Επιστροφή στην αρχική σελίδα

Ηλίας Γιαννίρης, ΑΠΑΛΟΥ, Εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή, 1990

Εκτός από ποιήματα, τα τελευταία τρία χρόνια άρχισα να γράφω συστηματικά και στίχους για τραγούδια. Ακολουθούν τρία "δείγματα"

Κι όμως

όταν μου γελάς,

φοβάμαι

κι όταν καις,

κρυώνω

όταν χαίρεσαι,

λυπάμαι

όταν δεν κοιτάς,

βουρκώνω

 

κι όμως

μια απέραντη λιακάδα

ήταν πάντοτε η Ελλάδα

 

όταν είσαι εσύ εδώ

εγώ απουσιάζω

όταν θέλεις να σε βρω

βαθιά νυστάζω

 

κι όμως

μια απέραντη λιακάδα

ήταν πάντοτε η Ελλάδα

 

έχω αχ! για καλημέρα

το λυγμό παρηγοριά

η σιωπή παίζει φλογέρα

και το μπουλγκαρί η σκιά

 

κι όμως

μια απέραντη λιακάδα

ήταν πάντοτε η Ελλάδα

Φίνα

 

Πόσα παίρνουν πόσα παίρνουν

Οι πρωτοδιόριστοι

Συνδικάτα και Υπουργεία

Όλοι είναι αόριστοι

 

Το απόγευμα σχολείο

Πρωί στο φροντιστήριο

Το απόγευμα γραφείο

Πρωί χρηματιστήριο

 

την πορτοκαλάδα πίνω

για τις βιταμίνες

και γραμμή για το καζίνο

με τις λιμουζίνες

 

Πάντα τα σινιέ φοράω

Τσίλικο το ντύσιμο

Είναι επίσημη η ώρα

Γιατί έχει κλείσιμο

 

Η υγεία μου θα θέλει

Ένα γενικό τσεκ άπ

Μα εγώ χοροπηδάω

Για το νέο λίμιτ άπ

 

Σεισμός. Όλα γκρεμιστήκαν

Με δονήσεις μυστικές

Όλοι σήμερα τζογάρουν

στις κατασκευαστικές

 

βγαίνω έξω απ΄ το τσαντήρι

και σε σε τηλεφωνώ

γιατί μέσα στο τσαρδί μου

δεν μιλάει το κινητό

 

μια ατέλειωτη παράγκα

σε Περαία και Αθήνα

γεια σου αθάνατη Ελλάδα

που όλοι την περνάνε φίνα

(οι στίχοι αυτοί έχουν μελοποιηθεί από τους ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ. Μεταξύ άλλων παίχτηκαν στο φινάλε της παράστασης Ο ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΚΤΟΣ)

 

 

Νυσταγμένη Πολιτεία

 

Νυσταγμένη πολιτεία

με τα φώτα της βροχής

μου ξανάδωσες το χέρι

χειμωνάκι αναμονής

---

Νυσταγμένη πολιτεία

ώρα εξίμισυ πρωί

το κορίτσι που μ’αρέσει

άνοιξη θα μου χαθεί

---

(επωδός)

Τι να δώ και τι ν’ ακούσω

στα κουφά και στα τυφλά;

Λόγια, εικόνες κι ένα αγέρι

όλο νέφος να φυσά

 

(οι στίχοι αυτοί έχουν μελοποιηθεί από τους ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ)