορά τους , ανα νοικοκυριό, και ανάλογα με τον αριθμό των οικόσιτων ζώων. Όχι όμως με τον τρόπο που εφαρμόζεται η πολιτική της ΕΕ στην Ελλάδα. Άλλοι να παίρνουν τις επιδοτήσεις και στον καταναλωτή να φτάνει το προϊόν ακριβότερο από ότι στην στεριανή Ελλάδα!.

 

επιστροφή

 

Τα λίγα ελληνικά μουλάρια και οι ακόμη λιγότεροι γάιδαροι

 

Αν το άλογο ήταν το μέσο μετακίνησης για τους κάμπους της στεριανής Ελλάδας, το μουλάρι ήταν το κατ’ εξοχήν μέσο μετακίνησης των ορεινών τόπων και των νησιών. Στην Ικαρία τα κεντρικά μονοπάτια δεν ήταν μονοπάτια αλλά μουλαρόστρατες. Και μάλιστα, τόσο φαρδιά ώστε να μπορούν να διασταυρωθούν δυο μουλάρια φορτωμένα.

Όποιος έχει περάσει από τα τελευταία εναπομείναντα μονοπάτια του Αθέρα, ιδιαίτερα εκείνα γύρω από τον Πράμνο, θαυμάζει τα έξοχα χτισίματα του επικλινούς εδάφους, τις μουλαρόστρατες της Ικαρίας, που στέκουν ακόμη. Αυτά τα «μονοπάτια» πρέπει να κηρυχθούν διατηρητέα.

Όμως όπως φαίνεται θα πρέπει να υποστηριχθούν και τα ίδια τα μουλάρια της Ικαρίας, που είναι πλέον ελάχιστα (είναι ζήτημα αν σε κάθε χωριό υπάρχουν περισσότερα από ένα, που μάλιστα οι ιδιοκτήτες τους τα αγαπούν και τα φροντίζουν σαν μέλη της οικογένειας). Και το περιοδικό μας θα εξάρει την επιμονή του καπετάΓιώργη Τσιμπίδη από το Καραβόσταμο, γιατί επιμένει ακόμη να έχει  την περίφημη «Καρολάιν», που έχει γίνει ακόμη και ατραξιόν στο διαδίκτυο.

Η αιτία είναι ότι οι γάϊδαροι είναι ακόμη λιγότεροι. Αν το μουλάρι ήταν το «αυτοκίνητο» της παλιότερης εποχής, ο γάϊδαρος ήταν το μέσο μετακίνησης για μικρότερες αποστάσεις, ήταν δηλαδή το «παπάκι».

Όλοι οσχεδόν οι αγρότες της Ικαρίας έχουν αντικαταστήσει τους γαϊδάρους κυρίως με παπάκια ή με αυτοκίνητα.

Κάποτε όμως, όταν θα υπάρχουν οδηγοί βουνού και ξεναγήσεις στην ορεινή Ικαρία, τα μουλάρια θα ξαναχρειαστούν, όπως έγινε με την περίπτωση της Σαντορίνης. Τότε θα αναζητήσουμε να εισάγουμε μουλάρια. Γιαυτό, ας ευχαριστήσουμε από τώρα τον κ. Δ. Γαλαμάτη και τον καθηγητή Γ. Αρσένο που στη μακρυνή Θεσσαλονίκη φροντίζουν … για το μέλλον της Ικαρίας.

 

 «Σώστε τα ελληνικά μουλάρια»! Ενημερωτική εκστρατεία για μας 13.031 ημίονους που έχουν απομείνει στη χώρα μας ξεκινά ο πρώην βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης - κτηνίατρος Δημήτρης Γαλαμάτης.

«Από μας 179 χιλιάδες ημίονους που υπήρχαν στην Ελλάδα το 1970, σήμερα έχουν απομείνει μόλις 13.031. Περίπου οι 200 χρησιμοποιούνται από τον μεγαλύτερο δασικό συνεταιρισμό μας χώρας, που εδρεύει στον Σταυρό Θεσσαλονίκης, για μεταφορά ξυλείας, δημιουργία αντιπλημμυρικών φραγμάτων, αποκατάσταση πυρόπληκτων περιοχών και μας δραστηριότητες», αναφέρει ο κ. Γαλαμάτης.

Οι ημίονοι, τα γνωστά για το πείσμα αλλά και την εργατικότητά μας μουλάρια, προέρχονται από τη διασταύρωση αλόγων και γαϊδουριών και δεν αναπαράγονται καθώς γεννιούνται στείροι. Η συνεχιζόμενη και ραγδαία μείωση του αριθμού των ελληνικών γαϊδουριών έχει δραματική επίπτωση και στον πληθυσμό των ημιόνων.
Στο πλαίσιο μας εκστρατείας διάσωσης του είδους στη χώρα μας, ο κ. Γαλαμάτης μαζί με τον επίκουρο καθηγητή κτηνιατρικής του ΑΠΘ Γιώργο Αρσένο επισκέπτονται σήμερα το μεσημέρι την περιοχή του Σταυρού, όπου θα συζητήσουν με τα μέλη του δασικού συνεταιρισμού τα προβλήματα διατροφής, φροντίδας και υγείας των συμπαθέστατων τετράποδων. Παρόντες, μάλιστα, θα είναι εκπρόσωποι του Ελληνικού Ταμείου Μέριμνας Ζώων (GAWF), οργάνωσης που εδρεύει στην Αγγλία και προσφέρει δωρεάν κτηνιατρικές υπηρεσίες σε ιδιοκτήτες ιπποειδών εργασίας στην Ελλάδα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/04/2008

 

επιστροφή

 

Αρχιπέλαγος τσιμέντου το Αιγαίο

 

Ασχολίαστο!

 

Η πυκνή και αυθαίρετη δόμηση εξαπλώνεται τώρα και στα μικρά νησιά

Χρήστος Μανωλάς

Σε προάστια της Αθήνας μετατρέπονται τα δημοφιλή νησιά. Η Μύκονος, μεγάλα κομμάτια της Πάρου, η Σαντορίνη, αλλά και μικρότερα νησιά, όπως το Άνω Κουφονήσι, παίρνουν χρόνο με τον χρόνο την όψη μίνι τσιμεντουπόλεων!

«Πυκνή δόμηση, αυθαιρεσίες, αλλοίωση του τοπικού χρώματος των νησιών, οικοδομικές παρεμβάσεις ακόμα και στις παραλίες αποτελούν τη σημερινή πραγματικότητα σε πολλά νησιά» παραδέχεται ο νομάρχης Κυκλάδων κ. Δημήτρης Μπάιλας. Τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας είναι ενδεικτικά: μέσα στα δέκα τελευταία χρόνια χτίστηκαν στη Νάξο 4.000 καινούργια κτίρια. Στη Μύκονο 2.500, στη Σαντορίνη 2.500, στην Πάρο περισσότερα από 2.000. Αλλά και σε μικρότερα νησιά η εικόνα δεν διαφέρει και πολύ. Η Σίκινος, η Δονούσα, ακόμα και τα Κουφονήσια αλλάζουν χρόνο με τον χρόνο. Μπορεί ο όγκος των οικοδομών να παραμένει μικρός, όμως είναι έως 50% περισσότερα σε σχέση με το 1998. Στην Τήνο οι βίλες- με πισίνεςξεφύτρωναν η μια μετά την άλλη τα τελευταία χρόνια, και μόνο ο χαρακτηρισμός μιας μεγάλης περιοχής ως βιότοπου άγριων πουλιών φρενάρισε την οικοδομική έκρηξη.

Όλα για τον τουρισμό

Ο κ. Κρίτωνας Αρσένης, υπεύθυνος του Προγράμματος για την Αειφόρο Ανάπτυξη στο Αιγαίο, της μη κυβερνητικής οργάνωσης Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτιστικής Κληρονομιάς, δίνει μια εξήγηση. «Στην αναζήτηση της αύξησης της τουριστικής κίνησης, πολλοί νησιώτες υποστηρίζουν τη διάνοιξη νέων δρόμων και την οικοδόμηση νέων κτιρίων ακόμη και εις βάρος μονοπατιών, βιοτόπων, αγροτικής καλλιέργειας και μνημείων» λέει.

Τα σκήπτρα στην οικοδόμηση κατέχει η Μύκονος: με την έκδοση του προεδρικού διατάγματος του ΥΠΕΧΩΔΕ για την εκτός σχεδίου δόμηση, στο τέλος του 2005 άρχισε ένας οργασμός οικοδομικών εργασιών. Ξεμπλοκάρισαν οι περίπου 240 οικοδομικές άδειες που είχαν «παγώσει» και υλοποιήθηκαν με όρους δόμησης που ίσχυαν παλαιότερα και όχι με τους αυστηρότερους όρους που προβλέπονται πλέον. Παράλληλα άρχισαν να χτίζονται εκατοντάδες νέα κτίρια. «Εάν δει κανείς σήμερα τη Μύκονο από ψηλά, θα διαπιστώσει αμέσως ότι έχει μετατραπεί σε μια πυκνή πόλη» επισημαίνει ο αρχιτέκτονας κ. Γιώργος Τζιρτζιλάκης.

«Στην πραγματικότητα, αυτό που χρειάζονται τα νησιά δεν είναι περισσότερο κόσμο τον Αύγουστο, αλλά να διατηρήσουν ή και να βελτιώσουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των επισκεπτών τους τον Αύγουστο και να αυξήσουν τους επισκέπτες του Απριλίου, του Μαΐου, του Ιουνίου, του Σεπτεμβρίου και του Οκτωβρίου» λέει ο κ. Αρσένης

Στα ύψη οι τιμές

Η οικοδομική έκρηξη φέρνει και συνεχείς αυξήσεις στο χρηματιστήριο της γης: «Στη Μύκονο η αύξηση στις τιμές των οικοπέδων από πέρσι έως φέτος υπερβαίνει το 20%», αναφέρει ο κ. Γιάννης Ρεβύθης, πρόεδρος του Συλλόγου Μεσιτών Αθήνας, που διατηρεί μεσιτικό γραφείο και στη Μύκονο. «Η μεγάλη ζήτηση από ξένους αλλά και Έλληνες κατασκευαστές για δημιουργία παραθεριστικών κατοικιών έχει οδηγήσει σε αύξηση των τιμών. Είναι ενδεικτικό ότι στα λεγόμενα δημοφιλή νησιά το ένα στρέμμα πωλείται ακόμα και 100.000 ευρώ» συμπληρώνει. «Το τοπίο και οι οικισμοί του Αιγαίου συγκαταλέγονται ανάμεσα στα καλύτερα δείγματα του ελληνικού πολιτισμού. Ωστόσο δεν τα προστατεύουμε» αναφέρει ο αρχιτέκτονας κ. Γιώργος Τζιρτζιλάκης. «Η πυκνή δόμηση δεν είναι το μοναδικό πρόβλημα. Αν και στα μέσα της δεκαετίας του ΄90 καθορίστηκαν Ζώνες Οικιστικού Ελέγχου (ΖΟΕ) στα νησιά, χτίζονται κτίρια που απέχουν πολύ από το να θεωρούνται παραδοσιακά», λέει ο πρώην υπουργός Αιγαίου κ. Νίκος Σηφουνάκης. «Η μη τήρηση του νόμου περί απόσυρσης κτιρίων συνέβαλε σε αυτό».

Ο κ. Σηφουνάκης συμπληρώνει ότι «την περίοδο 2000-2004 η προστασία του τοπίου των νησιών και των αξιόλογων αρχιτεκτονικά οικισμών του Αιγαίου, αλλά και η αποκατάσταση του προκλητικά αλλοιωμένου τοπίου από κατασκευές των δεκαετιών του ΄60 και του ΄70, αποτέλεσαν προτεραιότητες του υπουργείου Αιγαίου. Γι΄ αυτό δημιουργήθηκε ένας νόμος ο οποίος προσέφερε σημαντικά κίνητρα για την αποκατάσταση του αλλοιωμένου τοπίου. Ο νόμος αυτός έδινε τη δυνατότητα, μεταξύ άλλων, για μερική ή ολική κατεδάφιση ή και ανάπλαση κτιρίων ή τμημάτων ή στοιχείων τους, με την παροχή ισχυρών κινήτρων στους ιδιοκτήτες. Οι ξενοδόχοι, οι ιδιοκτήτες, οι πολεοδόμοι, οι αρχιτέκτονες ήταν όλοι σύμφωνοι. Ωστόσο ο νόμος αυτός παραμένει ανενεργός από το 2004 έως και σήμερα». Σημειώνει δε, ότι «τα Γραφεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Αρχιτεκτονικής Κληρονομιάς του πρώην υπουργείου σήμερα δεν έχουν αντικείμενο εργασίας».

Είναι ενδεικτικό ότι το μέτρο της απόσυρσης κτιρίων έχει εφαρμοστεί, από τα μέσα της δεκαετίας του 1990 σε ορισμένες χώρες με τουριστική προϊστορία που θέλησαν να ανανεώσουν την τουριστική τους εικόνα και να γίνουν πιο ανταγωνιστικές, όπως η Ισπανία (στη Μαγιόρκα) και η Μάλτα.

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20080411&nid=8152197&sn=&spid=876

 

επιστροφή

 

Επιδοτήσεις ρεκόρ στα πλοία της «άγονης γραμμής» το 2008

 

Ξανά θα κάνουμε αναφορά στο θέμα των επιδοτήσεων. Δεν είναι δυνατό στην επιδοτούμενη γραμμή της Ικαρίας και των Φούρνων το εισιτήριο του πλοίου να κάνει 40% περισσότερο από ότι σε μη επιδοτούμενες γραμμές ίσης απόστασης.

Για παράδειγμα το νεσύστατο πλοίο της ΑΝΕΚ Αριάδνη έχει εισιτήριο για Πειραιά-Χανιά 30 ευρώ. Μάλιστα στα 5 ταξίδια σου δίνουν ένα δωρεάν εισιτήριο. Τα αυτοκίνητα είναι επίσης πολύ φτηνά. Γιατί σε όλα τα τελευταία ταξίδια μου στην Ικαρία πλήρωσα 55 και 60 ευρώ; Νομίζω ότι το παρακάτω άρθρο έχει την απάντηση: Κερδοσκοπία. Όμως, υπάρχει και μια άλλη απάντηση: Βρίσκουν και τα κάνουν. Βρίσκουν την διαλυμένη Ικαριακή κοινωνία και τα κάνουν. Μαζί με τις κινητοποιήσεις σύντροφοι χρειάζεται και μια προσφυγή στην ΕΕ για διεκδίκηση ισονομίας.

 

Του ΘΑΝΟΥ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ

Αυξάνονται θεαματικά και σταδιακά οι επιδοτήσεις που προσφέρει απλόχερα το κράτος στους πλοιοκτήτες και στις ακτοπλοϊκές εταιρείες, για δρομολογήσεις πλοίων στις 70 «άγονες» γραμμές του Αιγαίου, και το 2008 αναμένεται να ξεπεράσουν τα 75.000.000 ευρώ έναντι 50.000.000 ευρώ το 2007.
Οι πλοιοκτήτες
Βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας, που προβλέπει τη δυνατότητα κρατικής επιδότησης, ο υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής Γ. Βουλγαράκης επιδιώκει την περαιτέρω αριθμητική αύξηση των «άγονων γραμμών», που σημαίνει και αύξηση του ποσού των επιδοτήσεων προς τους πλοιοκτήτες οι οποίοι θα πλειοδοτήσουν στον επικείμενο διαγωνισμό.
Παράλληλα, βολιδοσκοπεί τις πλοιοκτησίες για τις προθέσεις τους να μετάσχουν στον διαγωνισμό, που φέτος, λόγω ενσωμάτωσης του υπουργείου Αιγαίου στο ΥΕΝ, θα είναι ένας και όχι δύο, όπως τα προηγούμενα χρόνια.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες, τουλάχιστον οι μεγάλες ακτοπλοϊκές -και ειδικά οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο- είναι αρνητικές στη δρομολόγηση πλοίων τους, αν δεν αυξηθεί ακόμη περισσότερο το ποσό των επιδοτήσεων, στις δε συζητήσεις με τον υπουργό επαναφέρουν το αίτημα για επιδότηση ναυπηγήσεων ή αγοράς πλοίων μικρής ηλικίας μήκους μέχρι 110 μέτρα και ταχύτητας 22 κόμβων, ώστε να ταξιδεύουν με ανέμους έντασης 8 Μποφόρ.
Αυτών των προδιαγραφών επιβατηγά-οχηματαγωγά προέβλεπε και η μελέτη που είχε συνταχθεί, επί θητείας Νίκου Σηφουνάκη, από το Ελληνικό Ινστιτούτο Μεταφορών, του Εθνικού Κέντρου Ερευνας και Τεχνολογίας, η οποία παραμένει μέχρι σήμερα στα «συρτάρια».
Στην πρώτη φάση του δημόσιου μειοδοτικού διαγωνισμού -που έπρεπε, αλλά δεν προκηρύχθηκε τον Απρίλιο του 2004- προβλεπόταν με αυτοχρηματοδότηση η ναυπήγηση -από ιδιωτικό ή συλλογικό φορέα ή την Τ.Α.- σύγχρονου επιβατηγού-οχηματαγωγού με δυνατότητα μεταφοράς 800-1.000 επιβατών και με 400 κλίνες.
Κερδοσκοπούν
Η μη αξιοποίηση της μελέτης αυτής, εκτιμούν κύκλοι της ακτοπλοΐας, «οδηγεί τώρα στην απόδοση υψηλών κρατικών κονδυλίων για τις επιδοτήσεις και το 2008 των ίδιων πλοιοκτητών και εταιρειών, οι οποίες, έχοντας επινοήσει από το 1991 τα "άγονα νησιά", κερδοσκοπούν σε βάρος των επιβατών και του κράτους». Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, οι επιδοτήσεις για 18 (αρχικά) άγονες γραμμές από 1.320.000 ευρώ έφτασαν στα 43.000.000 ευρώ το 2005 και, αν ικανοποιηθεί το αίτημα των εταιρειών, το 2008 θα κυμανθούν κοντά στα 100.000.000 ευρώ.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/01/2008

 

επιστροφή

 

Ειδήσεις και δραστηριότητες της Επαρχίας Ικαρίας

 

 

1. Ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργος Σουφλιάς υπέγραψε τις Αποφάσεις με τις οποίες εγκρίνονται πιστώσεις συνολικού ύψους περίπου 25 εκατ. ευρώ για την εκτέλεση έργων συντήρησης τμημάτων οδικού δικτύου από τις Διευθύνσεις Ελέγχου Συντήρησης Έργων (Δ.Ε.Σ.Ε.) των Περιφερειών. Οι πιστώσεις προέρχονται από τους πόρους της Τ.Ε.Ο. Α.Ε.

Οι συνολικές πιστώσεις για την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου είναι 230.000 ευρώ

 

2. Ο ΣΝΙ πάει θέατρο στην παράσταση '' Νοσφεράτου Διδόντικουςʼʼ στο θέατρο ʽΑνοιξηςʼ, τη Δευτέρα 14 Απριλίου -ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ 20,πλησίον πλ.ΚΑΡΑΙΣΚΑΚΗ-στάση ΜΕΤΑΞΟΥΡΓΕΙΟ.ΩΡΑ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ 20.30

 

3. Ο ΣΝΙ στις 11 ΜΑΙΟΥ, ημέρα Κυριακή,από τις 09.00 μέχρι 13.00, διοργανώνει στο Σισμανόγλειο Νοσοκομείο αιμοδοσία. Οι κατοικούντες Πειραιά (ή στα προάστια του) θα μπορούν να δώσουν αίμα στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο της Νίκαιας με την επισήμανση ότι είναι για την τράπεζα αίματος του Σ.Ν.Ι.

 

4. Ο Σύλλογος Ικαρίας , ''ΚΑΒΟ ΠΑΠΑΣ'', χωριών δημοτικού διαμερίσματος Καρκιναγρίου γιορτάζοντας τα 30 χρόνια από την ίδρυσή του,σας προσκαλεί στην εκδήλωση που διοργανώνει με θέμα ''ΚΑΒΟ ΠΑΠΑΣ , 30 ΧΡΟΝΙΑ ΕΡΩΤΑΣ''. ΚΥΡΙΑΚΗ , 23 ΜΑΡΤΙΟΥ ΚΑΙ ΩΡΑ 11.00 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΩΝ (ΤΕΡΜΑ ΣΙΝΑ ΚΑΙ ΔΑΦΝΟΜΗΛΗ,ΑΘΗΝΑ)
30 χρόνια,3 γενιές, 3 θεματικές ενότητες σε μιαν εκδήλωση για έναν Σύλλογο που ονειρεύεται,σχεδιάζει,προσπαθεί...ερωτεύεται!

 

5. Για 2η συνεχή χρονιά στο Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας διοργανώνεται η μεγαλύτερη στην χώρα μας συνάντηση για τον Ελληνικό Λαϊκό Πολιτισμό στις 28, 29 και 30 Μαρτίου 2008 και οι ώρες 10:πμ έως 9:00μμ. Κατά τη διάρκεια της διοργάνωσης όλοι οι Σύλλογοι της Ικαρίας και των Φούρνων θα έχουν το δικό τους περίπτερο με θέμα τη παραδοσιακή αρχιτεκτονική του τόπου μας. Στο χώρο του περιπτέρου θα έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε παρουσιάσεις-ντοκιμαντέρ από τοπικά πανηγύρια και σημαντικές πολιτιστικές εκδηλώσεις όπως και από διάφορες τοποθεσίες του νησιού μας, να απολαύσουμε τοπικά προϊόντα όπως και επίσης να προμηθευτούμε βιβλία και εφημερίδες σχετικές με τα νησιά μας.

 

6. Την δεκάτη εβδόμη Μαρτίου 2008 και ώρα εννέα πρωινή ο πρόεδρος του Συλλόγου (ΠΑΠΑΣ) , επικοινώνησε με τον κύριο Σπανό, ιδιοκτήτη της εταιρείας Kallisti Ferries, όπου κατά την διάρκεια της τηλεφωνικής τους συνομιλίας, ο τελευταίος τον διαβεβαίωσε πως στο δρομολόγιο του Corsica, που ξεκινά από την Παρασκευή 17 Απριλίου, συμπεριλαμβάνεται και το Καρκινάγρι κάθε Σάββατο αλλά και την Κυριακή επιστρέφοντας από Σάμο. Αυτό σημαίνει ότι από Πειραιά σε 4.5 ώρες μόλις, θα βρισκόμαστε στο Καρκινάγρι!

Κάτι τέτοιο δεν έχει ξαναγίνει και είμαστε ιδιαιτέρως χαρούμενοι για αυτό, καθώς οι προσπάθειες, οι αγώνες και οι επαφές του Συλλόγου, που εντατικοποιήθηκαν το τελευταίο διάστημα, έφεραν τα επιθυμητά αποτελέσματα κι έτσι , οι κάτοικοι και οι επισκέπτες των χωριών του Πάπα θα φτάνουν εύκολα, γρήγορα και ξεκούραστα στα μέρη μας.

 

επιστροφή

 

 

ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ: Ηλεκτρονικό περιοδικό 1:

ACTCLICK: Αφιέρωμα στο Water, aqua, eau, vann, wasser, vise, su, ΝΕΡΟ! 

από την e-εφημερίδα του Ευαισθητοποιημένου Πολίτη 

 

Άκρως ενδιαφέρον ηλεκτρονικό αφιέρωμα στο νερό. Παρουσιάζουμε μερικά από τα περιεχόμενα:

 

http://www.actclick.com 21 Μαρτίου - 21 Απριλίου  2008, Έτος 2ο, Τεύχος 38ο

 

SOS o θάνατος κυλάει στον Ασωπό
Ο ποταμός που από πηγή ζωής μετατράπηκε σε καταβόθρα. 

Ποιός πίνει το νερό μας;
Πίνουμε νερό φαρμάκι; 
Υπάρχουν πολλοί Ασωποί. 
Ο πλανήτης διψάει
Ο Έλληνας από τη Σάμο που δροσίζει το Σααντάνι
Το Σααντάνι είναι ένα μικρό χωριό μέσα στο ομώνυμο εθνικό πάρκο στα παράλια της βορειοδυτικής Τανζανίας.Οι κάτοικοί του φτωχοί, αλλά υπερήφανοι και φιλόξενοι, με μια εγκαρδιότητα που με ξάφνιασε, όταν βρέθηκα εκεί στην καρδιά του περσινού καλοκαιριού.

Ποιος πραγματικά ευθύνεται για τη λειψυδρία;
Το Χρονικό Μιας Τραγωδίας (1969-Φεβ. 2008) 
 Το 1969 ο Ασωπός ποταμός χαρακτηρίζεται αποδέκτης επεξεργασμένων βιομηχανικών λυμάτων και η παραΑσώπια νότια Βοιωτία αρχίζει να δέχεται τις ρυπογόνες βιομηχανίες που φεύγουν απ' την Αττική.

Οι Εξαγγελίες/Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Το 2006 (Σεπτέμβριος) το ΥΠΕΧΩΔΕ με επίσημη ανακοίνωσή του είχε παραδεχθεί ότι στην ευρύτερη περιοχή Οινοφύτων, Σχηματαρίου και Τανάγρας έχει δημιουργηθεί άτυπη βιομηχανική ζώνη η οποία όμως...

Χρώμιο/Ίδια ιστορία στην Καλιφόρνια
Διαχείρηση Αποβλήτων-Πρόστιμα

Τα εργοστάσια που παράγουν επικίνδυνα απόβλητα οφείλουν  α) να τα αποθηκεύουν σε κατάλληλες εγκαταστάσεις και κατόπιν β) να φροντίζουν για την επεξεργασία τους ή  να τα στέλνουν σε μονάδες διαχείρισης αποβλήτων του εξωτερικού.

Εμφιαλωμένο νερό: πόσο ασφαλές είναι;
Εξοικονομήστε νερό στο σπίτι
Έχουμε συνηθίσει, όποτε χρειαζόμαστε νερό, να ανοίγουμε τη βρύση και να έχουμε άμεση πρόσβαση στο πολύτιμο αγαθό.

Αποστολή Νερό
 Εκσυγχρονισμός του Εκπαιδευτικού Προγράμματος της ΕΥΔΑΠ
περιβαλλοντικό πρόγραμμα που απευθύνεται κυρίως σε μαθητές της Α/βάθμιας Εκπαίδευσης...

Η  Λειψυδρία, η Περιβαλλοντική Κρίση και οι ΟΤΑ
Σε  άρθρο μας στο τεύχος 45 της «ΠΗΓΗΣ» με τίτλο  «Νερό και Υδροπολιτική» αναφερόμαστε στις επερχόμενες κρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο που θα έχουν αιτία τα συνεχώς μειούμενα υδατικά αποθέματα

Προβληματική η Διαχείριση των Υδάτων σε  Πανευρωπαϊκό Επίπεδο
Προβληματική είναι η διαχείριση των υδάτων για την πλειοψηφία των ευρωπαϊκών χωρών σύμφωνα με έκθεση του WWF. Ειδικότερα η έκθεση «Περιβαλλοντικός Δείκτης Νερού και Υδροτόπων-Μια εικόνα της πολιτικής για το νερό στην Ευρώπη»

Οι μαθητές της Αττικής παρέα με το Σταγονούλη!
Tα νέα των Οργανώσεων

Αποκεφαλισμένη & πυροβολημένη Μεσογειακή φώκια, βρέθηκε στη Σύρο

 One earth Πανελλαδικός συντονισμός κατά του λιθάνθρακα

Ένας εργαζόμενος των Γιατρών Χωρίς Σύνορα τραυματίστηκε στη Σομαλία     

Σύλλογος Προστασίας και Περίθαλψης Aγριας Ζωής ΑΝΙΜΑ

 

επιστροφή

 

ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ: Ηλεκτρονικό περιοδικό 2:

2ο ΤΕΥΧΟΣ ΤΟΥ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟΥ ΜΟnuΜΕΝΤΑ- Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ

 

Δεύτερο άκρως ενδιαφέρον ηλεκτρονικό αφιέρωμα στο νερό, αυτή τη φορά από την MOnuMENTA:

 

Κυκλοφόρησε το 2ο τεύχος του ελεύθερης πρόσβασης ηλεκτρονικού περιοδικού MOnuMENTA (www.monumenta.org), το οποίο είναι αφιερωμένο στη Δύναμη του Νερού. …

Τα άρθρα του 2ου τεύχους είναι ποικίλλα.

Με την κυκλοφορία του δεύτερου τεύχους ξεκίνησε και η δράση του περιοδικού για το νερό. To MOnuMENTA θέλοντας να επιτύχει τους στόχους της ενημέρωσης και της ευαισθητοποίησης προσπαθεί να πραγματοποιεί δραστηριότητες. Κύριο μέλημά του είναι η συνεργασία με τον κόσμο, γι’ αυτό πάντα ζητά την αποστολή άρθρων από τους αναγνώστες του για μνημεία του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος που είναι σε κίνδυνο!!!

Για περισσότερες πληροφορίες: www.monumenta.org

 

επιστροφή

 

ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ: Ηλεκτρονικό περιοδικό 3:

TERRA CYPRIA NEWSLETTER ISSUE 4

 

Η Terra Cypria, το Κυπριακό Ίδρυμα Προστασίας του Περιβάλλοντος παρουσιάζει το τέταρτο τεύχος του μηνιαίου ηλεκτρονικού περιοδικού του.

Μπορείτε να διαβάσετε το περιοδικό μας ακολουθώντας τον πιο κάτω σύνδεσμο:

http://www.conservation.org.cy/newsletter/volume4.html

 

Στο τεύχος αυτό  παρουσιάζουν, μεταξύ άλλων,  τα εξής άρθρα:

v     Δωρεάν φωτοβολταικά συστήματα

v     Εργαστήρι αξιολογήσεως του τοπίου

v     Οδεύοντας προς την αειφορία

v     Environmental Dimensions of Education for Sustainable Development

 

επιστροφή

 

ΣΥΝΙΣΤΟΥΜΕ: Ηλεκτρονικό Περιοδικό 4:

Κλίμα και Ενέργεια (No 5) του Μεσόγειος SOS

 

(Δείτε επίσης τα προηγούμενα ενημερωτικά δελτία του Δικτύου Μεσόγειος SOS για το κλίμα και την ενέργεια:  Κλίμα & Ενέργεια - τ.1, Κλίμα & Ενέργεια - τ.2, Κλίμα & Ενέργεια - τ.3, Κλίμα & Ενέργεια - τ.4)

 

Το τελευταίο δίμηνο, οι διεθνείς προσπάθειες για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής χαρακτηρίστηκαν από τις σχετικές προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενώ εγκαινιάστηκαν και οι διεθνείς διαπραγματεύσεις για το «διάδοχο» του Πρωτοκόλλου του Κιότο, που δρομολογήθηκαν το Νοέμβριο στο Μπαλί.
Στα δικά μας, η εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης «Δράση για το κλίμα» που πραγματοποιεί το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS από τον Ιούλιο του 2007 συνεχίστηκε με μεγάλη επιτυχία σε άλλες τρεις πόλεις, ενώ ολοκληρώνεται το Μάιο με παρουσιάσεις και εκδήλωση στην Αττική.

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΔΡΑΣΕΙΣ

«Δράση για το Κλίμα» στην περιφέρεια
Τελική εκδήλωση της καμπάνιας «Δράση για το κλίμα» στην Αθήνα
Διεθνές συνέδριο «Χτίζοντας Οικο-Γειτονιές στη Μεσόγειο»

 

ΘΕΣΕΙΣ & ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ

 Θέσεις για χωροταξικό ΑΠΕ
Ο Λιθάνθρακας δεν είναι εναλλακτική λύση

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ

Η κλιματική αλλαγή είναι πραγματικότητα
Κλιματική αλλαγή και πουλιά
Μεταφορές & περιβάλλον

 

EΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ

Το πακέτο προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το κλίμα
Το Ευρωκοινοβούλιο για την εξοικονόμηση ενέργειας (και τις ... σόμπες εξωτερικού χώρου)

ΝΕΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ

Έκθεση τεχνολογιών, εφαρμογών εξοικονόμησης και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας - EnergyRES
Συνάντηση κορυφής "The Athens Summit 2008: Global Climate and Energy Security"

 

 

Σημαντικό ενδιαφέρον έχουν για την Επαρχία Ικαρίας τα συνιστώμενα δύο κείμενα που ακολουθούν:

 

1. Κλιματική αλλαγή και πουλιά: Η κλιματική αλλαγή θα έχει σημαντικές επιπτώσεις όχι μόνο στην οικονομία και τις ανθρώπινες κοινωνίες, αλλά και στην άγρια ζωή. Σύμφωνα με τον «Άτλαντα για τα Αναπαραγόμενα Πουλιά της Ευρώπης και την Κλιματική Αλλαγή», που δημοσίευσε η Royal Society for the Protection of Birds, έως τα τέλη του αιώνα μας κατά μέσο όρο, κάθε ευρωπαϊκό είδος θα μετατοπιστεί κατά 550 χλμ. βορειοανατολικά, οδηγώντας έτσι σε εξαφάνιση απειλούμενα είδη, τα οποία δεν θα μπορέσουν να προσαρμοστούν. Σχετικοί χάρτες για τα πουλιά της Ελλάδας από την ιστοσελίδα της Ορνιθολογικής Εταιρίας:
http://ornithologiki.gr/docs/dt/maps_greek_species_climate.pdf

 

2. Μεταφορές & περιβάλλον: Ο τομέας των μεταφορών είναι ο τομέας με τη μεγαλύτερη αύξηση εκπομπών CO2 στην ΕΕ τόσο αναλογικά, όσο και σε απόλυτα μεγέθη! Χαρακτηριστικό είναι πως, ενώ στην ΕΕ των 15, την περίοδο 1990-2005, οι συνολικές εκπομπές μειώθηκαν κατά 2%, στον τομέα μεταφορών οι εκπομπές αυξήθηκαν κατά 26%! Η Έκθεση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Περιβάλλοντος, που εξετάζει τη συνεισφορά του τομέα μεταφορών στην κλιματική αλλαγή και καταλήγει - μεταξύ άλλων - πως από μόνα τους, τεχνολογικά μέτρα είναι ανεπαρκή για τη μείωση των εκπομπών (στα αγγλικά):
http://reports.eea.europa.eu/eea_report_2008_1/en/EEA_report_1_2008_TERM.PDF

 

επιστροφή

 

 

Συνιστούμενη ιστοσελίδα:

Υπουργείο Αιγαίου

 

Το Υπουργείο Αιγαίου καταργήθηκε και έγινε Γενική Γραμματεία Αιγαίου, μέσα στο Υπουργείο Ναυτιλίας. Από την ιστοσελίδα του  αναδημοσιεύουμε ένα μικρό περιεκτικό κείμενο για το νησιώτικο χώρο.

Τρίτη, 5 Φεβρουαρίου 2008

Ο Ελληνικός νησιωτικός χώρος

αρχείο pdf

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν περίπου 440 νησιά που καλύπτουν το 5% του εδάφους της και διαμορφώνουν 20 νησιωτικές περιφέρειες. Τα ελληνικά νησιά αντίστοιχα αντιπροσωπεύουν το 19% της ελληνικής επικράτειας ενώ ο πληθυσμός τους αγγίζει το 15%.

Ο ελληνικός νησιωτικός χώρος όπως και κάθε άλλος νησιωτικός χώρος αποτελεί μια περιοχή με ιδιαίτερα κοινωνικά και οικονομικά χαρακτηριστικά, λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα και της φυσικής απομόνωσής του. Τα χαρακτηριστικά που συνθέτουν αυτήν την ιδιαιτερότητα είναι:

Η δημογραφική και κοινωνική αποσταθεροποίηση, που εκδηλώνεται με την μορφή δημογραφικής αποψίλωσης, με τη μορφή της πληθυσμιακής έκρηξης σε ορισμένες περιόδους, είτε με την ύπαρξη υψηλών ποσοστών ανεργίας.
Η αποδιάρθρωση του παραγωγικού ιστού και η συρρίκνωση της παραγωγικής βάσης. Κύρια χαρακτηριστικά των επιμέρους στοιχείων που συνθέτουν τον παραγωγικό ιστό  του νησιωτικού χώρου είναι α) η ευκαιριακή οικονομία η οποία στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στον τριτογενή τομέα, β) η υπερεκμετάλλευση των περιορισμένων φυσικών πόρων, γ) η τεχνολογική και οικονομική εξάρτηση, δ) οι μεγάλες αδυναμίες στην παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών υγείας, εκπαίδευσης και κοινωνικών υπηρεσιών, ε) το υψηλό κόστος δημιουργίας και συντήρησης υποδομών, στ) η έλλειψη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, ζ) η απουσία οικονομιών κλίμακας για τις επιχειρήσεις και η) οι δυσχερείς συνθήκες μεταφορών και επικοινωνίας. 

Δημιουργείται έτσι ένας φαύλος κύκλος υπανάπτυξης που στηρίζεται σε δομικά προβλήματα που έχουν τις βάσεις τους στις ιδιαιτερότητες του νησιωτικού χώρου, οι οποίες αναχαιτίζουν μόνιμα και συσσωρευτικά την ανάπτυξη των νησιών. Στα πλαίσια της γενικότερης κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης της Ελλάδας κατά τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια στασιμότητα των καθοδικών φαινομένων στα νησιά, η οποία παραμένει ωστόσο αποσπασματική. Στον επόμενο πίνακα παρουσιάζονται μερικοί δείκτες ευημερίας ανά νησιωτική περιφέρεια.

Περιφέρεια

Μαθητές ανά 1000 κατοίκους

Νοσοκομειακές κλίνες ανά 1000 κατοίκους

Οδικό δίκτυο ανά τετρ. Χιλιόμετρα

Κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος ανά κάτοικο (στοιχεία 1994)

Αριθμός τηλεφώνων ανά κάτοικο (στοιχεία 1995)

Ιόνιων Νήσων

77.97

100,15

206,32

95,12

117,76

Β. Αιγαίου

78,08

61,47

114,27

87,57

98,90

Ν. Αιγαίου

82,65

131,07

108,72

99,36

150,00

Κρήτη

92,63

97,51

156,27

82,47

103,44

Πηγή: ΣΠΑ 1994-1999, ΚΕΠΕ

Πηγή: Πανεπιστήμιο Αιγαίου - Τμήμα Πολιτισμικής Τεχνολογίας & Επικοινωνίας
Επιστημονικός υπεύθυνος: Βερνίκος Νίκος
http://ftp.ypai.gr/isite/page/1714,1,0.asp?mu=13&cmu=89&thID=0

επιστροφή

 

Ολοι οι σύλλογοι της Ικαρίας στην οικουμένη

 

Βρήκαμε στο περιοδικό ΚΑΒΟ ΠΑΠΑΣ (Νο 5) μια εξαιρετική συλλογή: Όλους τους Ικαριακούς Συλλόγους. Τους αναδημοσιεύουμε:

 

Σύλλογοι Δήμου Αγ. Κηρύκου (20 σύλλογοι)

ΝΕΩΝ ΑΓΙΟΥ ΚΗΡΥΚΟΥ, ΞΕΝΟΔΟΧΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ, «ΙΚΑΡΟΣ», «ΠΡΑΜΝΟΣ», ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟΣ, ΦΙΛΩΝ ΦΙΛΑΡΜΟΝΙΚΗΣ, ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ, ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ, ΑΛΙΕΥΤΙΚΟΣ, ΛΥΚΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ, ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΚΟΣ, ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΑΞΙΤΖΗΔΩΝ, ΞΕΝΟΔΟΧΩΝ, ΠΑΛΙΝΝΟΣΤΟΥΝΤΩΝ «ΚΡΙΚΟΣ», ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΛΥΚΕΙΟΥ, ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΓΥΜΝΑΣΙΟΥ, ΓΟΝΕΩΝ & ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟΥ, ΧΟΡΕΥΤΙΚΟΣ

 

Σύλλογοι Δήμου Ευδήλου (17 Σύλλογοι)

ΓΥΝΑΙΚΩΝ «Η ΕΡΓΑΝΗ ΑΘΗΝΑ», «Ο ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ», ΛΥΚΕΙΟ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ, ΚΑΡΑΒΟΣΤΑΜΟΥ «Ο ΓΕΡΟΝΤΑΣ», ΚΑΡΑΒΟΣΤΑΜΟΥ «Ο ΒΡΑΧΟΣ», ΝΕΩΝ ΚΑΡΑΒΟΣΤΑΜΟΥ, ΑΥΛΑΚΙΟΥ «Ο ΕΛΙΓΚΑΣ», ΠΕΡΑΜΑΡΙΤΩΝ ΦΡΑΝΤΑΤΟΥ, ΦΡΑΝΤΑΤΟΥ, ΑΚΑΜΑΤΡΑΣ «Η ΚΕΦΑΛΑ», «Ο ΚΑΜΠΟΣ», ΔΑΦΝΗΣ, ΚΟΣΟΙΚΙΩΝ «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ» (ΣΤΕΛΙ), ΝΕΟΛΑΙΑΣ «Η ΑΡΕΘΟΥΣΑ», ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΙΟΥ

σύλλογοι

Σύλλογοι Δήμου Ραχών (11 Σύλλογοι)

ΧΡΙΣΤΟΥ ΡΑΧΩΝ, ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΡΑΧΩΝ, ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ «Η ΛΙΤΑΝΗ», ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ, ΚΑΡΥΔΙΩΝ «ΟΙ ΚΑΡΕΣ», ΑΓ. ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ, ΓΙΑΛΙΣΚΑΡΙΟΥ «Η ΑΝΑΛΗΨΗ», ΜΑΝΔΡΙΩΝ «Η ΔΟΛΙΧΗ», ΑΡΜΕΝΙΣΤΗ «Ο ΑΡΜΕΝΙΣΤΗΣ», «ΠΡΟΕΣΠΕΡΑ»

 

Σύλλογοι πολιτιστικοί και εξωραϊστικοί (19 σύλλογοι)

ΠΛΑΓΙΩΤΩΝ, ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΛΕΙΒΑΔΙΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ΞΥΛΟΣΥΡΤΙΟΥ «ΑΘΕΡΑΣ», ΓΛΑΡΕΔΟΥ «ΟΜΟΝΟΙΑ», ΧΡΙΣΤΟΥ «ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ», ΑΓΙΟΥ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΟΝΑ, ΠΑΝΑΓΙΑΣ «ΜΑΡΜΑΡΙΩΝ», ΚΟΥΝΤΟΥΜΑ, ΘΕΡΜΩΝ «ΑΝΑΛΗΨΗ», ΦΑΡΟΥ «Ο ΦΑΡΟΣ», ΠΕΡΔΙΚΙΟΥ «ΤΟ ΠΕΡΔΙΚΙ», ΚΑΤΑΦΥΓΙΟΥ, ΟΞΕ «ΠΛΑΤΑΝΟΣ», ΚΙΟΝΙΟΥ «ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ», ΜΟΝΟΚΑΜΠΙΟΥ «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ», ΦΩΚΙΑΝΕΪΚΩΝ «ΠΡΟΟΔΟΣ», ΜΑΥΡΑΤΟΥ

 

αθλητικοί σύλλογοι (8 σύλλογοι)

ΙΚΑΡΟΣ, ΠΡΑΜΝΟΣ, ΜΕΣΣΑΡΙΑΣ, ΚΟΥΡΣΑΡΟΣ, ΔΙΑΓΟΡΑΣ, ΕΥΔΗΛΟΥ, ΝΑΥΤΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΨΑΡΑΔΩΝ ΚΑΡΑΒΟΣΤΑΜΟΥ

 

σύλλογοι με έδρα την αθήνα (19 σύλλογοι_

ΠΑΝΙΚΑΡΙΑΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ, ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΙΚΑΡΙΑΣ, ΑΡΕΘΟΥΣΑΣ, ΑΓΙΟΥ ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΥ, «ΕΝΩΣΗ» (ΒΡΑΚΑΔΩΝ – ΚΟΥΝΙΑΔΩΝ – ΠΡΟΕΣΠΕΡΑΣ) ΒΟΡΕΙΟΔΥΤΙΚΗΣ ΙΚΑΡΙΑΣ, «ΟΙΝΟΗ» (ΚΑΜΠΟΥ ΙΚΑΡΙΑΣ), ΜΑΓΓΑΝΙΩΤΩΝ ΙΚΑΡΙΑΣ “ΤΟ ΚΑΒΑΚΙ”, «ΦΡΑΝΤΑΣ» (ΦΡΑΝΤΑΤΟ – ΜΑΡΑΘΟ – ΠΗΓΗ), ΜΕΣΣΑΡΙΤΩΝ, ΡΑΧΙΩΤΩΝ,

ΙΚΑΡΙΑΣ «Ο ΚΑΒΟ ΠΑΠΑΣ», ΙΚΑΡΙΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΩΝ, ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΔΗΜΩΝ «Ο ΙΚΑΡΟΣ», ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΙΚΑΡΙΑΣ, ΕΤΑΙΡΙΑ ΙΚΑΡΙΑΚΩΝ ΜΕΛΕΤΩΝ, ΠΕΡΔΙΚΙΟΥ, «ΑΡΤΕΜΙΣ ΤΑΥΡΟΠΟΛΟΣ», ΑΕΡΑΘΛΗΤΙΚΟΣ

 

σύλλογοι  αμερικής-καναδά - αυστραλίας

Πράμνος (Γιανκστάουν, Οχάιο)

V.I. Chebithes (Άκρον, Οχάιο)

Φάρος (Κλίβελαντ, Οχάιο)

Δαίδαλος (Γουόρεν, Οχάιο)

Πανδίκη (Νέα Υόρκη)

Δολύχι (Στιούμπενβιλ, Οχάιο)

Ίκαρος (Πίτσμπουργκ, Πενσυλβάνια)

Φουτρίδες (Σικάγο, Ιλλινόις)

Σπανός / Αρετή (Νιτρόιτ, Μίσιγκαν)

Θέρμα (Γουίλμινγκτον, Βόρεια Καρολίνα)

Λύνχος (Βόρεια Καρολίνα)

Αθέρας (Φιλαδέλφεια, Πενσυλβάνια)

Οινόη (Νότια Καρολίνα)

Νέα Ικαρία (Λιμάνι Τζέφερσον, Νέα Υόρκη)

Λεύκας (Βαλτιμόρη, Μάρυλαντ)

Χρίστος Ε. Αϊβαλιώτης (Κολόμπους, Οχάιο)

Κουρσάρος (Νέα Υόρκη)

Ήλιος (Κλίαργουοτερ, Καλιφόρνια)

Κάβο Πάπας (Χιούστον, Τέξας)

Λαγκάδα «Το Πνεύμα της Ικαρίας» (Ατλάντα, Γεωργία)

Δράκανον (Πάρμα, Οχάιο)

Νικαριά (Βοριοδυτική Ιντιάνα)

Παναγία (Λάνκαστερ, Νέα Υόρκη)

Νήσος Ικαρία (Τορόντο, Οντάριο)

Ο Ίκαρος του Μόντρεαλ (Μόντρεαλ, Κεμπέκ)

Πανικαριακή Αδελφότητα Αυστραλίας (Αδελαϊδα, Ν. Αυστραλία)

 

 

ΠΗΓΗ: "Κάβο Πάπας", ο σύλλογός μας κυκλοφορεί το... 5ο τεύχος! Tώρα μπορείτε να διαβάσετε την εφημερίδα μας και στο διαδίκτυο στην ιστοσελίδα www.nikaria.gr αλλά και στα links του Yahoo club: hikingikaria.

 

επιστροφή

 

 

Συνιστούμενο βιβλίο:

 «Κατωπεριμενώματα: Κριτική του Μετά – αρχιτεκτονικού χώρου»

 

Στο νέο του βιβλίο, με τίτλο: «Κατωπεριμενώματα: Κριτική του Μετά – αρχιτεκτονικού χώρου», ένα βιβλίο γεμάτο αγωνία για την αρχιτεκτονική και το περιβάλλον, ο Αντώνης Κ. Αντωνιάδης μας παρουσιάζει, με γραφή εξαίσια και απέριττη, σαράντα έξι δοκίμια στα οποία, καθώς φαίνεται, δεν αρκείται απλώς και μόνο στον εντοπισμό ή ακόμα και την περιγραφή των θεμάτων του, αλλά δίνει απαντήσεις σοβαρές και μάλιστα και σε ανακύπτοντα ζητήματα ηθικής.

 (Εκδόσεις : ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ, Βαλτετσίου 53, Αθήνα -Τηλ. 210 380 20 40)

 

Η γνώση είναι ένα κράμα θεωρητικής κατάρτισης, πρακτικής άσκησης, αλλά και κοινωνικής εμπειρίας.Και ο αρχιτέκτονας κ. Αντώνης Κ. Αντωνιάδης έχει αναμφίβολα βαθειά γνώση της τέχνης που πολλά χρόνια υπηρετεί με σεβασμό.

Στο νέο του βιβλίο, με τίτλο: «Κατωπεριμενώματα: Κριτική του Μετά – αρχιτεκτονικού χώρου», ένα βιβλίο γεμάτο αγωνία για την αρχιτεκτονική και το περιβάλλον, μας παρουσιάζει, με γραφή εξαίσια και απέριττη,  σαράντα έξι δοκίμια στα οποία, καθώς φαίνεται, δεν αρκείται απλώς και μόνο στον εντοπισμό ή ακόμα και την περιγραφή των θεμάτων του, αλλά δίνει απαντήσεις σοβαρές και μάλιστα και σε ανακύπτοντα ζητήματα ηθικής. Με λόγο, όπως πάντα, αιχμηρό: τον καθαρό λόγο του ευσυνείδητου τεχνίτη – θεωρητικού – δάσκαλου, που ανησυχεί για όλα αυτά που συμβαίνουν και το φωνάζει δυνατά…

Το βιβλίο χωρίζεται σε τέσσερις ενότητες: την «Αρχιτεκτονική του Άγχους», που είχε αρχίσει το 1982 με το προ πολλού χρόνου εξαντλημένο βιβλίο του με τίτλο «Ο Φωταγωγός», τα «Τοπικο-αισθητικά», ένα σύνολο «μεταπτυχιακών σπουδών», όπως ο ίδιος ορίζει την ενότητα αυτή, στο ελληνικό Laissez faire, που είναι εμπνευσμένη από τη ζωή του στην Ύδρα, τα «Παραινετικά» με κείμενα που αφορούν ανθρώπους και βιωματικές καταστάσεις που τον ενέπνευσαν και που πιστεύει ότι θα εμπνεύσουν και άλλους και τέλος τα «Κριτικά»: μια ενότητα που θέτει ως στόχο την επανεξέταση (και ίσως εκ νέου συγγραφή) της ιστορίας της ελληνικής αρχιτεκτονικής του εικοστού αιώνα, απαλλαγμένης από τα προβλήματα των ατελείωτων διαμαχών και της οικογενειοκρατίας, που κυριολεκτικά μάστιζαν την εγχώρια αρχιτεκτονική του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα, με διάθεση αντικειμενική και πνεύμα εύστοχο.

Διαβάζοντας το βιβλίο αυτό, οι κριτικοί, επαγγελματίες του χώρου, θα επικεντρωθούν καταρχήν στις αναλύσεις που έχει κάνει ο συγγραφέας υπό τον τίτλο «Κριτική του Μετά – αρχιτεκτονικού χώρου», κεντρικός άξονας των οποίων είναι, πράγματι, η ασυνέπεια μεταξύ πράξης – κατασκευής ενός αρχιτεκτονήματος και αρχικής μελέτης.

Όμως, κατά την γνώμη μου, ο Αντωνιάδης χρησιμοποιεί αυτό το φαινόμενο της αυθαίρετης δόμησης των ανασηκωμάτων και των κατωπεριμενωμάτων, για να αναδείξει τελικά τη δυστυχία του αγωνιώντος και αγνοώντος πολίτη, ο οποίος νομίζει ότι «απλά» με μια παρανομία διαθέτει «μεγαλύτερη» περιουσία σε μ2…
Χρησιμοποιεί, δηλαδή, το φαινόμενο της αυθαιρεσίας για να ξεγυμνώσει κατ’ ουσία τη διαφθορά των εκπροσώπων της πολιτείας, που συμμετέχουν στον «χορό» «ωσάν νύφες» που περιμένουν εναγωνίως από τους καλεσμένους τους να τους κρεμάσουν τα χιλιάρικα στο νυφικό…
Και δεν σταματά εκεί, αλλά με εντιμότητα και ευθύτητα κρούει τον κώδωνα και σε όλους τους αρχιτέκτονες που άμεσα ή έμμεσα, πρακτικά ή θεωρητικά, συντηρούν και πολλές φορές προκαλούν αυτή τη δυστυχία που βιώνει ο απανταχού ανθρωπάκος…

Κάπου λέει ο συγγραφέας ότι τα Κατωπεριμενώματα άργησαν να γίνουν βιβλίο, γιατί απλά δεν σταματούν ποτέ… Ακούγεται μάλλον πειστικό, όπως πειστικές είναι και οι σκληρές απαντήσεις που διαβάζει κανείς σε κάθε μία από τις τριακόσιες σελίδες αυτού του βιβλίου: απαντήσεις ουσιαστικές που τις δίνει ένας άνθρωπος με γνώση του αντικειμένου και επίγνωση των συνθηκών και συνεπειών, απαντήσεις που καταθέτονται ως εμπειρία ζωής και που σίγουρα δεν δίνονται γιατί έτσι άκουσε από «μια ξαδέρφη που μια φίλη της γνωρίζει καλά τον Δήμαρχο»!

Και αν ακόμα κάποιος αναγνώστης βιαστεί να χαρακτηρίσει το βιβλίο «μηδενιστικό», θα του πρότεινα καταρχήν να το ξαναδιαβάσει προσεχτικά και στη συνέχεια, αφού το ολοκληρώσει, να παρατηρήσει καλά το εξώφυλλό του…

Κλείνοντας τούτες τις γραμμές, θα ήθελα να ευχαριστήσω δημόσια τον κύριο Αντώνη Κ. Αντωνιάδη για την μακρόχρονη παρουσία του και την ουσιαστική στήριξή του στο greekarchitects. gr.

Μερικά από τα κείμενα του νέου βιβλίου του έχουν δημοσιευτεί για πρώτη φορά στο  greekarchitects. gr και αυτό είναι για εμάς αληθινή τιμή.
Βασίλης Μιστριώτης - Αρχιτέκτων μηχανικός

 

επιστροφή

 

Συνιστούμενο Ημερολόγιο:

Κάβο Πάπας: του Χρόνου οι συμπηγάρηδες

 

Κυκλοφόρησε το νέο ημερολόγιο του συλλόγου Ικαρίας Κάβο Πάπας:

του Χρόνου οι συμπηγάρηδες*  (*συνεταίροι) επαγγέλματα της Νικαριάς

όσα άντεξαν κι όσα σχόλασαν … στο πέρασμα του χρόνου

Μετά την βράβευση του ημερολογίου 2007 «καριώτικα σιχτίριỨστον πανελλήνιο διαγωνισμό ΕΒΓΕ, ο Σύλλογος Ικαρίας Κάβο Πάπας, δημιούργησε και κυκλοφορεί το ημερολόγιο του 2008. Μέσα στις σελίδες του θα βρείτε φωτογραφίες και μαρτυρίες από τον καρβουνιάρη, τη νενέ (παραμάνα), τον γεμετζή (ναυτικός), τον μυλωνά, την υφάντρα κ.α.

Καριώτικα επαγγέλματα. Συνεργάστηκαν με τον Χρόνο κι έφτασαν ως το σήμερα μέσα από την καθημερινότητα, την θύμηση, το όνειρο. Μνήμες, αφηγήσεις και στιγμές. Σε κάποια οικογενειακή μάζωξη, στον καφενέ του χωριού από την δίπλα παρέα των γερόντων ή και ανοίγοντας στο παλιό το σπίτι μια παλιά αμπάρα γεμάτη φωτογραφίες και σύνεργα. Δε μπορεί, θα τις έχετε ακούσει κι εσείς. Επανέρχονται, σιγομουρμουρίζουν, υπάρχουν.

Όλα αυτά συγκεντρώσαμε και σας τα προσφέρουμε με τον δικό μας τρόπο για να σας συντροφεύουν στο νέο έτος. Το ταξίδι ήταν συναρπαστικό για μια ακόμη φορά. Σας προτείνουμε να το ζήσετε κι εσείς, να βάλετε αυτές τις φωνές και τις εικόνες του Χρόνου μέσα στο σπίτι σας για να σμίξει το δικό μας σήμερα με το μόχθο και τον κάματο του παρελθόντος. Η μηχανή του Χρόνου υπάρχει, μέσα στην καρδιά μας˙ είναι η μνήμη του χτες και η ελπίδα μας για το αύριο.    

Καλή χρονιά γεμάτη υγεία και ευτυχία

Κάβο Πάπας

 

Πληροφορίες για την έκδοση:

Κείμενα – Επιμέλεια κειμένων: Κωνσταντίνος Βατούγιος

Σχεδιασμός - Επιμέλεια σχεδιασμού: Μενέλαος Μανώλης

Στο http://clubs.pathfinder.gr/kavopapas θα μπορέσετε να δείτε τις σελίδες του νέου μας ημερολογίου σε ηλεκτρονική μορφή.

Στην Ικαρία το ημερολόγιό μας διατίθεται στο φωτογραφείο του Χρίστου Μαλαχία στον Χριστό Ραχών και στο βιβλιοπωλείο του Σταμούλου στον Εύδηλο.

Για περισσότερες πληροφορίες απευθυνθείτε:

Γιάννης Κράτσας: 6972807963, Νίκος Βουδαντάς: 6972304370, Χριστίνα Πλάκα: 6945414635, Αθηνά Μάγγουρα: 6974305204

Σύλλογος Ικαρίας,  Κάβο Πάπας,  χωριών δημοτικού διαμερίσματος Καρκιναγρίου, Μαιζώνος 66,  Τ.Κ. 10438,  Αθήνα,  τηλ 210 5221129,

e-mail: kavopapas@yahoo.gr, http://clubs.pathfinder.gr/kavopapas

 

επιστροφή

 

Επιπλέον άδεια 2-4 ημερών

 

Περισσότερες ημέρες κανονική άδεια θα παίρνουν οι δημόσιοι υπάλληλοι που υπηρετούν σε παραμεθόριες περιοχές, σύμφωνα με νέα απόφαση του υπουργού Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλου. Ετσι εκείνοι που υπηρετούν στις Κυκλάδες θα παίρνουν δύο ημέρες παραπάνω κανονική άδεια, εκείνοι που υπηρετούν στους νομούς Κιλκίς, Σερρών, Πέλλας, Θεσπρωτίας, Ιωαννίνων, Καστοριάς, Φλώρινας και Δράμας τρεις ημέρες κι εκείνοι που υπηρετούν στους νομούς Ξάνθης, Ροδόπης, Εβρου, Λέσβου, Χίου, Σάμου, Δωδεκανήσων και Κέρκυρας τέσσερις ημέρες. Ειδικά για τους πρωτοδιοριζόμενους η προσαύξηση της κανονικής τους άδειας θα γίνεται αφού συμπληρώσουν δύο μήνες πραγματικής υπηρεσίας και μέχρι το τέλος του έτους.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05/03/2008

επιστροφή

 

Καλή αντάμωση στο επόμενο τεύχος.

Στείλτε μας άρθρα ή σχόλια δικά σας για δημοσίευση.

Στείλτε μας τη γνώμη σας για την ηλεκτρονική έκδοση. igiann@tee.gr

Στείλτε μας ηλεκτρονικές διευθύνσεις ενδιαφερομένων να λαμβάνουν το ηλεκτρονικό περιοδικό.